નિર્જિત્ય પૃથિવીપાલાનથ ભીષ્મો જગાહ્વયમ્ । આજગામ વિશુદ્ધાત્મા કન્યાભિઃ સહ ભારતઃ
પૃથ્વીના રાજાઓને જીત્યા પછી, શુદ્ધહૃદય ભીષ્મ એ કન્યાઓને લઈને હસ્તિનાપુર આવ્યો, હે ભરતવંશી.
સત્યવત્યૈ નિવેદ્યાથ વિવાહં સમનન્તરમ્ । ભ્રાતુર્વિચિત્રવીર્યસ્ય સમાજ્ઞાપયત પ્રભુઃ
પછી ભીષ્મે સત્યવતીને જાણ કરી અને તરત જ પોતાના ભાઈ વિચિત્રવીર્યના લગ્ન માટે આજ્ઞા આપી.
તં તુ વૈવાહિકં દૃષ્ટ્વા કન્યેયં સમુપાર્જિતમ્ । અબ્રવીત્તત્ર ગાઙ્ગેયં મન્ત્રિમધ્યે દ્વિજર્ષભ
પણ જ્યારે કન્યાના લગ્નની વ્યવસ્થા થઈ, ત્યારે એ કન્યાએ મંત્રીઓની હાજરીમાં ગંગાપુત્ર ભીષ્મને કહ્યું, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ.
મયા સાલ્વપતિર્વીરો મનસાઽભિવૃતઃ પતિઃ । ન મમાર્હસિ ધર્મજ્ઞ દાતું ભ્રાત્રેઽન્યમાનસામ્
મારા મનમાં તો મેં સાલ્વરાજને પતિ તરીકે પસંદ કર્યો હતો; હે ધર્મજ્ઞ, તમે મને બીજાને આપવા યોગ્ય નથી.
તચ્છ્રુત્વા વચનં ભીષ્મઃ સંમન્ત્ર્ય સહ મન્ત્રિભિઃ । નિશ્ચિત્ય વિસસર્જેમાં સત્યવત્યા મતે સ્થિતઃ
આ વાત સાંભળી ભીષ્મે મંત્રીઓ સાથે ચર્ચા કરીને અને સત્યવતીની સલાહ માનીને, એ કન્યાને મુક્ત કરી દીધી.
અનુજ્ઞાતા તુ ભીષ્મેણ સાલ્વં સૌભપતિં તતઃ। કન્યેયં મુદિતા તત્ર કાલે વાચનમબ્રવીત્
ભીષ્મની મંજૂરીથી એ કન્યા આનંદથી સાલ્વ, સૌભરાજને, એ સમયે બોલી.
વિસર્જિતાસ્મિ ભીષ્મેણ ધર્મં માં પ્રતિપાદય। મનસાભિવૃત્તઃ પૂર્વં મયા ત્વં પાર્થિવર્ષમ
મને ભીષ્મે મુક્ત કરી છે; હવે ધર્મ પ્રમાણે મને સ્વીકારો, કેમ કે મેં તો પહેલા મનથી તને જ પસંદ કર્યો હતો, હે શ્રેષ્ઠ રાજા.
પ્રત્યાચખ્યૌ ચ સાલ્વોઽસ્યાશ્ચારિત્રસ્યાભિશઙ્કિતઃ । સેયં તપોવનં પ્રાપ્તા તાપસ્યેઽભિરતા ભૃશમ્
પણ સાલ્વે એના વર્તન પર શંકા કરીને એને સ્વીકાર્યું નહીં; તેથી એ કન્યા તપસ્વીઓના વનમાં આવી અને તપમાં તત્પર થઈ.
મયા ચ પ્રત્યભિજ્ઞાતા વંશસ્ય પરિકીર્તનાત્। અસ્ય દુઃખસ્ય ચોત્પત્તિં ભીષ્મમેવેહ મન્યતે
મારે પણ વંશની વાત સાંભળીને તેને ઓળખી લીધો છે; અને આ દુઃખનું મૂળ અહીં સૌ ભીષ્મને જ માને છે.
ભગવન્નેવમેવેહ યથાહ પૃથિવીપતિઃ। શરીરકર્તા માતુર્મે સૃઞ્જયો હોત્રવાહનઃ
ભગવાન, અહીં પૃથ્વીપતિએ જે કહ્યું છે એ સાચું છે; મારી માતાના પતિ, મારા શરીરનાં સર્જનહાર, શ્રુંજય એટલે હોત્રવાહન છે.
ન હ્યુત્સહે સ્વનગરં પ્રતિયાતું તપોધન । અપમાનભયાચ્ચૈવ વ્રીડયા ચ મહામુને
મહાન ઋષિ, અપમાન અને શરમના ડરથી હું મારા શહેર પાછું જવા સક્ષમ નથી.
યત્તુ માં ભગવાન્રામો વક્ષ્યતિ દ્વિજસત્તમ । તન્મે કાર્યતમં કાર્યમિતિ મે ભગવન્મતિઃ
મહાન બ્રાહ્મણ, ભગવાન રામો મને જે કહેશે, એ જ મને યોગ્ય કાર્ય લાગે છે.
દુઃખ દ્વયોરિદં ભદ્રે કતરસ્ય ચિકીર્ષસિ। પ્રતિકર્તવ્યમબલે તત્ત્વં વત્સે વદસ્વ મે
સુપ્રસન્ને, અહીં બે પ્રકારનું દુઃખ છે; તું કયું દૂર કરવા માંગે છે? સાચું-સાચું કહેજે, બાલા, હું શું કરું?
યદિ સૌભપતિર્ભદ્રે નિયોક્તવ્યો મતસ્તવ । નિયોક્ષ્યતિ મહાત્મા સ રામસ્ત્વદ્ધિતકામ્યયા
સુપ્રસન્ને, જો તને લાગે છે કે સૌભના રાજાને પસંદ કરવો જોઈએ, તો મહાત્મા રામ તારા હિત માટે તેને પસંદ કરશે.
અથાપગેયં ભીષ્મં ત્વં રામેણેચ્છસિ ધીમતા । રણે વિનિર્જિતં દ્રષ્ટું કુર્યાત્તદપિ ભાર્ગવઃ
કે પછી, જો તું ઇચ્છે છે કે વિદ્વાન રામ ભીષ્મને યુદ્ધમાં હરાવે, તો ભાર્ગવ એ પણ કરશે.
સૃઞ્જયસ્ય વચઃ શ્રુત્વા તવ ચૈવ શુચિસ્મિતે। યદત્ર તે ભૃશં કાર્યં તદદ્યૈવ વિચિન્ત્યતામ્
શ્રુંજય અને તારા મીઠા શબ્દો સાંભળ્યા પછી, તને જે સૌથી અગત્યનું લાગે છે, એ આજે જ વિચારવું જોઈએ.
અપનીતાસ્મિ ભીષ્મેણ ભગવન્નવિજાનતા। નાભિજાનાતિ મે ભીષ્મો બ્રહ્મન્સાલ્વગતં મનઃ
ભગવાન, ભીષ્મે મને અજાણતાં જ લઈ ગઈ હતી; બ્રાહ્મણ, ભીષ્મને ખબર નથી કે મારું મન તો સાલ્વ પાસે છે.
એતદ્વિચાર્ય મનસા ભવાનેતદ્વિનિશ્ચયમ્। વિચિનોતુ યથાન્યાયં વિધાનં ક્રિયતાં તથા
આ વાત તું મનમાં વિચારીને યોગ્ય નિર્ણય કરજે અને પછી યોગ્ય રીતે વ્યવસ્થા કરવી.
ભીષ્મે વા કુરુશાર્દૂલે શાલ્વરાજેઽથવા પુનઃ। ઉભયોરેવ વા બ્રહ્મન્યુક્તં યત્તત્સમાચર
કુરુવંશના વીર, ભીષ્મ હોય કે સાલ્વરાજા કે બંને, બ્રાહ્મણ, જે યોગ્ય હોય એજ કર.
નિવેદિતં મયા હ્યેતદ્દુઃખમૂલં યથાતથમ્ । વિધાનં તત્ર ભગવન્કર્તુમર્હસિ યુક્તિતઃ
ભગવાન, મેં તને આ દુઃખનું મૂળ સાચું-સાચું કહી દીધું છે; હવે તું યોગ્ય રીતે વ્યવસ્થા કરવી જોઈએ.
ઉપપદમિદં ભદ્રે યદેવં વરવર્ણિનિ । ધર્મં પ્રતિવચો બ્રૂયાઃ શ્રૃણુ ચદં વચો મમ
સુંદર રંગવાળી, ધર્મ વિષયક તું જે જવાબ આપી છે એ યોગ્ય છે; હવે મારા શબ્દો સાંભળ.
યદિ ત્વામાપગેયો વૈ ન નયેદ્ગજસાહ્વયમ્ । સાલ્વસ્ત્વા શિરસા ભીરુ ગૃહ્ણીયાદ્રામચોદિતઃ
જો ભીષ્મ તને હસ્તિનાપુર ન લઈ જાય, તો રામના આદેશથી સાલ્વ તને સન્માનપૂર્વક લઈ જાય, ભયભીતે.
તેન ત્વં નિર્જિતા ભદ્રે યસ્માન્નીતાસિ ભામિનિ । સંશયઃ સાલ્વરાજસ્ય તેન ત્વયિ સુમધ્યમે
સુંદરે, કારણ કે તું ભીષ્મ દ્વારા આવી રીતે લઈ જવામાં આવી છે, હવે તારા વિષે શંકા તો સાલ્વરાજાને જ છે, સુમધ્યમે.
ભીષ્મઃ પુરુષમાની ચ જિતકાશી તથૈવ ચ। તસ્માત્પ્રતિક્રિયા યુક્તા ભીષ્મે કારયિતું તવ
ભીષ્મ પોતાને પુરુષાર્થમાં ગૌરવ માને છે અને કાશી કન્યાને જીત્યો છે; તેથી તારે ભીષ્મ પાસે જ યોગ્ય જવાબ માગવો જોઈએ.
મમાપ્યેષ સદા બ્રહ્મન્હૃદિ કામોઽભિવર્તતે। ઘાતયેયં યદિ રણે ભીષ્મમિત્યેવ નિત્યદા
બ્રાહ્મણ, મારા મનમાં પણ હંમેશા એ ઇચ્છા ઉઠે છે કે કાશ હું યુદ્ધમાં ભીષ્મને મારી શકું; એજ મારી સતત ઇચ્છા છે.
ભીષ્મં વા સાલ્વરાજં વા યં વા દોષેણ ગચ્છસિ । પ્રશાધિ તં મહાબાહોયત્કૃતેઽહં સુદુઃખિતા
મહાબાહુ, તું ભીષ્મને, સાલ્વરાજાને કે જેને તું દોષી માને છે, તેને આજ્ઞા આપ, કારણ કે એના કારણે હું બહુ દુઃખી છું.
એવં કથયતામેવ તેષાં સ દિવસો ગતઃ । રાત્રિશ્ચ ભરતશ્રેષ્ઠ સુખશીતોષ્ણમારુતા
જ્યારે તેઓ વાતચીત કરતા હતા, ત્યારે એ દિવસ પસાર થયો; અને, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, રાત્રી સુખદ ઠંડી-ગરમીની હવા સાથે આવી.
તતો રામઃ પ્રાદુરાસીત્પ્રજ્વલન્નિવ તેજસા । શિષ્યૈઃ પરિવૃતો રાજઞ્જટાચીરધરો મુનિઃ
પછી રામજી તેજથી પ્રગટ થયા, જાણે તેજથી જ્વલંત હોય, પોતાના શિષ્યો સાથે, જટાવાળા અને વાલકંબર પહેરેલા મહાન ઋષિ.
ધનુષ્પાણિરદીનાત્મા ખઙ્ગં બિભ્રત્પરશ્વધી । વિરજા રાજશાર્દૂલ સૃઞ્જયં સોઽભ્યયાન્નૃપમ્
તેઓ ધનુષ હાથમાં લઈને, મનથી અડગ, ખડગ અને પરશુ પણ ધારણ કરીને, નિર્મલ અને રાજાઓમાં વાઘ સમા, શ્રીંજય રાજા પાસે આવ્યા.
તતસ્તં તાપસા દૃષ્ટ્વા સ ચ રાજા મહાતપાઃ । તસ્થુઃ પ્રાઞ્જલયો રાજન્સા ચ કન્યા તપસ્વિની
પછી તેમને જોઈને, તે તપસ્વીઓ અને મહાતપસ્વી રાજા તથા તપમાં લીન કન્યા, હે રાજા, બંને હાથ જોડીને ઊભા રહ્યા.