યથૈવ પાણ્ડવાસ્તુભ્યં તથૈવ ભવતો હ્યહમ્। અનુમાન્યં ચ પાલ્યં ચ ભક્તં ચ ભજ માં વિભો
'જેમ હું પાંડવો માટે છું, તેમ જ તારા માટે પણ છું. મને મંજૂરી આપ, રક્ષા કર અને પ્રેમ આપ, પ્રભુ.'
કૃતમિત્યબ્રવીચ્છલ્યઃ કિમન્યત્ક્રિયતામિતિ। કૃતમિત્યેવ ગાન્ધારિઃ પ્રત્યુવાચ પુનઃપુનઃ
'થઈ ગયું,' શલ્યે કહ્યું. 'હવે બીજું શું કરવું?' ગાંધારી પણ વારંવાર બોલી: 'થઈ ગયું.'
ગચ્છ દુર્યોધન પુરં સ્વકમેવ નરર્ષભ । અહં ગમિષ્યે દ્રુષ્ટું વૈ યુધિષ્ઠિરમરિંદમમ્
'દુર્યોધન, તું તારી જ રાજધાનીમાં જા, પુરુષશ્રેષ્ઠ. હું યુધિષ્ઠિર, શત્રુવિજયીને જોવા જઈશ.'
દૃષ્ટ્વા યુધિષ્ઠિરં રાજન્ક્ષિપ્રમેષ્યે નરાધિપ । અવશ્યં ચાપિ દ્રષ્ટવ્યઃ પાણ્ડવઃ પુરુષર્ષભઃ
'યુધિષ્ઠિરને જોઈને, રાજા, હું ઝડપથી પાછો આવીશ, નરાધિપ. પાંડવ, પુરુષશ્રેષ્ઠ, અવશ્ય જોવા જ જોઈએ.'
ક્ષિપ્રામાગમ્યતાં રાજન્પાણ્ડવં વીક્ષ્ય પાર્થિવ । ત્વય્યધીનાઃ સ્મ રાજેન્દ્ર વરદાનં સ્મરસ્વ નઃ
'પાંડવને જોઈને, રાજા, તું જલ્દી પાછો આવજે, પૃથ્વીનાથ. અમે તારા પર આધાર રાખીએ છીએ, રાજે—અમને આપેલો વચન યાદ રાખજે.'
ક્ષિપ્રમેષ્યામિ ભદ્રં તે ગચ્છસ્વ સ્વપુરં નૃપ। ` દૃષ્ટ્વા તુ પાણ્ડવાન્રાજન્ન મિથ્યા કર્તુમુત્સહે
'હું ઝડપથી પાછો આવીશ—તને શુભકામના! તું તારી રાજધાનીમાં જા, રાજા. પાંડવોને જોઈને, હું ખોટું વર્તન કરી શકતો નથી, રાજા.'
પર્યષ્વજેતામન્યોન્યં શલ્યદુર્યોધનાવુભૌ
પછી શલ્ય અને દુર્યોધન એકબીજાને ભેટી પડ્યા.
સ તથા શલ્યમામન્ત્ર્ય પુરાયાત્સ્વકં પુરમ્। શલ્યો જગામ કૌન્તેયાનાખ્યાતું કર્મ તસ્ય તત્
આ રીતે શલ્યને વિદાય આપી, દુર્યોધન પોતાની રાજધાનીમાં ગયો; અને શલ્ય કુંતીપુત્રો પાસે જઈ પોતાનું કાર્ય કહ્યુ.
ઉપપ્લાવ્યં સ ગત્વા તુ સ્કન્ધાવારં પ્રવિશ્ય ચ। પાણ્ડવાનથ તાન્સર્વાઞ્શલ્યસ્તત્ર દદર્શ હ
ઉપપ્લવ્યમાં જઈને શલ્યે પાંડવોના શિબિરમાં પ્રવેશ કર્યો અને ત્યાં બધા પાંડવોને જોયા.
ચિરાત્તુ દૃષ્ટ્વા રાજાનં માતુલં સમિતિઞ્જયમ્। આસનેભ્યઃ સમુત્પેતુઃ સર્વે સહયુધિષ્ઠિરાઃ
લાંબા સમય પછી પોતાના મામા અને વિજયી રાજાને જોઈને, યુધિષ્ઠિર સહિત બધા જ પોતાના બેઠેલા સ્થાનેથી ઊભા થયા.
તથા ભીમાર્જુનૌ હૃષ્ટૌ સ્વસ્ત્રીયૌ ચ યમાવુભૌ । દ્રૌપદી ચ સુભદ્રા ચ અભિમન્યુશ્ચ ભારત
એ રીતે ભીમ અને અર્જુન આનંદિત થયા, માદ્રીના બંને પુત્રો, દ્રૌપદી, સુભદ્રા અને અભિમન્યુ પણ ત્યાં હાજર હતા.
સમેત્ય ચ મહાપાહું શલ્યં પાણ્ડુસુતસ્તદા । પાદ્યમર્ઘ્યં ચ ગાં ચૈવ પ્રતિગ્રાહ્ય પુરોધસા
પાંડુપુત્રએ મહાન બાહુવાળા શલ્ય પાસે જઈ, પુજારી દ્વારા પગ ધોવા માટેનું પાણી, અર્ધ્ય અને ગાય સ્વીકારી.
કતાઞ્જલિરદીનાત્મા ધર્માત્મા શલ્યમબ્રવીત્। સ્વાગતં તેઽસ્તુ વૈ રાજન્નેતદાસનમાસ્યતામ્
કપાળે હાથ જોડીને, નિર્ભય અને ધર્મનિષ્ઠ યુધિષ્ઠિરે શલ્યને કહ્યું: 'રાજન, આપનું સ્વાગત છે, કૃપા કરીને આ આસન પર બેસો.'
તતો ન્યષીદચ્છલ્યશ્ચ કાઞ્ચને પરમાસને । તત્ર પાદ્યથાર્ઘ્યં ચ ન્યવેદયત પાણ્ડવઃ
પછી શલ્યે સુંદર સોનાના આસન પર બેઠા અને ત્યાં પાંડવે તેમને પગ ધોવા માટેનું પાણી અને અર્ધ્ય અર્પણ કર્યું.
દુઃખસ્યૈતસ્ય મહતો ધાર્તરાષ્ટ્રકૃતસ્ય વૈ। અવાપ્સ્યસિ ફલં રાજન્હત્વા શત્રૂન્પરન્તપ
ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રોએ આપેલા આ મોટા દુઃખનો ફળ, રાજન, તમે શત્રુઓને હરાવીને જરૂર મેળવો છો.
વિદિતં તે મહારાજ લોકતન્ત્રં નરાધિપ । તસ્માલ્લોકકૃતં કિઞ્ચિત્તવ તાત ન વિદ્યતે
મહારાજ, આપને જગતના વ્યવહાર સારી રીતે ખબર છે; તેથી, લોકો શું કરે છે તે આપને અજાણ નથી, પ્રિય.
નિવેદ્ય ચાર્ઘ્યં વિધિવન્મદ્રરાજાય ભારત। કુશલં પાણ્ડવોઽપૃચ્છચ્છલ્યં સર્વસુખાવહમ્
વિધિ પ્રમાણે મદ્રરાજને અર્ધ્ય અર્પણ કર્યા પછી, પાંડવે શલ્યને સર્વ સુખની શુભેચ્છા સાથે કૂશળ પૂછ્યું.
સ તૈઃ પરિવૃતઃ સર્વૈઃ પાણ્ડવૈર્ધર્મચારિભિઃ । આસને ચોપવિષ્ટઃ સ શલ્યઃ પાર્થમથાબ્રવીત્
બધા ધર્મનિષ્ઠ પાંડવોની વચ્ચે બેઠેલા શલ્યે આસન પર બેસીને પાર્થને સંબોધન કર્યું.
કુશલં રાજશાર્દૂલ સર્વત્ર કુરુનન્દન । અરણ્યવાસાદ્દિષ્ટ્યાઽસિ વિમુક્તો જયતાં વર
કુરુકુળના શોભા, રાજવીરોમાં શ્રેષ્ઠ, સર્વત્ર સુખ છે; સદભાગ્યે હવે તમે વનમાં રહેવા પરથી મુક્ત થયા છો, વિજયીઓમાં શ્રેષ્ઠ.
દુષ્કરં તે કૃતં રાજન્નિર્જને ગહને વને। ભ્રાતૃભિઃ સહ કૌન્તેય કૃષ્ણાયા ચાનયાઽનઘ
રાજન, તમે ભાઈઓ અને કૃષ્ણા સાથે જંગલમાં, એકાંત અને ઘન અરણ્યમાં, અઘરું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું.
અજ્ઞાતવાસં ઘોરં ચ વસતા દુષ્કરં કૃતમ્ । દુઃખમેવ કુતઃ સૌખ્યં રાજ્યભ્રષ્ટસ્ય ભારત
અજ્ઞાતવાસનું ભયાનક અને અઘરું જીવન પણ તમે સહન કર્યું; રાજ્ય ગુમાવ્યા પછી સુખ ક્યાંથી, દુઃખ જ મળ્યું, ભરતવંશી.
સત્યે તપસિ દાને ચ તવ બુદ્ધિર્યુધિષ્ઠિર । ક્ષમા દમશ્ચાહિંસા ચ સત્યં ચૈવ યુધિષ્ઠિર
યુધિષ્ઠિર, તારી બુદ્ધિ સત્ય, તપ અને દાનમાં સ્થિર છે; ક્ષમા, દમ, અહિંસા અને સત્ય પણ તારી પાસે છે, યુધિષ્ઠિર.
અદ્ભુતશ્ચ પુનર્લોકસ્ત્વયિ રાજન્પ્રતિષ્ઠિતઃ। મૃદુર્વદાન્યો બ્રહ્મણ્યો દાન્તો ધર્મપરાયણઃ
રાજન, આ અદ્ભુત જગત ફરીથી તારા પર આધાર રાખે છે; તું સૌમ્ય, દયાળુ, બ્રાહ્મણપ્રેમી, સંયમી અને ધર્મને સમર્પિત છે.
ધર્માસ્તે વિદિતા રાજન્બહવો લોકસાક્ષિકાઃ । સર્વં જગદિદં તાત વિદિતં તે પરન્તપ
રાજન, તારા ધર્મગુણો અનેક છે અને આખો જગત તેનો સાક્ષી છે; પ્રિય, તને આ આખું જગત જાણીતું છે, શત્રુઓને દહન કરનાર.
મુદિતશ્ચ પુનર્લોકસ્ત્વયિ રાજન્પ્રતિષ્ઠિતે । દિષ્ટ્યા કૃચ્છ્રમિદં રાજન્પારિતં ભરતર્ષભ
રાજા, ફરીથી જગત તારા પર સ્થિર થઈ આનંદિત છે; સદભાગ્યે આ કઠિનાઈ પાર થઈ ગઈ, ભરતવંશના વરિષ્ઠ.
દિષ્ટ્યા પશ્યામિ રાજેન્દ્ર ધર્માત્માનં સહાનુગમ્। નિસ્તીર્ણદુષ્કરં રાજંસ્ત્વાં ધર્મનિચયં પ્રભો
રાજાધિરાજ, સદભાગ્યે હું તને અને તારા અનુયાયીઓને ધર્મમય જોઈ શકું છું; તું કઠિન પરિક્ષા પાર કરી, ધર્મનો ભંડાર છે, પ્રભુ.
તતોઽસ્યાકથયદ્રાજા દુર્યોધનસમાગમમ્। તચ્ચ શુશ્રૂષિતં સર્વં વરદાનં ચ ભારત
પછી રાજાએ દુર્યોધન સાથે થયેલી મુલાકાત અને જે કંઈ સાંભળ્યું હતું, એ બધું સહિત આપેલા વરદાનની વાત કહી.
સુકૃતં તે કૃતં રાજન્પ્રહૃષ્ટેનાન્તરાત્મના । દુર્યોધનસ્ય યદ્વીર ત્વયા વાચા પ્રતિશ્રુતમ્
રાજા, તું દિલથી આનંદિત થઈને દુર્યોધનને જે વચન આપ્યું છે, એ તારા તરફથી સારું કર્યું છે.
એકં ત્વિચ્છામિ ભદ્રં તે ક્રિયમાણં મહીપતે । રાજન્નકર્તવ્યમપિ કર્તુમર્હસિ સત્તમ
હું તારી પાસે એક જ વાત ઈચ્છું છું, રાજા, ભલે એ કરવી યોગ્ય ન હોય, તું એ જરૂર કરજે, હે શ્રેષ્ઠ મનુષ્ય.
મમ ત્વવેક્ષયા વીર શૃણુ વિજ્ઞાપયામિ તે। ભવાનિહ મહારાજ વાસુદેવસમો યુધિ
હે વીર, હવે મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળ, હું તને વિનંતી કરું છું—મહારાજ, તું અહીં યુદ્ધમાં વાસુદેવ જેટલો બળવાન બનીને રહેજે.