વિષ્ફાર્ય ચ મહાચાપં હેમપૃષ્ઠં દુરાસદમ્। સંરબ્ધસ્તુ તદા દ્રોણઃ પ્રત્યયુધ્યત ફલ્ગુનમ્
પછી ગુસ્સામાં ભરાયેલા દ્રોણે પોતાનું મોટું, સોનાથી શોભતું અને ભયાનક ધનુષ્ય ખેંચ્યું અને ફાલ્ગુન સામે યુદ્ધ કર્યું.
સ સાયકમયૈર્જાલૈરર્જુનસ્ય રથં પ્રતિ। ભાનુમદ્ભિઃ શિલાધૌતૈર્બાણૈઃ પ્રાચ્છાદયદ્દિશઃ
સૂર્ય જેવાં તેજવાળાં અને પથ્થર પર ઘસાયેલા તીરોની ઝમાઝમ વરસાદથી દ્રોણે અર્જુનના રથ અને આસપાસની દિશાઓ ઢાંકી દીધી.
અર્જુનસ્તુ તદા દ્રોણં મહાવેગૈર્મહારથઃ। વિવ્યાધ શતશો બાણૈર્ધારાભિરિવ પર્વતમ્
પછી મહારથી અર્જુને દ્રોણને સૈંકડો ઝડપી તીરો મારી, જાણે પર્વત પર ધોધ વરસે તેમ.
કાલમેઘ ઇવોષ્ણાન્તે ફલ્ગુનઃ સમવાકિરત્
ફાલ્ગુને ઉનાળાના અંતે મેઘ જેવો તીરોની વરસાદ વરસાવી.
તસ્ય જામ્બૂનદમયૈશ્ચિતરૈશ્ચાપચ્યુતૈઃ શરૈઃ। પ્રાચ્છાદયદ્રથશ્રેષ્ઠં ભારદ્વાજોઽર્જુનસ્ય વૈ
પછી ભારદ્વાજપુત્રે પોતાના ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા સુવર્ણ અને રંગબેરંગી તીરો વડે અર્જુનના શ્રેષ્ઠ રથને ઢાંકી દીધો.
તથૈવ દિવ્યં ગાણ્ડીવં ધનુરાનમ્ય ચાર્જુનઃ । શત્રુઘ્નં વેગવત્સૃષ્ટં ભારસાધનમુત્તમમ્
એ જ રીતે અર્જુને પોતાનું દિવ્ય ગાંડીવ ધનુષ્ય ખેંચ્યું, જે દુશ્મનોનો વિનાશક અને ભારે યુદ્ધનો ભાર સહન કરનારો છે.
શોભતે સ્મ મહાવાહુર્ગાણ્ડીવં વિક્ષિપન્ધનુઃ। શરાંશ્ચ વિસૃજંશ્ચિત્રાન્સુવર્ણવિકૃતાન્બહૂન્
મહાબાહુ અર્જુન ગાંડીવ ધનુષ્ય ખેંચતો અને અનેક સુવર્ણથી શોભતા સુંદર તીરો છોડતો, ત્યારે તે ખૂબ તેજસ્વી લાગતો.
પ્રાચ્છાદયદમેયાત્મા ભારદ્વાજરથં પ્રતિ। દ્રોણચાપવિનિર્મુક્તાન્બાણાન્બાણૈરવારયત્
અર્જુન, જેને કોઈ હરાવી શકે નહીં, તેણે ભારદ્વાજના રથને તીરો વડે ઢાંકી દીધો અને દ્રોણના ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા તીરોને પોતાના તીરો વડે રોકી લીધા.
સરથોઽપ્યચરત્પાર્થઃ પ્રેક્ષણીયો મહારથઃ । યુગપદ્દિક્ષુ સર્વાસુ સર્વતોઽસ્ત્રાણ્યવાસૃજમ્
રથ વિના પણ, મહાન યોદ્ધા અર્જુન એવી રીતે લડતો હતો કે જોતા સૌને આશ્ચર્ય લાગતું, કારણ કે તે એક સાથે ચારેય દિશામાંથી શસ્ત્રો વરસાવતો હતો.
આદદાનં શરાન્ઘોરાન્સંદધાનં ચ પાણ્ડવમ્ । વિસૃજન્તં ચ ક્રૌન્તેયં ન સ્મ પશ્યન્તિ લાઘવામ્
પાંડુપુત્ર અર્જુન જ્યારે ભયાનક તીરો ઉપાડતો અને ધનુષ પર ચડાવતો તથા છોડતો, ત્યારે તેની હાથની ઝડપ કોઈ જોઈ જ શકતો નહોતો.
એકચ્છાયમિવાકાશં બાણૈશ્ચક્રે સમન્તતઃ। નાદૃશ્યત તતો દ્રોણો નીહારેણેવ પર્વતઃ
અર્જુને તેના તીરો વડે આખા આકાશને એક જ છાંયાથી ઢાંકી દીધું, જેથી દ્રોણ પણ દેખાતો રહ્યો નહીં, જાણે ધુમ્મસમાં પર્વત છુપાઈ જાય.
મરીચિવિકચસ્યેવ રાજન્ભાનુમતો વપુઃ। આસીત્પાર્થસ્ય સુમહદ્વપુઃ શરશતાર્ચિતમ્
રાજા, અર્જુનનું મહાન સ્વરૂપ, સૈકડો તેજસ્વી તીરો વડે શોભાયમાન હતું, જાણે તેજથી ભરેલો સૂર્ય ઝાકળવાળા કિરણોથી ઢંકાયો હોય.
ક્ષિપતઃ શરજાલાનિ કૌન્તેયસ્ય મહાત્મનઃ । તાન્વિધૂય શરાન્ઘોરાન્દ્રોણોઽપિ સમિતિંજયઃ । બભાસે તિમિરં વ્યોમ્નિ વિધૂય સવિતા યથા
કુંતીપુત્ર અર્જુન જ્યારે તીરોની ઝમાવટ વરસાવતો હતો, ત્યારે યુદ્ધવિજેતા દ્રોણે એ ભયાનક તીરો દૂર ફેંકી દીધા અને જાણે સૂર્ય આકાશમાંથી અંધકાર દૂર કરે તેમ તેજ પામ્યો.
અગ્નિચક્રોપમં ઘોરં મણ્ડલીકૃતમાહવે। વિકૃષ્ય સુમહચ્ચાપં મેઘસ્તનિતનિસ્વનમ્ । અસકૃત્મુઞ્ચતો બાણાન્દદૃશુઃ કુરવો યુધિ
કૌરવો એ યુદ્ધમાં જોયું કે દ્રોણે મોટું ધનુષ ખેંચી વારંવાર તીરો છોડ્યા, જે ભયાનક અગ્નિચક્ર જેવું ગોળાકાર બન્યું અને મેઘગર્જના જેવો અવાજ કરતો હતો.
દિક્ષુ સર્વાસુ વિપુલઃ શુશ્રુવેઽથ જનૈસ્તદા। દ્રોણસ્યાપિ ધનુર્ઘોષો વિદ્યુત્સ્તનિતનિસ્વનઃ । અભવદ્વિસ્મયકરઃ સૈન્યાનાં ભરતર્ષભ
ત્યારે બધાજ દિશાઓમાં, લોકો દ્રોણના ધનુષનો ઘોંઘાટ સાંભળતા, જે વીજળી અને ગર્જનાની જેમ ધ્વનિત થતો અને સૈન્યમાં આશ્ચર્ય પેદા કરતો, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
તપ્તજામ્બૂનદમયૈર્દીપ્તૈરગ્નિસમૈઃ શરૈઃ। પ્રાચ્છાદયદમેયાત્મા દિશઃ સૂર્યસ્ય ચ પ્રભામ્
પારખી સોનાથી બનેલા, અગ્નિ સમાન તેજસ્વી તીરો વડે, અપરિમિત દ્રોણે દિશાઓ અને સૂર્યનું પણ તેજ ઢાંકી દીધું.
તતઃ કાઞ્ચનપઙ્ખાનાં શરાણાં નતપર્વણામ્। વિયદ્ગતાનાં ચરતાં દૃશ્યન્તે બહવો વ્રજાઃ
પછી, વાંકડા સાંધાવાળા અને સોનાની પાંખવાળા અનેક તીરોના ઝુંડ, આકાશમાં ચારે તરફ ફરતા દેખાયા.
શરાસનાત્તુ દ્રોણસ્ય પ્રભવન્તિ સ્મ સાયકાઃ। એકો દીર્ઘ ઇવાભાન્તઃ પ્રદૃશ્યન્તે મહાશરાઃ । આકાશે સમદૃશ્યન્ત હંસાનામિવ પઙ્ક્તયઃ
દ્રોણના ધનુષમાંથી તીરો નીકળતા, મોટા અને લાંબા કટાર જેવાં ચમકતા, અને આકાશમાં હંસોની પંક્તિઓ જેવી પંક્તિઓમાં દેખાતા.
એવં સુવર્ણવિકૃતાન્વિમુઞ્ચન્તૌ શરાન્બહૂન્। આકાશં સંવૃતં વીરાવુલ્કાભિરિવ ચક્રતુઃ
આ રીતે, બંને વીરોએ સોનાથી શોભિત અનેક તીરો છોડ્યા અને જાણે આકાશ અગ્નિગોળા વડે ઢંકાઈ ગયું હોય તેમ દેખાયું.
તયોઃ શરાશ્ચ વિબભુઃ કઙ્કબર્હિણવાસસઃ । પઙ્ક્ત્યઃ શરદિ મત્તાનાં સારસાનામિવામ્બરે
બન્નેના તીરો, મોર અને બગલાની પાંખોથી શોભિત, આકાશમાં શરદ ઋતુના ઉલ્લાસિત જળકોકિલાઓની પંક્તિઓ જેવી લાગતી.
તત્તુ યુદ્ધં મહાઘોરં તયોઃ સંરબ્ધયોરભૂત્। અત્યદ્ભુતમચિન્ત્યં ચ વૃત્રવાસવયોરિવ
બન્ને ક્રોધિત યોદ્ધાઓ વચ્ચેનું તે યુદ્ધ અત્યંત ભયાનક, અદ્ભુત અને કલ્પનાતીત હતું, જાણે વૃત્ર અને ઇન્દ્ર વચ્ચેનો સંઘર્ષ હોય.
મહાગજાવિવાસાદ્ય વિષાણાગ્રૈઃ પરસ્પરમ્। શરૈઃ પૂર્ણાયતોત્સૃષ્ટૈરન્યોન્યમભિજઘ્નતુઃ
મોટા હાથીઓ જેમ એકબીજાને દાંતથી આઘાત કરે, તેમ બંનેએ સંપૂર્ણ ખેંચેલા ધનુષમાંથી તીરો છોડી એકબીજાને ઘાયલ કર્યા.
અથ ત્વાચાર્યમુખ્યેન શરાન્સૃષ્ટાઞ્શિલાશિતાન્। અવારયચ્છિતૈર્બાણૈરર્જુનો જયતાંવરઃ
પછી વિજયી અર્જુને, મુખ્ય આચાર્ય દ્રોણે છોડેલા પથ્થર જેવા તીરોને પોતાના તીક્ષ્ણ તીરો વડે રોકી લીધા.
દર્શયન્નૈન્દ્રમાત્માનમુગ્રમુગ્રુપરાક્રમઃ। ઇષુભિસ્તૂર્ણમાકાશં બહુભિશ્ચ સમાવૃણોત્
અર્જુને પોતાની ઇન્દ્ર સમાન શક્તિ દર્શાવી, ભયાનક પરાક્રમથી ઝડપથી અનેક તીરો છોડીને આખું આકાશ ઢાંકી દીધું.
જિઘાંસન્તં નરવ્યાઘ્રમર્જુનં ભીમદર્શનમ્ । વિવ્યાધ નિશિતૈર્દ્રોણઃ શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
જ્યારે અર્જુન, મનુષ્યોમાં વાઘ અને ભયાનક દેખાવાળો, દ્રોણને મારવા તત્પર હતો, ત્યારે દ્રોણે તેને વાંકડા અને તીક્ષ્ણ તીરો વડે ઘાયલ કર્યો.
હૃષ્ટઃ સમભવદ્દ્રોણો રણશૌણ્ડઃ પ્રતાપવાન્ । અર્જુનેન સમં ક્રીડઞ્શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
યુદ્ધકલા ماهિર અને પરાક્રમી દ્રોણ, અર્જુન સાથે વાંકડા તીરો વડે રમતો અને આનંદિત થયો.
તૌ વ્યદારયતાં શૂરૌ સન્નદ્ધૌ રણશોભિનૌ । ઉદીરયન્તૌ દિવ્યાનિ બ્રાહ્માદ્યસ્ત્રાણિ ભાગશઃ
એ બંને શૂરવીર, સંપૂર્ણ શસ્ત્રસજ્જ અને યુદ્ધમાં તેજસ્વી, એક પછી એક બ્રહ્માસ્ત્રથી શરૂ કરીને દિવ્યાસ્ત્રો છોડતા હતા.
પાર્થસ્તુ સમરે શૂરો દર્શયન્વીર્યમાત્મનઃ। સ મહ્યસ્ત્રૈર્મહાત્માનં દ્રોણં પ્રાચ્છાદયચ્છરૈઃ
પાર્થ તો યુદ્ધમાં શૂરવીર બની પોતાની શક્તિ બતાવતો, મહાશક્તિશાળી શસ્ત્રોથી દ્રોણને તીરોની વરસાદથી ઢાંકી નાખતો હતો.
અસ્ત્રૈરસ્ત્રાણિ સંવાર્ય પાર્થો દ્રોણમવારયત્
પાર્થએ શસ્ત્રોથી શસ્ત્રોને રોકી દ્રોણને પછાડ્યો.
તયોરાસીત્સંપ્રહારઃ ક્રુદ્ધયોર્નરસિંહયોઃ। અમૃષ્યમાણયોઃ સઙ્ખ્યે બલિવાસવયોરિવ
બન્ને ક્રોધિત નરસિંહો વચ્ચે ભયાનક અથડામણ થઈ, જેમ બલી અને ઇન્દ્ર વચ્ચે યુદ્ધ થાય તેમ.