અપનીય તતઃ સર્વા આનયધ્વમિહૈવ તામ્। યદા દૃષ્ટા મયા સાધ્વી કમ્પતે મે મનસ્તદા। તસ્માચ્છીઘ્રમિહાનાય દર્શયધ્વં યદીચ્છથ ।। 9
બધાને અહીંથી દૂર કરો અને તેને તરત લઇ આવો; જ્યારે પણ હું એ સારા સ્વભાવની સ્ત્રીને જોઉં છું, ત્યારે મારું મન અશાંત થઈ જાય છે. તેથી, જો તમારે મન હોય તો, ઝડપથી તેને અહીં લાવો અને મને બતાવો.
તાસ્તથોક્તા ઉપાગમ્ય દ્રૌપદીં પરિસંગતાઃ। આનીય સર્વથા ત્વેનામબ્રુવન્મધુરાક્ષરમ્ ।। 10
એવી આજ્ઞા મળતાં, તે સ્ત્રીઓ દ્રૌપદી પાસે આવી, તેને સૌ રીતે ઘેરી, અને મીઠા શબ્દોમાં વાત કરી.
ભદ્રે ત્વાં દ્રષ્ટુમિચ્છન્તી સુદેષ્ણા હર્મ્યભૂતલે। ત્વદર્થં પ્રૈષયચ્ચાસ્માન્દ્રષ્ટું તાં ત્વં યદીચ્છસિ। આયાહ્યસ્માભિરેવાદ્ય રક્ષ્યમાણા યથેષ્ટતઃ ।। 11
સુભદ્રે, રાણી સુદેષ્ના તને મહેલમાં મળવા ઈચ્છે છે; એ માટે અમને તારી પાસે મોકલ્યા છે. જો તારે તેને મળવું હોય, તો આજે અમારે સાથે આવજે, અમે તને ઈચ્છ્યા પ્રમાણે રક્ષીશું.
તચ્છ્રુત્વા દ્રૌપદી તાસાં વચનં વાક્યકોવિદા। ઈપ્સિતર્થાતિલાભેન હૃષ્ટાઽઽયાતા ગૃહોત્તમમ્ ।। 12
એ સ્ત્રીઓના વચન સાંભળી, વાણીમાં નિપુણ દ્રૌપદી, પોતાની ઈચ્છિત વસ્તુ પ્રાપ્ત થતાં આનંદિત થઈ, મહેલ તરફ ગઈ.
રાજવેશ્મ હ્યુપાક્રમ્ય યત્રાગ્ર્યમહિષી સ્થિતા। સુદેષ્ણામગમત્કૃષ્ણા રાજભાર્યાં યશસ્વિનીમ્ ।। 13
પછી, કૃષ્ણા એ રાજમહેલમાં પ્રવેશી, જ્યાં મુખ્ય રાણી સુદેષ્ના હાજર હતી, અને તે યશસ્વિ રાણી પાસે પહોંચી.
કૃષ્ણાન્કેશાન્મૃદૂન્દીર્ઘાન્સમુદ્ગ્રથ્યાસિતેક્ષણા। કુઞ્ચિતાગ્રાંસ્તુ સૂક્ષ્માગ્રાન્દર્શનીયાન્નિબધ્ય ચ। જુગૂહે દક્ષિણે પાર્શ્વે મૃદૂનાયતલોચના ।। 14
કૃષ્ણાએ પોતાના નરમ અને લાંબા વાળ, જે વાળના છેડા વળાંકડિયા અને સૂક્ષ્મ હતા, તેમને ભેગા કરીને, જમણા બાજુ બાંધી, પોતાના વિશાળ અને કોમળ આંખો સાથે છુપાવી દીધા.
સા પ્રવિશ્ય વિરાટસ્ય દ્રૌપદ્યન્તઃપુરં શુભા। હ્રીનિષેવાન્વિતા બાલા કમ્પમાના લતેવ સા ।। 15
એ પવિત્ર અને લજ્જાશીલ યુવતી, વીરાટના આંતરમહેલમાં પ્રવેશી, લતાની જેમ ધ્રૂજતી હતી.
અભિગમ્ય ચ સુશ્રોણી સર્વલક્ષણસંયુતા। દદર્શાવસ્થિતાં હૈમે પીઠે રત્નપરિચ્છદે ।। 16
પછી, સુંદર કટિ ધરાવતી અને સર્વ શુભ લક્ષણોથી યુક્ત એ સ્ત્રીએ આગળ જઈ, સુદેષ્નાને સોના અને રત્નોથી શોભિત આસન પર બેઠેલી જોઈ.
રક્તસૂક્ષ્મામ્બરધરાં મેઘે સૌદામિનીમિવ । નાનાવર્ણવિચિત્રાં ચ સર્વાભરણભૂષિતામ્ ।। 17
લાલ રંગના સૂક્ષ્મ વસ્ત્ર પહેરેલી, વિવિધ રંગોથી શોભાયમાન અને સર્વ પ્રકારના આભૂષણોથી સજ્જ, એ મેઘ પર વીજળી જેવી તેજસ્વી લાગી.
સુભ્રૂં સુકેશીં સુશ્રોણીં કુબ્જવામનમધ્યગામ્। બહુપુષ્પોપકીર્ણાયાં ભૂમ્યાં વેદિમિવાધ્વરે ।। 18
સુંદર ભ્રૂ, સુંદર વાળ અને મનોહર કટિ ધરાવતી એ સ્ત્રી, અનેક ફૂલો થી શોભાયમાન જમીન પર, યજ્ઞમાં વેદી જેવી લાગી.
સુદેષ્ણાં રાજમહિષીં સર્વાલંકારભૂષિતામ્। શ્રીમતીં રાજપુત્રીણાં શતેન પરિવારિતામ્ ।। 19
સુદેષ્ના, રાજમહિષી, સર્વ આભૂષણોથી શોભાયમાન અને તેજસ્વિ, સો રાજકન્યાઓથી ઘેરાયેલી હતી.
તાઃ સર્વા દ્રૌપદીં દૃષ્ટ્વા સન્તપ્તાઃ પરમાઙ્ગનાઃ । પરિતશ્ચોપતસ્થુસ્તાઃ સહસોત્થાય ચાસનાત્ ।। 20
બધી મહાન સ્ત્રીઓ, દ્રૌપદીને જોઈ, હૃદયથી સ્પર્શાઈ ગઈ, અને તરત જ બેઠેલી જગ્યાએથી ઊભી રહી, તેની આસપાસ ભેગી થઈ.
નિરીક્ષમાણાઃ સર્વાસ્તાઃ શચીં દેવીમિવાગતામ્। ગૂઢગુલ્ફાં વરારોહાં કૃષ્ણાં તામ્રાયતેક્ષણામ્। અતિસર્વાનવદ્યાઙ્ગીં નતગાત્રીં સુમધ્યમામ્ ।। 21
બધી સ્ત્રીઓ કૃષ્ણાને જોઈ રહી હતી, જેમ શચી દેવી આવી હોય, ગુપ્ત પગવાળી, ઉન્નત કટિ, તાંબડા અને વિશાળ નેત્રોવાળી, સર્વે અંગોમાં નિર્દોષ, નમ્ર શરીરવાળી અને પાતળી કમરવાળી.
ન હ્રસ્વાં નાતિમહતીં જાતાં બહુતૃણે વને। ઋશ્યરોહીમિવાનિન્દ્યાં સુકેશીં મૃગલોચનામ્ ।। 22
એ ન તો બહુ નાની હતી, ન તો બહુ ઊંચી, ઘાસવાળા વનમાં જન્મેલી, નિર્દોષ ઋશ્યરોહિ માદી હરણ જેવી, સુંદર વાળ અને મૃગની જેવી આંખો ધરાવતી હતી.
તાં મૃગીમિવ વિત્રસ્તાં યૂથભ્રષ્ટામિવ દ્વિપામ્। લક્ષ્મીમિવ વિશાલાક્ષીં વિદ્યામિવ યશસ્વિનીમ્ ।। 23
એ ડરી ગયેલી હરણ જેવી, પોતાના જૂથથી વિખૂટા પડેલી ગાય જેવી, વિશાળ નેત્રોવાળી, લક્ષ્મી જેવી અને તેજસ્વિ વિદ્યા જેવી લાગી.
રોહિણીમિવ તારાણાં દીપ્તામગ્નિશિખામિવ। પાર્વતીમિવ રુદ્રાણીં વેલામિવ મહોદધેઃ ।। 24
એ તારાઓમાં રોહિણી જેવી, પ્રજ્વલિત અગ્નિશિખા જેવી, દેવીોમાં પાર્વતી જેવી, અને મહાસાગરનાં કિનારા જેવી લાગી.
સુલભામિવ નાગીનાં મૃગીણામિવ કિન્નરીમ્। ગઙ્ગામિવ વિશુદ્ધાઙ્ગીં શારદીમિવ શર્વરીમ્ ।। 25
જેમ સાપકન્યા સહેલાઈથી મળતી હોય, જેમ હરણીઓમાં કોઈ અપ્સરા હોય, જેમ ગંગા જેવી શુદ્ધ કાયાવાળી, અને જેમ શરદની રાત જેવી તેજસ્વી હોય.
તામચિન્ત્યતમાં લોકે ઇલામિવ યશસ્વિનીમ્ । સાવિત્રીમિવ દુર્ધષાં બ્રાહ્મ્યા લક્ષ્મ્યા સમન્વિતાં ।। 26
એ સ્ત્રી દુનિયામાં સમજાતી નથી, ઈલા જેવી પ્રસિદ્ધ, સાવિત્રી જેવી દુર્લઘ્ય, બ્રહ્માની અને લક્ષ્મીની કિરણોથી યુક્ત છે.
સીતામિવ સતીં શુદ્ધામરુન્ધતીમિવ પ્રિયામ્ । સુદેષ્ણા પર્યપૃચ્છત્તાં વિસ્મયોત્ફુલ્લલોચના ।। 27
સીતાજી જેવી પવિત્ર અને સતીસાવિત્રી, અરુંધતી જેવી પ્રિય, એવી સ્ત્રીને સુદેષ્ણાએ આશ્ચર્યથી ફૂલેલા નેત્રોથી પૂછ્યું.
કા ત્વં સર્વાનવદ્યાઙ્ગિ કુતોસિ ત્વમિહાગતા। કસ્ય વા ત્વં વિશાલાક્ષિ કિં વા તે કરવાણ્યહમ્ ।। 28
હે નિર્દોષ અંગવાળી, તું કોણ છે? ક્યાંથી આવી છે? હે વિશાળ નેત્રવાળી, તું કોની છે? હું તારા માટે શું કરી શકું?
ગૂઢગુલ્ફા સમાનોરૂસ્ત્રિગમ્ભીરા ષડુન્નતા। સ્નિગ્ધા પઞ્ચસુ રક્તેષુ હંસગદ્ગદભાષિણી ।। 29
તારા પગના ગોઢા છુપાયેલા છે, બંને જાંઘ સરખી છે, શરીરે ત્રણ ઊંડા ચિહ્નો અને છ ઊંચા ભાગ છે, પાંચ જગ્યાએ લાલિમા છે, અવાજ હંસની જેમ મધુર છે.
શુકેશી સુસ્વરા શ્યામા પીનશ્રોણીપયોધરા। અરાલપક્ષ્મનયના બિમ્બોષ્ઠી તનુમધ્યમા ।। 30
તારા વાળ સુંદર છે, અવાજ મીઠો છે, રંગ શ્યામ છે, નિતંબ અને સ્તન ભરેલા છે, આંખો વાંકાં પાંપણવાળી છે, હોઠ ફળ જેવી લાલ છે, અને કમર પાતળી છે.
કમ્બુગ્રીવા ગૂઢસિરા પૂર્ણચન્દ્રનિભાનના । દાનવી કિન્નરી વા ત્વં ગન્ધર્વી વનદેવતા ।। 31
તારી ગરદન શંખ જેવી છે, નસો છુપાયેલી છે, ચહેરો પૂર્ણચંદ્ર જેવો છે—તુ શું દાનવી છે, કિનારી છે, ગંધર્વી છે કે વનદેવી છે?
અપ્સરા વાઽસિ નાગી વા તારા વા ત્વં વિલાસિની । અલમ્બુસા મિશ્રકેશી પુણ્ડરીકાઽથ માલિની ।। 32
તુ અપ્સરા છે કે નાગકન્યા? કે સૌંદર્યમાં તારાની જેમ છે? અલંબુસા, મિશ્રકેસી, પુંડરીકા કે માલિની છે?
તેનતેનૈવ સંપન્ના કાશ્મીરીવ તુરંગમા। ઇન્દ્રાણી ત્વથ રુદ્રાણી સ્વધા વાઽપ્યથવા રતિઃ ।। 33
દરેક ગુણથી યુક્ત, કાશ્મીરી ઘોડીની જેમ સુંદર—તુ ઈન્દ્રાણી છે કે રુદ્રાણી, સ્વધા કે રતિ છે?
દેવિ દેવેષુ વિખ્યાતા બ્રૂહિ કા ત્વમિહાગતા। તવ હ્યનુપમં રૂપં ભૂષણૈરપિ વર્જિતમ્ ।। 34
હે દેવીઓમાં પ્રસિદ્ધ દેવી, કહો, તું કોણ છે જે અહીં આવી છે? તારો રૂપ તો ગહણાવણ વિના પણ અનન્ય છે.
ત્વાં સૃષ્ટ્વોપરતં મન્યે લોકકર્તારમીશ્વરમ્। ન તૃપ્યન્તિ સ્ત્રિયો દૃષ્ટ્વા કા ન પુંસાં રતિર્ભવેત્ ।। 35
મને લાગે છે કે તને બનાવીને સર્જનહાર અટકી ગયા હશે; સ્ત્રીઓ તને જોઈને થાકતી નથી, અને કયો પુરુષ તારા પર મોહિત ન થાય?
પ્રવાલપુષ્પસ્તબકૈરાચિતા વનદેવતાઃ। ત્વામેવ હિ નિરીક્ષન્તે વિસ્મિતા રૂપસંપદા ।। 36
પ્રવાળ અને ફૂલોની વણાવેલી વનદેવીઓ પણ તારા રૂપના વૈભવથી આશ્ચર્યચકિત થઈને તને જ જુએ છે.
અન્તઃપુરગતા નાર્યો મૃગાઃ પક્ષિગણા નરાઃ। સર્વે ત્વામેવ કલ્યાણિ નિરીક્ષન્તે સુવિસ્મિતાઃ ।। 37
અંતઃપુરની સ્ત્રીઓ, પશુ, પક્ષીઓ અને પુરુષો—બધા તને જ આશ્ચર્યથી જુએ છે, હે સુન્દરી.
ન ત્વાદૃશી કાચન મે ત્રિષુ લોકેષુ સુન્દરી। દૃષ્ટપૂર્વા શ્રુતા વાઽપિ ચક્ષુપા વિદ્યતે શુભા ।। 38
ત્રણે લોકમાં તારા જેવી સુંદરતા ક્યાંય નથી; એવી સુંદર સ્ત્રી મેં કદી જોઈ કે સાંભળી નથી, હે શુભાંગી.