ધૃષ્ટો દ્વારં સદા પશ્યન્ન ચ રાજસુ વિશ્વસેત્ । તદેવાસનમન્વિચ્છેદ્યત્ર નાભિલષેત્પરઃ
હંમેશા નિર્ભયતાથી દરવાજા તરફ ધ્યાન રાખવું, પણ રાજાઓ પર વિશ્વાસ ન કરવો; એવાં સ્થાનની શોધ કરવી જ્યાં બીજાને ઈચ્છા ન હોય.
યત્રોપવિષ્ટઃ સંકલ્પં નોપહન્યાદ્બલીયસઃ । તદાસનં રાજકુલે ઈપ્સેત પુરુષો વસન્
જે બેઠકે બેઠા પછી કોઈ વધુ શક્તિશાળી માણસની ઈચ્છા અટકતી નથી, એવી બેઠક રાજાના દરબારમાં રહેતા માણસે પસંદ કરવી.
યથૈનં યત્ર ચાસીનં શઙ્કયેદ્દુષ્ટચરિણમ્ । ન તત્રોપવિશેજ્જાતુ યો રાજવસતિં વસેત્
જે સ્થળે કે જ્યાં કોઈ દુષ્ટ વર્તનવાળો જણ હોય એવી શંકા થાય, ત્યાં રાજાના ઘરમા રહેતા માણસે ક્યારેય ન બેસવું.
સ્વભૂમૌ કામમાસીત તિષ્ઠેદ્વા રાજસન્નિધૌ। ન ત્વેવાસનમન્યસ્ય પ્રાર્થયેત કદાચન
પોતાના સ્થળે મનગમતાં બેસી શકે, કે રાજાની હાજરીમાં ઊભો રહી શકે; પણ બીજાની બેઠક ક્યારેય ઈચ્છવી નહીં.
પરાસનગતં હ્યેનં પરસ્ય પરિચારકાઃ । પરિષદ્યપકર્ષેયુઃ પરિહાસ્યેત શત્રુભિઃ
જો બીજાની બેઠકે બેસે, તો એ માણસના સેવકો એને સભામાંથી કાઢી શકે છે અને દુશ્મનો એની હાસ્ય કરે છે.
નિત્યં વિપ્રતિષિદ્ધં તત્પુરસ્તાદાસનં મતમ્ । અર્થાર્થં હિ યદા ભૃત્યો રાજાનમુપતિષ્ઠતે
સામેની બેઠક હંમેશા મનાઈ છે; કારણ કે જ્યારે નોકર રાજાને કોઈ કામ માટે મળે છે, ત્યારે એ જ નિયમ છે.
દક્ષિણં વાઽથ વામં વા ભાગમાશ્રિત્ય પણ્ડિતઃ। તિષ્ઠેદ્વિનીતવદ્રાજન્ન પુરસ્તાન્ન પૃષ્ઠતઃ। રાક્ષિણામાત્તશસ્ત્રાણાં પશ્ચાત્સ્થાનં વિધીયતે
પંડિત માણસે, રાજા, વિનમ્રતાથી, જમણા કે ડાબા બાજુ ઊભા રહેવું જોઈએ, ક્યારેય આગળ કે પાછળ નહીં. પાછળ ઊભા રહેવું તો માત્ર શસ્ત્રધારી રક્ષકો માટે જ કહેવાયું છે.
માતૃગોત્રે સ્વગોત્રે વા નામ્ના શીલેન વા પુનઃ । સંગ્રહાર્થં મનુષ્યાણાં નિત્યમાભાષિતા ભવેત્
લોકોમાં ઓળખ માટે, કોઈને તેની માતાપિતાની વંશાવળી, પોતાની જાતની વંશાવળી, નામ કે સ્વભાવથી હંમેશા સંબોધવું જોઈએ.
પૂજ્યમાનોપિ યો રાજ્ઞા નરો ન પ્રતિપૂજયેત્। નૈનમારાધયેજ્જાતુ શાસ્તા શિષ્યાનિવાલસાન્
જે માણસને રાજા દ્વારા સન્માન મળ્યા પછી પણ તે પ્રતિસન્માન ન આપે, તેને ક્યારેય પ્રસન્ન ન કરવો, જેમ શિક્ષક આળસુ શિષ્યોને પ્રસન્ન કરતો નથી.
નાસ્ય યુગ્યં ન પર્યઙ્કં નાસનં ન રથં તથા। આરોહેત્સંમતોઽસ્મીતિ યો રાજવસતિં વસેત્
જે રાજમહેલમાં રહે છે, તેણે ક્યારેય 'હું માન્ય છું' એમ માનીને રાજાના યોક, પલંગ, બેઠક કે રથ પર બેસવું કે ચઢવું નહીં.
યો વૈ ગૃહેભ્યઃ પ્રવસન્ક્રિયમાણમનુસ્મરન્ । ઉત્થાને નિત્યસંકલ્પો નિસ્તન્દ્રીઃ સંઘતાત્મવાન્
જે પોતાના ઘરમાંથી દૂર રહીને પણ પોતાના કર્તવ્યને યાદ રાખે છે, હંમેશા ઉઠવા માટે તત્પર રહે છે, થાકતો નથી અને સંગઠન માટે સમર્પિત છે, એ જ રાજમહેલમાં રહેવા યોગ્ય છે.
પરીતઃ ક્ષુત્પિપાસાભ્યાં વિહાય પરિદેવનમ્ । દુઃખેન સુખમન્વિચ્છેદ્યો રાજવસતિં વસેત્
ભુખ અને તરસની ફરિયાદો છોડીને, દુઃખમાં પણ સુખ શોધે અને એ રીતે રાજમહેલમાં રહેવું જોઈએ.
કરિષ્યામ્યહમિત્યેવ યઃ સ રાજસુ સિધ્યતિ
'હું કરીશ' એવું જે કહે છે, એ જ રાજાઓમાં સફળ થાય છે.
ઉષ્ણે વા યદિ વા શીતે રાત્રૌ વા યદિ વા દિવા । આદિષ્ટો ન વિકલ્પેત યઃ સ રાજસુ સિદ્ધ્યતિ
ગરમી હોય કે ઠંડી, રાત્રે હોય કે દિવસે, જેને આદેશ મળે ત્યારે એ ક્યારેય સંકોચ ન કરે, એ જ રાજાઓમાં સફળ થાય છે.
નૈવ પ્રાપ્તોઽવમન્યેત સદાઽમાત્યો વિશારદઃ । માનં પ્રાપ્તો ન હૃષ્યેત ન વ્યથેચ્ચ વિમાનિતઃ । ઋદુર્મૃદુઃ સત્યવાદો યઃ સ રાજસુ સિદ્ધ્યતિ
વિદ્વાન મંત્રીએ જે મળ્યું નથી તેનું ક્યારેય અપમાન ન કરવું, જે મળ્યું છે તેમાં આનંદ ન કરવો અને અપમાન થાય ત્યારે દુઃખી ન થવું. જે નમ્ર, દૃઢ અને સત્યવંત છે, એ જ રાજાઓમાં સફળ થાય છે.
નૈવ લાભાદ્ધર્ષમિયાન્ન વ્યથેચ્ચ વિમાનિતઃ। સમઃ પૂર્ણતુલેવ સ્યાદ્યો રાજવસતિં વસેત્
લાભથી ગર્વ ન કરવો અને અપમાનથી દુઃખી ન થવું, જેમ તુલા બંને બાજુ સમાન રહે છે, તેમ રાજમહેલમાં રહેનાર વ્યક્તિએ મન સમતોલ રાખવું જોઈએ.
અલ્પેચ્છો ધૃતિમાન્રાજઞ્છાયેવાનુગતઃ સદા। દક્ષઃ પ્રદક્ષિણો ધીરઃ સ રાજવસતિં વસેત્
જેને ઓછામાં સંતોષ છે, ધીરજવાન છે, હંમેશા છાયાની જેમ અનુસરે છે, કુશળ, ચુસ્ત અને સ્થિર છે, એ જ રાજમહેલમાં રહેવા યોગ્ય છે.
ઇતિહાસપુરાણજ્ઞઃ કુશલઃ સત્કથાસુ ચ। વદાન્યઃ સત્યવાક્વાપિ યો રાજવસતિં વસેત્
જેને ઇતિહાસ અને પુરાણોની જાણ છે, સારા પ્રસંગો કહેવામાં કુશળ છે, દયાળુ છે અને સત્ય બોલે છે, એ જ રાજમહેલમાં રહેવા યોગ્ય છે.
ન મિથો ભાષિતં રાજ્ઞો મનુષ્યેષુ પ્રકાશયેત્ । યં ચાસૂયન્તિ રાજાનઃ પુરુષં નો વદેચ્ચ તમ્
રાજાએ એકાંતમાં જે કહ્યું હોય તે બીજાને ક્યારેય ન કહેવું જોઈએ, અને રાજાઓ જેને ઈર્ષા કરે છે એવા માણસની પણ વાત ન કરવી.
નૈષાં કર્મસુ સંયુક્તો ધનં કિંચિદુપસ્પૃશેત્। પ્રાપ્નુયાદાદદાનો વા બન્ધં વા વધમેવ વા
જે તેમના કામમાં જોડાયેલો નથી, તેણે તેમના ધનને ક્યારેય સ્પર્શવું નહીં; જો એ ધન લે તો બંધન અથવા મૃત્યુ પણ ભોગવવું પડી શકે.
હુલ્યોપસ્થિતયોઃ પશ્ય મમ ચાન્યસ્ય ચોભયોઃ । અન્યં પુષ્ણાતિ મદ્ધીનમિતિ ધીરો ન મુહ્યતિ
જ્યારે મને અને બીજાને બંનેને દાન મળે ત્યારે, 'મારી જરૂર છે છતાં બીજાને આપે છે' એવું વિચારીને ધીરજવાન માણસ ક્યારેય ગભરાતો નથી.
શ્રેયાંસં હિ પરિત્યજ્ય વૈદ્યં કર્મણિકર્મણિ । પાપીયાંસં પ્રકુર્વીરઞ્શીલમેષાં તથાવિધમ્
સારા અને યોગ્ય કામ છોડીને, નબળા અને અયોગ્ય કામ કરે, અને ખરાબ કાર્ય કરે, એ જ તેમનો સ્વભાવ છે.
નૈષાં દારેષુ કુર્વીત પ્રાજ્ઞો મૈત્રીં કથંચન । રક્ષણં તુ ન સેવેત યો રાજવસતિં વસેત્
વિદ્વાન માણસે ક્યારેય તેમના પત્નીઓ સાથે મિત્રતા ન કરવી, અને જો રાજમહેલમાં રહેતો હોય તો તેમના રક્ષણની સેવા પણ ન કરવી.
યદા હ્યભિસમીક્ષેત પ્રેષ્યં સ્ત્રીભિઃ સમાગતમ્ । બુદ્ધિઃ પરિભવેત્તસ્ય રાજા શઙ્કેત વા પુનઃ
જ્યારે પણ કોઈ દાસ સ્ત્રીઓ સાથે મળતો હોય તે જોવામાં આવે, ત્યારે રાજાને શંકા થાય છે અથવા તેની બુદ્ધિમાં ઘટાડો થાય છે.
શઙ્કિતસ્ય પુનઃ સ્ત્રીષુ કસ્ય ભૃત્યસ્ય ભૂમિપઃ। જીવિતં સાધુ મન્યેત પ્રકૃતિસ્થો બલાત્કૃતઃ
રાજા જ્યારે સ્ત્રીઓ અંગે કોઈ ભૃત્ય પર શંકા કરે છે, ત્યારે એ ભૃત્ય પોતાનું જીવન સુરક્ષિત છે એવું માનવાનો કોઈ અધિકાર નથી, ભલે તે સ્વભાવિક રીતે વર્તે કે જબરદસ્તીથી.
હર્ષવસ્તુષુ ચાપ્યત્ર વર્તમાનેષુ કેષુ ચિત્। નાતિગાઢં પ્રહૃષ્યેત તાન્યેવાસ્યાનુપૂજયેત્ ।। 47
અહીં આનંદના પ્રસંગો આવે ત્યારે પણ કોઈએ વધારે ખુશી વ્યક્ત કરવી નહીં; એ જ વસ્તુઓને યોગ્ય રીતે માન આપવી.
હર્ષાદ્ધિ મન્દઃ પુરુષઃ સ્વૈરં કુર્વીત વૈકૃતમ્ । તદસ્યાન્તઃપુરે વૃત્તમીક્ષાં કુર્વીત ભૂમિપઃ
ખરેખર, મૂર્ખ માણસ ખુશીથી અંધ બનીને ગેરવર્તન કરી બેસે છે; રાજાએ એના આંતઃપુરના વર્તન પર નજર રાખવી જોઈએ.
અન્તઃપુરગતં હ્યેનં સ્ત્રિયઃ ક્લીબાશ્ચ સર્વતઃ । વર્તમાનં યથાવચ્ચ કુત્સયેયુરસંશયમ્
આંતઃપુરમાં, જો કોઈ યોગ્ય રીતે વર્તે નહીં, તો સ્ત્રીઓ અને હિજડાઓ ચોક્કસપણે એની નિંદા કરે છે.
તસ્માદ્ગમ્ભીરમાત્માનં કૃત્વા હર્ષં નિયમ્ય ચ। નિત્યમન્તઃપુરે રાજ્ઞો ન વૃત્તં કીર્તયેદ્બહિઃ
એથી, મનને ગંભીર રાખીને અને આનંદને વશમાં રાખીને, રાજાના આંતઃપુરની વાતો ક્યારેય બહાર બોલવી નહીં.
યથા હિ સુમહામન્ત્રો ભિદ્યમાનો હરેત્સુખમ્। એવમન્તઃપુરે વૃત્તં શ્રૂયમાણં બહિર્ભવેત્
જેમ મોટું ગુપ્ત રહસ્ય બહાર આવે તો સુખ નાશ પામે છે, એ જ રીતે, આંતઃપુરની વાતો બહાર ફેલાય તો મુશ્કેલી ઊભી થાય છે.