સાન્ત્વિતશ્ચ યથાશક્તિ પૂજિતશ્ચ યથાવિધિ। ન ચાન્યં સ દ્વિજશ્રેષ્ઠઃ કામયામાસ વૈ વરમ્
શ્રેષ્ઠ રીતે સન્માન અને પૂજા કર્યા છતાં પણ એ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણે બીજું કોઈ વર માંગ્યું નહીં.
યદા નાન્ય પ્રવૃણુતે વરં વૈ દ્વિજસત્તમઃ। `વિનાઽસ્ સહજં વર્મ કુણ્ડલે ચ વિશાંપતે'। તદૈનમબ્રવીદ્ભૂયો રાધેયઃ પ્રહસન્નિવ
જ્યારે એ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણે જન્મથી મળેલું કવચ અને કુંડલ સિવાય બીજું કંઈ માંગ્યું નહીં, ત્યારે રાધેયે હસતાં ફરી કહ્યું.
સહજં વર્મ મે વિપ્ર કુણ્ડલે ચામૃતોદ્ભવે। તેનાવધ્યોસ્મિ લોકેષુ તતો નૈતજ્જહામ્યહમ્
'હે બ્રાહ્મણ, મારું કુદરતી કવચ અને કુંડલ મારા જન્મ સાથે જ મળ્યાં છે; એના કારણે હું દુનિયામાં અજેય છું, એટલે હું એ છોડતો નથી.'
વિશાલં પૃથિવીરાજ્યં ક્ષેમં નિહતકણ્ટકમ્। પ્રતિગૃહ્ણીષ્વ મત્તસ્ત્વં સાધુ બ્રાહ્મણપુઙ્ગવ
'મારી પાસેથી વિશાળ, સુખી અને દુશ્મનરહિત રાજ્ય સ્વીકાર, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ.'
કુણ્ડલાભ્યાં વિમુક્તોઽહંવર્મણા સહજેન ચ। દમનીયો ભવિષ્યામિ શત્રૂણાં દ્વિજસત્તમ
'જો હું મારા કુદરતી કવચ અને કુંડલથી વિહોણો થઈશ, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, તો દુશ્મનોને માટે સરળ બની જઈશ.'
યદન્યં ન વરં વવ્રે ભગવાન્પાકશાસનઃ। તતઃ પ્રહસ્ કર્ણસ્તં પુનરિત્યબ્રવીદ્વચઃ
પાકશાસન દેવએ બીજું કોઈ વર ન માંગ્યું, ત્યારે કર્ણે હસીને ફરી કહ્યું.
વિદિતો દેવદેવેશ પ્રાગેવાસિ મમ પ્રભો। ન તુ ન્યાય્યં મયા દાતું તવ શક્ર વૃથા વરમ્
'હે પ્રભુ, હું તને, દેવોના દેવને, તું આવ્યો એ પહેલાં જ ઓળખી ગયો હતો; પણ હે ઇન્દ્ર, તને વ્યર્થ વર આપવું યોગ્ય નથી.'
ત્વં હિ દેવેશ્વરઃ સાક્ષાત્ત્વયા દેયો વરો મમ। અન્યેષાં ચૈવ ભૂતાનામીશ્વરો હ્યસિ ભૂતકૃત્
'તૂં ખરેખર દેવોના સ્વામી છે, અને તને હું વર આપવો જોઈએ; તું સર્વ પ્રાણીઓનો સ્વામી અને સર્જનહાર છે.'
યદિ દાસ્યામિ તે દેવ કુણ્ડલે કવચં તથા। વધ્યતામુપયાસ્યામિ ત્વં ચ શક્રાવહાસ્યતામ્
'જો હું તને, હે દેવ, કુંડલ અને કવચ આપી દઉં, તો હું મરનાર બની જઈશ અને તું, હે ઇન્દ્ર, લોકોમાં હાસ્યપાત્ર બનશે.'
તસ્માદ્વિનિમયં કૃત્વા કુણ્ડલેવર્મ ચોત્તમમ્। હરસ્વ શક્રકામં મે ન દદ્યામહમન્યથા
'એટલે, આપણી વચ્ચે વિનિમય કરીએ: તું મારી ઇચ્છા પ્રમાણે શ્રેષ્ઠ કુંડલ અને કવચ લઈ જા, હું બીજું કંઈ રીતે આપી શકતો નથી.'
વિદિતોઽહં રવેઃ પૂર્વમાયાનેવ તવાન્તિકમ્। તેન તે સર્વમાખ્યાતમેવમેતન્ન સંશયઃ
'હું તને, હે સૂર્યપુત્ર, તું આવ્યો ત્યારે જ ઓળખી ગયો હતો; તેથી બધું તને કહી દીધું છે, અને એ જ સાચું છે, તેમાં શંકા નથી.'
કામમસ્તુ તથા તાત તવ કર્ણ યથેચ્છસિ। વર્જયિત્વા તુ મે વજ્રં પ્રવૃણીષ્વ યથેચ્છસિ
'જેમ તને ઇચ્છા હોય તેમ થાઓ, હે કર્ણ, પણ મારા વજ્રને છોડીને બીજું જે તને ગમતું હોય એ વર માંગ.'
તતઃ કર્ણઃ પ્રહૃષ્ટસ્તુ ઉપસંગમ્ય વાસવમ્। અમોઘાં શક્તિમભ્યેત્ય વવ્રે સમ્પૂર્ણમાનસઃ
પછી કર્ણ આનંદથી ઇન્દ્ર પાસે ગયો અને મનપૂર્વક અખૂટ શક્તિ માગી.
વર્મણા કુણ્ડલાભ્યાં ચ શક્તિં મે દેહિ વાસવ। અમોઘાં શત્રુસઙ્ઘાનાં ઘાતિનીં પૃથનામુખે
હે ઇન્દ્ર, મને કવચ અને કુંડળ સાથે એવી અખૂટ શક્તિ આપો, જે યુદ્ધમાં દુશ્મનોના ટોળાંનો નાશ કરે.
તતઃ સઞ્ચિન્ત્ય મનસા મુહૂર્તમિવ વાસવઃ। શક્ત્યર્થં પૃથિવીપાલ કર્ણં વાક્યમથાબ્રવીત્
પછી ઇન્દ્રે થોડું વિચાર કરીને પૃથ્વીપાલક કર્ણને શક્તિ વિષે વાત કરી.
કુણ્ડલે મે પ્રયચ્છસ્વ વર્મ ચૈવ શરીરજમ્। ગૃહાણ કર્ણ શક્તિં ત્વમનેન સમયેન ચ
કર્ણ, તું તારા શરીરજ કવચ અને કુંડળ મને આપ, અને આ શક્તિ આ શરતે લઈ લે.
અમોઘા હન્તિ શતશઃ શત્રૂન્મમ કરચ્યુતા। પુનશ્ચ પાણિમભ્યેતિ મમ દૈત્યાન્વિનિઘ્નતઃ
મારા હાથમાંથી છોડાયેલી આ અખૂટ શક્તિ સૈકડો દુશ્મનોને મારી નાખે છે અને દૈત્યોનો નાશ કર્યા પછી પાછી મારા હાથમાં આવી જાય છે.
સેયં તવ કરપ્રાપ્તા હત્વૈરકં રિપુમૂર્જિતમ્। ગર્જન્તં પ્રતપન્તં ચ મામેવૈષ્યતિ સૂતજ
હવે આ શક્તિ તારા હાથમાં આવી છે, તો તે ગર્જનારા અને તેજસ્વી પ્રબળ દુશ્મનને મારીને પછી મારા પાસે પાછી આવશે, હે રથચાલકપુત્ર.
એકમેવાહમિચ્છામિ રિપું હન્તું મહાહવે। ગર્જન્તંપ્રતપન્તં ચ યતો મમ ભયં ભવેત્
મારે મહાયુદ્ધમાં માત્ર એક જ એવા દુશ્મનને મારવો છે, જે ગર્જે છે, તેજ પામે છે અને જેના કારણે મને ભય થાય છે.
એકં હનિષ્યસિ રિપું ગર્જન્તં બલિનં રણે। ત્વં તુ યં પ્રાર્થયસ્યેકં રક્ષ્યતે સ મહાત્મના
તુ યુદ્ધમાં ગર્જનારા અને શક્તિશાળી એવા એક દુશ્મનને મારીશ, પણ જેને તું મારવા ઇચ્છે છે, તેને મહાત્મા રક્ષશે.
યમાહુર્વેદવિદ્વાંસો વરાહમપરાજિતમ્। નારાયણમચિન્ત્યં ચ તેન કૃષ્ણેન રક્ષ્યતે
જેનને વેદજ્ઞ લોકો અપરાજિત વરાહ અને અદભુત નારાયણ કહે છે, તેને કૃષ્ણ રક્ષે છે.
એવમેતદ્યથાઽઽત્થ ત્વં દાનવાનાં નિષૂદન। વધિષ્યામિ રણે શત્રું યો મે સ્થાતા પુરસ્સરઃ
જેમ તમે કહ્યુ તેમ જ છે, હે દૈત્યોના સંહારક, યુદ્ધમાં જે દુશ્મન મારા સામે ઊભો રહેશે, તેને હું મારીશ.
એવમપ્યસ્તુ ભગવન્નેકવીરવધે મમ। અમોઘાં દેહિ મે શક્તિં યથા હન્યાં પ્રતાપિનમ્
જેમ તમે કહ્યુ તેમ જ થાઓ, હે ભગવાન, જો મને માત્ર એક વીરને મારવાનો અવસર મળે તો પણ, મને અખૂટ શક્તિ આપો જેથી હું તેજસ્વી શત્રુને મારી શકું.
ઉત્કૃત્ય તુ પ્રદાસ્યામિ કુણ્ડલે કવચં ચ તે। નિકૃત્તેષુ તુ ગાત્રેષુ ન મે બીભત્સતા ભવેત્
હું મારા કવચ અને કુંડળ કાપીને તમને આપીશ; અંગો કાપવામાં આવે તો પણ મને કોઈ વિટંબણા લાગશે નહીં.
ન તે બીભત્સતા કર્ણ ભવિષ્યતિ કથઞ્ચન। બ્રણશ્ચૈવ ન ગાત્રેષુ યસ્ત્વં નાનૃતમિચ્છસિ
કર્ણ, તને ક્યારેય કોઈ વિટંબણા લાગશે નહીં અને તારા શરીરે ઘા પણ નહીં પડે, કેમ કે તું અસત્ય ઇચ્છતો નથી.
યાદૃશસ્તે પિતુર્વર્ણસ્તેજશ્ચ વદતાંવર। તાદૃશેનૈવ વર્ણેન ત્વં કર્ણ ભવિતા પુનઃ
હે કર્ણ, જેમ તારા પિતાનું વર્ણ અને તેજ છે, તેમ તું ફરી એ જ રૂપમાં દેખાશ.
વિદ્યમાનેષુ શસ્ત્રેષુ યદ્યમોઘામસંશયે। પ્રમત્તો મોક્ષ્યસે ચાપિ ત્વય્યેવૈષા પતિષ્યતિ
જો યુદ્ધમાં શસ્ત્રો હાજર હોવા છતાં તું અખૂટ શક્તિને અવગણનાથી છોડશે, તો એ નિશ્ચયે તારા પર જ પડી જશે.
સંશયં પરમં પ્રાપ્ય વિમોક્ષ્યે વાસવીમિમામ્। યથા મામૌત્થ શક્ર ત્વં સત્યમેતદ્બ્રવીમિ તે
મહાન સંશયમાં પડ્યા પછી હું આ ઇન્દ્રશક્તિને છોડુંશ; જેમ તમે કહ્યુ તેમ જ, હે શક્ર, હું તમને સાચું કહું છું.
તતઃ શક્તિં પ્રજ્વલિતાં પ્રતિગૃહ્ વિશાંપતે। શસ્ત્રં ગૃહીત્વા નિશિતં સર્વગાત્રાણ્યકૃન્તત
પછી, હે રાજાઓના રાજા, કર્ણે તેજસ્વી શક્તિ સ્વીકારી અને તીખું શસ્ત્ર લઈને પોતાના બધા અંગો કાપ્યા.
તતો દેવા માનવા દાનવાશ્ચ નિકૃન્તન્તં કર્ણમાત્માનમેવ। દૃષ્ટ્વા સર્વે સિંહનાદાન્પ્રણેદુ- ર્ન હ્યસ્યાસીન્મુખજો વૈ વિકારઃ
પછી દેવો, માનવો અને દૈત્યો સૌએ કર્ણને પોતાને કાપતો જોયો અને સિંહની જેમ ગર્જના કરી, કેમ કે તેના ચહેરા પર કોઈ ફેરફાર નહોતો.