પશ્ય ચૈનાન્સુરગણાન્દિવ્યં ચક્ષુરિદં હિ તે। પૂર્વમેવ મયા દત્તં દૃષ્ટવત્યસિ યેન મામ્
તારે આ બધા દેવતાઓને જો, કારણ કે તને જે દિવ્ય દૃષ્ટિ મેં પહેલાં આપી છે, એથી જ તું મને જોઈ શકી છે.
તતોઽપશ્યત્રિદશાન્રાજપુત્રી સર્વાનવ સ્વેષુ ધિષ્ણ્યેષુ ખસ્થાન્। પ્રભાવન્તં ભાનુમન્તં મહાન્તં યથાઽઽદિત્યં રોચમાનાંસ્તથૈવ
પછી રાજકુમારી કુંતીએ બધાં દેવતાઓને પોતાના-પોતાના આસન પર, આકાશમાં તેજસ્વી અને સૂર્ય જેવી કાંતિવાળા જોઈ લીધા.
સા તાન્દૃષ્ટ્વા ત્રિદશાનેવ બાલા સૂર્યં દેવી વચનં પ્રાહ ભીતા। ગચ્છ ત્વં વૈ ગોપતે સ્વં વિમાનં કન્યાભાવાદ્દુઃખ એવાપચારઃ
એ દેવતાઓને જોઈને, કુંતી બાળા જેવી ભયભીત થઈ અને સૂર્યદેવને કહ્યું: હે ગોપતિ, તમે તમારા રથમાં પાછા જાઓ; કન્યાને માટે આવું કરવું દુઃખદ અને અયોગ્ય છે.
પિતા માતા ગુરવશ્ચૈવયેઽન્યે દેહસ્યાસ્ય પ્રભવન્તિ પ્રદાને। નાહં ધર્મં લોપયિષ્યામિ લોકે સ્ત્રીણાં વૃત્તં પૂજ્યતે દેહરક્ષા
પિતા, માતા, ગુરુ અને બીજા બધા આ શરીર આપનારા છે; હું લોકમાં ધર્મનો ભંગ નહીં કરું, કારણ કે સ્ત્રીઓ માટે શરીરની રક્ષા એ સૌથી માન્ય આચાર છે.
મયા મન્ત્રબલં જ્ઞાતુમાહૂતસ્ત્વં વિભાવસો। બાલ્યાદ્બાલેતિ તત્કૃત્વા ક્ષન્તુમર્હસિ મે વિભો
હે તેજસ્વી દેવ, મેં તમારી શક્તિ જાણવાની ઇચ્છાથી મંત્રબળથી તમને બોલાવ્યા હતા. પણ એ મારી બાળપણની ભૂલ હતી. કૃપા કરીને, હે પ્રભુ, મારી નિર્દોષતા માફ કરો.
બાલેતિ કૃત્વાઽનુનયં તવાહં દદાનિ નાન્યાનુનયં લભેત। આત્મપ્રદાનં કુરુ કુન્તિકન્યે શાન્તિસ્તવૈવં હિ ભવેચ્ચ ભીરુ
તમે બાળપણથી વિનંતી કરી છે, એટલે હું તમને આ વર્દાન આપું છું—બીજું કોઈએ વિનંતી કરી હોત તો પણ મંજૂર ન થાત. હે કુંતિ, તું પોતાને અર્પણ કર, એ રીતે તને શાંતિ મળશે, ડરપોક.
ન ચાપિ ગન્તું યુક્તં હિ મયા મિથ્યાકૃતેન વૈ। અસમેત્ય ત્વયા ભીરુ મન્ત્રાહૂતેન ભામિનિ
હે ભયભીત અને સુંદર કન્યા, તું મંત્રથી મને બોલાવ્યા પછી હું કામ પૂરૂં કર્યા વિના અહીંથી જવું યોગ્ય નથી.
ગમિષ્યામ્યનવદ્યાઙ્ગિ લોકે સમવહાસ્યતામ્। `ગચ્છેયમેવ સુશ્રોણિ ગતોઽહં વૈ નિરાકૃતઃ'। સર્વેષાં વિબુધાનાં ચ વક્તવ્યઃ સ્યાં તથા શુભે
હે નિર્દોષ અંગવાળી, જો હું હવે જઇશ તો જગત મને હસશે—'આ આવ્યો અને પાછો મોકલાયો' એવું બધા દેવતાઓમાં પણ મારી હાસ્ય થશે, હે શુભાંગી.
સા ત્વં મયા સમાગચ્છ પુત્રં લપ્સ્યસિ માધ્શમ્। વિશિષ્ટા સર્વલોકેષુ ભવિષ્યસિ ન સંશય
એટલે, તું મારી સાથે સંમિલન કર; તને મારા જેવો પુત્ર મળશે અને તું આખા જગતમાં પ્રસિદ્ધ થશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
સા તુ કન્યા બહુવિધં બ્રુવન્તી મધુરં વચઃ। અનુનેતું સહસ્રાંશું ન શશાક મનસ્વિની
એ કન્યાએ અનેક મીઠા શબ્દો કહ્યા, પણ મનથી દૃઢ હોવા છતાં સહસ્રકિરણ દેવને મનાવી શકી નહીં.
ન શશાક યદા બાલા પ્રત્યાખ્યાતું તમોનુદમ્। ભીતા શાપાત્તતો રાજન્દધ્યૌ દીર્ઘમથાન્તરમ્
જ્યારે એ બાળા અંધકારહર દેવને નકારી શકી નહીં, ત્યારે શાપના ડરે એ રાજા, ઊંડા વિચારોમાં પડી ગઈ.
અનાગસઃ પિતુઃ શાપો બ્રાહ્મણસ્ય તથૈવ ચ। મન્નિમિત્તઃ કથં ન સ્યાત્ક્રુદ્ધાદસ્માદ્વિભાવસોઃ
મારો નિર્દોષ પિતા કે બ્રાહ્મણનો શાપ, આ ક્રોધિત અગ્નિદેવના કારણે, મારા પર કેમ આવે?
બાલેનાપિ સતા મોહાદ્ભૃશં સાપહ્નવાન્યપિ। નાઽભ્યાસાદયિતવ્યાનિ તેજાંસિ ચ તપાંસિ ચ
બાળપણમાં પણ, ભ્રમથી, તેજસ્વી દેવતાઓની શક્તિ કે તપસ્યા કદી અજમાવવી કે પડકારવી ન જોઈએ.
સાહમદ્ય ભૃશં ભીતા ગૃહીત્વા ચ કરે ભૃશમ્। કથં ત્વકાર્યં કુર્યાં વૈ પ્રદાનં હ્યાત્મનઃ સ્વયમ્
હવે હું ખૂબ ડરી ગઈ છું, અને મેં તેમનો હાથ મજબૂતીથી પકડી લીધો છે; હવે હું કેવી રીતે પોતાનું અર્પણ કરું?
સા વૈ શાપપરિત્રસ્તા બહુ ચિન્તયતી હૃદા। મોહેનાભિપરીતાઙ્ગી સ્મયમાના પુનઃપુનઃ
શાપના ડરે એ કન્યા હૃદયમાં ઘણી ચિંતાઓ કરતી રહી, ભ્રમથી આખું શરીર વ્યાકુળ હતું, વારંવાર સ્મિત કરતી.
તં દેવમબ્રવીદ્ભીતા બન્ધૂનાં રાજસત્તમ। વ્રીડાવિહ્વલયા વાચા શાપત્રસ્તા વિશાંપતે
હે રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, ડરીને એ દેવને બોલી, શરમથી અવાજ કંપતો હતો, શાપના ડરે કાંપતી હતી, હે મનુષ્યોના સ્વામી.
પિતા મે ધ્રિયતે દેવ માતા ચાન્યે ચ બાન્ધવાઃ। ન તેષુ ધ્રિયમાણએષુ વિદિલોપો ભવેદયમ્
હે દેવ, મારા પિતા જીવિત છે, માતા અને બીજા સગાં પણ છે; જયાં સુધી એ બધા જીવંત છે, આ સંમિલન શક્ય નથી.
ત્વયા તુ સંગમો દેવ યદિ સ્યાદ્વિધિવર્જિતઃ। મન્નિમિત્તં કુલસ્યાસ્ય લોકેઽકીર્તિર્ન સંશયઃ
હે દેવ, જો વિધિ વિના આપણું સંમિલન થાય, તો મારા કારણે મારા કુળની બદનામી થશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
અથવા ધર્મમેતં ત્વં મન્યસે તપતાંવર। ઋતે પ્રદાનાદ્બન્ધુભ્યસ્તવ કામં કરોમ્યહમ્
પણ, હે તપસ્વીઓમાં શ્રેષ્ઠ, જો તમે આને ધર્મ માનતા હો, તો સગાંઓની મંજૂરી વિના પણ હું તમારી ઇચ્છા પૂર્ણ કરીશ.
આત્મપ્રદાનં દુર્ધર્ષ તવ કૃત્વાસતી ત્વહમ્। ત્વયિ ધર્મો યશશ્ચૈવ કીર્તિરાયુશ્ચ દેહિનામ્
હે અપરાજિત દેવ, જો હું તમારે માટે પોતાને અર્પણ કરું તો હું અપવિત્ર ગણાઈશ; પણ તમારા માં ધર્મ, યશ, કીર્તિ અને આયુષ્ય બધું વસે છે.
ન તે પિતા ન તે માતા ગુરવો વા શુચિસ્મિતે। પ્રભવન્તિ પ્રદાને તે ભદ્રં તે શૃણુ મે વચઃ
હે શુદ્ધ સ્મિતવાળી, તમારા પિતા, માતા કે ગુરુઓને પણ તમને અર્પણ કરવાનો અધિકાર નથી; મારા કલ્યાણ માટેના શબ્દો સાંભળો.
સર્વાન્કામયતે યસ્માત્કનેર્ધાતોશ્ચ ભામિનિ। તસ્માત્કન્યેહ સુશ્રોણી સ્વતન્ત્રા વરવર્ણિનિ
હે સુંદર કન્યા, કારણ કે સર્જનહાર કનિએ બધું ઇચ્છે છે, એટલે, હે સુશોભિત કન્યા, તું આ વિષયમાં સ્વતંત્ર છે.
નાધર્મશ્ચરિતઃ કશ્ચિત્ત્વયા ભવતિ ભામિનિ। અધર્મંકુત એવાહં વરેયં લોકકામ્યયા
હે સુંદર સ્ત્રી, તારા દ્વારા કદી પણ કોઈ અયોગ્ય કાર્ય થયું નથી; તો પછી હું કેમ માત્ર લોકલાભ માટે અધર્મ ઇચ્છું?
અનાવૃતાઃ સ્ત્રિયઃ સર્વા નરાશ્ચ વરવર્ણિનિ। સ્વભાવ એષ લોકાનાં વિકારોઽન્ય ઇતિ સ્મૃતઃ
હે સુંદરવર્ણા, બધા સ્ત્રીઓ અને પુરુષો સ્વતંત્ર છે; એ જ પ્રકૃતિ છે, અને એમાંથી જે કંઈ અલગ છે, એ બદલાવ કહેવાય છે.
સા મયા સહસંગમ્ય પુનઃ કન્યા ભવિષ્યસિ। પુત્રશ્ચ તે મહાવાદ્દુર્ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ
મારા સંગથી પછી તું ફરી કન્યા બની જશે, અને તારો પુત્ર બહુ મહાન અને તેજસ્વી થશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
યદિ પુત્રો મમ ભવેત્ત્વત્તઃ સર્વતમોનુદ। કુણ્ડલી કવચી શૂરો મહાબાહુર્મહાબલઃ। `અસ્તુ મે સઙ્ગમો દેવ અનેન સમયેન તે
હે સર્વાંધકારને દૂર કરનારી, જો તારી પાસેથી મને પુત્ર મળે, તો એના કાનમાં કુંડળ અને શરીરે કવચ હોય, એ પરાક્રમી, દીર્ઘબાહુ અને બલવાન હોય; હે દેવ, એ શરતે જ મારું તારો સંગ થવો જોઈએ.
ભવિષ્યતિ મહાબાહુઃ કુણ્ડલી દિવ્યવર્મભૃત્। ઉભયં ચામૃતમયં તસ્ ભદ્રે ભવિષ્યતિ
એ દીર્ઘબાહુ, કુંડળવાળો અને દિવ્ય કવચધારી હશે; બંને અમૃતમય હશે, હે શુભે.
યદ્યતદમૃતાદસ્તિ કુણ્ડલે વર્મ ચોત્તમમ્। મમ પુત્રસ્ય યં વૈ ત્વં મત્ત ઉત્પાદયિષ્યસિ
આ કુંડળ અને શ્રેષ્ઠ કવચમાં જે અમૃતતત્વ છે, એ બધું મારા અને તારા સંયોગથી જન્મેલા પુત્રને જ મળે.
અસ્તુ મે સઙ્ગમો દેવ યથોક્તં ભગવંસ્ત્વયા। ત્વદ્વીર્યરૂપસત્વૌજા ધર઼્મયુક્તો ભવેત્સ ચ
હે દેવ, જેમ તમે કહ્યું તેમ જ મારું તારો સંગ થવો જોઈએ; એ પુત્ર તારા તેજ, રૂપ, બલ, ધૈર્ય અને ધર્મથી યુક્ત થાય.
અદિત્યા કુણ્ડલે રાજ્ઞિ દત્તે મે મત્તકાશિનિ। તસ્મૈ દાસ્યામિ વામોરુ વર્મ ચૈવેદમુત્તમમ્
હે તેજસ્વિ, આ કુંડળો મને અદિતીએ આપ્યા છે; જ્યારે એ હું આપું, ત્યારે, હે સુકટિ, એ શ્રેષ્ઠ કવચ પણ હું એ પુત્રને આપીશ.