યોગાત્કૃત્વા દ્વિધાઽઽત્માનમાજગામ તતાપ ચ। આબભાષે તતઃ કુન્તીં સામ્ના પરમબલ્ગુના
સૂર્યદેવે યોગશક્તિથી પોતાને બે ભાગે વિભાજિત કર્યા, તેજ પ્રગટાવ્યો અને પછી કુંતીને ખૂબ જ મૃદુ અને મધુર વાણીથી સંબોધ્યા.
આગતોસ્મિ વશં ભદ્રે તવ મન્ત્રબલાત્કૃતઃ। કિં કરોમિ વશો રાજ્ઞિ બ્રૂહિ કર્તા તદસ્મિ તે
હે સુમન, હું તારા મંત્રબળથી તારી આજ્ઞામાં આવ્યો છું; રાજમાતા, મને શું કરવું તે કહો, હું તારી ઇચ્છા પૂર્ણ કરવા તૈયાર છું.
ગમ્યતાં ભગવંસ્તત્ર યત એવાગતો હ્યસિ। કૌતૂહલાત્સમાહૂતઃ પ્રસીદ ભગવન્નિતિ
હે ભગવાન, જ્યાંથી આવ્યા છો ત્યાં જ પાછા જાઓ; હું માત્ર ઉત્સુકતાથી તમને બોલાવ્યા હતા, કૃપા કરીને પ્રસન્ન થાઓ.
ગમિષ્યેઽહં યથા મા ત્વં બ્રવીષિ તનુમધ્યમે। ન તુ દેવં સમાહૂય ન્યાય્યં પ્રેષયિતું વૃથા
હું તારી ઇચ્છા પ્રમાણે જઇશ, હે સુશીલિની; પણ દેવતાને બોલાવીને એમને ફક્ત પાછા મોકલવું યોગ્ય નથી.
તવાભિસન્ધિ સુભગે રસૂર્યાત્પુત્રો ભવેદિતિ। વીર્યેણાપ્રતિમો લોકે કવચી કુણ્ડલીતિ ચ
હે શુભે, તારી મનમાં ઈચ્છા છે કે સૂર્યદેવથી તને એક એવો પુત્ર થાય, જે જગતમાં બલમાં અપ્રતિમ હોય અને કવચ-કુંડળથી યુક્ત હોય.
સા ત્વમાત્મપ્રદાનં વૈ કુરુષ્વ ગજગામિનિ। ઉત્પત્સ્યતિ હિ પુત્રસ્તે યથાસંકલ્પમઙ્ગને। અથ ગચ્છામ્યહં ભદ્રે ત્વયા સંગમ્ય સુસ્મિતે
હે ગજગામિની, હવે તું પોતાને અર્પણ કર; તારી ઈચ્છા પ્રમાણે તને પુત્ર થશે. પછી, હે સુમન, હું તારા સંગથી વિદાય લઈશ.
યદિ ત્વંવચનં નાદ્ય કરિષ્યસિ મમ પ્રિયમ્। શપ્સ્યે કન્યેઽન્યથા ક્રુદ્ધો બ્રાહ્મણં પિતરં ચ તે
હે પ્રિય, જો તું આજે મારી વાત નહીં માને, તો હું ગુસ્સે થઈને તને, તારા પિતા અને બ્રાહ્મણને પણ શાપ આપીશ.
ત્વત્કૃતે તાન્પ્રધક્ષ્યામિ સર્વાનપિ ન સંશયઃ। પિતરં ચૈવ તે મૂઢં યો ન વેત્તિ તવાનયમ્
હું તારા માટે બધાને ભસ્મ કરી દઈશ, એમાં કોઈ શંકા નથી; અને તારા એ મૂર્ખ પિતાને પણ, જેને તારી મુશ્કેલી ખબર નથી.
તસ્ ચ બ્રાહ્મણસ્યાદ્ય યોસૌ મન્ત્રમદાત્તવ। શીલવૃત્તમવિજ્ઞાય ધાસ્યામિ વિનયં પરમ્
અને આજે, જે બ્રાહ્મણે તને મંત્ર આપ્યો છે અને તારા સ્વભાવને જાણ્યા વિના, હું તેને પણ કડક શિસ્તથી દંડ આપીશ.
એતે હિ વિબુધાઃ સર્વેપુરંદરમુખા દિવિ। ત્વયા પ્રલબ્ધં પશ્યન્તિ સ્મયન્ત ઇવ માં શુભે
હે સુંદરિ, સ્વર્ગમાં ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓ જોઈ રહ્યા છે કે તું મને કેવી રીતે મજાકમાં મૂકે છે અને તેઓ સ્મિત કરતા લાગે છે.
પશ્ય ચૈનાન્સુરગણાન્દિવ્યં ચક્ષુરિદં હિ તે। પૂર્વમેવ મયા દત્તં દૃષ્ટવત્યસિ યેન મામ્
તારે આ બધા દેવતાઓને જો, કારણ કે તને જે દિવ્ય દૃષ્ટિ મેં પહેલાં આપી છે, એથી જ તું મને જોઈ શકી છે.
તતોઽપશ્યત્રિદશાન્રાજપુત્રી સર્વાનવ સ્વેષુ ધિષ્ણ્યેષુ ખસ્થાન્। પ્રભાવન્તં ભાનુમન્તં મહાન્તં યથાઽઽદિત્યં રોચમાનાંસ્તથૈવ
પછી રાજકુમારી કુંતીએ બધાં દેવતાઓને પોતાના-પોતાના આસન પર, આકાશમાં તેજસ્વી અને સૂર્ય જેવી કાંતિવાળા જોઈ લીધા.
સા તાન્દૃષ્ટ્વા ત્રિદશાનેવ બાલા સૂર્યં દેવી વચનં પ્રાહ ભીતા। ગચ્છ ત્વં વૈ ગોપતે સ્વં વિમાનં કન્યાભાવાદ્દુઃખ એવાપચારઃ
એ દેવતાઓને જોઈને, કુંતી બાળા જેવી ભયભીત થઈ અને સૂર્યદેવને કહ્યું: હે ગોપતિ, તમે તમારા રથમાં પાછા જાઓ; કન્યાને માટે આવું કરવું દુઃખદ અને અયોગ્ય છે.
પિતા માતા ગુરવશ્ચૈવયેઽન્યે દેહસ્યાસ્ય પ્રભવન્તિ પ્રદાને। નાહં ધર્મં લોપયિષ્યામિ લોકે સ્ત્રીણાં વૃત્તં પૂજ્યતે દેહરક્ષા
પિતા, માતા, ગુરુ અને બીજા બધા આ શરીર આપનારા છે; હું લોકમાં ધર્મનો ભંગ નહીં કરું, કારણ કે સ્ત્રીઓ માટે શરીરની રક્ષા એ સૌથી માન્ય આચાર છે.
મયા મન્ત્રબલં જ્ઞાતુમાહૂતસ્ત્વં વિભાવસો। બાલ્યાદ્બાલેતિ તત્કૃત્વા ક્ષન્તુમર્હસિ મે વિભો
હે તેજસ્વી દેવ, મેં તમારી શક્તિ જાણવાની ઇચ્છાથી મંત્રબળથી તમને બોલાવ્યા હતા. પણ એ મારી બાળપણની ભૂલ હતી. કૃપા કરીને, હે પ્રભુ, મારી નિર્દોષતા માફ કરો.
બાલેતિ કૃત્વાઽનુનયં તવાહં દદાનિ નાન્યાનુનયં લભેત। આત્મપ્રદાનં કુરુ કુન્તિકન્યે શાન્તિસ્તવૈવં હિ ભવેચ્ચ ભીરુ
તમે બાળપણથી વિનંતી કરી છે, એટલે હું તમને આ વર્દાન આપું છું—બીજું કોઈએ વિનંતી કરી હોત તો પણ મંજૂર ન થાત. હે કુંતિ, તું પોતાને અર્પણ કર, એ રીતે તને શાંતિ મળશે, ડરપોક.
ન ચાપિ ગન્તું યુક્તં હિ મયા મિથ્યાકૃતેન વૈ। અસમેત્ય ત્વયા ભીરુ મન્ત્રાહૂતેન ભામિનિ
હે ભયભીત અને સુંદર કન્યા, તું મંત્રથી મને બોલાવ્યા પછી હું કામ પૂરૂં કર્યા વિના અહીંથી જવું યોગ્ય નથી.
ગમિષ્યામ્યનવદ્યાઙ્ગિ લોકે સમવહાસ્યતામ્। `ગચ્છેયમેવ સુશ્રોણિ ગતોઽહં વૈ નિરાકૃતઃ'। સર્વેષાં વિબુધાનાં ચ વક્તવ્યઃ સ્યાં તથા શુભે
હે નિર્દોષ અંગવાળી, જો હું હવે જઇશ તો જગત મને હસશે—'આ આવ્યો અને પાછો મોકલાયો' એવું બધા દેવતાઓમાં પણ મારી હાસ્ય થશે, હે શુભાંગી.
સા ત્વં મયા સમાગચ્છ પુત્રં લપ્સ્યસિ માધ્શમ્। વિશિષ્ટા સર્વલોકેષુ ભવિષ્યસિ ન સંશય
એટલે, તું મારી સાથે સંમિલન કર; તને મારા જેવો પુત્ર મળશે અને તું આખા જગતમાં પ્રસિદ્ધ થશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
સા તુ કન્યા બહુવિધં બ્રુવન્તી મધુરં વચઃ। અનુનેતું સહસ્રાંશું ન શશાક મનસ્વિની
એ કન્યાએ અનેક મીઠા શબ્દો કહ્યા, પણ મનથી દૃઢ હોવા છતાં સહસ્રકિરણ દેવને મનાવી શકી નહીં.
ન શશાક યદા બાલા પ્રત્યાખ્યાતું તમોનુદમ્। ભીતા શાપાત્તતો રાજન્દધ્યૌ દીર્ઘમથાન્તરમ્
જ્યારે એ બાળા અંધકારહર દેવને નકારી શકી નહીં, ત્યારે શાપના ડરે એ રાજા, ઊંડા વિચારોમાં પડી ગઈ.
અનાગસઃ પિતુઃ શાપો બ્રાહ્મણસ્ય તથૈવ ચ। મન્નિમિત્તઃ કથં ન સ્યાત્ક્રુદ્ધાદસ્માદ્વિભાવસોઃ
મારો નિર્દોષ પિતા કે બ્રાહ્મણનો શાપ, આ ક્રોધિત અગ્નિદેવના કારણે, મારા પર કેમ આવે?
બાલેનાપિ સતા મોહાદ્ભૃશં સાપહ્નવાન્યપિ। નાઽભ્યાસાદયિતવ્યાનિ તેજાંસિ ચ તપાંસિ ચ
બાળપણમાં પણ, ભ્રમથી, તેજસ્વી દેવતાઓની શક્તિ કે તપસ્યા કદી અજમાવવી કે પડકારવી ન જોઈએ.
સાહમદ્ય ભૃશં ભીતા ગૃહીત્વા ચ કરે ભૃશમ્। કથં ત્વકાર્યં કુર્યાં વૈ પ્રદાનં હ્યાત્મનઃ સ્વયમ્
હવે હું ખૂબ ડરી ગઈ છું, અને મેં તેમનો હાથ મજબૂતીથી પકડી લીધો છે; હવે હું કેવી રીતે પોતાનું અર્પણ કરું?
સા વૈ શાપપરિત્રસ્તા બહુ ચિન્તયતી હૃદા। મોહેનાભિપરીતાઙ્ગી સ્મયમાના પુનઃપુનઃ
શાપના ડરે એ કન્યા હૃદયમાં ઘણી ચિંતાઓ કરતી રહી, ભ્રમથી આખું શરીર વ્યાકુળ હતું, વારંવાર સ્મિત કરતી.
તં દેવમબ્રવીદ્ભીતા બન્ધૂનાં રાજસત્તમ। વ્રીડાવિહ્વલયા વાચા શાપત્રસ્તા વિશાંપતે
હે રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, ડરીને એ દેવને બોલી, શરમથી અવાજ કંપતો હતો, શાપના ડરે કાંપતી હતી, હે મનુષ્યોના સ્વામી.
પિતા મે ધ્રિયતે દેવ માતા ચાન્યે ચ બાન્ધવાઃ। ન તેષુ ધ્રિયમાણએષુ વિદિલોપો ભવેદયમ્
હે દેવ, મારા પિતા જીવિત છે, માતા અને બીજા સગાં પણ છે; જયાં સુધી એ બધા જીવંત છે, આ સંમિલન શક્ય નથી.
ત્વયા તુ સંગમો દેવ યદિ સ્યાદ્વિધિવર્જિતઃ। મન્નિમિત્તં કુલસ્યાસ્ય લોકેઽકીર્તિર્ન સંશયઃ
હે દેવ, જો વિધિ વિના આપણું સંમિલન થાય, તો મારા કારણે મારા કુળની બદનામી થશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
અથવા ધર્મમેતં ત્વં મન્યસે તપતાંવર। ઋતે પ્રદાનાદ્બન્ધુભ્યસ્તવ કામં કરોમ્યહમ્
પણ, હે તપસ્વીઓમાં શ્રેષ્ઠ, જો તમે આને ધર્મ માનતા હો, તો સગાંઓની મંજૂરી વિના પણ હું તમારી ઇચ્છા પૂર્ણ કરીશ.
આત્મપ્રદાનં દુર્ધર્ષ તવ કૃત્વાસતી ત્વહમ્। ત્વયિ ધર્મો યશશ્ચૈવ કીર્તિરાયુશ્ચ દેહિનામ્
હે અપરાજિત દેવ, જો હું તમારે માટે પોતાને અર્પણ કરું તો હું અપવિત્ર ગણાઈશ; પણ તમારા માં ધર્મ, યશ, કીર્તિ અને આયુષ્ય બધું વસે છે.