સ તુ રાજા દ્વિજં દૃષ્ટ્વા તત્રૈવાન્તર્હિતં તદા। બભૂવ વિસ્મયાવિષ્ટઃ પૃથાં ચ સમપૂજયત્
પછી રાજાએ ત્યાં જ બ્રાહ્મણને અદૃશ્ય થતા જોઈ આશ્ચર્યચકિત થયો અને પૃથાનું સન્માન કર્યું.
ગતે તસ્મિન્દ્વિજશ્રેષ્ઠે કસ્મિંશ્ચિત્કાલપર્યયે। ચિન્તયામાસ સા કન્યા મન્ત્રગ્રામબલાબલમ્
પછી એ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણના વિદાય પછી, થોડા સમય બાદ, એ કન્યાએ મંત્રોના સમૂહની શક્તિ અને દુર્બળતા વિશે વિચારવાનું શરૂ કર્યું.
અયં વૈ કીદૃશસ્તેન મમ દત્તો હમાત્મના। મન્ત્રગ્રામો બલં તસ્ય જ્ઞાસ્યે નાતિચિરાદિતિ
'આ મંત્રોનો સમૂહ, જે તેણે મને આપ્યો છે, એ કયો છે? તેની શક્તિ શું છે, એ હું જલ્દી જાણીશ,' એમ તેણે મનમાં વિચાર્યું.
એવં સંચિન્તયન્તી સા દદર્શર્તું યદૃચ્છયા। વ્રીડિતા સાઽભવદ્બાલા કન્યાભાવે રજસ્વલા
આ રીતે વિચારી રહી હતી ત્યારે, એ કન્યાએ અચાનક ઉગતા સૂર્યને જોયો. કન્યાવસ્થામાં અને રજસ્વલા હોવાથી, એ શરમાઈ ગઈ.
તતો હર્મ્યતલસ્થા સા મહાર્હશયનોચિતા। પ્રાચ્યાં દિશિ સમુદ્યન્તં દદર્શાદિત્યમણ્ડલમ્
પછી એ મહાર્ઘ શયનપથ પર રહેતી કન્યા મહેલની છત પર ઊભી રહીને પૂર્વ દિશામાં ઉગતો સૂર્યમંડળ જોયો.
તત્ર બદ્ધમનોદૃષ્ટિરભવત્સા સુમધ્યમા। ન ચાતપ્યત રૂપેણ ભાનોઃ સન્ધ્યાગતસ્ય સા
ત્યાં, મન એકાગ્ર કરીને, એ સુમધ્યમા કન્યા ઉગતા સૂર્યના તેજથી દાઝાઈ નહીં, કારણ કે એ સંધ્યાકાળે આવ્યો હતો.
તસ્યા દૃષ્ટિરભૂદ્દિવ્યા સાઽપશ્યદ્દિવ્યદર્શનમ્। આમુક્તકવચં દેવં કુણ્ડલાભ્યાં વિભૂષિતમ્
કુંતીની નજર અચાનક દિવ્ય બની ગઈ અને તેણે એક દિવ્ય દેવને જોયો, જે કવચ અને તેજસ્વી કુંડળોથી સજ્જ હતો.
તસ્યાઃ કૌતૂહરલં ત્વાસીન્મન્ત્રં પ્રતિ નરાધિપ। આહ્વાનમકરોત્સાઽથ તસ્ય દેવસ્ય ભામિની
રાજા, કુંતીને મંત્ર વિશે ખૂબ જ ઉત્સુકતા હતી, અને તેજસ્વી કુંતીએ એ દેવતાને બોલાવ્યા.
પ્રાણાનુપસ્પૃશ્ય તદા હ્યાજુહાવ દિવાકરમ્। આજગામ તતો રાજંસ્ત્વરમાણો દિવાકરઃ
તેણીએ પોતાના પ્રાણો સ્પર્શી અને પછી સૂર્યદેવને સ્મરણ કર્યા; ત્યારે, રાજા, સૂર્યદેવ તરત જ હાજર થયા.
મધુપિઙ્ગો મહાબાહુઃ કમ્બુગ્રીવો હસન્નિવ। અઙ્ગદી બદ્ધમુકુટો દિશઃ પ્રજ્વાલયન્નિવ
સૂર્યદેવ મધુરંગી, બલવાન ભુજાવાળા, શંખ જેવી ગળાવાળા, હલકું સ્મિત ધરાવતા, હાથમાં કડાં અને માથે મુકુટ પહેરેલા, અને ચારેય દિશાઓને પ્રકાશિત કરતા દેખાતા હતા.
યોગાત્કૃત્વા દ્વિધાઽઽત્માનમાજગામ તતાપ ચ। આબભાષે તતઃ કુન્તીં સામ્ના પરમબલ્ગુના
સૂર્યદેવે યોગશક્તિથી પોતાને બે ભાગે વિભાજિત કર્યા, તેજ પ્રગટાવ્યો અને પછી કુંતીને ખૂબ જ મૃદુ અને મધુર વાણીથી સંબોધ્યા.
આગતોસ્મિ વશં ભદ્રે તવ મન્ત્રબલાત્કૃતઃ। કિં કરોમિ વશો રાજ્ઞિ બ્રૂહિ કર્તા તદસ્મિ તે
હે સુમન, હું તારા મંત્રબળથી તારી આજ્ઞામાં આવ્યો છું; રાજમાતા, મને શું કરવું તે કહો, હું તારી ઇચ્છા પૂર્ણ કરવા તૈયાર છું.
ગમ્યતાં ભગવંસ્તત્ર યત એવાગતો હ્યસિ। કૌતૂહલાત્સમાહૂતઃ પ્રસીદ ભગવન્નિતિ
હે ભગવાન, જ્યાંથી આવ્યા છો ત્યાં જ પાછા જાઓ; હું માત્ર ઉત્સુકતાથી તમને બોલાવ્યા હતા, કૃપા કરીને પ્રસન્ન થાઓ.
ગમિષ્યેઽહં યથા મા ત્વં બ્રવીષિ તનુમધ્યમે। ન તુ દેવં સમાહૂય ન્યાય્યં પ્રેષયિતું વૃથા
હું તારી ઇચ્છા પ્રમાણે જઇશ, હે સુશીલિની; પણ દેવતાને બોલાવીને એમને ફક્ત પાછા મોકલવું યોગ્ય નથી.
તવાભિસન્ધિ સુભગે રસૂર્યાત્પુત્રો ભવેદિતિ। વીર્યેણાપ્રતિમો લોકે કવચી કુણ્ડલીતિ ચ
હે શુભે, તારી મનમાં ઈચ્છા છે કે સૂર્યદેવથી તને એક એવો પુત્ર થાય, જે જગતમાં બલમાં અપ્રતિમ હોય અને કવચ-કુંડળથી યુક્ત હોય.
સા ત્વમાત્મપ્રદાનં વૈ કુરુષ્વ ગજગામિનિ। ઉત્પત્સ્યતિ હિ પુત્રસ્તે યથાસંકલ્પમઙ્ગને। અથ ગચ્છામ્યહં ભદ્રે ત્વયા સંગમ્ય સુસ્મિતે
હે ગજગામિની, હવે તું પોતાને અર્પણ કર; તારી ઈચ્છા પ્રમાણે તને પુત્ર થશે. પછી, હે સુમન, હું તારા સંગથી વિદાય લઈશ.
યદિ ત્વંવચનં નાદ્ય કરિષ્યસિ મમ પ્રિયમ્। શપ્સ્યે કન્યેઽન્યથા ક્રુદ્ધો બ્રાહ્મણં પિતરં ચ તે
હે પ્રિય, જો તું આજે મારી વાત નહીં માને, તો હું ગુસ્સે થઈને તને, તારા પિતા અને બ્રાહ્મણને પણ શાપ આપીશ.
ત્વત્કૃતે તાન્પ્રધક્ષ્યામિ સર્વાનપિ ન સંશયઃ। પિતરં ચૈવ તે મૂઢં યો ન વેત્તિ તવાનયમ્
હું તારા માટે બધાને ભસ્મ કરી દઈશ, એમાં કોઈ શંકા નથી; અને તારા એ મૂર્ખ પિતાને પણ, જેને તારી મુશ્કેલી ખબર નથી.
તસ્ ચ બ્રાહ્મણસ્યાદ્ય યોસૌ મન્ત્રમદાત્તવ। શીલવૃત્તમવિજ્ઞાય ધાસ્યામિ વિનયં પરમ્
અને આજે, જે બ્રાહ્મણે તને મંત્ર આપ્યો છે અને તારા સ્વભાવને જાણ્યા વિના, હું તેને પણ કડક શિસ્તથી દંડ આપીશ.
એતે હિ વિબુધાઃ સર્વેપુરંદરમુખા દિવિ। ત્વયા પ્રલબ્ધં પશ્યન્તિ સ્મયન્ત ઇવ માં શુભે
હે સુંદરિ, સ્વર્ગમાં ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓ જોઈ રહ્યા છે કે તું મને કેવી રીતે મજાકમાં મૂકે છે અને તેઓ સ્મિત કરતા લાગે છે.
પશ્ય ચૈનાન્સુરગણાન્દિવ્યં ચક્ષુરિદં હિ તે। પૂર્વમેવ મયા દત્તં દૃષ્ટવત્યસિ યેન મામ્
તારે આ બધા દેવતાઓને જો, કારણ કે તને જે દિવ્ય દૃષ્ટિ મેં પહેલાં આપી છે, એથી જ તું મને જોઈ શકી છે.
તતોઽપશ્યત્રિદશાન્રાજપુત્રી સર્વાનવ સ્વેષુ ધિષ્ણ્યેષુ ખસ્થાન્। પ્રભાવન્તં ભાનુમન્તં મહાન્તં યથાઽઽદિત્યં રોચમાનાંસ્તથૈવ
પછી રાજકુમારી કુંતીએ બધાં દેવતાઓને પોતાના-પોતાના આસન પર, આકાશમાં તેજસ્વી અને સૂર્ય જેવી કાંતિવાળા જોઈ લીધા.
સા તાન્દૃષ્ટ્વા ત્રિદશાનેવ બાલા સૂર્યં દેવી વચનં પ્રાહ ભીતા। ગચ્છ ત્વં વૈ ગોપતે સ્વં વિમાનં કન્યાભાવાદ્દુઃખ એવાપચારઃ
એ દેવતાઓને જોઈને, કુંતી બાળા જેવી ભયભીત થઈ અને સૂર્યદેવને કહ્યું: હે ગોપતિ, તમે તમારા રથમાં પાછા જાઓ; કન્યાને માટે આવું કરવું દુઃખદ અને અયોગ્ય છે.
પિતા માતા ગુરવશ્ચૈવયેઽન્યે દેહસ્યાસ્ય પ્રભવન્તિ પ્રદાને। નાહં ધર્મં લોપયિષ્યામિ લોકે સ્ત્રીણાં વૃત્તં પૂજ્યતે દેહરક્ષા
પિતા, માતા, ગુરુ અને બીજા બધા આ શરીર આપનારા છે; હું લોકમાં ધર્મનો ભંગ નહીં કરું, કારણ કે સ્ત્રીઓ માટે શરીરની રક્ષા એ સૌથી માન્ય આચાર છે.
મયા મન્ત્રબલં જ્ઞાતુમાહૂતસ્ત્વં વિભાવસો। બાલ્યાદ્બાલેતિ તત્કૃત્વા ક્ષન્તુમર્હસિ મે વિભો
હે તેજસ્વી દેવ, મેં તમારી શક્તિ જાણવાની ઇચ્છાથી મંત્રબળથી તમને બોલાવ્યા હતા. પણ એ મારી બાળપણની ભૂલ હતી. કૃપા કરીને, હે પ્રભુ, મારી નિર્દોષતા માફ કરો.
બાલેતિ કૃત્વાઽનુનયં તવાહં દદાનિ નાન્યાનુનયં લભેત। આત્મપ્રદાનં કુરુ કુન્તિકન્યે શાન્તિસ્તવૈવં હિ ભવેચ્ચ ભીરુ
તમે બાળપણથી વિનંતી કરી છે, એટલે હું તમને આ વર્દાન આપું છું—બીજું કોઈએ વિનંતી કરી હોત તો પણ મંજૂર ન થાત. હે કુંતિ, તું પોતાને અર્પણ કર, એ રીતે તને શાંતિ મળશે, ડરપોક.
ન ચાપિ ગન્તું યુક્તં હિ મયા મિથ્યાકૃતેન વૈ। અસમેત્ય ત્વયા ભીરુ મન્ત્રાહૂતેન ભામિનિ
હે ભયભીત અને સુંદર કન્યા, તું મંત્રથી મને બોલાવ્યા પછી હું કામ પૂરૂં કર્યા વિના અહીંથી જવું યોગ્ય નથી.
ગમિષ્યામ્યનવદ્યાઙ્ગિ લોકે સમવહાસ્યતામ્। `ગચ્છેયમેવ સુશ્રોણિ ગતોઽહં વૈ નિરાકૃતઃ'। સર્વેષાં વિબુધાનાં ચ વક્તવ્યઃ સ્યાં તથા શુભે
હે નિર્દોષ અંગવાળી, જો હું હવે જઇશ તો જગત મને હસશે—'આ આવ્યો અને પાછો મોકલાયો' એવું બધા દેવતાઓમાં પણ મારી હાસ્ય થશે, હે શુભાંગી.
સા ત્વં મયા સમાગચ્છ પુત્રં લપ્સ્યસિ માધ્શમ્। વિશિષ્ટા સર્વલોકેષુ ભવિષ્યસિ ન સંશય
એટલે, તું મારી સાથે સંમિલન કર; તને મારા જેવો પુત્ર મળશે અને તું આખા જગતમાં પ્રસિદ્ધ થશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
સા તુ કન્યા બહુવિધં બ્રુવન્તી મધુરં વચઃ। અનુનેતું સહસ્રાંશું ન શશાક મનસ્વિની
એ કન્યાએ અનેક મીઠા શબ્દો કહ્યા, પણ મનથી દૃઢ હોવા છતાં સહસ્રકિરણ દેવને મનાવી શકી નહીં.