રાજા સ્વયં સુવીરાણાં પ્રવરાણાં પ્રહારિણામ્। નિમેષમાત્રેણ શતં જઘાન સમરે તદા
સુવીરોના શ્રેષ્ઠ અને પરાક્રમી રાજાએ, યુદ્ધમાં માત્ર એક પળમાં જ એકસો યોદ્ધાઓને માર્યા.
દદૃશે નકુલસ્તત્રરથાત્પ્રસ્કન્દ્ય ખઙ્ગધૃત્। શિરાંસિ પાદરક્ષાણાં બીજવત્પ્રવપન્મુહુઃ
ત્યાં નકુલ પોતાની રથમાંથી કૂદી, હાથમાં તલવાર લઈને, પદાતીઓના માથાં વારંવાર કાપતો હતો, જાણે બીજ વાવતો હોય તેમ.
સહદેવસ્તુ સંયાય રથેન ગજયોધિનઃ। પાતયામાસ નારાચૈર્દ્રુમેભ્ય ઇવ બર્હિણઃ
સહદેવે પોતાના રથ સાથે હાથીયોદ્ધાઓ સામે આગળ વધીને, તીરો વડે એમને ઝાડ પરથી પક્ષીઓ પડે તેમ નીચે પાડી દીધા.
તતસ્ત્રિગર્તઃ સધનુરવતીર્ય મહારથાત્। ગદયા ચતુરો વાહાન્રાજ્ઞસ્તસ્ તદાઽવધીત્
પછી ત્રિગર્તે પોતાની મહારથમાંથી નીચે આવી, ગદા લઈને, રાજાના ચાર ઘોડાઓને મારી નાખ્યા.
તમથાભ્યાગતં રાજા પદાતિં કુન્તિનન્દનઃ। અર્ધચન્દ્રેણ બાણએન વિવ્યાધોરસિ ધર્મરાટ્
જ્યારે એ પદાતી નજીક આવ્યો, ત્યારે કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિરે અર્ધચંદ્રાકાર બાણથી તેને છાતીમાં ઘાયલ કર્યો.
સ ભિન્નહૃદયો વીરો વક્રાચ્છોણિતમુદ્વમન્। પપાતાભિમુખં પ્રાપ્તશ્ચિન્નમૂલ ઇવ દ્રુમઃ
એ વીરનું હૃદય ફાટી ગયું, લોહી ઉગળી પડ્યું અને તે વૃક્ષની જેમ, જેની મૂળ કપાઈ ગઈ હોય, જમીન પર આગળ પડ્યો.
ઇન્દ્રસેનદ્વિતીયસ્તુ રથાત્પ્રસ્કન્દ્ય ધર્મરાટ્। હતાશ્વઃ સહદેવસ્ય પ્રતિપેદે મહારથમ્
પછી ઇન્દ્રસેનપુત્ર રાજાએ, પોતાના ઘોડા મરી ગયા પછી, રથમાંથી કૂદી સહદેવના મહારથ પર ચઢ્યો.
નકુલં ત્વભિસંવાર્ય ક્ષેમંકરમહામુખૌ। ઉભાવુભતસ્તીક્ષ્ણૈઃ શરવર્ષૈરવર્ષતામ્
નકુલને ઘેરીને ક્ષેમંકર અને મહામુખે બંને બાજુથી તીક્ષ્ણ તીરોની વરસાદ વરસાવી.
તૌ શરૈરભિવર્ષન્તૌ જીમૂતાવિવ વાર્ષિકૌ। એકૈકેન વિપાઠેન જઘ્ને માદ્રવતીસુતઃ
જેમ વાદળો વરસાદ વરસાવે તેમ બંનેએ તીરો વરસાવ્યા, પણ માદ્રીપુત્રે એક એક તીક્ષ્ણ બાણથી બંનેને ઘાયલ કર્યા.
ત્રિગર્તરાજઃ સુરથસ્તસ્યાથ ગજૂર્ગતઃ। રથમાક્ષેપયામાસ ગજેન ગજયાનવિત્
પછી ત્રિગર્તરાજ સુરથાએ પોતાના હાથી પર ચઢી, એ હાથી વડે નકુલના રથને આંચકો આપ્યો.
નકુલસ્ત્વપભીસ્તસ્માદ્રથાચ્ચર્માસિપાણિમાન્। ઉદ્ધામ્ય સ્તાનમાસ્થાય તસ્થૌ ગિરિવાચલઃ
નકુલ તો તલવાર અને ઢાલ લઈને રથમાંથી કૂદ્યો, જમીન પર મજબૂત ઊભો રહ્યો, જાણે પર્વત હોય તેમ.
સુરથસ્તં ગજવરં વધાય નકુલસ્ય તુ। પ્રેષયામાસ સક્રોધમત્યુચ્છ્રિતકરં તતઃ
સુરથાએ ગુસ્સામાં આવી, નકુલને મારવા માટે પોતાનો મોટો હાથી ઊંચી સુંડ કરીને આગળ મોકલ્યો.
નકુલસ્તસ્ય નાગસ્ય સમીપપરિવર્તિનઃ। સવિષાણં ભુજં મૂલે ખઙ્ગેન નિરકૃન્તત
જ્યારે એ હાથી નકુલની આજુબાજુ ફરતો હતો, ત્યારે નકુલે તેની સુંડવાળી બાજુ તલવારથી મૂળેથી કાપી નાખી.
સ વિનદ્યમહાનાદં ગજઃ કિઙ્કિણિભૂષણઃ। પતન્નવાક્શિરા ભૂમૌ હસ્ત્યારોહમપોથયત્
એ ઘંટીઓથી સજ્જ હાથી જોરથી ગર્જના કરી, માથું નીચે કરીને જમીન પર પડ્યો અને પોતાના ચાલકને દબાવી નાખ્યો.
સ તત્કર્મ મહત્કૃત્વા શૂરો માદ્રવતીસુતઃ। ભીમસેનરથં પ્રાપ્ય શર્મ લેભે મહારથઃ
માદ્રીપુત્રે એ મહાન કાર્યો કરી, શૂરવીર ભીમસેનના રથ સુધી પહોંચી ગયો અને સુરક્ષિત થયો.
ભીમસ્ત્વાપતતો રાજ્ઞઃ કોટિકાશ્યસ્ સંગરે। સૂતસ્ય નુદતો વાહાન્ક્ષુરેણાપાહરચ્છિરઃ
યુદ્ધમાં જ્યારે રાજા કોટિકાશ્ય ભીમા પર તૂટી પડ્યો, ત્યારે ભીમે રાજાના સારથીએ ઘોડાં દોડાવતાં જ તેના તીક્ષ્ણ શસ્ત્રથી સારથિનું માથું ઉડાવી દીધું.
ન બુબોધ હતં સૂતં સ રાજા બાહુશાલિના। તસ્યાશ્વા વ્યદ્રવન્સઙ્ખ્યે હતમસૂતાસ્તતસ્તતઃ
મજબૂત હાથ ધરતો એ રાજા સમજ્યો જ નહીં કે તેનો સારથિ મારાઈ ગયો છે; પછી યુદ્ધભૂમિમાં સારથિ વગરના ઘોડાં ચારે બાજુ ભાગી ગયા.
વિરથં હતસૂતં તં ભીમઃ પ્રહરતાંવરઃ। જઘાન તલયુક્તેન પ્રાસેનાભ્યેત્ય પાણ્ડવઃ
ભીમે, યુદ્ધમાં આગળ, રથ અને સારથિ વિહોણા એ રાજાને નજીક જઈ, સિંહ જેવો પોતાના હાથથી જોરદાર માર મારીને ઢાળી દીધો.
દ્વાદશાનાં તુ સર્વેષાં સૌવીરાણાં ધનંજયઃ। ચકર્ત નિશિતૈર્ભલ્લૈર્ધનૂંષિ ચ શિરાંસિ ચ
અર્જુને તીક્ષ્ણ બાણોથી સૌવીર દેશના બારેય મુખ્ય વીરોનાં ધનુષ્ય અને માથાં કપાઈ નાખ્યા.
શિબીનિક્ષ્વાકુમુખ્યાંશ્ચ ત્રિગર્તાન્સૈન્ધવાનપિ। જઘાનાતિરથઃ સઙ્ખ્યે બાણગોચરમાગતાન્
એ મહાન યોદ્ધા અર્જુને, શિબી, ઇક્ષ્વાકુ, ત્રિગર્ત અને સિંધુના શ્રેષ્ઠ વીરોએ બાણની પહોંચમાં આવ્યા, તેમને યુદ્ધમાં મારી નાખ્યા.
સૂદિતાઃ પ્રત્યદૃશ્યન્ત બહવઃ સવ્યસાચિના। સપતાકાશ્ચ માતઙ્ગાઃ સધ્વજાશ્ચ મહારથાઃ
સવ્યસાચી અર્જુનના હાથથી અનેક વીર, ધ્વજાવાળા હાથીઓ અને મહારથીઓ ધ્વજ સહિત ધરાશાયી થયા.
પ્રચ્છાદ્ય પૃથિવીં તસ્થુઃ સર્વમાયોધનં પ્રતિ। શરીરાણ્યશિરસ્કાનિ વિદેહાનિ શિરાંસિ ચ
યુદ્ધભૂમિમાં કટેલા માથાં અને શરીર, જીવ વિહોણા, ચારે બાજુ જમીન પર છવાઈ ગયા હતા.
શ્વગૃધ્રકઙ્કકાકોલભાસગોમાયુવાયસાઃ। અતૃપ્યંસ્તત્રવીરાણાં હતાનાં માસશોણિતૈઃ
કુતરા, ગૃધ્ર, કાંકડિયા, કાગડા, શિયાળ અને કાગડાઓ ત્યાં પડેલા વીરોનાં માંસ અને લોહી પર તૃપ્તિ વિના તૂટી પડ્યા.
એવં તીક્ષ્ણશરજ્વાલૈર્ગાણ્ડીવાનિલચોદિતૈઃ। સેનેન્ધનં દદાહાશુ સરોષઃ પાર્થપાવકઃ
ગાંડીવના વાવાઝોડા જેવી તીક્ષ્ણ બાણજ્વાળાથી, પાર્થે ક્રોધથી ભરાઈ, સેના ને અગ્નિ જેમ બળાવી નાખી.
ચક્રાણાં પતિતાનાં ચ યુગાનાં ચ મહીપતે। તૂણીરાણઆં પતાકાનાં ધ્વજાનાં ચ રથૈઃ સહ
રાજા, પડી ગયેલા રથનાં ચક્કા, યોક, તૂણીર, ધ્વજ અને પતાકાઓના ઢગલા રથો સાથે ચારે બાજુ પડેલા હતા.
ઈષાણામનુકર્ષાણાં ત્રિવેણૂનાં તથૈવ ચ। અક્ષાણામથ યોક્રાણાં પ્રતોદાનાં ચ રાશયઃ
અક્ષ, દંડ, ત્રિવેણી, યોકપીન અને પ્રોતના ઢગલા પણ ત્યાં-ત્યાં પડેલા હતા.
શિરસાં પતિતાનાં ચ કુણ્ડલોષ્ણીષધારિણામ્। ભુજાનાં મકુટાનાં ચ હારાણામઙ્ગદૈઃ સહ
કાનમાં કુંડળ અને માથા પર પાગડી ધરાવતાં કપાયેલા માથાં, મકૂટવાળા હાથ અને હાર સાથે અંગદનાં ઢગલા પણ હતા.
છત્રાણાં વ્યજનાનાં ચ ચર્મણઆં વર્મણાં તથા। છિન્નાનાં કાર્મુકાણાં ચ પટ્ટસાનાં તથૈવ ચ
છત્ર, પંખા, ચામડા, કવચ, તૂટી ગયેલા ધનુષ્ય અને તલવાર પણ ચારે બાજુ વિખેરાયેલા હતા.
શક્તીનામથ ખઙ્ગાનાં દણ્ડાનાં સહ તેમરૈઃ। રાશયશ્ચાત્રદૃશ્યન્તે તત્રતત્ર વિશાંપતે
શક્તિ, ખડગ, દંડ અને ગદા જેવા શસ્ત્રોના ઢગલા પણ રાજા, અહીં-અહીં દેખાતા હતા.
પતિતૈશ્ચૈવ માતઙ્ગૈઃ સયોધૈઃ પર્વતોપમૈઃ। હયૈર્દ્વિધાકૃતૈઃ સાર્ધં સાદિભિઃ સાયુધૈસ્તથા
પર્વત જેવાં મોટા પડેલા હાથીઓ તેમના યોદ્ધાઓ સાથે, અને બે ભાગમાં કપાયેલા ઘોડા, સવાર અને શસ્ત્રો સાથે યુદ્ધભૂમિ પર પડેલા હતા.