સર્વપૂજ્યાઃ શ્રુતધનાસ્તથૈવ ચ તપસ્વિનઃ। સર્વભૂતદયાવન્તસ્તે શિષ્ટાઃ શિષ્ટસંમતાઃ
જે સર્વેના પૂજ્ય છે, જ્ઞાનથી સમૃદ્ધ છે, તપસ્વી છે અને સર્વ પ્રાણીઓ પર દયા ધરાવે છે—એવા સારા લોકો, સારા લોકોમાં માન્ય છે.
દાનનિત્યાઃ સુખાન્યાશુ પ્રાપ્નુવન્ત્યપિ ચ શ્રિયમ્। પીડયા ચ કલત્રસ્ય ભૃત્યાનાં ચ સમાહિતાઃ
જે હંમેશા દાનમાં લાગેલા છે, તેઓ ઝડપથી સુખ અને સમૃદ્ધિ મેળવે છે અને પત્ની તથા સેવકોની પીડામાં પણ ધ્યાન આપે છે.
અતિશક્ત્યા પ્રયચ્છન્તિ સન્તઃ સદ્ભિઃ સમાગતાઃ। લોકયાત્રાં ચ પશય્ન્તો ધર્મમાત્મહિતાનિ ચ। એવં સન્તોવર્તમાનાસ્ત્વેધન્તે શાશ્વતીઃ સમાઃ
સારા લોકો, જ્યારે સારા લોકો સાથે મળે છે, ત્યારે પોતાની શક્તિથી વધારે દાન આપે છે, જગતની ગતિ અને પોતાના કલ્યાણને વિચારતા, અને આવું વર્તન કરતા, તેઓ સદાય સુખી રહે છે.
અહિંસા સત્યવચનમાનૃશંસ્યવથાર્જવમ્। અદ્રોહો નાતિમાનશ્ચ હ્રીસ્તિતિક્ષા દમઃ શમઃ
અહિંસા, સત્યવચન, દયાળુપણું, સીધાસરળતા, દુર્ભાવના ન હોવી, નમ્રતા, લજ્જા, સહનશીલતા, ઇન્દ્રિયનિગ્રહ અને મનની શાંતિ—
ધીમન્તો ધૃતિમન્તશ્ચ ભૂતાનામનુકમ્પકાઃ। અકામદ્વેષસંયુક્તાસ્તે સન્તો લોકસત્કૃતાઃ
જેઓ બુદ્ધિશાળી અને ધીરજવાળા છે, સર્વ પ્રાણીઓ પર દયા ધરાવે છે અને અનાવશ્યક દ્વેષથી મુક્ત છે—એવા સારા લોકો જગતમાં સન્માન પામે છે.
ત્રીણ્યેવ તુ પદાન્યાહુઃ સતાં વૃત્તમનુસ્મરન્। ન ચૈવ દ્રુહ્યેદ્દદ્યાચ્ચ સત્યં ચૈવ સદા વદેત્
સારા લોકોના વર્તન માટે માત્ર ત્રણ પગલાં કહેવામાં આવ્યા છે: ક્યારેય નુકસાન ન કરવું, હંમેશા દાન કરવું અને હંમેશા સત્ય બોલવું.
સર્વત્ર ચ દયાવન્તઃ સન્તઃ કરુણવેદિનઃ। ગચ્છન્તીહ સુસંતુષ્ટા ધર્મ્યં પન્થાનમુત્તમમ્
સારા લોકો સર્વત્ર દયાળુ હોય છે, બીજાના દુઃખને જાણે છે અને અહીં ઉત્તમ ધર્મના માર્ગે આનંદથી ચાલે છે.
શિષ્ટાચારા મહાત્માનો યેષાં ધર્મઃ સુનિશ્ચિતઃ। અનસૂયા ક્ષમા શાન્તિઃ સંતોષઃ પ્રિયવાદિતા
જેઓ મહાન આત્મા છે, જેઓનું વર્તન સારા છે અને ધર્મમાં સ્થિર છે—એવા લોકો ઈર્ષ્યા રહિત, ક્ષમાશીલ, શાંત, સંતોષી અને મીઠા વચન બોલનારા હોય છે.
કામક્રોધપરિત્યાગઃ શિષ્ટાચારનિષેવણમ્। કર્મ ચ શ્રુતસંપન્નં સતાં માર્ગમનુત્તમમ્
કામ અને ક્રોધનો ત્યાગ, સારા વર્તનનું પાલન અને જ્ઞાનથી યુક્ત કર્મ કરવું—આ સારા લોકોનો શ્રેષ્ઠ માર્ગ છે.
શિષ્ટાચારં નિષેવન્તે નિત્યં ધ્રમમનુવ્રતાઃ। પ્રજ્ઞાપ્રાસાદમારૂહ્ય મુહ્યતો મહતો જનાન્
સારા લોકો હંમેશા ધર્મમાં સ્થિર રહી, સારા વર્તનનું પાલન કરે છે, જ્ઞાનના મહેલ પર ચડી જાય છે, જ્યારે ઘણાં લોકો મોહિત રહે છે.
પ્રેક્ષન્તે લોકવૃત્તાનિ વિવિધાનિ દ્વિજોત્તમાઃ। અતિષુણ્યાનિ દાનાનિ તાનિ દ્વિજવરોત્તમ
શ્રેષ્ઠ દ્વિજોએ જગતના અનેક પ્રકારના વ્યવહારોને જુએ છે, પણ દાન તો બહુ દુર્લભ છે, દ્વિજશ્રેષ્ઠ.
એતત્તે સર્વમાખ્યાતં યથાપ્રજ્ઞં યથાશ્રુતમ્। શિષ્ટાચારગુણાન્બ્રહ્મન્પુરસ્કૃત્ય દ્વિજર્ષભ
હું જે સમજ્યો અને સાંભળ્યો, તે બધું તને સમજાવ્યું છે, યોગ્ય આચારના ગુણોને ધ્યાનમાં રાખીને, બ્રાહ્મણશ્રેષ્ઠ.
સ તુ વિપ્રમથોવાચ ધર્મવ્યાધો યુધિષ્ઠિર। યદહં હ્યાચરે કર્મ ઘોરમેતદસંશયમ્
પછી ધર્મવ્યાાધે યુધિષ્ઠિરને કહ્યું: હું જે કામ કરું છું, તે ખરેખર ભયાનક છે, આમાં કોઈ શંકા નથી.
વિધિસ્તુ બલવાન્બ્રહ્મન્દુસ્તરં હિ પુરા કૃતમ્। પુરા કૃતસ્ પાપસ્ય કર્મદોષો ભવત્યયમ્
પણ, બ્રાહ્મણ, ભાગ્ય તો બહુ જ શક્તિશાળી છે; પ્રાચીન સમયમાં કઠિન ભાગ્ય નક્કી થયું હતું, અને એથી પાપી કર્મનો દોષ થાય છે.
દોપસ્યૈતસ્ય વૈ બ્રહ્મન્વિઘાતે યત્નવાનહમ્। વિધિના હિ હતે પૂર્વં નિમિત્તં ઘાતકો ભવેત્
બ્રાહ્મણ, હું આ પાપ ટાળવા માટે પુરેપુરો પ્રયત્ન કરું છું; પણ, જ્યારે ભાગ્ય પહેલેથી નક્કી હોય, ત્યારે હત્યારો માત્ર ઉપકરણ બને છે.
નિમિત્તભૂતા હિ વયં કર્મણોઽસ્ય દ્વિજોત્તમ
દ્વિજશ્રેષ્ઠ, અમે તો આ કર્મના માત્ર ઉપકરણ છીએ.
યેષાં હતાનાં માંસાનિ વિક્રીણીમો વયં દ્વિજ। તેષામપિ ભવેદ્ધર્મ ઉપયોગેન ભક્ષણાત્। દેવતાતિથિભૃત્યાનાં પિતૃણાં ચાપિ પૂજનાત્
બ્રાહ્મણ, જેમના માંસને અમે વેચીએ છીએ, એ લોકો માટે પણ, જ્યારે એનું ભોજનમાં ઉપયોગ થાય છે, ત્યારે દેવતાઓ, અતિથિ, સેવક અને પિતૃઓની પૂજા થકી તેમનું પણ કલ્યાણ થાય છે.
ઓષધ્યો વીરુધશ્ચૈવ પશવો મૃગપક્ષિણઃ। અન્નાદ્યભૂતા લોકસ્ય ઇત્યપિ શ્રૂયતે શ્રુતિઃ
શાસ્ત્રોમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે ઔષધિઓ, વનસ્પતિઓ, પશુઓ, જંગલી પ્રાણીઓ અને પક્ષીઓ – આ બધું જગત માટે ખોરાક છે.
આત્મમાંસપ્રસાદેન શિબિરૌશીનરો નૃપઃ। સ્વર્ગં સુદુર્લભં પ્રાપ્તઃ ક્ષમાવાન્દ્વિજસત્તમ
ઉશીનર વંશના રાજા શિબીએ, ધીરજથી પોતાનું જ માંસ આપી, દુર્લભ સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કર્યું, દ્વિજશ્રેષ્ઠ.
રાજ્ઞો મહાનસે પૂર્વં રન્તિદેવસ્ય વૈ દ્વિજ। [દ્વે સહસ્રે તુ પચ્છેતે પશૂનામન્વહં તદા।] અહન્યહનિ પચ્યેતે દ્વે સહસ્રે ગવાં તથા
બ્રાહ્મણ, રાજા રંતિદેવના રસોડામાં દરરોજ બે હજાર પશુઓ અને એટલાં જ ગાયો રાંધાતાં.
સ માસં દદતો હ્યન્નં રન્તિદેવસ્ય નિત્યશઃ। અતુલા કીર્તિરભવન્નૃપસ્ય દ્વિજસત્તમ
રંતિદેવે માસભર રોજ અન્નદાન આપ્યું, તેથી તેની કીર્તિ બેઉપમ બની, દ્વિજશ્રેષ્ઠ.
ચાતુર્માસ્યે ચ પશવો વધ્યન્ત ઇતિ નિત્યશઃ। અગ્નયો માંસકામાશ્ચઇત્યપિ શ્રૂયતે શ્રુતિઃ
શાસ્ત્રોમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે ચાતુર્માસ્યમાં નિયમિત રીતે પશુઓનું બલિ થાય છે, અને અગ્નિઓ પણ માંસ ઇચ્છે છે.
યજ્ઞેષુ પશવો બ્રહ્મન્વધ્યન્તે સતતં દ્વિજૈઃ। સંસ્કૃતાઃ કિલ મન્ત્રૈશ્ચ તેઽપિ સ્વર્ગમવાપ્નુવન્
યજ્ઞોમાં, બ્રાહ્મણ, દ્વિજોએ હંમેશા પશુઓનું બલિ આપ્યું છે, અને મંત્રોથી સંસ્કાર કરીને એ પણ સ્વર્ગ પામે છે.
યદિ નૈવાગ્નયો બ્રહ્મન્માંસકામાઽભવન્પુરા। ભક્ષ્યં નૈવાભવન્માંસં કસ્યચિદ્દ્વિજસત્તમ
બ્રાહ્મણ, જો પૂર્વે અગ્નિઓએ માંસની ઇચ્છા ન હોત, તો કોઈ માટે પણ માંસ ખોરાક બન્યું ન હોત, દ્વિજશ્રેષ્ઠ.
અત્રાપિ વિધિરુક્તશ્ મુનિભિર્માંસભક્ષણે
અહીં પણ, માંસભોજન અંગેનો નિયમ ઋષિઓએ જણાવ્યું છે.
દેવતાનાં પિતૃણાં ચ શુઙ્ક્તે દત્ત્વાઽપિયઃ સદા। યથાવિધિ યથાશ્રદ્ધં ન સ દુષ્યેત ભક્ષણાત્
દેવતાઓ અને પિતૃઓને યોગ્ય રીતે અને શ્રદ્ધાથી અર્પણ કરીને, અને પાણી અર્પણ કરીને, ભોજન કરવાથી પાપ લાગતું નથી, બ્રાહ્મણ.
અમાંસાશી ભવત્યેવમિત્યપિ શ્રૂયતે શ્રુતિઃ। ભાર્યાં ગચ્છન્બ્રહ્મચારી ઋતૌ ભવતિ બ્રાહ્મણઃ
શાસ્ત્રોમાં પણ કહેવામાં આવ્યું છે કે આ રીતે માંસ ન ખાવાવાળો બને છે; અને બ્રહ્મચારી, યોગ્ય સમયે પત્ની પાસે જાય તો પણ બ્રાહ્મણ રહે છે.
સત્યાનૃતે વિનિશ્ચિત્ય અત્રાપિ વિધિરુચ્યતે। સૌદાસેન તદા રાજ્ઞા માનુષા ભક્ષિતા દ્વિજ। શાપાભિભૂતેન ભૃશમત્ર કિં પ્રતિભાતિ તે
સત્ય અને અસત્ય વિચારીને, અહીં પણ નિયમ કહેવામાં આવ્યો છે: રાજા સૌદાસે, શાપના કારણે, એક વખત માનવ માંસ ખાધું હતું, બ્રાહ્મણ; આ વિષયમાં તને શું લાગે છે?
સ્વધર્મ ઇતિકૃત્વા તુ ન ત્યજામિ દ્વિજોત્તમ। પુરા કૃતમિતિ જ્ઞાત્વા રજીવામ્યેતેન કર્મણા
મારા માટે જે કરવું એ જ મારું ધર્મ છે, એ વિચાર કરીને હું કદી પણ એને છોડતો નથી, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ. પહેલાં પણ એ જ કરાયું હતું એમ જાણીને, હું આ કર્મમાં કમળની જેમ જોડાયેલો છું.
સ્વધર્મં ત્યજતો બ્રહ્મન્નધર્મ ઇહ દૃશ્યતે। સ્વકર્મનિરતો યસ્તુ ધર્મઃ સ ઇતિ નિશ્ચયઃ
હે બ્રાહ્મણ, પોતાનું કરવું છોડવું એ અધીર્મ કહેવાય છે; પણ જે પોતાનાં કર્મમાં લાગેલો રહે, એ જ સાચો ધર્મ છે, એ નિશ્ચય છે.