સ તતાર તયા નાવા સમુદ્રં મનુજેશ્વર। નૃત્યમાનમિવોર્મીભિર્ગર્જમાનમિવામ્ભસા
એ નાવમાં બેસીને, હે મનુષ્યોના રાજા, મનુએ સમુદ્ર પાર કર્યો, જ્યારે તરંગો નાચતા અને પાણી ગર્જન કરતા હતાં.
ક્ષોભ્યમાણા મહાવાતૈઃ સા નૌસ્તસ્મિન્મહોદધૌ। ઘૂર્ણતે ચપલેવ સ્રી મત્તા પરપુરંજય
મહા પવનોથી એ વિશાળ સમુદ્રમાં નાવ ઉછળતી અને ઢોળતી હતી, જાણે કોઈ ઉશ્કેરાયેલી, મસ્ત સ્ત્રી હોય, હે શહેરવિજયી.
નૈવ ભૂમિર્ન ચ દિશઃ પ્રદિશો વા ચકાશિરે। સર્વં સલિલમેવાસીત્ખં દ્યૌશ્ચ નરપુઙ્ગવ
ક્યાંય જમીન, દિશાઓ કે ઉપદિશાઓ દેખાતી નહોતી; બધું જ પાણી હતું અને આકાશ માત્ર, હે મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ.
એવંભૂતે તદા લોકે સંકુલે ભરતર્ષભ। અદૃશ્યન્ત સપ્તર્ષયો મનુર્મત્સ્યસ્તથૈવ ચ
એવો જમાવડો અને ગભરાટ ભરેલો વિશ્વ હતો, હે ભરતવંશી, જેમાં સાત ઋષિઓ, મનુ અને માછલી દેખાતા નહોતા.
એવં બહૂન્વર્ષગણાંસ્તાં નાવં સોઽથ મત્સ્યકઃ। ચકર્ષાતન્દ્રિતો રાજંસ્તસ્મિન્સલિલસંચયે
એ રીતે ઘણા વર્ષો સુધી, હે રાજા, એ માછલીએ થાક્યા વિના એ નાવને પાણીના વિશાળ સમૂહમાં ખેંચી.
તતો હિમવતઃ શૃઙ્ગં યત્પરં ભરતર્ષભ। તત્રાકર્ષત્તતો નાવં સ મત્સ્યઃ કુરુનન્દન
પછી, હે ભરતવંશી, એ માછલીએ નાવને હિમાલયના સર્વોચ્ચ શૃંગ પર ખેંચી.
અથાબ્રવીત્તદા મત્સ્યસ્તાનૃષીન્પ્રહસઞ્શનૈઃ। અસ્મિન્હિમવતઃ શૃઙ્ગે નાવં બધ્નીત માચિરમ્
પછી એ માછલીએ હળવેથી હસીને ઋષિઓને કહ્યું: 'આ હિમાલયના શૃંગ પર તરત જ નાવ બાંધી દો.'
સા બદ્ધા તત્ર તૈસ્તૂર્ણમૃષિભિર્ભરતર્ષભ। નૌર્મત્સ્યસ્ય વચઃ શ્રુત્વા શૃઙ્ગે હિમવતસ્તદા
પછી, હે ભરતવંશી, ઋષિઓએ માછલીના વચન સાંભળી તરત જ નાવને હિમાલયના શૃંગ પર બાંધી દીધી.
તચ્ચ નૌબન્ધનં નામ શૃઙ્ગં હિમવતઃ પરમ્। ખ્યાતમદ્યાપિ કૌન્તેય તદ્વિદ્ધિ ભરતર્ષભ
હિમાલયનું જે શિખર નવબંધન નામે ઓળખાય છે, હે કુંતીપુત્ર, એ આજે પણ એ જ નામથી પ્રસિદ્ધ છે—આ વાત જાણ, હે ભરતવંશી.
અથાબ્રવીદનિમિષસ્તાનૃષીન્સહિતસ્તદા। અહં પ્રજાપતિર્બ્રહ્મા મત્પરં નાધિગમ્યતે। મત્સ્યરૂપેણ યૂયં ચ મયાઽસ્માન્મોક્ષિતા ભયાત્
ત્યારે નિદ્રાવિહિન બ્રહ્માએ એ ઋષિઓને કહ્યું: 'હું પ્રજાપતિ બ્રહ્મા છું; મારી પરમ સ્થિતિ કોઈને પ્રાપ્ત થતી નથી. માછલીના રૂપે મેં તમારે બધાને આ ભયમાંથી બચાવ્યા છો.'
મનુના ચ પ્રજાઃ સર્વાઃ સદેવાસુરમાનુપાઃ। સ્રષ્ટવ્યાઃ સર્વલોકાશ્ચયચ્ચેઙ્ગં યચ્ચા નેઙ્ગતિ
અને મનુ દ્વારા બધા જીવ—દેવ, અસુર, માનવ અને બીજા બધાં—સર્જવામાં આવશે, તેમજ બધા લોક, જે ચાલે છે અને જે અચળ છે, તે પણ.
તપસા ચાપિ તીવ્રેણ પ્રતિભાઽસ્ય ભવિષ્યતિ। મત્પ્રસાદાત્પ્રજાસર્ગે ન ચ મોહં ગમિષ્યતિ। ઇત્યુક્ત્વા વચનં મત્સ્યઃ ક્ષણેનાદર્શનં ગતઃ
મનુ તીવ્ર તપ દ્વારા જ્ઞાન પામશે; મારી કૃપાથી પ્રજાસર્જન સમયે તે મોહમાં નહીં પડે.' એવું કહીને માછલી ક્ષણમાં અદૃશ્ય થઈ ગઈ.
સ્રષ્ટુકામઃ પ્રજાશ્ચાપિ મનુર્વૈવસ્વતઃ સ્વયમ્। પ્રમૂઢોઽભૂત્પ્રજાસર્ગે તપસ્તેપે મહત્તતઃ
પ્રજાઓ સર્જવાની ઈચ્છા રાખી, વિવસ્વતપુત્ર મનુ પોતે પ્રજાસર્જન સમયે મુંઝાઈ ગયા અને પછી મહાન તપ કર્યા.
તપસા મહતા યુક્તઃ સોઽથ સ્રષ્ટું પ્રચક્રમે। સર્વાઃ પ્રજા મનુઃ સાક્ષાદ્યથાવદ્ભરતર્ષભ
મહાન તપથી યુક્ત થઈ મનુએ પછી સર્વ પ્રજાઓને યોગ્ય રીતે સીધા સર્જવાનું આરંભ્યું, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
ઇત્યેતન્માત્સ્યકં નામ પુરાણં પરિકીર્તિતમ્। આખ્યાનમિદમાખ્યાતં સર્વપાપહરં મયા
આ રીતે માછલીનું પુરાણ નામે જે કથા છે, તે અહીં વર્ણવાઈ; આ કથા, જે મેં કહેલી, સર્વ પાપો દૂર કરે છે.
ય ઇદં શૃણુયાન્નિત્યં મનોશ્ચરિતમાદિતઃ। સ સુખી સર્વપૂર્ણાર્થઃ સર્વલોકમિયાન્નરઃ
જે મનુષ્ય આ મનુની કથા આરંભથી રોજ સાંભળે છે, તે સર્વ સુખ અને સર્વ પુરુષાર્થ પ્રાપ્ત કરે છે અને બધા લોકોએ પહોંચે છે.
તતઃ સ પુનરેવાથ માર્કણ્ડેયં તપસ્વિનમ્। પપ્રચ્છ વિનયોપેતો ધર્મરાજો યુધિષ્ઠિરઃ
પછી ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે ફરી એકવાર વિનમ્રતાપૂર્વક તપસ્વી માર્કંડેયજીને પ્રશ્ન કર્યો.
નૈકે યુગસહસ્રાન્તાસ્ત્વયા દૃષ્ટા મહામુને। ન ચાપીહ સમઃ કશ્ચિદાયુષ્માન્દૃશ્યતે તવ
હે મહામુની, તમે અનેક યુગોના અંત જોયા છે; અહીં કોઈ પણ તમારી જેટલી આયુષ્ય ધરાવતો દેખાતો નથી.
વર્જયિત્વા મહાત્માનં બ્રહ્માણં પરમેષ્ઠિનમ્। ન તેઽસ્તિ સદૃશઃ કશ્ચિદાયુષા બ્રહ્મસત્તમ
મહાત્મા બ્રહ્મા સિવાય, હે બ્રાહ્મણશ્રેષ્ઠ, તમારી સમાન આયુષ્ય ધરાવતો બીજો કોઈ નથી.
અથાઽન્તરિક્ષે લોકેઽસ્મિન્દેવદાનવવર્જિતે। ત્વમેવ પ્રલયે વિપ્ર બ્રહ્માણમુપતિષ્ઠસે
અને જ્યારે આ લોકમાં દેવો અને દાનવો નથી, ત્યારે, હે વિદ્વાન, પ્રલય સમયે તમે એકલા બ્રહ્માજીનું સેવન કરો છો.
પ્રલયે ચાપિ નિર્વૃત્તે પ્રબુદ્ધે ચ પિતામહે। ત્વમેકઃ સૃજ્યમાનાનિ ભૂતાનીહ પ્રપશ્યસિ
અને જ્યારે પ્રલય પૂર્ણ થાય છે અને પિતામહ જગાડે છે, ત્યારે અહીં સર્જાતા સર્વ જીવોને તમે એકલા જોતાં હો.
ચતુર્વિધાનિ વિપ્રર્ષે યથાવત્પરમેષ્ઠિના। વાયુભૂતા દિશઃ કૃત્વા વિક્ષિપ્યાપસ્તતસ્તતઃ
હે વિદ્વાન ઋષિ, પરમેશ્વરે જે રીતે ચાર પ્રકારના જીવ સર્જ્યા, દિશાઓને વાયુરૂપ કરી અને પાણી બધે ફેલાવી દીધાં, એ પ્રમાણે.
ત્વયા લોકગુરુઃ સાક્ષાત્સર્વલોકપિતામહઃ। આરાધિતો દ્વિજશ્રેષ્ઠ તત્પરેણ સમાધિના
હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ, તમે સર્વલોકના ગુરુ, સર્વપ્રજાના પિતામહ બ્રહ્માજીને પરમ એકાગ્રતાથી આરાધ્યા છે.
સ્વપ્રમાણમથો વિપ્ર ત્વયા કૃતમનેકશઃ। ઘોરેણાવિશ્ય તપસા વેધસો નિર્જિતાસ્ત્વયા
અને, હે બ્રાહ્મણ, તમે વારંવાર તમારી મહાન તપસ્યાથી પોતાનું પ્રમાણ સ્થાપિત કર્યું છે; ભયાનક તપ દ્વારા તમે સર્જનહારને પણ જીત્યા છે.
નારાયણાઙ્કપ્રખ્યસ્ત્વં સાંપરાયેઽતિપઠ્યસે
પ્રલયના અંતે તમે નારાયણ સમાન ગણાતા છો અને ખુબ પ્રસિદ્ધ છો.
ભગવાનનેકશઃ કૃત્વા ત્વયા વિષ્ણોશ્ચ વિશ્વકૃત્। કર્ણિકોદ્ધરણં દિવ્યં બ્રહ્મણઃ કામરૂપિણઃ। રત્નાલંકારયોગાભ્યાં દૃગ્ભ્યાં દૃષ્ટસ્ત્વયા પુરા
ભગવાને અનેકવાર બ્રહ્માજીના કમળને, જે મનની ઈચ્છાથી રૂપ ધારણ કરે છે અને રત્નોથી શોભિત છે, દૈવી રીતે ઉપાડ્યું છે—એ બધું તમે તમારી આંખે જુએલું છે.
તસ્માત્તવાન્તકો મૃત્યુર્જરા વા દેહનાશિની। ન ત્વાં વિશતિ વિપ્રર્ષે પ્રસાદાત્પરમેષ્ઠિનઃ
એટલે, મહાન ઋષિ, તને મૃત્યુ કે વૃદ્ધાવસ્થા, કે જે શરીરને નાશ પામે છે, એ તને સ્પર્શી શકતી નથી, કેમ કે પરમેશ્વર કૃપાથી તું સુરક્ષિત છે.
યદા નૈવ રવિર્નાગ્નિર્ન વાયુર્ન ચ ચન્દ્રમાઃ। નૈવાન્તરિક્ષં નૈવોર્વી શેષં ભવતિ કિંચન
જ્યારે ન તો સૂર્ય હોય, ન અગ્નિ, ન પવન, ન ચાંદ્રમા, અને જ્યારે આકાશ કે ધરતી પણ બાકી ન રહે, કંઈ જ ન હોય—
તસ્મિન્નેકાર્ણવે લોકે નષ્ટે સ્થાવરજઙ્ગમે। નષ્ટે દેવાસુરગણે સમુત્સન્નમહોરગે
એ એક જ મહાસાગર જેવા જગતમાં, જ્યાં ચાલતું અને અચળ બધું નષ્ટ થઈ જાય, દેવો અને અસુરો પણ નથી રહેતા, મહાન સાપો પણ વિલીન થઈ જાય—
શયાનમમિતાત્માનં પદ્મે પદ્મનિકેતનમ્। ત્વમેકઃ સર્વભૂતેશં બ્રહ્માણમુપતિષ્ઠસિ
ત્યારે તું એકલો જ સર્વ જીવોના સ્વામી એવા, કમળમાં શયન કરતા, કમળને નિવાસ બનાવનાર, અનંત સ્વરૂપ બ્રહ્માને ભેટવા જાય છે.