દિષ્ટ્યા ધનંજયાસ્ત્રાણિ ત્વયા પ્રાપ્તાનિ ભારત। દિષ્ટ્યા ચારાધિતો રાજા દેવાનામીશ્વરઃ પ્રભુઃ
ધનંજય, શુભ છે કે તારે આ શસ્ત્રો મેળવ્યા; અને શુભ છે કે દેવતાઓના રાજા પણ તારા દ્વારા પ્રસન્ન થયા.
દિષ્ટ્યા ચ ભગવન્સ્થાણુર્દેવ્યા સહ પરંતપઃ। સાક્ષાદ્દૃષ્ટઃ સ્વયુદ્ધેન તોષિતશ્ ત્વયાઽનઘ
પવિત્ર છે કે, પાપરહિત, તું ભગવાન સ્થાણુ અને દેવીને પોતાના નેત્રે જોયા અને તારી યુદ્ધકલા દ્વારા તેમને પ્રસન્ન કર્યા.
દિષ્ટ્યા ચ લોકપાલૈસ્ત્વં સમેતો ભરતર્ષભ। દિષ્ટ્યા વર્ધામહે પાર્થ દિષ્ટ્યાઽસિ પુનરાગતઃ
ભલાં છે કે, ભરતકુલના વર, તું લોકપાલો સાથે મળ્યો; અને શુભ છે કે, પાર્થ, અમે આનંદિત છીએ અને તું પાછો આવ્યો છે.
અદ્ય કૃત્સ્નામિમાં દેવીં વિજિતાં પુરમાલિનીમ્। `પશ્યામિ ભૂમિં કૌન્તેય ત્વયા મે પ્રતિપાદિતામ્'। મન્યે ચ ધૃતરાષ્ટ્રસ્ય પુત્રાનપિ વશીકૃતાન્
આજે, કુંતીપુત્ર, હું આખી ધરતી, શહેરોથી શોભાયમાન, તારા દ્વારા જીતાયેલી અને મને પાછી અપાયેલી જોઈ રહ્યો છું; અને મને લાગે છે કે ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો પણ હવે તારા વશમાં છે.
ઇચ્છામિ તાનિ ચાસ્ત્રાણિ દ્રષ્ટું દિવ્યાનિ ભારત। યૈસ્તથા વીર્યવન્તસ્તે નિવાતકવચા હતાઃ
હે ભારત, હું એ દિવ્ય અસ્ત્રો જોવા માંગું છું, જેણે શક્તિશાળી નિવાતકવચોનો સંહાર કર્યો હતો.
સઃ પ્રભાતે ભવાન્દ્રષ્ટા દિવ્યાન્યસ્ત્રાણિ સર્વશઃ। નિવાતકવચા ઘોરા યૈર્મયા વિનિપાતિતાઃ
સવાર પડતાં, તું એ બધાં દિવ્ય અસ્ત્રો નિહાળી શકીશ, જેણે મેં ભયાનક નિવાતકવચોને પરાજય આપ્યા હતા.
એવમાગમનં તત્ર કથયિત્વા ધનંજયઃ। ભ્રાતૃભિઃ સહિતઃ સર્વૈ રજનીં તામુવાસ હ
આવી રીતે એ આવવાના વિષયમાં વાત કરીને ધનંજયે પોતાના બધા ભાઈઓ સાથે એ રાત વિતાવી.
તસ્યાં રાત્ર્યાં વ્યતીતાયાં ધર્મરાજો યુધિષ્ઠિરઃ। ઉત્થાયાવશ્યકાર્યાણિ કૃતવાન્ભ્રાતૃભિઃ સહ
રાત પસાર થયા પછી, ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે પોતાના ભાઈઓ સાથે ઊઠીને જરૂરી કામકાજ કર્યા.
તતઃ સંચોદયામાસ સોઽર્જુનં માતૃનન્દનમ્। દર્શયાસ્ત્રાણિ કૌન્તેય યૈર્જિતા દાનવાસ્ત્વયા
પછી તેણે માતાની આનંદરૂપ અર્જુનને પ્રેરણા આપી: 'હે કુંતીપુત્ર, એ અસ્ત્રો બતાવ, જેના દ્વારા તું દાનવોને જીત્યો હતો.'
તતો ધનંજયો રાજન્દેવૈર્દત્તાનિ પાણ્ડવઃ। અસ્ત્રાણિ તાનિ દિવ્યાનિ દર્શયામાસ ભારત
પછી પાંડુપુત્ર ધનંજયે, હે રાજા, દેવો દ્વારા અપાયેલા એ દિવ્ય અસ્ત્રો ભારતને દર્શાવ્યા.
યથાન્યાયં મહાતેજાઃ શૌચં પરમમાસ્થિતઃ। `નમસ્કૃત્ય ત્રિનેત્રાય વાસવાય ચ પાણ્ડવઃ
મહાન તેજસ્વી પાંડવે નિયમ પ્રમાણે શ્રેષ્ઠ પવિત્રતા રાખી, ત્રિનેત્રધારી અને વાસવને નમસ્કાર કર્યો.
ગિરિકૂબરપાદાક્ષં શુભવેણુ ત્રિવેણુમત્। પાર્થિવં રથમાસ્થાય શોભમાનો ધનંજયઃ
પર્વત જેવી ચકડી, શુભ ધ્વજ અને ત્રિવેણુયુક્ત રાજરસ્થ પર આરૂઢ થઈ, ધનંજય તેજથી ઝગમગતો દેખાયો.
દિવ્યેન સંવૃતસ્તેન કવચેન સુવર્ચસા। ધનુરાદાય ગાણ્ડીવં દેવદત્તં સ વારિજમ્
દિવ્ય તેજસ્વી કવચ પહેરી, ગાંડીવ ધનુષ અને દેવદત્ત શંખ હાથમાં લઈને, તે અતિ સુંદર લાગતો હતો.
શોશુભ્યમાનઃ કૌન્તેય આનુપૂર્વ્યાન્મહાભુજઃ। અસ્ત્રાણિ તાનિ દિવ્યાનિ દર્શનાયોપચક્રમે
કુંતીપુત્ર મહાબાહુ અર્જુન તેજથી ઝળહળતો, એ દિવ્ય અસ્ત્રો એક પછી એક દર્શાવા લાગ્યો.
અથ પ્રયોક્ષ્યમાણેષુ દિવ્યેષ્વસ્ત્રેષુ તેષુ વૈ। સમાક્રાન્તા મહી પદ્ભ્યાં સમકમ્પત સદ્રુમા
જ્યારે એ દિવ્ય અસ્ત્રો પ્રયોગ થવા લાગ્યા, ત્યારે વૃક્ષોથી ભરેલી ધરતી પગથી દબાઈને ધ્રુજી ઉઠી.
ક્ષુભિતાઃ સરિતશ્ચૈવ તથૈવ ચ મહોદધિઃ। શૈલાશ્ચાપિ વ્યદીર્યન્ત ન વવૌ ચ સમીરણઃ
નદીઓ અને મહાસાગર ઉથલપાથલ થયા, પર્વતો ફાટી ગયા અને પવન પણ બંધ થઈ ગયો.
ન બભાસે સહસ્રાંશુર્ન જજ્વાલ ચ પાવકઃ। ન વેદાઃ પ્રતિભાન્તિ સ્મ દ્વિજાતીનાં કથંચન
સૂર્ય પ્રકાશતો રહ્યો નહીં, અગ્નિ જ્વલ્યો નહીં અને દ્વિજાતિઓને કોઈ રીતે પણ વેદો દેખાયા નહીં.
અન્તર્ભૂમિગતા યે ચ પ્રાણિનો જનમેજય। પીડ્યમાનાઃ સમુત્થાય પાણ્ડવં પર્યવારયન્
હે જનમેજય, ધરતીની અંદર રહેતા બધા પ્રાણી પીડાઈને બહાર આવ્યા અને પાંડવને ઘેરી લીધા.
વેપમાનાઃ પ્રાઞ્જલયસ્તે સર્વે વિકૃતાનનાઃ। દહ્યમાનાસ્તદાઽસ્ત્રૈસ્તે યાચન્તિ સ્મ ધનંજયમ્
બધા પ્રાણી કાંપતા, હાથ જોડીને અને વિકૃત ચહેરા સાથે, એ અસ્ત્રોથી દાઝાતા, ધનંજયને વિનંતી કરવા લાગ્યા.
તતો બ્રહ્મર્ષયશ્ચૈવ સિદ્ધા યે ચ મહર્ષયઃ। જઙ્ગમાનિ ચ ભૂતાનિ સર્વાણ્યેવાવતસ્થિરે
પછી બ્રહ્મર્ષિઓ, સિદ્ધો, મહર્ષિઓ અને બધા જંગમ પ્રાણીઓ ત્યાં એકઠા થયા.
દેવર્ષયશ્ચ પ્રવરાસ્તથૈવ ચ દિવૌકસઃ। યક્ષરાક્ષસગન્ધર્વાસ્તથૈવ ચ પતત્રિણઃ। ખેચરાણિ ચ ભૂતાનિ સર્વાણ્યેવાવતસ્થિરે
દેવર્ષિઓ, સ્વર્ગવાસીઓ, યક્ષ, રાક્ષસ, ગંધર્વ, પક્ષીઓ અને બધા આકાશમાં વિહરતા પ્રાણીઓ પણ ત્યાં ભેગા થયા.
તતઃ પિતામહશ્ચૈવ લોકપાલાશ્ચ સર્વશઃ। ભગવાંશ્ચ મહાદેવઃ સગણોઽભ્યાયયૌ તદા
પછી પિતામહ, બધા લોકપાલો અને ભગવાન મહાદેવ પોતાના ગણે સાથે ત્યાં પધાર્યા.
તતો વાયુર્મહારાજ દિવ્યૈર્માલ્યૈઃ સમન્વિતઃ। અભિતઃ પાણ્ડવંચિત્રૈરવચક્રે સમન્તતઃ
પછી, રાજા, સ્વર્ગીય ફૂલોની સુગંધથી સજ્જ પવન ચારે બાજુથી અર્જુનને અદ્ભુત રીતે ઘેરી લ્યો.
જગુશ્ચ ગાથા વિવિધા ગન્ધર્વાઃ સુરચોદિતાઃ। નનૃતુઃ સઙ્ઘશશ્ચૈવ રાજન્નપ્સરસાં ગણાઃ
દેવતાઓની પ્રેરણાથી ગંધર્વો વિવિધ ગીતો ગાવા લાગ્યા અને અપ્સરાઓના ટોળા સાથે મળીને નૃત્ય કરવા લાગ્યા, રાજા.
તસ્મિંશ્ચ તાદૃશે કાલે નારદશ્ચોદિતઃ સુરૈઃ। આગમ્યાહ વચઃ પાર્થં શ્રવણીયમિદં નૃપ
એ જ સમયે, દેવતાઓના સંકેતે નારદજી આવ્યા અને પાર્થેને સાંભળવા યોગ્ય એવા શબ્દો કહ્યા, રાજા.
અર્જુનાર્જુન મા યુઙ્ક્ષ દિવ્યાન્યસ્ત્રાણિ ભારત। નૈતાનિ નિરધિષ્ઠાને પ્રયુજ્યન્તે કથંચન
અર્જુન, અર્જુન, હે ભારત, તું આ દિવ્ય અસ્ત્રોનો ઉપયોગ ના કર; યોગ્ય અધિકાર વિના એ ક્યારેય વાપરવા નથી.
અધિષ્ઠાને ન વાઽનાર્તઃ પ્રયુઞ્જીત કદાચન। પ્રયોગેષુ મહાન્દોષો હ્યસ્ત્રાણાં કુરુનન્દન
જ્યારે અધિકાર ન હોય અને કોઈ દુઃખ ન હોય ત્યારે આ અસ્ત્રો ક્યારેય વાપરવા નહીં જોઈએ; કારણ કે, એમ કરવાથી મોટું અનર્થ થાય છે, હે કુરુકુળના આનંદ.
એતાનિ રક્ષ્યમાણાનિ ધનંજય યથાગમમ્। બલવન્તિ સુખાર્હાણિ ભવિષ્યન્તિ ન સંશયઃ
હે ધનંજય, જો આ અસ્ત્રો પરંપરા પ્રમાણે સાચવવામાં આવે તો એ શક્તિશાળી અને સુખ આપનારા રહેશે, એમાં કોઈ શંકા નથી.
અરક્ષ્યમાણાન્યેતાનિ ત્રૈલોક્યસ્યાપિ પાણ્ડવ। ભવન્તિ સ્મ વિનાશાય મૈવં ભૂયઃ કૃથાઃ ક્વચિત્
પાંડવ, જો આ અસ્ત્રો સાચવવામાં ના આવે તો એ ત્રણેય લોકનું પણ વિનાશ લાવે છે; ક્યારેય આવું ફરીથી કરશો નહીં.
અજાતશત્રો ત્વં ચૈવ દ્રક્ષ્યસે તાનિ સંયુગે। યોજ્યમાનાનિ પાર્થે નદ્વિષતામવમર્દને
હે અજાતશત્રુ, તું યુદ્ધમાં આ અસ્ત્રોનો ઉપયોગ દુશ્મનોના વિનાશ માટે થતો જોઈશ, હે પાર્થે.