તતો મામિવિશ્વસ્તં સંરૂઢશરવિક્ષતમ્। દેવરાજોઽનુગૃહ્યેદં કાલે વચનમબ્રવીત્
પછી, જ્યારે હું વિશ્વાસપૂર્વક ઊભો હતો અને શરીર પર અનેક બાણના ઘા લાગેલા હતા, ત્યારે દેવરાજે કૃપા કરીને યોગ્ય સમયે મને આ વચન કહ્યાં.
દિવ્યાન્યસ્ત્રાણિ સર્વાણિ ત્વયિ તિષ્ઠન્તિ ભારત। ન ત્વાઽભિભવિતું શક્તો માનુષો ભુવિ કશ્ચન
ભારતવંશી, બધા દૈવી શસ્ત્રો હવે તારી પાસે છે; ધરતી પર કોઈ માનવ તારો પરાજય કરી શકે તેમ નથી.
ભીષ્મો દ્રોણઃ કૃપઃ કર્ણઃ શકુનિઃ સહ રાજભિઃ। સંગ્રામસ્થસ્ય તે પુત્ર કલાં નાર્હન્તિ ષોડશીમ્
ભીષ્મ, દ્રોણ, કૃપ, કર્ણ, શકુની અને બીજા રાજાઓ પણ યુદ્ધમાં તારી સામે ઊભા થાય તો તારી શક્તિના સોળમા ભાગને પણ પહોંચી શકે નહીં.
ઇદં ચ મે તનુત્રાણં પ્રાયચ્છન્મઘવાન્પ્રભુઃ। અભેદ્યં કવચં દિવ્યં સ્રજં ચૈવ હિરણ્મયીમ્
મઘવાને, મહાન ઇન્દ્રે મને આ અખંડિત દૈવી કવચ અને સુવર્ણમય હાર આપ્યા છે, જે શરીરને રક્ષણ આપે છે.
દેવદત્તં ચ મે શઙ્ખં દેવઃ પ્રાદાન્મહારવમ્। દિવ્યં ચેદં કિરીટં મે સ્વયમિન્દ્રો યુયોજ હ
દેવતાએ મને મહા ધ્વનિ કરતો દેવદત્ત શંખ પણ આપ્યો છે; અને આ દૈવી મુકુટ પણ ઇન્દ્રે મારા માથે પોતે જ પહેરાવ્યો છે.
તતો દિવ્યાનિ વસ્ત્રાણિ દિવ્યાન્યાભરણાનિ ચ। પ્રાદાચ્છક્રો મમૈતાનિ રુચિરાણિ બૃહન્તિ ચ
પછી શક્રે મને આ દૈવી વસ્ત્રો અને આભૂષણો આપ્યા, જે ખૂબ જ સુંદર અને ભવ્ય છે.
એવં સંપૂજિતસ્તત્રસુખમસ્મ્યુષિતો નૃપ। ઇન્દ્રસ્ ભવને પુણ્યે ગન્ધર્વશિશુભિઃ સહ
એ રીતે, રાજા, ત્યાં બહુ સન્માન મળ્યું અને હું ઇન્દ્રના પવિત્ર મહેલમાં ગંધર્વ બાળકો સાથે આનંદથી રહ્યો.
તતો મામબ્રવીચ્છક્રઃ પ્રીતિમાનમરૈઃ સહ। સમયોઽર્જુન ગન્તું તે ભ્રાતરો હિ સ્મરન્તિ તે
પછી શક્રે, દેવતાઓ સાથે ખુશ થઈને મને કહ્યું: 'અર્જુન, હવે તારે જવાનું છે; તારા ભાઈઓ તારી યાદ કરે છે.'
એવમિન્દ્રસ્ય ભવને પઞ્ચવર્ષાણિ ભારત। ઉષિતાનિ મયા રાજન્સ્મરતા દ્યૂતજં કલિમ્
એ રીતે, ભારતવંશી, મેં ઇન્દ્રના મહેલમાં પાંચ વર્ષ વિતાવ્યા, હંમેશા જ્ઞાનમાં આવેલા દુ:ખદ કૌટિલ્યને યાદ કરતો રહ્યો.
તતો ભવન્તમદ્રાક્ષં ભ્રાતૃભિઃ પરિવારિતમ્। ગન્ધમાદનમાસાદ્ય પર્વતસ્યાસ્ય મૂર્ધનિ
પછી હું તને, તારા ભાઈઓથી ઘેરાયેલા, આ ગંધમાદન પર્વતની ચોટી પર મળ્યો.
દિષ્ટ્યા ધનંજયાસ્ત્રાણિ ત્વયા પ્રાપ્તાનિ ભારત। દિષ્ટ્યા ચારાધિતો રાજા દેવાનામીશ્વરઃ પ્રભુઃ
ધનંજય, શુભ છે કે તારે આ શસ્ત્રો મેળવ્યા; અને શુભ છે કે દેવતાઓના રાજા પણ તારા દ્વારા પ્રસન્ન થયા.
દિષ્ટ્યા ચ ભગવન્સ્થાણુર્દેવ્યા સહ પરંતપઃ। સાક્ષાદ્દૃષ્ટઃ સ્વયુદ્ધેન તોષિતશ્ ત્વયાઽનઘ
પવિત્ર છે કે, પાપરહિત, તું ભગવાન સ્થાણુ અને દેવીને પોતાના નેત્રે જોયા અને તારી યુદ્ધકલા દ્વારા તેમને પ્રસન્ન કર્યા.
દિષ્ટ્યા ચ લોકપાલૈસ્ત્વં સમેતો ભરતર્ષભ। દિષ્ટ્યા વર્ધામહે પાર્થ દિષ્ટ્યાઽસિ પુનરાગતઃ
ભલાં છે કે, ભરતકુલના વર, તું લોકપાલો સાથે મળ્યો; અને શુભ છે કે, પાર્થ, અમે આનંદિત છીએ અને તું પાછો આવ્યો છે.
અદ્ય કૃત્સ્નામિમાં દેવીં વિજિતાં પુરમાલિનીમ્। `પશ્યામિ ભૂમિં કૌન્તેય ત્વયા મે પ્રતિપાદિતામ્'। મન્યે ચ ધૃતરાષ્ટ્રસ્ય પુત્રાનપિ વશીકૃતાન્
આજે, કુંતીપુત્ર, હું આખી ધરતી, શહેરોથી શોભાયમાન, તારા દ્વારા જીતાયેલી અને મને પાછી અપાયેલી જોઈ રહ્યો છું; અને મને લાગે છે કે ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો પણ હવે તારા વશમાં છે.
ઇચ્છામિ તાનિ ચાસ્ત્રાણિ દ્રષ્ટું દિવ્યાનિ ભારત। યૈસ્તથા વીર્યવન્તસ્તે નિવાતકવચા હતાઃ
હે ભારત, હું એ દિવ્ય અસ્ત્રો જોવા માંગું છું, જેણે શક્તિશાળી નિવાતકવચોનો સંહાર કર્યો હતો.
સઃ પ્રભાતે ભવાન્દ્રષ્ટા દિવ્યાન્યસ્ત્રાણિ સર્વશઃ। નિવાતકવચા ઘોરા યૈર્મયા વિનિપાતિતાઃ
સવાર પડતાં, તું એ બધાં દિવ્ય અસ્ત્રો નિહાળી શકીશ, જેણે મેં ભયાનક નિવાતકવચોને પરાજય આપ્યા હતા.
એવમાગમનં તત્ર કથયિત્વા ધનંજયઃ। ભ્રાતૃભિઃ સહિતઃ સર્વૈ રજનીં તામુવાસ હ
આવી રીતે એ આવવાના વિષયમાં વાત કરીને ધનંજયે પોતાના બધા ભાઈઓ સાથે એ રાત વિતાવી.
તસ્યાં રાત્ર્યાં વ્યતીતાયાં ધર્મરાજો યુધિષ્ઠિરઃ। ઉત્થાયાવશ્યકાર્યાણિ કૃતવાન્ભ્રાતૃભિઃ સહ
રાત પસાર થયા પછી, ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે પોતાના ભાઈઓ સાથે ઊઠીને જરૂરી કામકાજ કર્યા.
તતઃ સંચોદયામાસ સોઽર્જુનં માતૃનન્દનમ્। દર્શયાસ્ત્રાણિ કૌન્તેય યૈર્જિતા દાનવાસ્ત્વયા
પછી તેણે માતાની આનંદરૂપ અર્જુનને પ્રેરણા આપી: 'હે કુંતીપુત્ર, એ અસ્ત્રો બતાવ, જેના દ્વારા તું દાનવોને જીત્યો હતો.'
તતો ધનંજયો રાજન્દેવૈર્દત્તાનિ પાણ્ડવઃ। અસ્ત્રાણિ તાનિ દિવ્યાનિ દર્શયામાસ ભારત
પછી પાંડુપુત્ર ધનંજયે, હે રાજા, દેવો દ્વારા અપાયેલા એ દિવ્ય અસ્ત્રો ભારતને દર્શાવ્યા.
યથાન્યાયં મહાતેજાઃ શૌચં પરમમાસ્થિતઃ। `નમસ્કૃત્ય ત્રિનેત્રાય વાસવાય ચ પાણ્ડવઃ
મહાન તેજસ્વી પાંડવે નિયમ પ્રમાણે શ્રેષ્ઠ પવિત્રતા રાખી, ત્રિનેત્રધારી અને વાસવને નમસ્કાર કર્યો.
ગિરિકૂબરપાદાક્ષં શુભવેણુ ત્રિવેણુમત્। પાર્થિવં રથમાસ્થાય શોભમાનો ધનંજયઃ
પર્વત જેવી ચકડી, શુભ ધ્વજ અને ત્રિવેણુયુક્ત રાજરસ્થ પર આરૂઢ થઈ, ધનંજય તેજથી ઝગમગતો દેખાયો.
દિવ્યેન સંવૃતસ્તેન કવચેન સુવર્ચસા। ધનુરાદાય ગાણ્ડીવં દેવદત્તં સ વારિજમ્
દિવ્ય તેજસ્વી કવચ પહેરી, ગાંડીવ ધનુષ અને દેવદત્ત શંખ હાથમાં લઈને, તે અતિ સુંદર લાગતો હતો.
શોશુભ્યમાનઃ કૌન્તેય આનુપૂર્વ્યાન્મહાભુજઃ। અસ્ત્રાણિ તાનિ દિવ્યાનિ દર્શનાયોપચક્રમે
કુંતીપુત્ર મહાબાહુ અર્જુન તેજથી ઝળહળતો, એ દિવ્ય અસ્ત્રો એક પછી એક દર્શાવા લાગ્યો.
અથ પ્રયોક્ષ્યમાણેષુ દિવ્યેષ્વસ્ત્રેષુ તેષુ વૈ। સમાક્રાન્તા મહી પદ્ભ્યાં સમકમ્પત સદ્રુમા
જ્યારે એ દિવ્ય અસ્ત્રો પ્રયોગ થવા લાગ્યા, ત્યારે વૃક્ષોથી ભરેલી ધરતી પગથી દબાઈને ધ્રુજી ઉઠી.
ક્ષુભિતાઃ સરિતશ્ચૈવ તથૈવ ચ મહોદધિઃ। શૈલાશ્ચાપિ વ્યદીર્યન્ત ન વવૌ ચ સમીરણઃ
નદીઓ અને મહાસાગર ઉથલપાથલ થયા, પર્વતો ફાટી ગયા અને પવન પણ બંધ થઈ ગયો.
ન બભાસે સહસ્રાંશુર્ન જજ્વાલ ચ પાવકઃ। ન વેદાઃ પ્રતિભાન્તિ સ્મ દ્વિજાતીનાં કથંચન
સૂર્ય પ્રકાશતો રહ્યો નહીં, અગ્નિ જ્વલ્યો નહીં અને દ્વિજાતિઓને કોઈ રીતે પણ વેદો દેખાયા નહીં.
અન્તર્ભૂમિગતા યે ચ પ્રાણિનો જનમેજય। પીડ્યમાનાઃ સમુત્થાય પાણ્ડવં પર્યવારયન્
હે જનમેજય, ધરતીની અંદર રહેતા બધા પ્રાણી પીડાઈને બહાર આવ્યા અને પાંડવને ઘેરી લીધા.
વેપમાનાઃ પ્રાઞ્જલયસ્તે સર્વે વિકૃતાનનાઃ। દહ્યમાનાસ્તદાઽસ્ત્રૈસ્તે યાચન્તિ સ્મ ધનંજયમ્
બધા પ્રાણી કાંપતા, હાથ જોડીને અને વિકૃત ચહેરા સાથે, એ અસ્ત્રોથી દાઝાતા, ધનંજયને વિનંતી કરવા લાગ્યા.
તતો બ્રહ્મર્ષયશ્ચૈવ સિદ્ધા યે ચ મહર્ષયઃ। જઙ્ગમાનિ ચ ભૂતાનિ સર્વાણ્યેવાવતસ્થિરે
પછી બ્રહ્મર્ષિઓ, સિદ્ધો, મહર્ષિઓ અને બધા જંગમ પ્રાણીઓ ત્યાં એકઠા થયા.