અભેદ્યં કવચં ચેદં સ્પર્સરૂપવદુત્તમમ્। અજરાં જ્યામિમાં ચાપિ ગાણ્ડીવે સમયોજયત્
તેમણે મને આ અવિદ્ય કવચ આપ્યું, જે સ્પર્શે સુખદ છે, અને ગાંડીવ ધનુષ પર આ કદી ન જૂનું થતું તાર પણ જોડી આપ્યું.
તતઃ પ્રાયામહં તેન સ્યન્દનેન વિરાજતા। યેનાજયદ્દેવપતિર્બલિં વૈરોચનિં પુરા
પછી હું એ તેજસ્વી રથમાં ચડ્યો, જે રથ પર દેવોના રાજાએ પહેલાં વિરોચનપુત્ર બલિને જીત્યો હતો.
તતો દેવાઃ સર્વ એવ તેન ઘોષેણ બોધિતાઃ। મન્વાના દેવરાજં માં સમાજગ્મુર્વિશાંપતે
પછી એ અવાજથી બધા દેવતાઓ જાગી ગયા અને મને દેવરાજ માનીને, હે રાજા, મારા પાસે આવ્યા.
દૃષ્ટ્વા ચ મામપૃચ્છન્ત કિં કરિષ્યસિ ફલ્ગુન। તાનબ્રુવં યથાભૂતમિદં કર્તાઽસ્મિ સંયુગે
મને જોઈને તેઓએ પૂછ્યું: 'હે ફાલ્ગુન, તું શું કરશે?' ત્યારે મેં સાચું કહ્યું: 'યુદ્ધમાં હું આ કરવાનું છું.'
નિવાતકવચાનાં તુ પ્રસ્થિતં માં તધૈપિણમ્। નિબોધત મહાભાગા શિવં ચાશાસ્ત મેઽનઘાઃ
હે પુણ્યશાળી દેવો, જાણો કે હું નિવાતકવચો સામે જવા નીકળ્યો છું; તમે નિર્દોષ રહીને મારી શુભકામના કરો.
તતો વાગ્ભિઃ પ્રશસ્તાભિસ્ત્રિદશાઃ પૃથિવીપતે'। તુષ્ટુવુર્માં પ્રસન્નાસ્તે યથા દેવં પુરંદરમ્
પછી pleased દેવતાઓએ મને ઉત્તમ વચનોથી સ્તુતિ કરી, હે પૃથ્વીનાથ, જેમ તેઓ પહેલાં દેવરાજ ઇન્દ્રની કરી હતી.
રથેનાનેન મઘવા જિતવાઞ્શમ્બરં યુધિ। નમુચિં બલવૃત્રૌ ચ પ્રહ્લાદનરકાવપિ
આ જ રથ પર ચડીને મઘવાને યુદ્ધમાં શમ્બર, નમુચિ, વલ, વૃત્ર, પ્રહલાદ અને નરકને જીત્યા હતા.
બહૂનિ ચ સહસ્રાણિ પ્રયુતાન્યર્બુદાન્યપિ। રથેનાનેન દૈત્યાનાં જિતવાન્મઘવા યુધિ
અને આ રથથી મઘવાને યુદ્ધમાં અનેક હજાર, લાખો અને કરોડો દૈત્યોને પણ જીત્યા હતા.
ન્વમપ્યનેન કૌન્તેય નિબાતકવચાન્રણે। વિજેતા યુધિ વિક્રમ્ય પુરેવ મઘવા વશી
હે કુંતીપુત્ર, હવે પણ હું આ કવચ પહેરીને અને પુરાતન મેઘરાજ જે રીતે જીત્યા હતા એ રીતે જ, નિવાતકવચો પર વિજય મેળવવા યુદ્ધમાં ઉતરીશ.
અયંચ શઙ્ખપ્રવરો યેન જેતાસિ દાનવાન્। અનેન વિજિતા લોકા શક્રેણાપિ મહાત્મના
આ શ્રેષ્ઠ શંખ છે, જેના દ્વારા તું દાનવોને હરાવીશ. આ જ શંખથી મહાન આત્માવાળા ઇન્દ્રે પણ લોકોએ જીત્યા હતા.
પ્રદીયમાનં દેવૈસ્તં દેવદત્તં જલોદ્ભવમ્। પ્રત્યગૃહ્ણાં જયાયૈનં સ્તૂયમાનસ્તદાઽમરૈઃ
જ્યારે દેવોએ મને એ જલમય દેવદત્ત શંખ આપ્યો, ત્યારે અમર દેવતાઓએ મારી પ્રશંસા કરી, અને મેં એ વિજય માટે સ્વીકારી.
સ શઙ્ખી કવચી વાણી પ્રગૃહીતશરાસનઃ। દાનવાલયમત્યુગ્રં પ્રયાતોસ્મિ યુયુત્સયા
હવે હું શંખ, કવચ, તીરો અને ધનુષ લઈને, યુદ્ધની ઈચ્છાથી, દાનવોના ભયાનક નિવાસસ્થાન તરફ નીકળી પડ્યો છું.
તતોઽહં સ્તૂયમાનસ્તુ તત્રતત્ર સુરપિભિઃ। અપશ્યમુદધિં ભીમમપાંપતિમથાવ્યયમ્
પછી જ્યાં જ્યાં દેવતાઓએ મારી સ્તુતિ કરી, ત્યાં મેં ભયાનક અને અધમ્ય સમુદ્ર, જે પાણીનો સ્વામી છે, તેને જોયો.
ફેનવત્યઃ પ્રકીર્ણાશ્ચ સંહતાશ્ચ સમુચ્છિતાઃ। ઊર્મયશ્ચાત્ર દૃશ્યન્તે ચલન્તઇવ પર્વતાઃ
ત્યાં ફેન જેવી, છૂટેલી અને એકઠી થયેલી, ઊંચી ઊઠતી તરંગો દેખાતી હતી અને એ તરંગોમાં પર્વતો પણ હલતા હોય એમ લાગતું હતું.
નાવઃ સહસ્રશસ્તત્ર રત્નપૂર્ણાઃ સમન્તતઃ। `નભસીવ વિમાનાનિ વિચરન્ત્યો વિરેજિરે
ત્યાં હજારો નૌકાઓ, રત્નોથી ભરેલી, ચારે બાજુ આકાશમાં વિમાનો જેવી ચમકતી ફરતી હતી.
તિમિઙ્ગિલાઃ કચ્છપાશ્ તથા તિમિતિભિઙ્ગિલાઃ। મકરાશ્ચાત્ર દૃશ્યન્તે જલે મપ્રા ઇવાદ્રયઃ
ત્યાં જ પાણીમાં ટિમિંગિલ, કાચબા, ટિમિતિભિંગિલ અને મકરો દેખાતા, જે તરતાં પર્વતો જેવા લાગતા હતા.
શઙ્ખાનાં ચ મહબાણિ મગ્રાન્યપ્સુ મમન્તતઃ। દૃશ્યન્તે સ્મ યથા રાત્રૌ તારાસ્તન્વભ્રમંવૃતાઃ
પાણીમાં સર્વત્ર મોટા શંખો અને મુક્તાઓ દેખાતી હતી, જેમ રાત્રે પાતળા વાદળથી ઘેરાયેલી તારાઓ દેખાય છે.
તથા સહસ્રશસ્તત્રરત્નસઙ્ઘાઃ પ્લવન્ત્યુત। વાયુશ્ ઘૃર્ણતે ભીમસ્તદદ્ભુતમિવાભવત્
એ જ રીતે, હજારો રત્નોના ગોઠાં પણ ત્યાં તરતા હતા; ભયાનક પવન ફૂંકાતો હતો અને એ દૃશ્ય અદ્ભુત લાગતું હતું.
તમતીત્ય મહાવેગં સર્વામ્ભોનિધિમુત્તમમ્। અપશ્યં દાનવાકીર્ણં તદ્દૈત્યપુરમન્તિકાત્
પછી હું એ ઝડપી વહેતા મહાસાગર પાર કરીને, દૈત્યપુરની નજીક, દાનવો ભરેલા પ્રદેશે પહોંચી ગયો.
તત્રૈવ માતલિસ્તૃણં નિપાત્ય પૃથિવીતલે। દાનવાન્રથઘોપેણ તન્પુરં સમુપાદ્રવત્
ત્યાં માતલીએ રથને જમીન પર ઉતાર્યો અને રથના ઘોંઘાટ સાથે દાનવોના શહેર તરફ આગળ વધ્યો.
રથઘોષં તુ તં શ્રુત્વા સ્તનયિત્નોગ્વિમ્બરે। મન્વાના દેવરાજં મામાવિગ્ના દાનવાઽભવન્
રથનો ઘોંઘાટ આકાશમાં વીજળીના ગર્જનાની જેમ સંભળાતો, તો દાનવો મને દેવરાજ સમજી, ગભરાઈ ગયા.
સર્વે સંભ્રાન્તમનસઃ શગ્ચાપધરાઃ સ્થિતાઃ। તથાઽસિશૂલપરશુગદામુસલપાણયઃ
બધા દાનવો ગભરાયેલા મનથી, હાથમાં ધનુષ, તલવાર, ભાલા, કુહાડા, ગદા અને મુસળ લઈને ઊભા રહ્યા.
તતો દ્વારાણિ પિદધુર્દાનવાસ્ત્રસ્તચેતસઃ। સંવિધાય પુરે રક્ષાં ન સ્મ કશ્ચન દૃશ્યતે
પછી ડરાયેલા દાનવોએ દરવાજા બંધ કરી દીધા, શહેરની રક્ષા ગોઠવી, અને કોઈ પણ દેખાતો નહોતો.
તતઃ શઙ્ખમુપાદાય દેવદત્તં મહાસ્વનમ્। પરમાં મુદમાશ્રિત્ય પ્રાધમં તં શનૈરહમ્
પછી મેં મહા ધ્વનિ કરતો દેવદત્ત શંખ હાથમાં લઈને, પરમ આનંદથી ધીમે ધીમે ફૂંક્યો.
સ તુ શબ્દો દિવં સ્તબ્ધ્વા પ્રતિશબ્દમજીજનત્। વિત્રેસુશ્ચ નિલિલ્યુશ્ચ ભૂતાનિ સુમહાન્ત્યપિ
એ ધ્વનિ આકાશમાં વ્યાપી ગયો અને પ્રતિધ્વનિ પેદા કરી; મોટા મોટા પ્રાણીઓ પણ ડરીને છુપાઈ ગયા.
તતો નિવાતકવચાઃ સર્વ એવ સમન્તતઃ। દંશિતા વિવિધૈસ્ત્રાણૈર્વિચિત્રાયુપાણયઃ
પછી ચારેય બાજુથી બધા નિવાતકવચો વિવિધ પ્રકારના ઢાલ અને અદભુત શસ્ત્રો લઈને એકઠા થયા.
આયસૈશ્ર મહાશૂલૈર્ગદાભિર્મુસલૈરપિ। પટ્ટસૈઃ કરવાલૈશ્ચ રથચક્રૈશ્ચ ભારત
લોખંડના ભાલા, મોટા શૂળ, ગદા, મુસળ, તલવાર, કટારી અને રથના ચકરા સુધી, હે ભારત, બધાં હથિયારો સાથે તેઓ ઊભા રહ્યા.
શતઘ્નીભિર્ભુશુણ્ડીભિઃ ખઙ્ગૈશ્ચિત્રૈઃ સ્વલંકૃતૈઃ। પ્રગૃહીતૈર્દિતેઃ પુત્રાઃ પ્રાદુરાસન્સહસ્રશઃ
શતઘ્ની, ભુશુંડી અને સુંદર શણગારવાળી તલવારો હાથમાં લઈને, દિતિના પુત્રો હજારોની સંખ્યામાં સામે આવ્યા.
તતો વિચાર્ય બહુશો રથમાર્ગેષુ તાન્હયાન્। પ્રાચોદયત્સમે દેશે માતલિર્ભરતર્ષભ
પછી માતલીએ ઘણી વાર વિચાર કરીને, યોગ્ય જગ્યાએ રથના રસ્તે ઘોડાઓને દોડાવ્યા, હે ભારતવંશી.
તેન તેષાં પ્રણુન્નાનાસાશુત્વાચ્છીઘ્રગામિનામ્। નાન્વપશ્યત્તદા કશ્રિત્તન્મેઽદ્ભુતમિવાભવત્
માતલીએ ઘોડાઓને જેટલા જોરથી દોડાવ્યા, એ ઝડપથી કોઈએ તેમને જોઈ પણ શક્યા નહીં; એ દૃશ્ય મને અદ્ભુત લાગ્યું.