યુપત્તં કિરાતસ્તુ વિકૃષ્ય બલવદ્ધનુઃ। અભ્યાજઘ્ને દૃઢતરં કમ્પયન્નિવ મેદિનીમ્
કિરાતે પોતાનું તૂણિર બાંધ્યું, મજબૂત ધનુષ્ય ખેંચ્યું અને ધરતીને ધ્રુજાવી નાખે એવી શક્તિથી મને પ્રહાર કર્યો.
સતુ મામબ્રવીદ્રાજન્મમ પૂર્વપરિગ્રહઃ। મૃગયાધર્મમુત્સૃજ્ય કિમર્થં તાડિતસ્ત્વયા
પછી તેણે મને કહ્યું: 'હે રાજા, આ મારું પહેલાનું અધિકાર છે; તું શિકારનો ધર્મ છોડીને મને શા માટે માર્યો?'
એષ તે નિશિતૈર્બાણૈર્દર્પં હન્મિ સ્થિરો ભવ। સંઘર્ષવાન્મહાકાયસ્તતો મામભ્યધાવત
'હું તારા અહંકારને તીક્ષ્ણ બાણોથી નાશ કરીશ; તું સ્થિર રહી.' પછી તે મહાન શરીરવાળો અને ઝઘડાળુ મારા પર દોડી આવ્યો.
તતો ગિરિમિવાત્યર્થમાવૃણોન્માં મહાશરૈઃ। તં ચાહં શરવર્ષેણ મહતા સમવાકિરમ્
પછી તેણે પહાડ જેવો બનીને મને બહુ મોટા બાણોથી ઢાંકી દીધો; અને મેં પણ તેને ભારે બાણવૃષ્ટિથી ઢાંકી નાખ્યો.
તતઃ શરૈર્દીપ્તમુખૈર્યન્ત્રિતૈરનુ યન્ત્રિતૈઃ। પ્રત્યવિધ્યમહં તં તુ વજ્રૈરિવ શિલોચ્ચયમ્
પછી મેં તેજસ્વી અને યોગ્ય રીતે નિશાન સાધેલા બાણોથી તેને વારંવાર ઘાયલ કર્યો, જાણે વીજળીથી પર્વતના શિખર પર પ્રહાર કરું.
તસ્ય તચ્છતધા રૂપમભવચ્ચ સહસ્રધા। તાનિ ચાસ્ય શરીરાણિ શરૈરહમતાડયમ્
પછી તેનું સ્વરૂપ સો ગણું, પછી હજાર ગણું થઈ ગયું; અને મેં તેના બધા શરીરોને મારા બાણોથી ઘાયલ કર્યા.
પુનસ્તાનિ શરીરાણિ એકીભૂતાનિ ભારત। અદૃશ્યન્ત મહારાજ તાન્યહં વ્યધમં પુનઃ
પછી એ બધા શરીરો ફરી એક થઈને અદૃશ્ય થઈ ગયા, હે મહારાજ; અને મેં ફરીથી તેમને ઘાયલ કર્યા.
અણુર્બૃહચ્છિરા ભૂત્વા બૃહચ્ચાણુશિરાઃ પુનઃ। એકીભૂતસ્તદા રાજન્સોઽભ્યવર્તત માં યુધિ
ક્યારેક નાનું અને મોટું માથું ધરાવતું, તો ક્યારેક મોટું અને નાનું માથું ધરાવતું, એ એકરૂપ થઈને યુદ્ધમાં મારી સામે આવ્યો.
યદાઽભિભવિતું બાણૈર્ન ચ શક્નોમિ તં રણે। તતો મહાસ્ત્રમાતિષ્ઠં વાયવ્યં ભરતર્ષભ
જ્યારે હું બાણોથી તેને જીતવામાં અસમર્થ રહ્યો, ત્યારે, હે ભારત શ્રેષ્ઠ, મેં મહાન વાયવ્ય અસ્ત્ર ચલાવ્યું.
ન ચૈનમશકં હન્તું તદદ્ભુતમિવાભવત્। તસ્મિન્પ્રતિહતે ચાસ્ત્રે વિસ્મયો મે મહાનભૂત્
પણ હું તેને મારી શક્યો નહીં, જે ખરેખર અદ્ભુત લાગ્યું; અને જ્યારે એ અસ્ત્ર પણ નિષ્ફળ ગયું, ત્યારે મને ખૂબ આશ્ચર્ય થયું.
તત્રાપિ ચ મહારાજ સવિશેષમહં તતઃ। અસ્ત્રપૂગેન મહતા રણે ભૂતમવાકિરમ્
એ સમયે, મહારાજ, મેં યુદ્ધમાં એ ભયાનક પ્રાણી પર વિશેષ રીતે અનેક શસ્ત્રોથી ભારે આક્રમણ કર્યું.
સ્થૂણાકર્ણમથો જાલં શરવર્ષં શરોલ્વણમ્। શલભાસ્ત્રમશ્મવર્ષં સમાસ્થાયાહમભ્યયામ્
પછી મેં સ્થૂણાકર્ણ, જાળ, ભયાનક બાણવર્ષા, શલભ અને અશ્વવર્ષ જેવા શસ્ત્રો ચલાવ્યા અને આગળ વધ્યો.
જગ્રાસ પ્રસભં તાનિ સર્વાણ્યસ્ત્રાણિ મે નૃપ। તેષુ સર્વેષુ જગ્ધેષુ બ્રહ્માસ્ત્રં મહદાદિશમ્
હે રાજા, એ પ્રાણીએ મારા બધા શસ્ત્રો જોરથી ગળી લીધા; જ્યારે મારા બધા શસ્ત્રો સમાપ્ત થઈ ગયા, ત્યારે મેં મહાન બ્રહ્માસ્ત્ર ઉચાર્યું.
તતઃ પ્રજ્વલિતૈર્બાણૈઃ સર્વતશ્ચોપચીયત। ઉપચીયમાનશ્ચ તદા મહાસ્ત્રેણ વ્યવર્ધત
પછી ચારે બાજુથી જ્વલંત બાણો વરસી રહ્યા હતા, અને એ મહાન શસ્ત્રના પ્રહારથી પણ એ પ્રાણી વધુ શક્તિશાળી બનતું ગયું.
તતઃ સંતાપિતા લોકા મત્પ્રસૂતેન તેજસા। ક્ષણએન હિ દિશઃ સ્વં ચ સર્વતો હિ વિદીપિતં
પછી, મારા અંદરથી નીકળેલી તેજસ્વી શક્તિને કારણે સમગ્ર જગત તપતું થયું; એક પળમાં જ બધું અને બધા દિશાઓ તેજથી ઝળહળી ઉઠ્યાં.
તદપ્યસ્ત્રં મહાતેજાઃ ક્ષણેનૈવ વ્યશામયત્। બ્ર્હમાસ્ત્રે તુ હતે રાજન્ભયં માં મહદાવિશત્
પણ એ મહાતેજસ્વી પ્રાણીએ એ બ્રહ્માસ્ત્રને પણ ક્ષણમાં નિર્વિષ કરી દીધું; હે રાજા, બ્રહ્માસ્ત્ર નષ્ટ થતાં જ મને ભારે ભય લાગ્યો.
તતોઽહં ધનુરાદાય તથાઽક્ષય્યે મહેષુધી। સહસાઽભ્યહનં ભૂતં તાન્યપ્યસ્ત્રાણ્યભક્ષયત્
પછી મેં ધનુષ્ય અને અક્ષય તૂણીઓ લઈ, અચાનક એ પ્રાણી પર પ્રહાર કર્યો, પણ એણે એ શસ્ત્રો પણ ગળી લીધા.
એતેષ્વસ્ત્રેષુ ભૂતેન ભક્ષિતેષ્વાયુધેષુ ચ। મમ તસ્ ચ ભૂતસ્ય બાહુયુદ્ધમવર્તત
એ પ્રાણીએ મારા બધા શસ્ત્રો અને હથિયારો ગળી લીધા પછી, મારા અને એ પ્રાણી વચ્ચે હાથાપાઈનો યુદ્ધ શરૂ થયું.
વ્યાયામં મુષ્ટિભિઃ કૃત્વા તલૈરભિસમાહતૌ। અપાયચ્ચ તદ્ભૂતમહં ચાપાતયં મહીમ્
અમે મુઠ્ઠીઓથી અને તાડીઓથી જોરદાર પ્રહાર કર્યા, અને અંતે મેં એ પ્રાણીને જમીન પર પટક્યું.
તતઃ પ્રહસ્ય તદ્ભૂતં તત્રૈવાન્તરધીયત। સહ સ્ત્રીભિર્મહારાજ પશ્યતો મેઽદ્ભુતોપમમ્
પછી એ પ્રાણી હસી પડ્યું અને એના સાથે આવેલી સ્ત્રીઓ સાથે મારી આંખો સામે જ અદૃશ્ય થઈ ગયું; એ દ્રશ્ય અદ્ભુત હતું, હે મહારાજ.
મુખ્યં કૃત્વા સ ભગવાંસ્તતોઽન્યદ્રૂપમાત્મનઃ। દિવ્યમેવ મહારાજ વરાનોઽદ્ભુતમમ્બરમ્
પછી એ ભગવાને પોતાને મુખ્ય રૂપે દર્શાવી, આકાશમાં એક નવું દિવ્ય અને અદ્ભુત રૂપ ધારણ કર્યું, હે મહારાજ.
હિત્વા કિરાતરૂપં ચ ભગવાંસ્ત્રિદશેશ્વરઃ। સ્વરૂપં દિવ્યમાસ્થાય તસ્યૌ મહેશ્વરઃ
એ ભગવાન, ત્રિદશોના ઈશ્વર, કિરાટનું રૂપ છોડીને ત્યાં પોતાનું દિવ્ય સ્વરૂપ ધારણ કર્યું, હે રાજા.
સોઽદૃશ્યત તતઃ સાક્ષાદ્ભગવાન્ગોવૃષધ્વજઃ। ધનુર્ગૃહ્યતદા પાણૌ બહુરૂપઃ પિનાકધૃત્
પછી એ ગોવૃષધ્વજ ભગવાન સીધા દેખાયા, હાથમાં ધનુષ્ય પકડીને, અનેક રૂપ ધરાવતા પિનાકધારી ભગવાન.
સ મામભ્યેત્ય સમરે તથૈવાભિમુખં સ્થિતમ્। શૂલપાણિરથોવાચ તુષ્ટોસ્મીતિ પરંતપ
એ સમયે, એ ત્રિશૂલધારી ભગવાન યુદ્ધમાં મારી સામે આવ્યા અને કહ્યું: 'હું તારા પર પ્રસન્ન છું, હે પરાક્રમી.'
તતસ્તદ્ધનુરાદાય તૂણૌ ચાક્ષય્યસાયકૌ। પ્રાદાન્મમૈવ ભગવાન્વરયસ્વેતિ ચાબ્રવીત્
પછી એ ભગવાને એ ધનુષ્ય અને અક્ષય તૂણીઓ લઈને મને આપી અને કહ્યું: 'માગ, તું શું ઈચ્છે છે?'
તુષ્ટોસ્મિ તવ કૌન્તેય બ્રૂહિ કિં કરવાણિ તે। મનોગતં વીર યત્તે તદ્બ્રૂહિ વિતરામ્યહમ્। અમરત્વમપાહાય બ્રૂહિ યત્તે મનોગતમ્
'હું તારા પર પ્રસન્ન છું, હે કુંતીપુત્ર. કહો, હું તારા માટે શું કરું? હે વીર, તારા મનની ઈચ્છા કહો, હું એને પૂરી કરીશ. અમરત્વ સિવાય, તું જે ઈચ્છે છે એ કહો.'
તતઃ પ્રાઞ્ડલિરેવાહમસ્ત્રેષુ કૃતમાનસઃ। પ્રણમ્ય શિરસા શર્વં તતો વચનમાદદે
પછી મેં હાથ જોડીને, મનમાં શસ્ત્રોની ઈચ્છા રાખી, શિરસ્નાન કરીને શર્વાને વંદન કર્યું અને પછી કહ્યું.
ભગવાનમે પ્રસન્નશ્ચેદીપ્સિતોઽયં વરો મમ। અસ્ત્રાણીચ્છામ્યહં જ્ઞાતું યાનિ દેવેષુ કાનિચિત્
'હે ભગવાન, જો તમે મારા પર પ્રસન્ન હોવ, તો મને એ વરદાન જોઈએ છે: હું દેવતાઓ પાસે જે શસ્ત્રો છે, એ બધાં જાણવું છું.'
દદાનીત્યેવ ભગવાનબ્રવીત્ર્યમ્બકશ્ચ મામ્। રૌદ્રમસ્ત્રં મદીયં ત્વામુપસ્થાસ્યતિ પાણ્ડવ
પછી ભગવાન ત્ર્યંબકે મને કહ્યું, 'હું તને આપું છું,' અને પાંડવ, મારું રૌદ્ર અસ્ત્ર તારી પાસે આવશે.
પ્રદદૌ ચ મમ પ્રીતઃ સોઽસ્ત્રં પાશુપતં પ્રભુઃ। ઉવાચ ચ મહાદેવો દત્ત્વા મેઽસ્ત્રં સનાતનમ્
પ્રભુએ પ્રસન્ન થઈને મને પાશુપત અસ્ત્ર આપ્યું, અને એ શાશ્વત અસ્ત્ર આપ્યા પછી મહાદેવે મને કહ્યું.