તસ્યાસ્તદ્વચનં શ્રુત્વા ભગવાનક્ષરઃ પ્રભુઃ। પ્રોવાચ વચનં હૃષ્ટઃ શ્રાવ્યારસમીરિતમ્
તેના શબ્દો સાંભળીને, અવિનાશી ભગવાન આનંદિત થઈને મીઠા અને સુખદ શબ્દો બોલ્યા.
ન તે મહિ ભયં કાર્યં ભારાર્તે વસુધારિણિ। અયમેવં તથા કુર્મિ યથા લધ્વી ભવિષ્યસિ
"હે ધરતી, ભાર વહન કરનારી, તને ડરવાની જરૂર નથી; હું એવું કરીશ કે તું ફરી હલકી થઈ જઈશ."
સ તાં વિસર્જયિત્વા તુ વસુધાં શૈલકુણ્ડલામ્। તતો વરાહઃ સંવૃત્ત એકશૃઙ્ગો મહાદ્યુતિઃ
પછી, પર્વતોથી શોભાયમાન ધરતીને વિદાય આપી, તે ભગવાન એકશુંડ વરાહ રૂપે તેજસ્વી બની ગયા.
રક્તાભ્યાં નયનાભ્યાં તુ ભયમુત્પાદયન્નિવ। ધૂમં ચ જ્વલયઁલ્લક્ષ્મ્યા તત્ર દેશે વ્યવર્ધત
લાલ આંખોથી, જાણે ડર ઉભું કરે છે એમ, ધૂમ્ર અને અગ્નિ ઉત્પન્ન કરતા, ત્યાં લક્ષ્મીનો વિકાસ થયો.
સ ગૃહીત્વા વસુમતીં શૃઙ્ગેણૈકેન ભાસ્વતા। યોજનાનાં શતં વીર સમુદ્ધરતિ સોઽક્ષરઃ
તે તેજસ્વી એકશુંડ વડે ધરતીને પકડીને, અવિનાશી ભગવાને સો યોજન ઉપર ઉઠાવી, હે વીર.
તસ્યાં ચોદ્ધાર્યમાણાયાં સંક્ષોભઃ સમજાયત। દેવાઃ સંક્ષુભિતાઃ સર્વે ઋષયશ્ચ તપોધનાઃ
જ્યારે ધરતી ઉપાડવામાં આવી રહી હતી, ત્યારે મોટો ગડબડાટ થયો; બધા દેવો અને તપસ્વી ઋષિઓ ગભરાઈ ગયા.
હાહાભૂતમભૂત્સર્વં ત્રિદિવં વ્યોમ ભૂસ્તથા। ન પર્યવસ્થિતઃ કશ્ચિદ્દેવો વા માનુષોપિ વા
આકાશ, પૃથ્વી અને સ્વર્ગમાં 'હાય હાય'ના રવ ફેલાઈ ગયા; ત્યાં કોઈ દેવ કે માનવ સ્થિર રહ્યો નહોતો.
તતો બ્રહ્માણમાસીનં જ્વલમાનમિવ શ્રિયા। દેવાઃ સર્ષિગણાશ્ચૈવ ઉપતસ્થુરનેકશઃ
પછી બધા દેવો અને ઋષિઓના સમૂહો તેજથી ઝળહળતા બ્રહ્માજી પાસે અનેક રીતે પહોંચ્યા.
ઉપસર્પ્ય ચ દેવેશં બ્રહ્માણં લોકસાક્ષિકમ્। ભૂત્વા પ્રાઞ્જલયઃ સર્વે વાક્યમુચ્ચારયંસ્તદા
પછી બધા દેવતાઓ લોકસાક્ષી બ્રહ્માજી પાસે ગયા, હાથ જોડીને નમસ્કાર કરીને એમણે કહ્યું:
લોકાઃ સંક્ષુભિતાઃ સર્વે વ્યાકુલં ચ ચરાચરમ્। સમુદ્રાણાં ચ સંક્ષોભસ્ત્રિદશેશ પ્રકાશતે
હે અમરદેવોના સ્વામી, બધા લોકમાં ઉથલપાથલ થઈ રહી છે, ચાલતા અને અચળ બધું ગભરાયું છે, દરિયા પણ ઉલટપલટ થઈ ગયા છે.
સૈષા વસુમતી કૃત્સ્ના યોજનાનાં શતં ગતા। કિમેતત્કિંપ્રભાવેણ યેનેદં રવ્યાકુલં જગત્। આખ્યાતુ નો ભવાઞ્શીઘ્રં વિસંજ્ઞાઃ સ્મેહ સર્વશઃ
આ આખી ધરતી સો યોજન ઊંડે ધસી ગઈ છે; આ શું છે, તેનું કારણ શું છે, જેના કારણે જગત这样 ત્રાસમાં છે? કૃપા કરીને જલદી કહો, અમે બધા અચકચાઈ ગયા છીએ.
અસુરેભ્યો ભયં નાસ્તિ યુષ્માકં કુત્રચિત્ક્વચિત્। શ્રૂયતાં યત્કૃતે ત્વેષ સંક્ષોભો જાયતેઽમરાઃ
તમને આસુરો તરફથી ક્યાંય કોઈ ભય નથી; હે અમરદેવો, આ ઉથલપાથલ કેમ થઈ છે, એનું કારણ સાંભળો.
યોસૌ સર્વત્રગઃ શ્રીમાનક્ષરાત્મા વ્યવસ્થિતઃ। તસ્ય પ્રભાવાત્સંક્ષોભસ્ત્રિદિવસ્ય પ્રકાશતે
જે સર્વત્ર રહેનાર, તેજસ્વી અને અવિનાશી આત્મા છે, એના પ્રભાવે ત્રણેય લોકમાં આ ગભરાટ દેખાય છે.
યૈષા વસુમતી કૃત્સ્ના યોજનાનાં શતં ગતા। સમુદ્ધૃતા પુનસ્તેન વિષ્ણુના પરમાત્મના
આ આખી ધરતી, જે સો યોજન ઊંડે ધસી ગઈ હતી, તેને પરમાત્મા શ્રીવિષ્ણુએ ફરી ઉપર ઊંચકી લીધી છે.
તસ્યામુદ્ધાર્યમાણાયાં સંક્ષોભઃ સમજાયત। એવં ભવન્તો જાનન્તુ ચ્છિદ્યતાં સંશયશ્ચ વઃ
જ્યારે એ ધરતીને ઉપાડવામાં આવી રહી હતી, ત્યારે આ ઉથલપાથલ ઊભી થઈ; હવે તમે બધા જાણો અને તમારો સંશય દૂર કરો.
ક્વ તદ્ભૂતં વસુમતીં સમુદ્ધરતિ હૃષ્ટવત્। તં દેશં ભગવન્બ્રૂહિ તત્ર યાસ્યામહે વયમ્
એ કયું સ્થાન છે જ્યાં ધરતી આનંદપૂર્વક ઉપાડવામાં આવી રહી છે? હે ભગવંત, એ જગ્યા જણાવો જેથી અમે ત્યાં જઈ શકીએ.
હન્ત ગચ્છત ભદ્રં વો નન્દને પશય્ત સ્થિતમ્। એષોત્ર ભગવાઞ્શ્રીમાન્મુપર્ણઃ સંપ્રકાશતે
ચાલો, શુભ થાય, નંદનવનમાં જઈને ત્યાં પ્રગટ થયેલા તેજસ્વી ભગવાનને જુઓ; અહીં શ્રીમંત ઉપવર્ણ પણ દેખાય છે.
વારાદેણૈવ રૂપેણ ભગવાઁલ્લોકભાવનઃ। કાલાનલ ઇવાભાતિ પૃથિવીતલમુદ્ધરન્
લોકોની રચના કરનાર ભગવાન વારાહરૂપે પ્રગટ થયા છે, અને પ્રલયના અગ્નિ જેવો તેજ ધરાવતા પૃથ્વીને ઉપાડે છે.
એતસ્યોરસિ સુવ્યક્તં શ્રીવત્સમભિરાજતે। પશ્યધ્વં વિબુધાઃ સર્વે ભૂતમેતદનામયમ્
એના વક્ષસ્થળ પર શ્રીવત્સનું ચિહ્ન સ્પષ્ટ ઝળહળી રહ્યું છે; હે દેવતાઓ, આ નિર્દોષ મહાત્માને જુઓ.
તતો દૃષ્ટ્વા મહાત્માનં શ્રુત્વા ચામન્ત્ર્ય ચામરાઃ। પિતામહં પુરસ્કૃત્ય જગ્મુર્દેવા યથાગતમ્
પછી એ મહાત્માને જોઈને અને એમના વચન સાંભળી, દેવતાઓએ પિતામહ બ્રહ્માને વંદન કરીને જેમ આવ્યા તેમ પાછા ગયા.
શ્રુત્વા તુ તાં કથાં સર્વે પાણ્ડવા જનમેજય। લોમશાદેશિતેનાશુ યથા જગ્મુઃ પ્રહૃષ્ટવત્
લોમશ ઋષિ પાસેથી એ કથા સાંભળી, બધા પાંડવો, હે જનમેજય, આનંદથી તરત જ રવાના થયા.
તે શૂરા સજ્જધન્વાનસ્તૂણવન્તઃ સમાર્ગણાઃ। બદ્ધગોધાઙ્ગુલિત્રાણાઃ ખઙ્ગવન્તોઽમિતૌજસઃ
એ શૂરવીરો તૈયાર ધનુષ્ય, તીરો ભરેલા તુણીર, તલવાર અને બાંધીેલી અંગુઠી-રક્ષા સાથે, અપરિમિત શક્તિ ધરાવતા હતા.
પરિગૃહ્ય દ્વિજશ્રેષ્ઠાઞ્જ્યેષ્ઠાઃ સર્વધનુષ્મતામ્। પઞ્ચાલીસહિતા રાજન્પ્રયયુર્ગન્ધમાદનમ્
બધા ધનુર્ધારોમાં શ્રેષ્ઠ, વયમાં મોટા અને શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણો તથા દ્રૌપદી સાથે, હે રાજા, તેઓ ગંધમાદન પર્વત તરફ ચાલ્યા.
સરાંસિ સરિતશ્ચૈવ પર્વતાંશ્ચ વનાનિ ચ। વૃક્ષાંશ્ચ બહુલચ્છાયાન્દદૃશુર્ગિરિમૂર્ધનિ
પર્વતની ચોટી પર તેઓએ સરોવર, નદીઓ, પર્વતો, વનો અને ઘણી છાંયાવાળા વૃક્ષો જોયા.
નિત્યપુષ્પફલાન્દેશાન્દેવર્ષિગણસેવિતાન્। આત્મન્યાત્માનમાધાય વીરા મૂલફલાશિનઃ
સદા ફૂલ અને ફળોથી ભરપૂર, દેવઋષિઓ વસતા એવા પ્રદેશોમાં, એ વીરોએ મૂળ-ફળ ખાઈને અને મનને અંદર સ્થિર કરીને વિહાર કર્યો.
ચેરુરુચ્ચાવચાકારાન્દેશાન્વિષમસંકટાન્। પશ્યન્તો મૃગજાતાનિ બહૂનિ વિવિધાનિ ચ
તેઓ ઊંચા-નીચા, કઠિન અને સંકુચિત પ્રદેશોમાં ફર્યા, અને અનેક પ્રકારના જંગલી પ્રાણીઓ જોયા.
ઋષિસિદ્ધામરયુતં ગન્ધર્વાપ્સરસાં પ્રિયમ્। વિવિશુસ્તે મહાત્માનઃ કિન્નરાચરિતં ગિરિમ્
ગંધર્વો અને અપ્સરાઓને પ્રિય એવા, ઋષિ, સિદ્ધ અને દેવતાઓથી ભરેલા, કિનરાઓના વાસવાળા એ પર્વતમાં મહાત્માઓએ પ્રવેશ કર્યો.
પ્રવિશત્સ્વથ વીરેષુ પર્વતં ગન્ધમાદનમ્। ચણઅડવાતં મહદ્વર્ષં પ્રાદુરાસીદ્વિશાંપતે
વીરો જ્યારે ગંધમાદન પર્વતમાં પ્રવેશી રહ્યા હતા, ત્યારે, હે રાજા, ત્યાં એક ભયાનક અને જોરદાર વાવાઝોડું ઊભું થયું.
તતો રેણુઃ સમુદ્ભૂતઃ સપત્રબહુલો મહાન્। પૃથિવીં ચાન્તરિક્ષં ચ દ્યાં ચૈવ સહસાઽવૃણોત્
પછી એક મોટો ધૂળનો વાદળ ઊભો થયો, જેમાં પાંદડા પણ ઘણાં હતાં. એ ધૂળે પૃથ્વી, આકાશ અને સ્વર્ગ બધું એક સાથે ઢાંકી દીધું.
ન સ્મ પ્રજ્ઞાયતે કિંચિદાવૃતે વ્યોમ્નિ રેણુના। ન ચાપિ શેકુસ્તત્કર્તુમન્યોન્યસ્યાભિભાષણમ્
આકાશ ધૂળથી ઢંકાઈ જતાં કંઈ જ દેખાતું નહોતું, અને કોઈને કોઈ સાથે વાત પણ કરી શકાતી નહોતી.