અન્તર્હિતાનિ ભૂતાનિ રક્ષાંસિ બલવન્તિ ચ। અગ્નિના તપસા ચૈવ શક્યં ગન્તું વૃકોદર
અદૃશ્ય રહેલા પ્રાણી અને શક્તિશાળી રાક્ષસોને અગ્નિ અને તપસ્યાથી જીતવામાં આવી શકે છે, હે વૃકોદર.
સન્નિવર્તય કૌન્તેય ક્ષુત્પિપાસે બલાશ્રયાત્। તતો બલં ચ દાક્ષ્યં ચ સંશ્રયસ્વ વૃકોદર
હે કુંતીપુત્ર, શરીરની તાકાતથી ઊભી થતી ભૂખ અને તરસને કાબૂમાં રાખ; પછી તું તારી શક્તિ અને કુશળતામાં આશરો લે, હે વૃકોદર.
ઋષેસ્ત્વયા શ્રુતં વાક્યં કૈલાસં પર્વતં પ્રતિ। બુદ્ધ્યા પ્રપશ્ય કૌન્તેય કથં કૃષ્ણા ગમિષ્યતિ
કૈલાસ પર્વત વિશે તું ઋષિનું વચન સાંભળ્યું છે; હવે, હે કુંતીપુત્ર, બુદ્ધિથી વિચાર કે કૃષ્ણા કેવી રીતે ત્યાં પહોંચી શકશે.
અથવા સહદેવેન ધૌમ્યેન ચ સમં વિભો। સૂતૈઃ પૌરોગવૈશ્ચૈવ સર્વૈશ્ચ પરિચારકૈઃ
અથવા, હે મહાન, સહદેવ અને ધૌમ્ય સાથે, રથચાલકો, પૂજારીઓ અને બધા સેવકો સાથે પણ—
રથૈરશ્વૈશ્ચ યે ચાન્યે વિપ્રાઃ ક્લેશાસહાઃ પથિ। સર્વૈસ્ત્વં સહિતો ભીમ નિવર્તસ્વાયતેક્ષણ
રથો, ઘોડા અને રસ્તાની તકલીફ સહન કરી શકે એવા અન્ય બ્રાહ્મણો સાથે, હે વિશાળ દૃષ્ટિવાળા ભીમ, તું બધાને લઈને પાછો વળ.
ત્રયો વયં ગમિષ્યામો લધ્વાહારા યતવ્રતાઃ। અહં ચ નકુલશ્ચૈવ લોમશશ્ચ મહાતપાઃ
અમે ત્રણ જણ ખોરાક મળ્યા પ્રમાણે લઈ અને વ્રત પાળતાં આગળ જઈશું: હું, નકુલ અને મહાતપસ્વી લોમશ.
મમાગમનમાકાઙ્ક્ષન્ગ્ગાદ્વારે સમાહિતઃ। વસેહ દ્રૌપદીં રક્ષન્યાવદાગમનં મમ
મારા પાછા ફરવાની રાહ જોઈને, મન શાંત રાખીને, તું અહીં રહે અને દ્રૌપદીની રક્ષા કર, જ્યાં સુધી હું પાછો ન આવું.
રાજપુત્રી શ્રમેણાર્તા દુઃખાર્તા ચૈવ ભારત। વ્રજત્યેવ હિ કલ્યાણી શ્વેતવાહદિદૃક્ષયા
હે ભારત, રાજકુમારી થાક અને દુઃખથી પીડાય છે, છતાં પણ સફેદ ઘોડાને જોવા માટે આતુર થઈ આગળ વધી રહી છે.
તવચાપ્યરતિસ્તીવ્રા વર્તતે તમપશ્યતઃ। ગુડાકેશં મહાત્માનં સંગ્રામેષ્વપલાયિનમ્। કિં પુનઃ સહદેવં ચ માં ચ કૃષ્ણાં ચ ભારત
તને ગુડાકેશ, મહાન આત્માવાળા અને યુદ્ધમાં ક્યારેય ન ભાગતા, એના દર્શન ન મળતાં તારી તીવ્ર આતુરતા રહે છે; તો પછી સહદેવ, મને અને કૃષ્ણાને લઈને તું કેટલું વધુ વ્યાકુળ થતો હશે, હે ભારત?
દ્વિજાઃ કામં નિવર્તન્તાં સર્વે ચ પરિચારકાઃ। સૂતાઃ પૌરોગવાશ્ચૈવ યં ચ મન્યેત નો ભવાન્
બ્રાહ્મણો અને બધા સેવકો, રથચાલકો અને પૂજારીઓ, અને જેમને તું યોગ્ય સમજતો હોય, તેઓ ઈચ્છે તો પાછા વળી શકે છે, હે સ્વામી.
ન હ્યહં હાતુમિચ્છામિ ભવન્તમિહ કર્હિચિત્। શૈલેઽસ્મિન્રાક્ષસાકીર્ણે દુર્ગેષુ વિપમેષુ ચ
હું ક્યારેય તને અહીં, રાક્ષસોથી ભરેલા આ પર્વત પર કે મુશ્કેલ અને જોખમી સ્થળોએ એકલો છોડવા માગતો નથી.
ઇયં ચાપિ મહાભાગા રાજપુત્રી પતિવ્રતા। ત્વામૃતે પુરુષવ્યાઘ્ર નોત્સહેદ્વિનિવર્તિતુમ્
આ મહાભાગ્યશાળી રાજકુમારી, પતિપ્રતા છે; હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, તારા વિના એ પાછી ફરી શકે તેમ નથી.
તથૈવસહદેવોઽયં સતતં ત્વામનુવ્રતઃ। ન જાતુ વિનિવર્તેત મતજ્ઞો હ્યહમસ્ય વૈ
એ જ રીતે, સહદેવ પણ હંમેશા તારા અનુયાયી છે; હું તેની મનોદશા જાણું છું, એ ક્યારેય પાછો ફરતો નથી.
અપિચાત્ર મહારાજ સવ્યસાચિદિદૃક્ષયા। સર્વે લાલસભૂતાઃ સ્મ તસ્માદ્યાસ્યામહે સહ
અને, હે મહારાજ, સવ્યસાચીનું દર્શન કરવાની ઈચ્છાથી આપણે બધા આતુર થઈ ગયા છીએ; તેથી આપણે બધા સાથે જઈશું.
યદ્યશક્યો રથૈર્ગન્તું શૈલોઽયં બહુકન્દરઃ। પદ્ભિરેવ ગમિષ્યામો મા રાજન્વિમના ભવ
જો આ પર્વત, અનેક ગુફાઓથી ભરેલો, રથથી પાર ન થઈ શકાય, તો પણ અમે પગપાળા જઈશું; હે રાજા, તું મનમાં દુઃખ ન રાખ.
અહં વહિષ્યે પાઞ્ચાલીં યત્રયત્ર ન શક્ષ્યતિ। ઇતિ મે વર્તતે બુદ્ધિર્મા રાજન્વિમના ભવ
જ્યાં ક્યાં પાંચાલી આગળ જઈ શકશે નહીં, ત્યાં હું એને ઉઠાવી લઈ જઈશ; મારી એવી પક્કી નિશ્ચય છે—હે રાજા, તું ચિંતિત ન થા.
સુકુમારૌ તથા વીરૌ માદ્રીનન્દિકરાવુભૌ। દુર્ગે સંતારયિષ્યામિ યત્રાશક્તૌ ભવિષ્યતઃ
માદ્રીના બંને પુત્રો, નાજુક પણ વીર, જ્યાં ક્યાં મુશ્કેલ રસ્તામાં જઈ શકશે નહીં, ત્યાં હું એમને પાર ઉતારીશ.
એવં તે ભાષમાણસ્ય બલં ભીમાભિવર્ધતામ્। યત્ત્વમુત્સહસે વોઢું પાઞ્ચાલીં વિપુલેઽધ્વનિ
તું આવી રીતે બોલે છે ત્યારે ભીમની તાકાત વધે છે, કેમ કે તું પાંચાલીને આ વિશાળ માર્ગ પર ઉઠાવી લઈ જવાનો સંકલ્પ કર્યો છે.
યમજૌ ચાપિ ભદ્રં તે નૈતદન્યત્ર વિદ્યતે। બલં તવ યશશ્ચૈવધર્મઃ કીર્તિશ્ચ વર્ધતામ્
યમના બંને પુત્રો તને શુભતા આપે. તારા જેવું બળ, યશ, ધર્મ અને કીર્તિ બીજે ક્યાંય નથી. એ બધું સતત વધતું રહે.
યત્ત્વમુત્સહસે નેતું ભ્રાતરૌ સહ કૃષ્ણયા। મા તે ગ્લાનિર્મહાબાહો મા ચ તેઽસ્તુ પરાભવઃ
તુ જ્યારે તારા ભાઈઓ અને કૃષ્ણા સાથે આગળ વધવાનો દૃઢ નિશ્ચય કરે છે, હે મહાબાહુ, ત્યારે તને ક્યારેય થાક ન આવે અને ક્યારેય હાર ન મળે.
તતઃ કૃષ્ણાઽબ્રવીદ્વાક્યં પ્રહસન્તી મનોરમા। ગમિષ્યામિ ન સંતાપ કાર્યો માં પ્રતિ ભારત
પછી કૃષ્ણાએ હસતાં અને મોહક વાણીમાં કહ્યું: 'હું જઇશ, મારા વિષે તું ચિંતિત ન થા, હે ભારતકુળના વંશજ.'
તપસા શક્યતે ગન્તું પર્વતો ગન્ધમાદનઃ। તપસા ચૈવ કૌન્તેય સર્વે યોક્ષ્યામહે વયમ્
તપથી તો ગંધમાદન પર્વત પણ પહોંચી શકાય છે; અને તપથી, હે કુંતીપુત્ર, આપણે સૌ પણ જરૂરથી મનગમતું પ્રાપ્ત કરીશું.
નકુલઃ સહદેવશ્ચ ભીમસેનશ્ પાર્થિવ। અહં ચ ત્વં ચ કૌન્તેય દ્રક્ષ્યામઃ શ્વેતવાહનમ્
નકુલ, સહદેવ, ભીમસેન, હું અને તું, હે કુંતીપુત્ર, આપણે સૌ શ્વેતવાહનને જોઈશું.
એવં સંભાષમાણાસ્તે સુબાહુવિષયં મહત્। દદૃશુર્મુદિતા રાજન્પ્રભૂતગજવાજિમત્
આ રીતે વાત કરતાં તેઓ આનંદભેર સુબાહુના વિશાળ પ્રદેશમાં પહોંચ્યા, જ્યાં અનેક હાથીઓ અને ઘોડાઓ હતા, હે રાજા.
કિરાતતઙ્ગણાકીર્ણં પુલિન્દશતસંકુલમ્। હિમવત્યમરૈર્જુષ્ટં બહ્વાશ્ચર્યસમાકુલમ્। સુબાહુશ્ચાપિ તાન્દૃષ્ટ્વા પૂજયાપ્રત્યગૃહ્ણત
કિરાત અને તંગણાઓથી ભરેલો, પુલિન્દોનો સમૂહ, હિમાલય પર દેવતાઓથી શોભિત અને અનેક અજાયબીઓથી ભરેલો તે પ્રદેશ હતો. સુબાહુએ તેમને જોઈને સન્માનપૂર્વક આવકાર્યો.
વિષયાન્તે કુલિન્દાનામીશ્વરઃ પ્રીતિપૂર્વકમ્। તત્ર તે પૂજિતાસ્તેન સર્વ એવ સુખોપિતાઃ
કુલિંદોના પ્રદેશના અંતે તેમનાં રાજાએ પ્રેમથી તેમને મળ્યા; ત્યાં તેણે સૌને સન્માન આપ્યો અને સુખ આપ્યું.
પ્રતસ્થુર્વિમલે સૂર્યે હિમવન્તં ગિરિં પ્રતિ। ઇન્દ્રસેનમુખાંશ્ચાપિ ભૃત્યાન્પૌરોગવાંસ્તથા
સૂર્ય નિખાલસ ઉગ્યો ત્યારે તેઓ હિમાલય તરફ નીકળ્યા, ઇન્દ્રસેન અને અન્ય સેવકો તથા પુરોહિતો સાથે.
સૂદાંશ્ચ પારિબર્હાંશ્ચ દ્રૌપદ્યાઃ સર્વશો નૃપ। રાજ્ઞઃ કુલિન્દાધિપતેઃ પરિદાય મહારથાઃ
તેઓએ દ્રૌપદીના બધા રસોઈયાઓ અને સામાન કુલિંદોના રાજાને સોંપી દીધા, હે રાજા, અને પછી એ મહાવીરોએ આગળ કૂચ કરી.
પદ્ભિરેવ મહાવીર્યા યયુઃ કૌરવનન્દનાઃ। તે શનૈઃ પ્રાદ્રવન્સર્વે કૃષ્ણયા સહ પાણ્ડવાઃ। તસ્માદ્દેશાત્સુસંહૃષ્ટા દ્રષ્ટુકામા ધનંજયમ્
કૌરવકુળના વીરોએ પગપાળા યાત્રા કરી; કૃષ્ણા સાથે પાંડવો ધીમે ધીમે એ પ્રદેશમાંથી ખુશીથી ધનંજયને જોવા આતુર થઈ આગળ વધ્યા.
ભીમસેનયમૌ ચોભૌ પાઞ્ચાલિ ચ નિબોધત। નાસ્તિ ભૂતસ્ય નાશો વૈ પશ્યતાસ્માન્વનેચરાન્
ભીમસેન, બંને યુધિષ્ઠિર અને દ્રૌપદી, સાંભળો: જેનું અસ્તિત્વ છે તેનું ક્યારેય નાશ થતો નથી—જેમ અમે આ જંગલમાં રહીએ છીએ, તેમ જુઓ.