તાં દૃષ્ટ્વા દર્શનીયાઙ્ગીં દેવરાજસુતામિવ। ઊચતુઃ સમભિદ્રુત્ય નાસત્યાવશ્વિનાવિદમ્
સુંદર અંગવાળી અને દેવરાજની પુત્રી જેવી લાગતી સુકન્યાને જોઈ, અશ્વિનીકુમારો તેના પાસે જઈને બોલ્યા:
કસ્ય ત્વમસિ વામોરુ વનેઽસ્મિન્કિં કરોષિ ચ। ઇચ્છાવ ભદ્રે જ્ઞાતું ત્વાં તત્વમાખ્યાહિ શોભને
'તું કોણ છે, સુકુમારી, અને આ જંગલમાં શું કરે છે? સુંદર સ્ત્રી, અમને તારી સાચી ઓળખ જાણવા છે – કૃપા કરીને કહો.'
તતઃ સુકન્યા સંવીતા તાવુવાચ સુરોત્તમૌ। શર્યાતિતનયાં વિત્તં ભાર્યાં માં ચ્યવનસ્ય ચ
પછી સુકન્યાએ લજ્જાવશે પોતાને ઢાંકી ને તે બે દેવતાઓને કહ્યું: 'મારે શર્યાતિની પુત્રી અને ચ્યવનની પત્ની જાણો.'
નામ્ના ચાહં સુકન્યેતિ નૃલોકેઽસ્મિન્પ્રતિષ્ઠિતા। સાઽહંસર્વાત્મના નિત્યં ભર્તારમનુવર્તિની
'મારું નામ સુકન્યા છે અને માનવલોકમાં હું પ્રસિદ્ધ છું; હું હંમેશા પૂરેપૂરી ભક્તિથી મારા પતિની સેવા કરું છું.'
અથાશ્વિનૌ પ્રહસ્યૈતામબ્રૂતાં પુનરેવ તુ। કથં ત્વમસિ કલ્યાણિ પિત્રા દત્તાઽઽગતા વને
પછી અશ્વિનીકુમારો હસીને ફરી પૂછ્યું: 'સુખી સ્ત્રી, તને તારા પિતાએ આપ્યા પછી તું જંગલમાં કેમ આવી રહી?'
ભ્રાજસેઽસ્મિન્વને ભીરુ વિદ્યુત્સૌદામની યથા। ન દેવેષ્વપિ તુલ્યાં હિ ત્વયા પશ્યાવ ભામિનિ
'ભયભીત સુંદરી, તું આ જંગલમાં વીજળી જેવી ઝગમગે છે; દેવીઓમાં પણ તારી સમાન કોઈ નથી, એવું અમને લાગે છે.'
અનાભરણસંપન્ના પરમામ્બરવર્જિતા। શોભયસ્યધિકં ભદ્રે વનમપ્યનલંકૃતા
'તારે કોઈ આભૂષણ નથી અને તું સાદા વસ્ત્રોમાં છે, છતાં, હે સૌમ્ય સ્ત્રી, તું આ જંગલને વધુ સુંદર બનાવે છે, ભલે સજાવટ વગર હોય.'
સર્વાભરણસંપનના પરમામ્વરધારિણી। શોભેથાસ્ત્વનવદ્યાઙ્ગિ ન ત્વેવં મલપઙ્કિની
'જ્યારે તું સર્વ આભૂષણોથી સજ્જ અને શ્રેષ્ઠ વસ્ત્રો પહેરે, ત્યારે તું નિર્દોષ અંગવાળી, ખૂબ તેજસ્વી દેખાય; પણ આવી ધૂળથી મલિન થઈને નહીં.'
કસ્માદેવંવિધા ભૂત્વા જરાજર્જરિતં પતિમ્। ત્વમુપાસ્સે હ કલ્યાણિ કામભોગબહિષ્કૃતમ્
હે શુભલક્ષણી, તું એવાં વૃદ્ધ, વૃદ્ધાવસ્થાથી થાકી ગયેલા પતિની સેવા કેમ કરે છે, જે હવે કોઈ કામભોગથી વંચિત છે?
અસમર્થં પરિત્રાણે પોષણે તુ શુચિસ્મિતે। સા ત્વં ચ્યવનમુત્સૃજ્યવરયસ્વૈકમાવયોઃ
હે શુચિસ્મિતે, તારો પતિ તને રક્ષવા કે પોષવા અસમર્થ છે; એટલે તું ચ્યવનને છોડીને અમામાંથી કોઈ એકને પતિ રૂપે પસંદ કર.
પત્યર્થં દેવગર્ભાભે મા વૃથા યૌવનં કૃથાઃ। એવમુક્તા સુકન્યાઽપિ સુરૌ તાવિદમબ્રવીત્
દેવતાજીવી જેવી તારી યુવાની પતિ માટે વ્યર્થ ન કર; એમ કહેતાં સુકન્યાએ એ બંને દેવતાઓને જવાબ આપ્યો.
રતાઽહં ચ્યવને પત્યૌ મૈવં માં પર્યશઙ્કતમ્। તાવબ્રૂતાં પુનસ્ત્વેનામાવાં દેવભિષગ્વરૌ
હું મારા પતિ ચ્યવનમાં સંપૂર્ણ રીતે તૃપ્ત છું, એમ માનશો નહીં; ત્યારે એ બંનેએ ફરી કહ્યું, 'અમે દેવતાઓના વૈદ્ય છીએ.'
યુવાનં રૂપસંપન્નં કરિષ્યાવઃ પતિં તવ। તતસ્તસ્યાવયોશ્ચૈવ વૃણીષ્વાન્યતમં પતિમ્। એતેન સમયેનૈનમામન્ત્રય પતિં શુભે
અમે તારા પતિને યુવાન અને સુંદર બનાવી દઈશું; પછી તું અમામાંથી જેમ તને ગમતો હોય એ પતિ પસંદ કર; આ શરતે તું તારા પતિને કહેજે, હે શુભે.
સા તયોર્વચનાદ્રાજન્નુપસંગમ્ય ભાર્ગવમ્। ઉવાચ વાક્યં યત્તાભ્યામુક્તં ભૃગુસુતં પ્રતિ
પછી એ બંનેના વચન સાંભળી, હે રાજા, સુકન્યા ભાર્ગવ પાસે ગઈ અને જે વાત એમણે કહી હતી તે ભૃગુપુત્રને કહી.
તચ્છ્રુત્વા ચ્યવનો ભાર્યામુવાચ ક્રિયતામિતિ। `સા ભર્ત્રા સમનુજ્ઞાતા ક્રિયતામિત્યથાબ્રવીત્
આ સાંભળીને ચ્યવને પત્નીને કહ્યું, 'હા, આવું જ થવું જોઈએ'; પતિની મંજૂરીથી સુકન્યાએ પણ કહ્યું, 'હા, આવું જ થવું જોઈએ.'
શ્રુત્વા તદશ્વિનૌ વાક્યં તસ્યાસ્તત્ક્રિયતામિતિ'। ઊચતૂ રાજપુત્રીં તાં પતિસ્તવ વિશત્વપઃ
પછી એનું વચન સાંભળી, બંને અશ્વિનીકુમારો બોલ્યા, 'હા, આવું જ થવું જોઈએ'; અને રાજકન્યાને કહ્યું, 'તારો પતિ પાણીમાં પ્રવેશ કરે.'
તતોઽમ્ભશ્ચ્યવનઃ શીઘ્રં રૂપાર્થી પ્રવિવેશ હ। અશ્વિનાવપિ તદ્રાજન્સરઃ પ્રાવિશતાં તદા
પછી ચ્યવન તુરંત જ સુંદરતા મેળવવા માટે પાણીમાં પ્રવેશી ગયો; અને એ સમયે, હે રાજા, બંને અશ્વિનીકુમારો પણ એ સરોવરમાં ગયા.
તતો મુહૂર્તાદુત્તીર્ણાઃ સર્વે તે સરસસ્ત્રયઃ। દિવ્યરૂપધરાઃ સર્વે યુવાનો મૃષ્ટકુણ્ડલાઃ। તુલ્યવેષધરાશ્ચૈવ મનસઃ પ્રીતિવર્ધનાઃ
થોડા જ સમયમાં એ ત્રણેય સરોવરમાંથી બહાર આવ્યા; બધાના દેહ દિવ્યરૂપવાળા, યુવાન, તેજસ્વી કુંડળોથી શોભતા, એકસરખા વસ્ત્રોમાં અને સૌના હૃદયને આનંદ આપતા હતા.
તેઽબ્રુવન્સહિતાઃ સર્વે વૃણીષ્વાન્યતમં શુભે। અસ્માકમીપ્સિતં ભદ્રે પતિત્વે વરવર્ણિનિ
બધાએ સાથે મળીને કહ્યું, 'હે શુભે, તું અમામાંથી જેમ તને ગમતો હોય એ પસંદ કર; અમારું પણ એ જ ઇચ્છિત છે, હે સુંદરવર્ણે, કે તું અમામાંથી કોઈને પતિ રૂપે પસંદ કર.'
ત્વમશ્વિનોરન્યતરં ચ્યવનં વા યશસ્વિનિ'। યત્ર વાઽપ્યભિકામાઽસિ તં વૃણીષ્વ સુશોભને
હે યશસ્વિની, તું અશ્વિનીકુમારોમાંથી કોઈ એકને કે ચ્યવનને, અથવા જે તને મનગમતો હોય એને પસંદ કરી શકે છે, હે સુશોભને.
સા સમીક્ષ્ય તુ તાન્સર્વાંસ્તુલ્યરૂપધરાન્સ્થિતાન્। નિશ્ચિત્ય મનસા બુદ્ધ્યા દેવી વવ્રે સ્વકં પતિમ્
પછી એ સ્ત્રીએ બધાને એકસરખા રૂપમાં ઉભેલા જોયા અને મનથી તથા બુદ્ધિથી વિચાર કરીને પોતાનો પતિ પસંદ કર્યો.
લબ્ધ્વા તુ ચ્યવનો ભાર્યાંવયોરૂપં ચ વાઞ્છિતમ્। હૃષ્ટોઽબ્રવીન્મહાતેજાસ્તૌ નાસત્યાવિદં વચઃ
પછી ચ્યવનને પોતાની પત્ની અને ઇચ્છિત રૂપ મળતાં, મહાતેજસ્વી ચ્યવન આનંદથી બંને નાસત્યને કહ્યું.
યથાઽહં રૂપસંપન્નો વયસા ચ સમન્વિતઃ। કૃતો ભવદ્ભ્યાં વૃદ્ધઃ સન્ભાર્યાં ચ પ્રાપ્તવાનિમામ્
જેમ તમે મને વૃદ્ધ હોવા છતાં યુવાન અને સુંદર બનાવી દીધો અને મારી પત્ની પણ પાછી આપી, તેમ...
તસ્માદ્યુવાં કરિષ્યામિ પ્રીત્યાઽહં સોમપીથિનૌ। મિષતો દેવરાજસ્ય સત્યમેતદ્બ્રવીમિ વામ્
એથી હું આનંદથી તમને બંનેને દેવરાજની હાજરીમાં પણ સોમપાન કરાવીશ; હું સાચું કહું છું.
તચ્છ્રુત્વા હૃષ્ટમનસૌ દિવં તૌ પ્રતિજગ્મતુઃ। ચ્યવનશ્ચ સુકન્યા ચ સુરાવિવ વિજહ્રતુઃ
આ સાંભળીને બંનેના મન આનંદથી ભરાઈ ગયા અને તેઓ સ્વર્ગે ગયા; ચ્યવન અને સુકન્યા પણ દેવતાઓની જેમ આનંદથી રહેવા લાગ્યા.
તતઃ શ્રુત્વા તુ શર્યાતિર્વયસ્થં ચ્યવનં કૃતમ્। સુહૃષ્ટઃ સેનયા સાર્ધમુપાયાદ્ભાર્ગવાશ્રમમ્
પછી, ચ્યવન ફરી યુવાન થયો એ સાંભળીને, શર્યાતિ રાજા ખૂબ ખુશ થઈને પોતાની સેનાસહીત ભાર્ગવના આશ્રમમાં ગયો.
ચ્યવનં ચ સુકન્યાં ચ દૃષ્ટ્વા દેવસુતાવિવ। રેમે સભાર્યઃ શર્યાતિઃ કૃત્સ્નાં પ્રાપ્ય મહીમિવ
ચ્યવન અને સુકન્યાને દેવોના સંતાન જેવા જોઈને, શર્યાતિ રાજા પોતાની પત્ની સાથે એટલો ખુશ થયો કે જાણે આખી ધરતી મેળવી લીધી હોય.
ઋષિણા સત્કૃતસ્તેન સભાર્યઃ પૃથિવીપતિઃ। ઉપોપવિષ્ટઃ કલ્યાણીઃ કથાશ્ચક્રે મનોરમાઃ
તે ઋષિએ રાજાને અને તેની રાણીને બહુ આદર આપ્યો. પછી તેઓ બન્ને બેઠા અને આનંદદાયક, શુભ વાતો કરવા લાગ્યા.
અથૈનં ભાર્ગવો રાજન્નુવાચ પરિસાન્ત્વયન્। યાજયિષ્યામિ રાજંસ્ત્વાં સંભારાનુપકલ્પય
પછી ભૃગુ વંશજ ચ્યવન ઋષિએ રાજાને ધીરજથી કહ્યું: 'હું તારો યજ્ઞ કરાવું છું, રાજા, તું બધું જરૂરી સામાન તૈયાર કરી લે.'
તતઃ પરમસંહૃષ્ટઃ શર્યાતિરવનીપતિઃ। ચ્યવનસ્ય મહારાજ તદ્વાક્યં પ્રત્યપૂજયત્
પછી શર્યાતિ રાજા ખૂબ આનંદિત થયો અને મહારાજ ચ્યવનના વચનને માન આપ્યો.