નિહતાન્દાનવાન્દૃષ્ટ્વા ત્રિદશા મુનિપુહ્ગવમ્। તુષ્ટુવુર્વિવિધૈર્વાક્યૈરિદં વચનમબ્રુવન્
દાનવોના સંહારને જોઈને દેવતાઓ અને મહાન ઋષિઓએ વિવિધ વાક્યોમાં તેમની સ્તુતિ કરી અને આ રીતે બોલ્યા.
ત્વત્પ્રસાદાન્મહાબાહો લોકૈઃ પ્રાપ્તં મહત્સુખમ્। ત્વત્તેજસા ચ નિહતાઃ કાલેયાઃ ક્રૂરવિક્રમાઃ
તમારી કૃપાથી, હે મહાબાહુ, સમગ્ર જગતમાં મહાન આનંદ થયો છે; અને તમારી તેજસ્વિતાથી ક્રૂર અને પરાક્રમી કાલેયો નાશ પામ્યા છે.
પૂરસ્વ મહાબાહો સમુદ્રં લોકભાવન। યત્ત્વયા સલિલં પીતં તદસ્મિન્પુનરુત્સૃજ
હે મહાબાહુ, જગતના પોષક, હવે સમુદ્રને ફરીથી પાણીથી ભરો; તમે જે પાણી પીધું હતું તે પાછું છોડો.
એવમુક્તઃ પ્રત્યુવાચ ભગવાન્મુનિપુઙ્ગવઃ। `તાંસ્તદા સહિતાન્દેવાનગસ્ત્યઃસપુરન્દરાન્
આ રીતે વિનંતી થતાં, દેવતાઓ અને ઇન્દ્ર સાથે ભેગા થયેલા મહાન ઋષિઓને ભગવાન અગસ્ત્યે ઉત્તર આપ્યો.
જીર્ણં તદ્ધિ મયા તોયમુપાયોઽન્યઃ પ્રચિન્ત્યતામ્। પૂરણાર્થં સમુદ્રસ્ય ભવદ્ભિર્યત્નમાસ્થિતૈઃ
હવે એ પાણી જૂનું થઈ ગયું છે, એટલે સાગર ભરી શકાય એ માટે તમે બધા કોઈ બીજો ઉપાય વિચારો.
કેતચ્છ્રુત્વા તુ વચનં મહર્ષેર્ભાવિતાત્મનઃ। વિસ્મિતાશ્ચ વિષણ્ણાશ્ચ બભૂવુઃ સહિતાઃ સુરાઃ
મહાન ઋષિના ઉદ્દાત મનવાળા શબ્દો સાંભળીને બધા દેવતાઓ એકસાથે આશ્ચર્યચકિત અને દુઃખી થઈ ગયા.
પરસ્પરમનુજ્ઞાપ્યપ્રણમ્ય મુનિપુઙ્ગવમ્। પ્રજાઃ સર્વા મહારાજ વિપ્રજગ્મુર્યથાગતમ્
પછી સૌએ એકબીજાને વિદાય આપી, મહાન ઋષિને નમસ્કાર કરીને, હે મહારાજ, તમામ પ્રજાઓ જેમ આવ્યા હતા તેમ પાછા ગયા.
ત્રિદશા વિષ્ણુના સાર્ધમુપજગ્મુઃ પિતામહમ્। પૂરણાર્થં સમુદ્રસ્ય મન્ત્રયિત્વા પુનઃ પુનઃ
દેવતાઓએ વિષ્ણુજી સાથે મળીને પુનઃપુનઃ વિચાર કર્યા પછી, સાગર ભરાવાનો ઉપાય શોધવા માટે પિતામહ પાસે ગયા.
તે ધાતારમુપાગમ્ય ત્રિદશાઃ સહ વિષ્ણુના। ઊચુઃ પ્રાઞ્જલયઃ સર્વે સાગરસ્યાભિપૂરણમ્
બધા દેવતાઓએ વિષ્ણુજી સાથે ધાતાજીને મળીને, હાથ જોડીને સાગર ભરાવાની વિનંતી કરી.
તાનુવાચ સમેતાંસ્તુ બ્રહ્મા લોકપિતામહઃ। `નિર્હ્રાદિન્યા ગિરા રાજન્દેવાનાશ્વાસયંસ્તદા
બ્રહ્માજીએ, લોકપિતામહે, એકઠા થયેલા દેવતાઓને ગર્જના જેવી ઘેરા અવાજે આશ્વાસન આપ્યું.
ગચ્છધ્વં વિબુધાઃ સર્વે યથાકામં યથેપ્સિતમ્। મહતા કાલયોગેન પ્રકૃતિં યાસ્યતેઽર્ણવઃ
તમે બધા દેવતાઓ, તમારી ઈચ્છા પ્રમાણે જાઓ; યોગ્ય સમયે, સમયના પ્રભાવથી સાગર ફરીથી પોતાનાં સ્વરૂપે આવી જશે.
જ્ઞાતીંશ્ચ કારણં કૃત્વા મહારાજો ભગીથઃ। `પૂરયિષ્યતિ તોયૌઘૈઃ સમુદ્રં નિધિમમ્ભસામ્
મહારાજ ભગીરથ પોતાના સગાંને કારણ બનાવી, પાણીના પ્રવાહોથી એ જળરાશિ સાગરને ફરીથી ભરી દેશે.
પિતામહવચઃ શ્રુત્વા સર્વે વિબુધસત્તમાઃ। કાલયોગં પ્રતીક્ષન્તો જગ્મુશ્ચાપિ યથાગતમ્
પિતામહના શબ્દો સાંભળીને, બધા શ્રેષ્ઠ દેવતાઓ યોગ્ય સમયની રાહ જોઈને, જેમ આવ્યા હતા તેમ પાછા ગયા.
કથં વૈ જ્ઞાતયોબ્રહ્મન્કારણં ચાત્ર કિં મુને। કથં સમુદ્રઃ પૂર્ણશ્ચ ભગીરથપરિશ્રમાત્
હે બ્રહ્મન, અહીં સગાંઓ કેવી રીતે કારણ બન્યા અને શું કારણ હતું? અને ભગીરથના પ્રયત્નથી સાગર કેવી રીતે ભરાયો?
એતદિચ્છામ્યહં શ્રોતું વિસ્તરેણ તપોધન। કથ્યમાનં ત્વયા વિપ્ર રાજ્ઞાં ચરિતમુત્તમમ્
હું આ વાત વિગતે સાંભળવા ઈચ્છું છું, હે તપસ્વી, તમે રાજાઓના ઉત્તમ ચરિત્રો વર્ણવો છો તે રીતે.
એવમુક્તસ્તુ વિપ્રેન્દ્રો ધર્મરાજ્ઞા મહાત્મના। કથયામાસ માહાત્મ્યં સગરસ્ય મહાત્મનઃ
મહાન આત્માવાળા ધર્મરાજ દ્વારા આમ પૂછવામાં આવતા, શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણે મહાન સાગરરાજાની મહિમા કહેવાનું શરૂ કર્યું.
ઇક્ષ્વાકૂણાં કુલે જાતઃ સગરો નામ પાર્થિવઃ। રૂપસત્વબલોપેતઃ સ ચાપુત્રઃ પ્રતાપવાન્
ઇક્ષ્વાકુ વંશમાં સાગર નામે એક રાજા જન્મ્યા, જે રૂપ, બળ અને પરાક્રમથી યુક્ત હતા, પણ સંતાન વિનાના અને મહાન શક્તિશાળી હતા.
સ હૈહયાન્સમુત્સાદ્ય તાલજઙ્ઘાંશ્ચ ભારત। વશે ચ કૃત્વા રાજન્યાન્સ્વરાજ્યમનુશિષ્ટવાન્
હે ભારત, એ રાજાએ હૈહય અને તાલજંઘ વંશને વિજય કરીને, બીજા રાજાઓને પોતાના વશમાં કરી, પોતાનું સ્વરાજ્ય સ્થાપ્યું.
તસ્ય ભાર્યે ત્વભવતાં રૂપયૌવનદર્પિતે। વૈદર્ભી ભરતશ્રેષ્ઠ શૈવ્યા ચ ભરતર્ષભ
હે ભારત શ્રેષ્ઠ, એ રાજાની બે રાણીઓ હતી – વૈદર્ભી અને શૈવ્ય, બંને પોતાના રૂપ અને યુવાની પર ગર્વ કરતી હતી.
સપુત્રકામો નૃપતિસ્તપ્યતે સ્મ મહત્તપઃ। પત્નીભ્યાં સહ રાજેન્દ્ર કૈલાસં ગિરિમાશ્રિતઃ
પુત્રની ઈચ્છાથી એ રાજાએ પોતાની પત્નીઓ સાથે મળીને, હે રાજેન્દ્ર, મહાન તપस्या કરી અને કૈલાસ પર્વત પર આશ્રય લીધો.
સ તપ્યમાનઃ સુમહત્તપોયોગસમન્વિતઃ। આસસાદ મહાત્માનં ત્ર્યક્ષં ત્રિપુરમર્દનમ્
એ રાજા ભારે તપસ્યામાં લીન રહી, મહાન તપશક્તિ પ્રાપ્ત કરી, અને મહાત્મા, ત્રિનેત્રધારી, ત્રિપુરવિનાશક ભગવાન પાસે પહોંચ્યા.
શંકરં ભવમીશાનં પિનાકિં શૂલપાણિનમ્। ત્ર્યમ્બકં શિવમુગ્રેશં બહુરૂપમુમાપતિમ્
શંકર, ભવ, ઈશાન, પિનાકધારી, શૂળપાણી, ત્ર્યંબક, શિવ, ઉગ્રેશ, અનેક રૂપવાળા અને ઉમાપતિ એવા મહાદેવ પાસે ગયા.
સ તં દૃષ્ટ્વૈવ વરદં પત્નીભ્યાં સહિતો નૃપઃ। પ્રણિપત્ય મહાબાહુઃ પુત્રાર્થે સમયાચત
તે સમયે રાજાએ પોતાની પત્નીઓ સાથે તે વરદાન આપનાર ભગવાનને જોયા. મહાબલવાન રાજાએ નમ્રતાથી વંદન કરીને પુત્ર માટે વરદાન માગ્યું.
તં પ્રીતિમાન્હરઃ પ્રાહ સભાર્યં નૃપસત્તમમ્। યસ્મિન્વૃતો મુહૂર્તેઽહં ત્વયેહ નૃપતે વરમ્
ભગવાન શિવ રાજા અને તેની પત્નીઓની ભક્તિથી પ્રસન્ન થઇને કહ્યું: 'હે રાજા, તું જે ક્ષણે ઈચ્છે, એ સમયે હું તને અહીં વરદાન આપીશ.'
ષષ્ટિઃ પુત્રસહસ્રાણિ શૂરાઃ પરમદર્પિતાઃ। એકસ્યાં સંભવિષ્યન્તિ પત્ન્યાં નરવરોત્તમ
હે રાજાશ્રેષ્ઠ, તારી એક પત્નીમાંથી સાઠ હજાર પરાક્રમી અને અહંકારથી ભરેલા પુત્રો જન્મશે.
તે ચૈવસર્વે સહિતાઃ ક્ષયં યાસ્યન્તિ પાર્થિવ। એકો વંશધરઃ શૂર એકસ્યાં સંભવિષ્યતિ
હે રાજા, એ બધા પુત્રો એકસાથે નાશ પામશે; પણ બીજી પત્નીમાંથી એક વંશને આગળ વધારનાર શૂરવીર પુત્ર જન્મશે.
એવમુક્ત્વા તુ તં રુદ્રસ્તત્રૈવાન્તરધીયત। સ ચાપિ સગરો રાજા જગામ સ્વં નિવેશનમ્
આ રીતે કહીને ભગવાન રુદ્ર ત્યાંથી અદૃશ્ય થઇ ગયા. પછી રાજા સગરે પોતાના મહેલમાં પાછા ફર્યા.
પત્નીભ્યાં સહિતસ્તત્ર હોઽતિહૃષ્ટમનાસ્તદા। `કાલં શંભુવરપ્રાપ્તં પ્રતીક્ષન્સગરોઽનયત્
ત્યાં રાજા સગર પોતાની પત્નીઓ સાથે ખૂબ આનંદિત મનથી ભગવાન શંભુના વરદાન પૂરું થવાનો સમય આવવાની રાહ જોતા રહ્યા.
તસ્ય તેમનુજશ્રેષ્ઠ ભાર્યે કલલોચને। વૈદર્ભી ચૈવ શૈબ્યા ચ ગર્ભિણ્યૌ સંબભૂવતુઃ
હે ભરતવંશના શ્રેષ્ઠ, પછી રાજાની બે વિશાળ નેત્રવાળી પત્નીઓ, વૈદર્ભી અને શૈબ્યા, ગર્ભવતી બની.
તતઃ કાલેન વૈદર્ભી ગર્ભાલાબું વ્યજાયત। શૈવ્યા ચ સુષુવે પુત્રં કુમારં દેવરૂપિણમ્
સમય આવતાં વૈદર્ભીએ એક લાઉકા જેવું ગર્ભ જન્માવ્યું અને શૈબ્યાએ દેવતાજેવું સુંદર પુત્ર જન્માવ્યો.