નાયજ્વભિર્નાવ્રતિકૈર્ન વેદશ્રુતિવર્જિતૈઃ। નાનાપ્લુતાઙ્ગૈસ્તીર્થેષુ યજ્ઞદાનબહિષ્કૃતૈઃ
જે લોકો યજ્ઞ કરે નથી, વ્રત રાખે નથી, વેદોનું અભ્યાસ કરે નથી, શરીરે અશુદ્ધ હોય છે, અને તીર્થસ્થળે યજ્ઞ-દાનમાંથી દૂર રાખવામાં આવ્યા હોય છે—
નાપિ યજ્ઞહનૈઃ ક્ષુદ્રૈર્દ્રષ્ટું શક્યઃ કથંચન। પાનપૈર્ગુરુતલ્પૈશ્ચ માંસાદૈર્વા દુરાત્મભિઃ
યજ્ઞનો નાશ કરનાર, નિકૃષ્ટ, દારૂ પીનાર, ગુરુપત્ની પાસે જનાર, માંસ ખાવનાર, અને દુષ્ટ સ્વભાવ ધરાવનાર— આવા લોકો ક્યારેય મને જોઈ શકતા નથી.
સ તદ્દિવ્યં વનં પશ્યન્દિવ્યગીતનિનાદિતમ્। પ્રવિવેશ મહાબાહુઃ શક્રસ્ય દયિતાં પુરીમ્
પછી એ મહાબાહુએ એ દિવ્ય વન જોયું, જ્યાં સ્વર્ગીય ગીતોની ધ્વનિ ગુંજી રહી હતી, અને એ ઇન્દ્રની પ્રિય નગરીમાં પ્રવેશ્યો.
તત્ર દેવવિમાનાનિ કામગાનિ સહસ્રશઃ। સંસ્થિતાન્યભિયાતાનિ દદર્શાયુતશસ્તદા
ત્યાં તેણે હજારો-લાખો દેવવિમાન, મનગમતી રીતે ચાલતાં, સ્થિર અને આવતાં-જતાં, મોટી સંખ્યામાં જોયાં.
સંસ્તૂયમાનો ગન્ધર્વૈરપ્સરોભિશ્ચ પાણ્ડવઃ। પુષ્પગન્ધવહૈઃ પુણ્યૈર્વાયુભિશ્ચાનુવીજિતઃ
પાંડુપુત્રને ગંધર્વો અને અપ્સરાઓએ વખાણ્યો, અને પુષ્પોની સુગંધવાળી પવિત્ર પવનથી પાંખી મારવામાં આવ્યો.
તતો દેવાઃ સગન્ધર્વાઃ સિદ્ધાશ્ચ પરમર્ષયઃ। હૃષ્ટાઃ સંપૂજયામાસુઃ પાર્થમક્લિષ્ટકારિણમ્
પછી દેવો, ગંધર્વો, સિદ્ધો અને મહાન ઋષિઓ—all આનંદિત થઈને, નિર્દોષ કર્મ કરનાર પાર્થેનું સન્માન કર્યું.
આસીર્વાદૈઃ સ્તૂયમાનો દિવ્યવાદિત્રનિઃસ્વનૈઃ। પ્રતિપેદે મહાબાહુઃ શઙ્ખદુન્દુભિનાદિતમ્
આશીર્વાદ અને દિવ્ય વાદ્યોની ધ્વનિ સાથે વખાણવામાં આવતા, મહાબાહુ આગળ વધ્યો, જ્યારે શંખ અને દુંદુભી વાગી રહી હતી.
નક્ષત્રમાર્ગં વિપુલં સુરવીથીતિ વિશ્રુતમ્। ઇન્દ્રાજ્ઞયા યયૌ પાર્થઃ સ્તૂયમાનઃ સમન્તતઃ
ઇન્દ્રના આદેશથી, પાર્થે વિશાળ તારાપથ, જે દેવમાર્ગ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે, એ પર ચાલ્યો, અને四 તરફથી વખાણવામાં આવ્યો.
તત્ર સાધ્યાસ્તથા વિશ્વે મરુતોઽથાશ્વિનૌ તથા। આદિત્યા વસવો રુદ્રાસ્તથા બ્રહ્મર્ષયોઽમલાઃ
ત્યાં સાધ્ય, વિશ્વે, મારુત, અશ્વિની, આદિત્ય, વસુ, રુદ્ર અને શુદ્ધ બ્રહ્મર્ષિઓ હાજર હતા.
રાજર્ષયશ્ચ બહવો દિલીપપ્રમુખા નૃપાઃ। તમ્બુરુર્નારદશ્ચૈવ ગન્ધર્વૌ ચ હાહા હૂહૂઃ
અને ઘણા રાજઋષિઓ, જેમાં દલીપ મુખ્ય હતા, રાજાઓ, તંબુરુ, નારદ, અને ગંધર્વો હાહા તથા હૂહૂ પણ હતા.
તાન્સ સર્વાન્સમાગમ્ય વિધિવત્કુરુનન્દનઃ। તતોઽપશ્યદ્દેવરાજં શતક્રતુમરિંદમઃ
કુરુવંશના આનંદ, એ બધા સાથે યોગ્ય રીતે મળીને, પછી તેણે દેવરાજ શતક્રતુ, શત્રુઓને જીતનાર, ને જોયા.
તતઃ પાર્થો મહાબાહુરવતીર્ય રથોત્તમાત્। દદર્શ સાક્ષાદ્દેવેશં પિતરં પાકશાસનમ્
પછી પાર્થે, મહાબાહુ, શ્રેષ્ઠ રથમાંથી ઉતરીને, પોતાના પિતા, પાકશાસન દેવેશને, પોતાની આંખે જોયા.
પાણ્ડુરેણાતપત્રેણ હેમદણ્ડેન ચારુણા। દિવ્યગન્ધાધિવાસેન વ્યજનેન વિધૂયતા
સફેદ છત્રી, જેમાં સોનાની ડાંડી હતી, એથી છાયામાં, અને દિવ્ય સુગંધવાળી સુંદર પાંખીથી પાંખી મારવામાં આવતો હતો.
વિશ્વાવસુપ્રભૃતિનિર્ગન્ધર્વૈઃ સ્તુતિવન્દિભિઃ। સ્તૂયમાનં દ્વિજાગ્ર્યૈશ્ચ ઋગ્યજુઃસામસંસ્તવૈઃ
વિશ્વાવસુ સહિતના ગંધર્વો, ગાયકો અને વંદીઓ, તથા શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણો ઋગ, યજુર અને સામવેદના સ્તોત્રોથી તેને વખાણતા હતા.
તતોઽભિગમ્ય કૌન્તેયઃ શિરસાઽભ્યગમદ્બલી। સ ચૈનં વૃત્તપીનાભ્યાં બાહુભ્યાં પ્રત્યગૃહ્ણત
પછી કુંતીપુત્ર બલવાન આગળ ગયો અને માથું ઝુકાવ્યું; અને તેને વિશાળ, મજબૂત બાહુઓથી आलિંગન મળ્યું.
તતઃ શક્રાસને પુણ્યે દેવર્ષિગણસેવિતે। શક્રઃ પાણૌ ગૃહીત્વૈનમુપાવેશયદન્તિકે
પછી, ઇન્દ્રના પવિત્ર સિંહાસન પર, જ્યાં દેવઋષિઓ હાજર હતા, શક્રએ તેને હાથ પકડીને નજીક બેઠાડ્યો.
મૂર્ધિ ચૈનમુપાઘ્રાય દેવેન્દ્રઃ પરવીરહા। અઙ્કમારોપયામાસ પ્રશ્રયાવનતં તદા
દેવેન્દ્ર, શત્રુવીરોને હરાવનાર, તેના માથું સુઘી, અને નમ્રતાથી ઝુકેલા તેને પોતાની ગોદમાં બેઠાડ્યો.
સહસ્રાક્ષનિયોગાત્સ પાર્થઃ શક્રાસનં તદા। આરુરુક્ષુરમેયાત્મા દ્વિતીય ઇવવાસવઃ
સહસ્રાક્ષના આદેશથી, પાર્થે, અપરિમિત આત્માવાળા, ઇન્દ્રના સિંહાસન પર બેઠવા ઈચ્છ્યો, જાણે બીજો વાસવ હોય.
તતઃ પ્રેમ્ણા વૃત્રશત્રુરર્જુનસ્ય શુભં મુખમ્। પસ્પર્શ પુણ્યગન્ધેન કરેણ પરિસાન્ત્વયન્
પછી, વૃત્રને હરાવનાર દેવે પ્રેમપૂર્વક અર્જુનના તેજસ્વી મુખને પોતાના સુગંધિત હાથથી હળવે હળવે સ્પર્શ કર્યો અને તેને શાંતિવાળી સુગંધથી સાંત્વના આપી.
પ્રમાર્જમાનઃ શનકૈર્બાહૂ ચાસ્યાયતૌ શુભૌ। જ્યાશરક્ષેપકિનૌ સ્તમ્ભાવિવ હિરણ્મયૌ
એ પછી, અર્જુનના લાંબા અને સુંદર બળવાન હાથો, જે ધનુષ્ય તાણવામાં અને બાણ છોડવામાં પારંગત હતા, તેમને ધીમે ધીમે પાંજરે પાંજરે પુંછતા, જાણે સોનાના થાંભલા હોય તેમ.
વજ્રગ્રહણચિહ્નેન કરેણ પરિસાન્ત્વયન્। મુહુર્મુહુર્વજ્રધરો બાહૂ ચાસ્ફોટયઞ્શનૈઃ
વજ્રધારી દેવે પોતાના હાથ, જેમાં વજ્ર પકડવાનો નિશાન હતો, તે હાથથી વારંવાર અને હળવે હળવે અર્જુનના હાથોને थपકાવ્યો.
સ્મયન્નિવ ગુડાકેશં પ્રેક્ષમાણઃ સહસ્રદૃક્। હર્ષેણોત્ફુલ્લનયનો ન ચાતૃપ્યત વૃત્રહા
હજારો આંખો ધરાવનારા વૃત્રહંતાએ સ્મિત સાથે ગુડાકેશ તરફ જોયું, આનંદથી તેની આંખો ફૂલીને ચમકી ઉઠી અને તે અર્જુનને જોયા વિના તૃપ્ત થતો ન હતો.
એકાસનોપવિષ્ટૌ તૌ શોભયાંસચક્રતુઃ સભામ્। સૂર્યાચન્દ્રમસૌ વ્યોમ ચતુર્દશ્યામિવોદિતૌ
બન્ને એક જ આસન પર બેસીને એ સભાને એવી શોભા આપતા હતા, જાણે ચૌદસના દિવસે આકાશમાં સૂર્ય અને ચંદ્ર એકસાથે ઉગ્યા હોય.
તત્ર સ્મ ગાથા ગાયન્તિ સામ્ના પરમવલ્ગુના। ગન્ધર્વાસ્તુમ્બુરુશ્રેષ્ઠાઃ કુશલા ગીતસામસુ
ત્યાં તુંબુરુના નેતૃત્વમાં શ્રેષ્ઠ ગંધર્વો, જે ગીત અને સંગીતમાં નિપુણ હતા, મીઠા સ્વરે સુંદર ગાથાઓ ગાતા હતા.
ઘૃતાચી મેનકા રમ્ભા પૂર્વચિત્તિઃ સ્વયંપ્રભા। ઉર્વશી મિશ્રકેશી ચ દણ્ડગૌરી વરૂથીનિ
ઘૃતાચી, મેનકા, રંભા, પૂર્વચિત્તિ, સ્વયંપ્રભા, ઉર્વશી, મિશ્રકેવી, દંડગૌરી અને વરુથિની—
ગોપાલી સહજન્યા ચ કુમ્ભયોનિઃ પ્રજાગરા। ચિત્રસેના ચિત્રલેખા સહા ચ મધુરસ્વરા
ગોપાલી, સહજન્યા, કુંભયોની, પ્રજાગરા, ચિત્રસેના, ચિત્રલેખા, સહા અને મધુરસ્વરા—
એતાશ્ચાન્યાશ્ચ નનૃતુસ્તત્રતત્ર શુચિસ્મિતાઃ। ચત્તપ્રમથને યુક્તાઃ સિદ્ધાનાં પદ્મલોચનાઃ
આ અને બીજી અનેક સુંદર સ્મિતવાળી, કમળ જેવી આંખો ધરાવતી સિદ્ધ સ્ત્રીઓ, નૃત્ય અને રમણમાં નિપુણ, ત્યાં-ત્યાં નૃત્ય કરતી હતી.
મહાકટિતટશ્રોણ્યઃ કમ્પમાનૈઃ પયોધરૈઃ। કટાક્ષહાવમાધુર્યૈશ્ચેતોબુદ્ધિમનોહરૈઃ
વિશાળ કટિ અને પાતળી કમરવાળી, હલનારી છાતી, મીઠા નજર અને હાવભાવથી મન અને બુદ્ધિને મોહી લેતી એવી સ્ત્રીઓ—
[તતો દેવાઃ સગન્ધર્વાઃ સમાદાયાર્ઘ્યમુત્તમમ્। શક્રસ્ય મતમાજ્ઞાય પાર્થમાનર્ચુરઞ્જસા
પછી દેવો અને ગંધર્વોએ શ્રેષ્ઠ અર્ઘ્ય લઈને, ઇન્દ્રની આજ્ઞા અનુસાર પાર્થનું સન્માનપૂર્વક પૂજન કર્યું.
પાદ્યમાચમનીયં ચ પ્રતિગ્રાહ્ય નૃપાત્મજમ્। પ્રવેશયામાસુરથો પુરંદરનિવેશનમ્
તેમણે રાજકુમારને પાદ્ય અને આચમન માટે પાણી અર્પણ કર્યું અને પછી પુરંદરના નિવાસસ્થાનમાં પ્રવેશાવ્યો.