શિશુર્યથા પિતુશ્ચાઙ્કે સુખં શેતે તટે તથા। મયા તવાઙ્કે લલિતં શૈલરાજ મહાપ્રભો
જેમ બાળક પિતાની ગોદમાં સુખથી સુવે છે, તેમ હે મહાપ્રભુ પર્વતરાજ, મેં પણ તારી ગોદમાં આનંદ અનુભવ્યો છે.
અપ્સરોગણસંકીર્ણએ બ્રહ્મઘોષાનુનાદિતે। સુખમસ્મ્યુષિતઃ શૈલ તવ સાનુષુ નિત્યદા
અપ્સરાઓની ભીડ અને બ્રહ્મના પવિત્ર ઉચ્છ્વાસ વચ્ચે, હે પર્વત, હું હંમેશા તારા શિખરો પર આનંદથી રહ્યો છું.
એવમુક્ત્વાર્જુનઃ શૈલમામન્ત્ર્ય પરવીરહા। આરુરોહ રથં દિવ્યં દ્યોતયન્નિવ ભાસ્કરઃ
એ રીતે બોલી ને અર્જુન, શત્રુઓના વિર, પર્વતને વિદાય આપી, દિવ્ય રથ પર ચડી, સૂર્ય જેવો તેજસ્વી દેખાયો.
સ તેનાદિત્યરૂપેણ દિવ્યેનાદ્ભુતકર્મણા। ઊર્ધ્વમાચક્રમે ધીમાન્પ્રહૃષ્ટઃ કુરુનન્દનઃ
પછી, એ દિવ્ય અને અદભુત રૂપમાં, બુદ્ધિશાળી અને આનંદિત કુરુવંશી, ઉપર ઊડી ગયો.
સોઽદર્શનપથં યાતો મર્ત્યાનાં ધર્મચારિણામ્। દદર્શાદ્ભુતરૂપાણિ વિમાનાનિ સહસ્રશઃ
એ ધર્મપથ પર ચાલતા માનવોથી અદૃશ્ય માર્ગમાં ગયો અને હજારો અદભુત આકાશમાં ઉડતા વાહનો જોયા.
ન તત્ર સૂર્યઃ સોમો વા દ્યોતતે ન ચ પાવકઃ। સ્વયૈવ પ્રભયા તત્ર દ્યોતન્તે પુણ્યલબ્ધયા
ત્યાં neither સૂર્ય, neither ચંદ્ર, neither અગ્નિ પ્રકાશે છે; દરેક પોતાનાં પુણ્યથી મેળવનાં તેજથી જ તેજસ્વી થાય છે.
તારારૂપાણિ યાનીહ દૃશ્યન્તે દ્યુતિમન્તિ વૈ। આકાશે વિપ્રકૃષ્ટત્વાત્તનૂનિ સુમહાન્ત્યપિ
આકાશમાં દૂરથી ચમકતા તારાઓ જેવું દેખાય છે, એ મોટા અને અદભુત રૂપો ત્યાં સાચા સ્વરૂપે દેખાય છે.
તાનિ તત્ર પ્રભાસ્વન્તિ રૂપવન્તિ ચ પાણ્ડવઃ। દદર્શ સ્વેષુ ધિષ્ણ્યેષુ દીપ્તિમન્તિ સ્વયાઽર્ચિષા
પાંડુપુત્ર, ત્યાં એ તેજસ્વી અને સુંદર રૂપો, દરેક પોતાના સ્થાન પર, પોતાનાં તેજથી ચમકતા જોયા.
તત્ર રાજર્ષયઃ સિદ્ધા વીરાશ્ચ નિહતા યુધિ। તપસા ચ જિતં સ્વર્ગં સંપેતુઃ શતસઙ્ઘશઃ
ત્યાં રાજઋષિ, સિદ્ધો, યુદ્ધમાં મૃત્યુ પામેલા વીર અને તપથી સ્વર્ગ જીતનારાઓ, શત-shat સંખ્યા માં ભેગા થયા.
ગન્ધર્વાણાં સહસ્રાણિ મૂર્યજ્વલિતતેજસામ્। ગુહ્યકારનામૃષીણાં ચ તથૈવાપ્સરસાં ગણાન્
ગંધર્વો, જ્વલંત તેજવાળા, અને ગુહ્યક, કિનર અને અપ્સરાઓના જૂથો પણ હજારોમાં ત્યાં હતા.
લોકાનાત્મપ્રભાન્પશ્યન્ફલ્ગુનો વિસ્મયાન્વિતઃ। પપ્રચ્છ માતલિં પ્રીત્યા સ ચાપ્યેનમુવાચ હ
એ દુનિયાઓ, પોતાનાં તેજથી ચમકતી, જોઈને ફલ્ગુન આશ્ચર્યથી ભરાયો; પ્રેમથી માતલિને પૂછ્યું અને તેણે જવાબ આપ્યો.
એતે સુકૃતિનઃ પાર્થ સ્વેષુ ધિષ્ણ્યેષ્વવસ્થિતાઃ। તાન્દૃષ્ટવાનસિ વિભો તારારૂપાણિ ભૂતલે
પાર્થ, આ બધા પુણ્યવાન પોતાના સ્થાન પર સ્થિર છે; તું તેમને, પૃથ્વી પર તારાઓ જેવું દેખાતા રૂપોમાં, જોયા છે.
તતોઽપશ્યત્સ્થિતં દ્વારિ મત્તં વિજયિનં ગજમ્। ઐરાવતં ચતુર્દન્તં કૈલાસમિવ શૃઙ્ગિણમ્
પછી, દરવાજે, વિજયી અને મસ્ત હાથી—એરાવત, ચાર દાંતવાળો, કૈલાસ પર્વત જેવો ઊંચો—જોયો.
સ સિદ્ધમાર્ગમાક્રમ્ય કુરુપાણ્ડવસત્તમઃ। વ્યરોચત યથાપૂર્વં માન્ધાતા પાર્થિવોત્તમઃ
સિદ્ધોનો માર્ગ પકડીને, કુરુ અને પાંડવોમાં શ્રેષ્ઠ, પૂર્વે જેમ માંધાતા રાજા તેજસ્વી હતો, એમ તેજસ્વી થયો.
અભિચક્રામ લોકાન્સ રાજ્ઞાં રાજીવલોચનઃ
એ કમળની આંખોવાળો, રાજાઓના લોકમાં આગળ વધ્યો.
[એવં સ સંક્રમંસ્તત્ર સ્વર્ગલોકે મહાયશાઃ ।] તતો દદર્શ શક્રસ્ય પુરીં તામમરાવતીમ્
એ રીતે, સ્વર્ગલોકમાં, મહાન યશવાળો, શક્રની અમરાવતી નામની શહેર જોયું.
દદર્શ સ પુરીં રમ્યાં સિદ્ધચારણસેવિતામ્। સર્વર્તુકુસુમૈઃ પુણ્યૈઃ પાદપૈરુપશોભિતામ્
એ સુંદર શહેર, સિદ્ધો અને ચરણો દ્વારા સેવિત, સર્વ ઋતુમાં ફૂલતા પુણ્ય વૃક્ષોથી શોભિત, જોયું.
તત્ર સૌગન્ધિકાનાં ચ પુષ્પાણાં પુણ્યગન્ધિનામ્। ઉપવીજ્યમાનો મિશ્રેણ વાયુના પુણ્યગન્ધિના
ત્યાં, સૌગંધિક ફૂલોની પુણ્ય સુગંધથી ભળેલા હલકા પવનથી, તે તાજગી અનુભવતો હતો.
નન્દનં ચ વનં દિવ્યમપ્સરોગણસેવિતમ્। દદર્શ દિવ્યકુસુમૈરાહ્વયદ્ભિરિવ દ્રુમૈઃ
દિવ્ય નંદનવન, અપ્સરાઓના જૂથોથી ભરેલું, અને દિવ્ય ફૂલોવાળા વૃક્ષો આમંત્રણ આપતા, જોયું.
નાતપ્તતપસા શક્યો દ્રષ્ટું નાનાહિતાગ્નિના। સ લોકઃ પુણ્યકર્તૄણાં નાપિ યુદ્ધે પરાઙ્યુખૈઃ
એ પુણ્ય લોક, જે તપ નથી કરતો, યજ્ઞ નથી કરતો, કે યુદ્ધમાં પીઠ ફેરવે છે, તે જોઈ શકતો નથી.
નાયજ્વભિર્નાવ્રતિકૈર્ન વેદશ્રુતિવર્જિતૈઃ। નાનાપ્લુતાઙ્ગૈસ્તીર્થેષુ યજ્ઞદાનબહિષ્કૃતૈઃ
જે લોકો યજ્ઞ કરે નથી, વ્રત રાખે નથી, વેદોનું અભ્યાસ કરે નથી, શરીરે અશુદ્ધ હોય છે, અને તીર્થસ્થળે યજ્ઞ-દાનમાંથી દૂર રાખવામાં આવ્યા હોય છે—
નાપિ યજ્ઞહનૈઃ ક્ષુદ્રૈર્દ્રષ્ટું શક્યઃ કથંચન। પાનપૈર્ગુરુતલ્પૈશ્ચ માંસાદૈર્વા દુરાત્મભિઃ
યજ્ઞનો નાશ કરનાર, નિકૃષ્ટ, દારૂ પીનાર, ગુરુપત્ની પાસે જનાર, માંસ ખાવનાર, અને દુષ્ટ સ્વભાવ ધરાવનાર— આવા લોકો ક્યારેય મને જોઈ શકતા નથી.
સ તદ્દિવ્યં વનં પશ્યન્દિવ્યગીતનિનાદિતમ્। પ્રવિવેશ મહાબાહુઃ શક્રસ્ય દયિતાં પુરીમ્
પછી એ મહાબાહુએ એ દિવ્ય વન જોયું, જ્યાં સ્વર્ગીય ગીતોની ધ્વનિ ગુંજી રહી હતી, અને એ ઇન્દ્રની પ્રિય નગરીમાં પ્રવેશ્યો.
તત્ર દેવવિમાનાનિ કામગાનિ સહસ્રશઃ। સંસ્થિતાન્યભિયાતાનિ દદર્શાયુતશસ્તદા
ત્યાં તેણે હજારો-લાખો દેવવિમાન, મનગમતી રીતે ચાલતાં, સ્થિર અને આવતાં-જતાં, મોટી સંખ્યામાં જોયાં.
સંસ્તૂયમાનો ગન્ધર્વૈરપ્સરોભિશ્ચ પાણ્ડવઃ। પુષ્પગન્ધવહૈઃ પુણ્યૈર્વાયુભિશ્ચાનુવીજિતઃ
પાંડુપુત્રને ગંધર્વો અને અપ્સરાઓએ વખાણ્યો, અને પુષ્પોની સુગંધવાળી પવિત્ર પવનથી પાંખી મારવામાં આવ્યો.
તતો દેવાઃ સગન્ધર્વાઃ સિદ્ધાશ્ચ પરમર્ષયઃ। હૃષ્ટાઃ સંપૂજયામાસુઃ પાર્થમક્લિષ્ટકારિણમ્
પછી દેવો, ગંધર્વો, સિદ્ધો અને મહાન ઋષિઓ—all આનંદિત થઈને, નિર્દોષ કર્મ કરનાર પાર્થેનું સન્માન કર્યું.
આસીર્વાદૈઃ સ્તૂયમાનો દિવ્યવાદિત્રનિઃસ્વનૈઃ। પ્રતિપેદે મહાબાહુઃ શઙ્ખદુન્દુભિનાદિતમ્
આશીર્વાદ અને દિવ્ય વાદ્યોની ધ્વનિ સાથે વખાણવામાં આવતા, મહાબાહુ આગળ વધ્યો, જ્યારે શંખ અને દુંદુભી વાગી રહી હતી.
નક્ષત્રમાર્ગં વિપુલં સુરવીથીતિ વિશ્રુતમ્। ઇન્દ્રાજ્ઞયા યયૌ પાર્થઃ સ્તૂયમાનઃ સમન્તતઃ
ઇન્દ્રના આદેશથી, પાર્થે વિશાળ તારાપથ, જે દેવમાર્ગ તરીકે પ્રસિદ્ધ છે, એ પર ચાલ્યો, અને四 તરફથી વખાણવામાં આવ્યો.
તત્ર સાધ્યાસ્તથા વિશ્વે મરુતોઽથાશ્વિનૌ તથા। આદિત્યા વસવો રુદ્રાસ્તથા બ્રહ્મર્ષયોઽમલાઃ
ત્યાં સાધ્ય, વિશ્વે, મારુત, અશ્વિની, આદિત્ય, વસુ, રુદ્ર અને શુદ્ધ બ્રહ્મર્ષિઓ હાજર હતા.
રાજર્ષયશ્ચ બહવો દિલીપપ્રમુખા નૃપાઃ। તમ્બુરુર્નારદશ્ચૈવ ગન્ધર્વૌ ચ હાહા હૂહૂઃ
અને ઘણા રાજઋષિઓ, જેમાં દલીપ મુખ્ય હતા, રાજાઓ, તંબુરુ, નારદ, અને ગંધર્વો હાહા તથા હૂહૂ પણ હતા.