નાતપ્તતપસા શક્ય એષ દિવ્યો મહારથઃ। દ્રષ્ટું વાઽપ્યથવા સ્પ્રષ્ટુમારોઢું કુત એવ ચ
કઠિન તપ કર્યા વિના આ દૈવી મહારથને જોવું, સ્પર્શવું કે ચડવું શક્ય નથી.
ત્વયિ મતિષ્ઠિતે સાધો રથસ્થે સ્થિરવાજિનિ। પશ્ચાદહમથારોક્ષ્યે મુકૃતી સત્પથં યથા
હે મહાન, જ્યારે તું સ્થિર મનથી રથ પર ચડીશ, ત્યારે હું પણ તારા પછી યોગ્ય માર્ગે ચડીશ.
તસ્યતદ્વચનં શ્રુત્વા માતલિઃ શક્રસારથિઃ। આરુરોહ રથં શીઘ્રં હયાઞ્જગ્રાહ રશ્મિભિઃ
એ વાતો સાંભળી, ઇન્દ્રના સારથી માતલિ જલ્દીથી રથ પર ચડ્યો અને ઘોડાંની લગામ પકડી.
તતોઽર્જુનો હૃષ્ટમના ગઙ્ગાયામાપ્લુતઃ શુચિઃ। જજાપ જપ્યં કૌન્તેયો વિધિવત્કુરુનન્દનઃ
પછી અર્જુન, આનંદિત મનથી ગંગામાં સ્નાન કરી શુદ્ધ થયો અને વિધિ પ્રમાણે જપ કર્યાં.
તતઃ પિતૃન્યથાન્યાયં તર્પયિત્વા યથાવિધિ। મન્દરં શૈલરાજં તમાપ્રષ્ટુમુપચક્રમે
પછી, પિતૃઓને યથાવિધી તર્પણ આપી, તેણે મન્દરાચલ પર્વતને વિદાય લેવાનું શરૂ કર્યું.
સાધૂનાં પુણ્યશીલાનાં મુનીનાં પુણ્યકર્મણામ્। ત્વં સદા સંશ્રયઃ શૈલ સ્વર્ગમાર્ગાભિકાઙ્ક્ષિણામ્
હે પર્વત, તું હંમેશા સારા, પવિત્ર અને પુણ્યકર્મી મુનિઓ તથા સ્વર્ગમાર્ગ ઇચ્છનારાઓનું આશ્રય છે.
ત્વત્પ્રસાદાત્સદા શૈલ બ્રાહ્મણાઃ ક્ષત્રિયા વિશઃ। સ્વર્ગં પ્રાપ્તાશ્ચરન્તિ સ્મ દેવૈઃ સહ ગતવ્યથાઃ
હે પર્વત, તારી કૃપાથી બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય અને વૈશ્યોએ સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કરી દુઃખમુક્ત થઈ દેવતાઓ સાથે વિહાર કર્યો છે.
અદ્રિરાજ મહાશૈલ મુનિસંશ્રય તીર્થવન્। ગચ્છામ્યામન્ત્રયિત્વા ત્વાં સુખમસ્મ્યુષિતસ્ત્વયિ
હે પર્વતરાજ, મહાન અને તીર્થોથી ભરપૂર, મુનિઓના આશ્રય, હું તને વિદાય લઈ રહ્યો છું; તારી સાથે આનંદથી રહ્યો છું.
તવ સાનૂનિ કુઞ્જાશ્ચ નદ્યઃ પ્રસ્રવણાનિ ચ। તીર્થાનિ ચ સુપુણ્યાનિ મયા દૃષ્ટાન્યનેકશઃ
તારા શિખરો, જંગલો, નદીઓ, ઝરણાં અને પવિત્ર તીર્થો મેં અનેકવાર જોયાં છે.
સુસુગન્ધાશ્ચ વૈર્યોઘાસ્ત્વચ્છરીરવિનિઃસૃતાઃ। અમૃતાસ્વાદસૃશાઃ પીતાઃ પ્રસ્રવણોદકાઃ
તારા શરીરથી વહેતા સુગંધિત પવન મેં માણ્યા છે અને તારા ઝરણાંનું અમૃત જેવું પાણી પીધું છે.
શિશુર્યથા પિતુશ્ચાઙ્કે સુખં શેતે તટે તથા। મયા તવાઙ્કે લલિતં શૈલરાજ મહાપ્રભો
જેમ બાળક પિતાની ગોદમાં સુખથી સુવે છે, તેમ હે મહાપ્રભુ પર્વતરાજ, મેં પણ તારી ગોદમાં આનંદ અનુભવ્યો છે.
અપ્સરોગણસંકીર્ણએ બ્રહ્મઘોષાનુનાદિતે। સુખમસ્મ્યુષિતઃ શૈલ તવ સાનુષુ નિત્યદા
અપ્સરાઓની ભીડ અને બ્રહ્મના પવિત્ર ઉચ્છ્વાસ વચ્ચે, હે પર્વત, હું હંમેશા તારા શિખરો પર આનંદથી રહ્યો છું.
એવમુક્ત્વાર્જુનઃ શૈલમામન્ત્ર્ય પરવીરહા। આરુરોહ રથં દિવ્યં દ્યોતયન્નિવ ભાસ્કરઃ
એ રીતે બોલી ને અર્જુન, શત્રુઓના વિર, પર્વતને વિદાય આપી, દિવ્ય રથ પર ચડી, સૂર્ય જેવો તેજસ્વી દેખાયો.
સ તેનાદિત્યરૂપેણ દિવ્યેનાદ્ભુતકર્મણા। ઊર્ધ્વમાચક્રમે ધીમાન્પ્રહૃષ્ટઃ કુરુનન્દનઃ
પછી, એ દિવ્ય અને અદભુત રૂપમાં, બુદ્ધિશાળી અને આનંદિત કુરુવંશી, ઉપર ઊડી ગયો.
સોઽદર્શનપથં યાતો મર્ત્યાનાં ધર્મચારિણામ્। દદર્શાદ્ભુતરૂપાણિ વિમાનાનિ સહસ્રશઃ
એ ધર્મપથ પર ચાલતા માનવોથી અદૃશ્ય માર્ગમાં ગયો અને હજારો અદભુત આકાશમાં ઉડતા વાહનો જોયા.
ન તત્ર સૂર્યઃ સોમો વા દ્યોતતે ન ચ પાવકઃ। સ્વયૈવ પ્રભયા તત્ર દ્યોતન્તે પુણ્યલબ્ધયા
ત્યાં neither સૂર્ય, neither ચંદ્ર, neither અગ્નિ પ્રકાશે છે; દરેક પોતાનાં પુણ્યથી મેળવનાં તેજથી જ તેજસ્વી થાય છે.
તારારૂપાણિ યાનીહ દૃશ્યન્તે દ્યુતિમન્તિ વૈ। આકાશે વિપ્રકૃષ્ટત્વાત્તનૂનિ સુમહાન્ત્યપિ
આકાશમાં દૂરથી ચમકતા તારાઓ જેવું દેખાય છે, એ મોટા અને અદભુત રૂપો ત્યાં સાચા સ્વરૂપે દેખાય છે.
તાનિ તત્ર પ્રભાસ્વન્તિ રૂપવન્તિ ચ પાણ્ડવઃ। દદર્શ સ્વેષુ ધિષ્ણ્યેષુ દીપ્તિમન્તિ સ્વયાઽર્ચિષા
પાંડુપુત્ર, ત્યાં એ તેજસ્વી અને સુંદર રૂપો, દરેક પોતાના સ્થાન પર, પોતાનાં તેજથી ચમકતા જોયા.
તત્ર રાજર્ષયઃ સિદ્ધા વીરાશ્ચ નિહતા યુધિ। તપસા ચ જિતં સ્વર્ગં સંપેતુઃ શતસઙ્ઘશઃ
ત્યાં રાજઋષિ, સિદ્ધો, યુદ્ધમાં મૃત્યુ પામેલા વીર અને તપથી સ્વર્ગ જીતનારાઓ, શત-shat સંખ્યા માં ભેગા થયા.
ગન્ધર્વાણાં સહસ્રાણિ મૂર્યજ્વલિતતેજસામ્। ગુહ્યકારનામૃષીણાં ચ તથૈવાપ્સરસાં ગણાન્
ગંધર્વો, જ્વલંત તેજવાળા, અને ગુહ્યક, કિનર અને અપ્સરાઓના જૂથો પણ હજારોમાં ત્યાં હતા.
લોકાનાત્મપ્રભાન્પશ્યન્ફલ્ગુનો વિસ્મયાન્વિતઃ। પપ્રચ્છ માતલિં પ્રીત્યા સ ચાપ્યેનમુવાચ હ
એ દુનિયાઓ, પોતાનાં તેજથી ચમકતી, જોઈને ફલ્ગુન આશ્ચર્યથી ભરાયો; પ્રેમથી માતલિને પૂછ્યું અને તેણે જવાબ આપ્યો.
એતે સુકૃતિનઃ પાર્થ સ્વેષુ ધિષ્ણ્યેષ્વવસ્થિતાઃ। તાન્દૃષ્ટવાનસિ વિભો તારારૂપાણિ ભૂતલે
પાર્થ, આ બધા પુણ્યવાન પોતાના સ્થાન પર સ્થિર છે; તું તેમને, પૃથ્વી પર તારાઓ જેવું દેખાતા રૂપોમાં, જોયા છે.
તતોઽપશ્યત્સ્થિતં દ્વારિ મત્તં વિજયિનં ગજમ્। ઐરાવતં ચતુર્દન્તં કૈલાસમિવ શૃઙ્ગિણમ્
પછી, દરવાજે, વિજયી અને મસ્ત હાથી—એરાવત, ચાર દાંતવાળો, કૈલાસ પર્વત જેવો ઊંચો—જોયો.
સ સિદ્ધમાર્ગમાક્રમ્ય કુરુપાણ્ડવસત્તમઃ। વ્યરોચત યથાપૂર્વં માન્ધાતા પાર્થિવોત્તમઃ
સિદ્ધોનો માર્ગ પકડીને, કુરુ અને પાંડવોમાં શ્રેષ્ઠ, પૂર્વે જેમ માંધાતા રાજા તેજસ્વી હતો, એમ તેજસ્વી થયો.
અભિચક્રામ લોકાન્સ રાજ્ઞાં રાજીવલોચનઃ
એ કમળની આંખોવાળો, રાજાઓના લોકમાં આગળ વધ્યો.
[એવં સ સંક્રમંસ્તત્ર સ્વર્ગલોકે મહાયશાઃ ।] તતો દદર્શ શક્રસ્ય પુરીં તામમરાવતીમ્
એ રીતે, સ્વર્ગલોકમાં, મહાન યશવાળો, શક્રની અમરાવતી નામની શહેર જોયું.
દદર્શ સ પુરીં રમ્યાં સિદ્ધચારણસેવિતામ્। સર્વર્તુકુસુમૈઃ પુણ્યૈઃ પાદપૈરુપશોભિતામ્
એ સુંદર શહેર, સિદ્ધો અને ચરણો દ્વારા સેવિત, સર્વ ઋતુમાં ફૂલતા પુણ્ય વૃક્ષોથી શોભિત, જોયું.
તત્ર સૌગન્ધિકાનાં ચ પુષ્પાણાં પુણ્યગન્ધિનામ્। ઉપવીજ્યમાનો મિશ્રેણ વાયુના પુણ્યગન્ધિના
ત્યાં, સૌગંધિક ફૂલોની પુણ્ય સુગંધથી ભળેલા હલકા પવનથી, તે તાજગી અનુભવતો હતો.
નન્દનં ચ વનં દિવ્યમપ્સરોગણસેવિતમ્। દદર્શ દિવ્યકુસુમૈરાહ્વયદ્ભિરિવ દ્રુમૈઃ
દિવ્ય નંદનવન, અપ્સરાઓના જૂથોથી ભરેલું, અને દિવ્ય ફૂલોવાળા વૃક્ષો આમંત્રણ આપતા, જોયું.
નાતપ્તતપસા શક્યો દ્રષ્ટું નાનાહિતાગ્નિના। સ લોકઃ પુણ્યકર્તૄણાં નાપિ યુદ્ધે પરાઙ્યુખૈઃ
એ પુણ્ય લોક, જે તપ નથી કરતો, યજ્ઞ નથી કરતો, કે યુદ્ધમાં પીઠ ફેરવે છે, તે જોઈ શકતો નથી.