તાન્દૃષ્ટ્વા લોકપાલાંસ્તુ સમેતાન્ગિરિમૂર્ધનિ। જગામ વિસ્મયં ધીમાન્કુન્તીપુત્રો ધનંજયઃ
પર્વતની ચોટી પર એકઠા થયેલા લોકપાલોને જોઈને, બુદ્ધિશાળી કુંતીપુત્ર ધનંજય આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો.
તતોઽર્જુનો મહાતેજા લોકપાલાન્સમાગતાન્। પૂજયામાસ વિધિવદ્વાગ્ભિરદ્ભિઃ ફલૈરપિ
પછી મહાતેજસ્વી અર્જુને વિધિપૂર્વક શબ્દો, પાણી અને ફળોથી એકઠા થયેલા લોકપાલોની પૂજા કરી.
તતઃ પ્રતિયયુર્દેવાઃ પ્રતિપૂજ્ય ધનંજયમ્। યથાગતેન વિબુધાઃ સર્વે કામં મનોજવાઃ
પછી દેવતાઓએ ધનંજયનું યથાયોગ્ય સન્માન કરીને, જેમ આવ્યા હતા તેમ જ, મનમાની ગતિથી પાછા ગયા.
તતો ઽર્જુનો મુદં લેભે લબ્ધાસ્ત્રઃ પુરુષર્પભઃ। કૃતાર્થમથ ચાત્માનં સ મેને પૂર્ણમાનસમ્
પછી પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ અર્જુનને શસ્ત્રો મળ્યા એટલે તે આનંદિત થયો; પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ થયું જાણીને તે સંતોષથી ભરાઈ ગયો.
ગતેષુ લોકપાલેષુ પાર્થઃ શત્રુનિબર્હણઃ। ચિન્તયામાસ રાજેન્દ્ર દેવરાજરથાગમમ્
લોકપાલો ચાલ્યા ગયા પછી, શત્રુવિનાશક પાર્થે, હે રાજા, દેવરાજના રથના આગમન વિશે વિચારવા લાગ્યો.
તસ્ય ચિન્તયમાનસ્ય ગુડાકેશસ્ય ધીમતઃ। રથો માતલિસંયુક્ત આજગામ મહાપ્રભઃ
જ્યારે બુદ્ધિશાળી ગુડાકેશ એ વિચારતો હતો, ત્યારે તેજસ્વી, માતલિ દ્વારા જોડાયેલો રથ ત્યાં આવી પહોંચ્યો.
નભો વિતિમિરં કુર્વઞ્જલદાન્પાટયન્નિવ। દિશઃ સંપૂરયન્નાદૈર્મહામેઘરવોપમૈઃ
એ રથ આકાશને અંધકારમય કરી રહ્યો હતો, જાણે મેઘોને ફાડી નાખે છે, અને દિશાઓમાં મહામેઘની ગર્જના જેવો ધ્વનિ ફેલાઈ રહ્યો હતો.
અસયઃ શક્તયો ભીમા ગદાશ્ચોગ્રપ્રદર્શનાઃ। દિવ્યપ્રભાવાઃ પ્રાસાશ્ચ વિદ્યુતશ્ચ મહાપ્રભાઃ
ત્યાં તીક્ષ્ણ તલવારો, ભયાનક શક્તિઓ, ભયંકર ગદાઓ, દિવ્ય તેજવાળા પ્રાસ અને તેજસ્વી વીજળી હતી.
તથૈવાશનયશ્ચૈવ ચક્રયુક્તાસ્તુલાગુડાઃ। વાયુસ્ફોટાઃ સનિર્ઘાતાઃ શઙ્ખમેઘસ્વનાસ્તથા
ત્યાં ચક્રવાળા વીજળી, તુલા, વાવાઝોડા સાથે ગર્જના, અને મેઘ જેવો ધ્વનિ કરતો શંખ પણ હતો.
તત્રનાગા મહાકાયા જ્વલિતાસ્યાઃ સુદારુણાઃ। સિતાભ્રકૂટપ્રતિમાઃ સંહતાશ્ચ યથોપલાઃ
ત્યાં મહાકાય, ભયાનક, અગ્નિ જેવી જ્વાળાવાળા, સફેદ મેઘના સમૂહ જેવા, એકઠા થયેલા સાપો હતા.
દશવાજિસહસ્રાણિ હરીણાં વાતરંહસામ્। વહન્તિ યં નેત્રમુષં દિવ્યં માયામયં રથમ્
દસ હજાર વાદળી, પવનથી પણ ઝડપી ઘોડાઓ એ દિવ્ય ધ્વજવાળું, અજાયબી ભરેલું રથ ખેંચી રહ્યા હતા.
તત્રાપશ્યન્મહાનીલં વૈજયન્તં મહાપ્રભમ્। ધ્વજમિન્દીવરશ્યામં વંશં કનકભૂષણમ્
ત્યાં અર્જુને મહાન નીલાંગ, તેજસ્વી વૈજયંત ધ્વજ જોયો, જે નીલકમળ જેવો શ્યામ અને સોનાના આભૂષણોથી સજ્જ હતો.
તસ્મિન્રથે સ્થિતં સૂતં તપ્તહેમવિભૂષિતમ્। દૃષ્ટ્વા પાર્થો મહાબાહુર્દેવરાજમતર્કયત્
એ રથ પર સુવર્ણથી શોભતા સારથીને જોઈને, મહાબાહુ પાર્થએ દેવરાજની કલ્પના કરી.
તથા તર્કયતસ્તસ્ય ફલ્ગુનસ્યાથ માતલિઃ। સન્નતઃ પ્રસ્થિતો ભૂત્વા વાક્યમર્જુનમબ્રવીત્
એ રીતે ફાલ્ગુન વિચારી રહ્યો હતો ત્યારે, નમ્ર અને તૈયાર થયેલા માતલિએ અર્જુનને સંબોધી કહ્યું.
ભોભો શક્રાત્મજ શ્રીમઞ્શક્રસ્ત્વાં દ્રષ્ટુમિચ્છતિ। આરોહતુ ભવાઞ્શીઘ્રં રથમિન્દ્રસ્ય સંભતમ્
શકરપુત્ર મહાનુભાવ, તારા પિતા ઇન્દ્ર તને મળવા ઈચ્છે છે. તું જલ્દીથી ઇન્દ્રે તૈયાર કરેલ રથ પર ચડી જા.
આહ મામમરશ્રેષ્ઠઃ પિતા તવ શતક્રતુઃ। કુન્તીસુતમિહ પ્રાપ્તં પશ્યન્તુ ત્રિદશાલયાઃ
અમરોમાં શ્રેષ્ઠ, તારા પિતા ઇન્દ્રે મને કહ્યું: 'કુંતીપુત્ર અહીં આવ્યો છે, તેને ત્રણેય લોકના દેવતાઓ જોઈ શકે.'
એષ શક્રઃ પરિવૃતો દેવૈર્ઋષિગણૈસ્તથા। ગન્ધર્વૈરપ્સરોભિશ્ચ ત્વાં દિદૃક્ષુઃ પ્રતીક્ષતે
આ રહી ઇન્દ્ર, દેવતાઓ, ઋષિઓ, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ સાથે તને જોવા માટે રાહ જોઈ રહ્યો છે.
અસ્માલ્લોકાદ્દેવલોકં પાકશાસનશાસનાત્। મારોહ ત્વં મયા સાર્ધં લબ્ધાસ્ત્રઃ પુનરેષ્યસિ
વીજળીના ધારકના આદેશે, તું મારા સાથે આ લોકમાંથી દેવલોકે ચડી જા; ત્યાં શસ્ત્રો મેળવી, ફરી પાછો આવીશ.
માતલે ગચ્છ શીઘ્રં ત્વમારોહસ્વ રથોત્તમમ્। રાજસૂયાશ્વમેધાનાં શતૈરપિ સુદુર્લભમ્
માતલિ, તું જલ્દી જા અને એ ઉત્તમ રથ પર ચડી જા, જેને શતેય રાજસૂય કે અશ્વમેઘ યજ્ઞથી પણ મેળવવું અઘરું છે.
પાર્થિવૈઃ સુમહાભાગૈર્યજ્વભિર્ભૂરિદક્ષિણૈઃ। દૈવતૈર્વા દુરારોહં દાનવૈર્વા રથોત્તમમ્
આ શ્રેષ્ઠ રથ મહાભાગ્યશાળી રાજાઓ, મહાદાની યજમાનો, દેવતાઓ કે દાનવો માટે પણ ચડવું અઘરું છે.
નાતપ્તતપસા શક્ય એષ દિવ્યો મહારથઃ। દ્રષ્ટું વાઽપ્યથવા સ્પ્રષ્ટુમારોઢું કુત એવ ચ
કઠિન તપ કર્યા વિના આ દૈવી મહારથને જોવું, સ્પર્શવું કે ચડવું શક્ય નથી.
ત્વયિ મતિષ્ઠિતે સાધો રથસ્થે સ્થિરવાજિનિ। પશ્ચાદહમથારોક્ષ્યે મુકૃતી સત્પથં યથા
હે મહાન, જ્યારે તું સ્થિર મનથી રથ પર ચડીશ, ત્યારે હું પણ તારા પછી યોગ્ય માર્ગે ચડીશ.
તસ્યતદ્વચનં શ્રુત્વા માતલિઃ શક્રસારથિઃ। આરુરોહ રથં શીઘ્રં હયાઞ્જગ્રાહ રશ્મિભિઃ
એ વાતો સાંભળી, ઇન્દ્રના સારથી માતલિ જલ્દીથી રથ પર ચડ્યો અને ઘોડાંની લગામ પકડી.
તતોઽર્જુનો હૃષ્ટમના ગઙ્ગાયામાપ્લુતઃ શુચિઃ। જજાપ જપ્યં કૌન્તેયો વિધિવત્કુરુનન્દનઃ
પછી અર્જુન, આનંદિત મનથી ગંગામાં સ્નાન કરી શુદ્ધ થયો અને વિધિ પ્રમાણે જપ કર્યાં.
તતઃ પિતૃન્યથાન્યાયં તર્પયિત્વા યથાવિધિ। મન્દરં શૈલરાજં તમાપ્રષ્ટુમુપચક્રમે
પછી, પિતૃઓને યથાવિધી તર્પણ આપી, તેણે મન્દરાચલ પર્વતને વિદાય લેવાનું શરૂ કર્યું.
સાધૂનાં પુણ્યશીલાનાં મુનીનાં પુણ્યકર્મણામ્। ત્વં સદા સંશ્રયઃ શૈલ સ્વર્ગમાર્ગાભિકાઙ્ક્ષિણામ્
હે પર્વત, તું હંમેશા સારા, પવિત્ર અને પુણ્યકર્મી મુનિઓ તથા સ્વર્ગમાર્ગ ઇચ્છનારાઓનું આશ્રય છે.
ત્વત્પ્રસાદાત્સદા શૈલ બ્રાહ્મણાઃ ક્ષત્રિયા વિશઃ। સ્વર્ગં પ્રાપ્તાશ્ચરન્તિ સ્મ દેવૈઃ સહ ગતવ્યથાઃ
હે પર્વત, તારી કૃપાથી બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય અને વૈશ્યોએ સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કરી દુઃખમુક્ત થઈ દેવતાઓ સાથે વિહાર કર્યો છે.
અદ્રિરાજ મહાશૈલ મુનિસંશ્રય તીર્થવન્। ગચ્છામ્યામન્ત્રયિત્વા ત્વાં સુખમસ્મ્યુષિતસ્ત્વયિ
હે પર્વતરાજ, મહાન અને તીર્થોથી ભરપૂર, મુનિઓના આશ્રય, હું તને વિદાય લઈ રહ્યો છું; તારી સાથે આનંદથી રહ્યો છું.
તવ સાનૂનિ કુઞ્જાશ્ચ નદ્યઃ પ્રસ્રવણાનિ ચ। તીર્થાનિ ચ સુપુણ્યાનિ મયા દૃષ્ટાન્યનેકશઃ
તારા શિખરો, જંગલો, નદીઓ, ઝરણાં અને પવિત્ર તીર્થો મેં અનેકવાર જોયાં છે.
સુસુગન્ધાશ્ચ વૈર્યોઘાસ્ત્વચ્છરીરવિનિઃસૃતાઃ। અમૃતાસ્વાદસૃશાઃ પીતાઃ પ્રસ્રવણોદકાઃ
તારા શરીરથી વહેતા સુગંધિત પવન મેં માણ્યા છે અને તારા ઝરણાંનું અમૃત જેવું પાણી પીધું છે.