દર્શનં તે ત્વિદં દિવ્યં પ્રદિશામિ નરર્ષભ। અમાનુષાન્મહાબાહો દુર્જયાનપિ જેષ્યસિ
નરશ્રેષ્ઠ, તને હું આ દિવ્ય દૃષ્ટિ આપી રહ્યો છું; હે મહાબાહુ, તેના દ્વારા તું અમાનવીય અને અપરાજિત શત્રુઓને પણ જીતશે.
મત્તશ્ચૈવ ભવાનાશુ ગૃહ્ણાત્વસ્ત્રમનુત્તમમ્। અનેન ત્વમનીકાનિ ધાર્તરાષ્ટ્રસ્ય ધક્ષ્યસિ
મારા પાસેથી પણ તું તરત આ શ્રેષ્ઠ અસ્ત્ર ગ્રહણ કર; તેના દ્વારા તું ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રોની સેના ભસ્મ કરી દેશે.
મત્તોઽપિ ત્વં ગૃહાણાસ્ત્રમન્તર્ધાનં પ્રિયં ભમ। ઓજસ્તેજોદ્યુતિકરં પ્રસ્વાપનમરાતિનુત્
મારા પાસેથી તું આ પ્રિય અંતર્ધાન અસ્ત્ર પણ ગ્રહણ કર, જે તને બળ, તેજ, કાંતિ આપે છે, શત્રુઓને નિદ્રામાં પાડી શકે છે અને દમન કરે છે.
મહાત્મના શંકરેણ ત્રિપુરં નિહતં યાદા। તદૈતદસ્ત્રં નિર્મુક્તં યેન દગ્ધા મહાસુરાઃ
મહાત્મા શંકરે જ્યારે ત્રિપુરા નાશ કર્યો હતો, ત્યારે એ જ અસ્ત્ર વડે મહાદૈત્યોને દહન કર્યા હતા.
ત્વદર્થમુદ્યતં ચેદં મયા સત્યપરાક્રમ। ત્વમર્હો ધારણે ચાસ્ય મેરુપ્રતિમગૌરવ
સાચા પરાક્રમી, તારા માટે મેં આ અસ્ત્ર તૈયાર કર્યું છે; તું એ ધારણ કરવા યોગ્ય છે, જેનું ભાર પણ મેરુ પર્વત જેટલું છે.
તતોઽર્જુનો મહાબાહુર્વિધિવત્કુરુનન્દનઃ। કૌબેરમધિજગ્રાહ દિવ્યમસ્ત્રં મહાબલઃ
પછી મહાબાહુ અર્જુને, કુરુવંશના આનંદે, નિયમ મુજબ તે દિવ્ય, પ્રચંડ કુબેરાસ્ત્ર ગ્રહણ કર્યું.
તતોઽબ્રવીદ્દેવરાજઃ પાર્થમક્લિષ્ટકારિણમ્। સાન્ત્વયઞ્શ્લક્ષ્ણયાવાચાદિવ્યદુન્દુભિનિઃસ્વનઃ
પછી દેવરાજ એ નિર્દોષ કાર્યો કરનાર પાર્થને શાંત અને મીઠા શબ્દોમાં સમજાવ્યા, અને એ સમયે દિવ્ય ઢોલના ગર્જના સંભળાઈ.
કુન્તીમાતર્મહાબાહો ત્વમીશાનઃ પુરાતનઃ। પરાં સિદ્ધિમનુપ્રાપ્તઃ સાક્ષાદ્દેવગતિં ગતઃ
કુંતીપુત્ર, બલવાન અર્જુન, તું પ્રાચીન ઈશ્વર છે; તું સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ મેળવી છે અને સીધો દેવતાઓના માર્ગે પહોંચી ગયો છે.
દેવકાર્યં તુ સુમહત્ત્વયા કાર્યમરિંદમ। આરોઢવ્યસ્ત્વયા સ્વર્ગઃ સજ્જીભવ મહાદ્યુતે
હે શત્રુવિનાશક, તારે દેવતાઓનું એક મહાન કાર્ય પૂરું કરવું છે; તારે સ્વર્ગે જવું છે—હે તેજસ્વી, તૈયાર થઈ જા.
રથો માતલિસંયુક્ત આગતસ્ત્વત્કૃતે મમ। તત્ર તેઽહંપ્રદાસ્યામિ સર્વાણ્યસ્ત્રાણિ કૌરવ
મારા માટે માતલિ દ્વારા જોડાયેલો રથ તારા માટે આવ્યો છે; ત્યાં હું તને બધા શસ્ત્રો આપીશ, હે કૌરવ.
તાન્દૃષ્ટ્વા લોકપાલાંસ્તુ સમેતાન્ગિરિમૂર્ધનિ। જગામ વિસ્મયં ધીમાન્કુન્તીપુત્રો ધનંજયઃ
પર્વતની ચોટી પર એકઠા થયેલા લોકપાલોને જોઈને, બુદ્ધિશાળી કુંતીપુત્ર ધનંજય આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો.
તતોઽર્જુનો મહાતેજા લોકપાલાન્સમાગતાન્। પૂજયામાસ વિધિવદ્વાગ્ભિરદ્ભિઃ ફલૈરપિ
પછી મહાતેજસ્વી અર્જુને વિધિપૂર્વક શબ્દો, પાણી અને ફળોથી એકઠા થયેલા લોકપાલોની પૂજા કરી.
તતઃ પ્રતિયયુર્દેવાઃ પ્રતિપૂજ્ય ધનંજયમ્। યથાગતેન વિબુધાઃ સર્વે કામં મનોજવાઃ
પછી દેવતાઓએ ધનંજયનું યથાયોગ્ય સન્માન કરીને, જેમ આવ્યા હતા તેમ જ, મનમાની ગતિથી પાછા ગયા.
તતો ઽર્જુનો મુદં લેભે લબ્ધાસ્ત્રઃ પુરુષર્પભઃ। કૃતાર્થમથ ચાત્માનં સ મેને પૂર્ણમાનસમ્
પછી પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ અર્જુનને શસ્ત્રો મળ્યા એટલે તે આનંદિત થયો; પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ થયું જાણીને તે સંતોષથી ભરાઈ ગયો.
ગતેષુ લોકપાલેષુ પાર્થઃ શત્રુનિબર્હણઃ। ચિન્તયામાસ રાજેન્દ્ર દેવરાજરથાગમમ્
લોકપાલો ચાલ્યા ગયા પછી, શત્રુવિનાશક પાર્થે, હે રાજા, દેવરાજના રથના આગમન વિશે વિચારવા લાગ્યો.
તસ્ય ચિન્તયમાનસ્ય ગુડાકેશસ્ય ધીમતઃ। રથો માતલિસંયુક્ત આજગામ મહાપ્રભઃ
જ્યારે બુદ્ધિશાળી ગુડાકેશ એ વિચારતો હતો, ત્યારે તેજસ્વી, માતલિ દ્વારા જોડાયેલો રથ ત્યાં આવી પહોંચ્યો.
નભો વિતિમિરં કુર્વઞ્જલદાન્પાટયન્નિવ। દિશઃ સંપૂરયન્નાદૈર્મહામેઘરવોપમૈઃ
એ રથ આકાશને અંધકારમય કરી રહ્યો હતો, જાણે મેઘોને ફાડી નાખે છે, અને દિશાઓમાં મહામેઘની ગર્જના જેવો ધ્વનિ ફેલાઈ રહ્યો હતો.
અસયઃ શક્તયો ભીમા ગદાશ્ચોગ્રપ્રદર્શનાઃ। દિવ્યપ્રભાવાઃ પ્રાસાશ્ચ વિદ્યુતશ્ચ મહાપ્રભાઃ
ત્યાં તીક્ષ્ણ તલવારો, ભયાનક શક્તિઓ, ભયંકર ગદાઓ, દિવ્ય તેજવાળા પ્રાસ અને તેજસ્વી વીજળી હતી.
તથૈવાશનયશ્ચૈવ ચક્રયુક્તાસ્તુલાગુડાઃ। વાયુસ્ફોટાઃ સનિર્ઘાતાઃ શઙ્ખમેઘસ્વનાસ્તથા
ત્યાં ચક્રવાળા વીજળી, તુલા, વાવાઝોડા સાથે ગર્જના, અને મેઘ જેવો ધ્વનિ કરતો શંખ પણ હતો.
તત્રનાગા મહાકાયા જ્વલિતાસ્યાઃ સુદારુણાઃ। સિતાભ્રકૂટપ્રતિમાઃ સંહતાશ્ચ યથોપલાઃ
ત્યાં મહાકાય, ભયાનક, અગ્નિ જેવી જ્વાળાવાળા, સફેદ મેઘના સમૂહ જેવા, એકઠા થયેલા સાપો હતા.
દશવાજિસહસ્રાણિ હરીણાં વાતરંહસામ્। વહન્તિ યં નેત્રમુષં દિવ્યં માયામયં રથમ્
દસ હજાર વાદળી, પવનથી પણ ઝડપી ઘોડાઓ એ દિવ્ય ધ્વજવાળું, અજાયબી ભરેલું રથ ખેંચી રહ્યા હતા.
તત્રાપશ્યન્મહાનીલં વૈજયન્તં મહાપ્રભમ્। ધ્વજમિન્દીવરશ્યામં વંશં કનકભૂષણમ્
ત્યાં અર્જુને મહાન નીલાંગ, તેજસ્વી વૈજયંત ધ્વજ જોયો, જે નીલકમળ જેવો શ્યામ અને સોનાના આભૂષણોથી સજ્જ હતો.
તસ્મિન્રથે સ્થિતં સૂતં તપ્તહેમવિભૂષિતમ્। દૃષ્ટ્વા પાર્થો મહાબાહુર્દેવરાજમતર્કયત્
એ રથ પર સુવર્ણથી શોભતા સારથીને જોઈને, મહાબાહુ પાર્થએ દેવરાજની કલ્પના કરી.
તથા તર્કયતસ્તસ્ય ફલ્ગુનસ્યાથ માતલિઃ। સન્નતઃ પ્રસ્થિતો ભૂત્વા વાક્યમર્જુનમબ્રવીત્
એ રીતે ફાલ્ગુન વિચારી રહ્યો હતો ત્યારે, નમ્ર અને તૈયાર થયેલા માતલિએ અર્જુનને સંબોધી કહ્યું.
ભોભો શક્રાત્મજ શ્રીમઞ્શક્રસ્ત્વાં દ્રષ્ટુમિચ્છતિ। આરોહતુ ભવાઞ્શીઘ્રં રથમિન્દ્રસ્ય સંભતમ્
શકરપુત્ર મહાનુભાવ, તારા પિતા ઇન્દ્ર તને મળવા ઈચ્છે છે. તું જલ્દીથી ઇન્દ્રે તૈયાર કરેલ રથ પર ચડી જા.
આહ મામમરશ્રેષ્ઠઃ પિતા તવ શતક્રતુઃ। કુન્તીસુતમિહ પ્રાપ્તં પશ્યન્તુ ત્રિદશાલયાઃ
અમરોમાં શ્રેષ્ઠ, તારા પિતા ઇન્દ્રે મને કહ્યું: 'કુંતીપુત્ર અહીં આવ્યો છે, તેને ત્રણેય લોકના દેવતાઓ જોઈ શકે.'
એષ શક્રઃ પરિવૃતો દેવૈર્ઋષિગણૈસ્તથા। ગન્ધર્વૈરપ્સરોભિશ્ચ ત્વાં દિદૃક્ષુઃ પ્રતીક્ષતે
આ રહી ઇન્દ્ર, દેવતાઓ, ઋષિઓ, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ સાથે તને જોવા માટે રાહ જોઈ રહ્યો છે.
અસ્માલ્લોકાદ્દેવલોકં પાકશાસનશાસનાત્। મારોહ ત્વં મયા સાર્ધં લબ્ધાસ્ત્રઃ પુનરેષ્યસિ
વીજળીના ધારકના આદેશે, તું મારા સાથે આ લોકમાંથી દેવલોકે ચડી જા; ત્યાં શસ્ત્રો મેળવી, ફરી પાછો આવીશ.
માતલે ગચ્છ શીઘ્રં ત્વમારોહસ્વ રથોત્તમમ્। રાજસૂયાશ્વમેધાનાં શતૈરપિ સુદુર્લભમ્
માતલિ, તું જલ્દી જા અને એ ઉત્તમ રથ પર ચડી જા, જેને શતેય રાજસૂય કે અશ્વમેઘ યજ્ઞથી પણ મેળવવું અઘરું છે.
પાર્થિવૈઃ સુમહાભાગૈર્યજ્વભિર્ભૂરિદક્ષિણૈઃ। દૈવતૈર્વા દુરારોહં દાનવૈર્વા રથોત્તમમ્
આ શ્રેષ્ઠ રથ મહાભાગ્યશાળી રાજાઓ, મહાદાની યજમાનો, દેવતાઓ કે દાનવો માટે પણ ચડવું અઘરું છે.