તતો જલધરશ્યામો વરુણો યાદસાંપતિઃ। પશ્ચિમાં દિશમાસ્થાય ગિરમુચ્ચારયન્પ્રભુઃ
પછી મેઘ જેવો શ્યામ, જળોના સ્વામી અને જળચર પ્રજાના અધિપતિ વરુણ પશ્ચિમ દિશામાં ઊભા રહ્યા અને તેમનો અવાજ પર્વત જેવો ગુંજી ઉઠ્યો.
પાર્થ ક્ષત્રિયમુખ્યસ્ત્વં ક્ષત્રધર્મે વ્યવસ્થિતઃ। પશ્ય માં પૃથુતામ્રાક્ષ વરુણોસ્મિ જલેશ્વરઃ
પાર્થ, તું ક્ષત્રિયોમાં શ્રેષ્ઠ છે અને ક્ષત્રિય ધર્મમાં સ્થિર છે. મારા પહોળા તાંબાના નેત્રો તરફ જો—હું જલના સ્વામી વરુણ છું.
મયા સમુદ્યતાન્પાશાન્વારુણાનનિવારિતાન્। પ્રતિગૃહ્ણીષ્વ કૌન્તેય સહરહસ્યનિવર્તનાન્
કુંતીપુત્ર, મારા પાસેથી આ વરુણ પાશો સ્વીકાર, જે કોઈ રોકી શકતો નથી, અને સાથે તેમના ગુપ્ત પાછા ખેંચવાના ઉપાયો પણ લઈ લે.
એભિસ્તદા મયા વીર સંગ્રામે તારકામયે। દૈતેયાનાં સહસ્રાણિ સંયતાનિ મહાત્મનામ્
હે વિર, આ પાશોથી મેં એક સમયે તારકાસુરના યુદ્ધમાં અનેક મહાન દૈત્યોને બાંધ્યા હતા.
તસ્માદિમાન્મહાસત્વ મત્પ્રસાદસમુત્થિતાન્। ગૃહાણ ન હિ તે મુચ્યેદન્તકોપ્યાતતાયિનઃ
મહાન શૂરવીર, મારા આશીર્વાદથી ઉત્પન્ન થયેલા આ પાશો તું ગ્રહણ કર, કેમ કે જ્યારે તું આ પાશો વાપરીશ ત્યારે કોઈ દુશ્મન—even યમ પણ—તારી પકડમાંથી છૂટશે નહીં.
અનેન ત્વં યદાઽસ્ત્રેણ સંગ્રામે વિચરિષ્યસિ। તદા નિઃક્ષત્રિયા ભૂમિર્ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ
જ્યારે તું આ અસ્ત્ર યુદ્ધમાં વાપરીશ, ત્યારે પૃથ્વી પર એક પણ ક્ષત્રિય બાકી નહીં રહે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
તતસ્તાન્વારુણાનસ્ત્રાન્દિવ્યાનસ્ત્રવિદાંવરઃ। પ્રતિજગ્રાહ વિધિવદ્વરુણાદ્વાસવિસ્તદા
પછી દેવાસ્ત્રોમાં પારંગત અર્જુને નિયમ મુજબ વરુણ પાસેથી તે દિવ્ય વરુણાસ્ત્રો સ્વીકાર્યા.
તતઃ કૈલાસનિલયો ધનાધ્યક્ષોઽભ્યભાપત। દત્તેષ્વસ્ત્રેષુ દિવ્યેષુ વરુણેન યમેન ચ
પછી, કૈલાસ પર નિવાસ કરતા ધનના સ્વામી, વરુણ અને યમ દ્વારા દિવ્ય અસ્ત્રો આપવામાં આવ્યા પછી ત્યાં આવ્યા.
પ્રીતોઽહમપિ તે પ્રાજ્ઞ પાણ્ડવેય મહાહલ। ત્વયા સહ સમાગમ્ય અજિતેન તથૈવ ચ
પાંડુપુત્ર, મહાબાહુ, બુદ્ધિશાળી, તારી અને અજેય ભાઈની મુલાકાતથી હું પણ તૃપ્ત થયો છું.
સવ્યસાચિન્મહાબાહો પૂર્વદેવ સનાતન। સહાસ્માભિર્ભવાઞ્શ્રાન્તઃ પુરાકલ્પેષુ નિત્યશઃ
સવ્યસાચી, મહાબાહુ, પ્રાચીન દેવોમાંથી એક, તું પૂર્વ કાલમાં અમારાં સાથે સતત યુદ્ધમાં જોડાયો છે.
દર્શનં તે ત્વિદં દિવ્યં પ્રદિશામિ નરર્ષભ। અમાનુષાન્મહાબાહો દુર્જયાનપિ જેષ્યસિ
નરશ્રેષ્ઠ, તને હું આ દિવ્ય દૃષ્ટિ આપી રહ્યો છું; હે મહાબાહુ, તેના દ્વારા તું અમાનવીય અને અપરાજિત શત્રુઓને પણ જીતશે.
મત્તશ્ચૈવ ભવાનાશુ ગૃહ્ણાત્વસ્ત્રમનુત્તમમ્। અનેન ત્વમનીકાનિ ધાર્તરાષ્ટ્રસ્ય ધક્ષ્યસિ
મારા પાસેથી પણ તું તરત આ શ્રેષ્ઠ અસ્ત્ર ગ્રહણ કર; તેના દ્વારા તું ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રોની સેના ભસ્મ કરી દેશે.
મત્તોઽપિ ત્વં ગૃહાણાસ્ત્રમન્તર્ધાનં પ્રિયં ભમ। ઓજસ્તેજોદ્યુતિકરં પ્રસ્વાપનમરાતિનુત્
મારા પાસેથી તું આ પ્રિય અંતર્ધાન અસ્ત્ર પણ ગ્રહણ કર, જે તને બળ, તેજ, કાંતિ આપે છે, શત્રુઓને નિદ્રામાં પાડી શકે છે અને દમન કરે છે.
મહાત્મના શંકરેણ ત્રિપુરં નિહતં યાદા। તદૈતદસ્ત્રં નિર્મુક્તં યેન દગ્ધા મહાસુરાઃ
મહાત્મા શંકરે જ્યારે ત્રિપુરા નાશ કર્યો હતો, ત્યારે એ જ અસ્ત્ર વડે મહાદૈત્યોને દહન કર્યા હતા.
ત્વદર્થમુદ્યતં ચેદં મયા સત્યપરાક્રમ। ત્વમર્હો ધારણે ચાસ્ય મેરુપ્રતિમગૌરવ
સાચા પરાક્રમી, તારા માટે મેં આ અસ્ત્ર તૈયાર કર્યું છે; તું એ ધારણ કરવા યોગ્ય છે, જેનું ભાર પણ મેરુ પર્વત જેટલું છે.
તતોઽર્જુનો મહાબાહુર્વિધિવત્કુરુનન્દનઃ। કૌબેરમધિજગ્રાહ દિવ્યમસ્ત્રં મહાબલઃ
પછી મહાબાહુ અર્જુને, કુરુવંશના આનંદે, નિયમ મુજબ તે દિવ્ય, પ્રચંડ કુબેરાસ્ત્ર ગ્રહણ કર્યું.
તતોઽબ્રવીદ્દેવરાજઃ પાર્થમક્લિષ્ટકારિણમ્। સાન્ત્વયઞ્શ્લક્ષ્ણયાવાચાદિવ્યદુન્દુભિનિઃસ્વનઃ
પછી દેવરાજ એ નિર્દોષ કાર્યો કરનાર પાર્થને શાંત અને મીઠા શબ્દોમાં સમજાવ્યા, અને એ સમયે દિવ્ય ઢોલના ગર્જના સંભળાઈ.
કુન્તીમાતર્મહાબાહો ત્વમીશાનઃ પુરાતનઃ। પરાં સિદ્ધિમનુપ્રાપ્તઃ સાક્ષાદ્દેવગતિં ગતઃ
કુંતીપુત્ર, બલવાન અર્જુન, તું પ્રાચીન ઈશ્વર છે; તું સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ મેળવી છે અને સીધો દેવતાઓના માર્ગે પહોંચી ગયો છે.
દેવકાર્યં તુ સુમહત્ત્વયા કાર્યમરિંદમ। આરોઢવ્યસ્ત્વયા સ્વર્ગઃ સજ્જીભવ મહાદ્યુતે
હે શત્રુવિનાશક, તારે દેવતાઓનું એક મહાન કાર્ય પૂરું કરવું છે; તારે સ્વર્ગે જવું છે—હે તેજસ્વી, તૈયાર થઈ જા.
રથો માતલિસંયુક્ત આગતસ્ત્વત્કૃતે મમ। તત્ર તેઽહંપ્રદાસ્યામિ સર્વાણ્યસ્ત્રાણિ કૌરવ
મારા માટે માતલિ દ્વારા જોડાયેલો રથ તારા માટે આવ્યો છે; ત્યાં હું તને બધા શસ્ત્રો આપીશ, હે કૌરવ.
તાન્દૃષ્ટ્વા લોકપાલાંસ્તુ સમેતાન્ગિરિમૂર્ધનિ। જગામ વિસ્મયં ધીમાન્કુન્તીપુત્રો ધનંજયઃ
પર્વતની ચોટી પર એકઠા થયેલા લોકપાલોને જોઈને, બુદ્ધિશાળી કુંતીપુત્ર ધનંજય આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો.
તતોઽર્જુનો મહાતેજા લોકપાલાન્સમાગતાન્। પૂજયામાસ વિધિવદ્વાગ્ભિરદ્ભિઃ ફલૈરપિ
પછી મહાતેજસ્વી અર્જુને વિધિપૂર્વક શબ્દો, પાણી અને ફળોથી એકઠા થયેલા લોકપાલોની પૂજા કરી.
તતઃ પ્રતિયયુર્દેવાઃ પ્રતિપૂજ્ય ધનંજયમ્। યથાગતેન વિબુધાઃ સર્વે કામં મનોજવાઃ
પછી દેવતાઓએ ધનંજયનું યથાયોગ્ય સન્માન કરીને, જેમ આવ્યા હતા તેમ જ, મનમાની ગતિથી પાછા ગયા.
તતો ઽર્જુનો મુદં લેભે લબ્ધાસ્ત્રઃ પુરુષર્પભઃ। કૃતાર્થમથ ચાત્માનં સ મેને પૂર્ણમાનસમ્
પછી પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ અર્જુનને શસ્ત્રો મળ્યા એટલે તે આનંદિત થયો; પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ થયું જાણીને તે સંતોષથી ભરાઈ ગયો.
ગતેષુ લોકપાલેષુ પાર્થઃ શત્રુનિબર્હણઃ। ચિન્તયામાસ રાજેન્દ્ર દેવરાજરથાગમમ્
લોકપાલો ચાલ્યા ગયા પછી, શત્રુવિનાશક પાર્થે, હે રાજા, દેવરાજના રથના આગમન વિશે વિચારવા લાગ્યો.
તસ્ય ચિન્તયમાનસ્ય ગુડાકેશસ્ય ધીમતઃ। રથો માતલિસંયુક્ત આજગામ મહાપ્રભઃ
જ્યારે બુદ્ધિશાળી ગુડાકેશ એ વિચારતો હતો, ત્યારે તેજસ્વી, માતલિ દ્વારા જોડાયેલો રથ ત્યાં આવી પહોંચ્યો.
નભો વિતિમિરં કુર્વઞ્જલદાન્પાટયન્નિવ। દિશઃ સંપૂરયન્નાદૈર્મહામેઘરવોપમૈઃ
એ રથ આકાશને અંધકારમય કરી રહ્યો હતો, જાણે મેઘોને ફાડી નાખે છે, અને દિશાઓમાં મહામેઘની ગર્જના જેવો ધ્વનિ ફેલાઈ રહ્યો હતો.
અસયઃ શક્તયો ભીમા ગદાશ્ચોગ્રપ્રદર્શનાઃ। દિવ્યપ્રભાવાઃ પ્રાસાશ્ચ વિદ્યુતશ્ચ મહાપ્રભાઃ
ત્યાં તીક્ષ્ણ તલવારો, ભયાનક શક્તિઓ, ભયંકર ગદાઓ, દિવ્ય તેજવાળા પ્રાસ અને તેજસ્વી વીજળી હતી.
તથૈવાશનયશ્ચૈવ ચક્રયુક્તાસ્તુલાગુડાઃ। વાયુસ્ફોટાઃ સનિર્ઘાતાઃ શઙ્ખમેઘસ્વનાસ્તથા
ત્યાં ચક્રવાળા વીજળી, તુલા, વાવાઝોડા સાથે ગર્જના, અને મેઘ જેવો ધ્વનિ કરતો શંખ પણ હતો.
તત્રનાગા મહાકાયા જ્વલિતાસ્યાઃ સુદારુણાઃ। સિતાભ્રકૂટપ્રતિમાઃ સંહતાશ્ચ યથોપલાઃ
ત્યાં મહાકાય, ભયાનક, અગ્નિ જેવી જ્વાળાવાળા, સફેદ મેઘના સમૂહ જેવા, એકઠા થયેલા સાપો હતા.