તૃતીયમપિ માસં સ ક્રમેણાહારમાચરન્। ચતુર્થે ત્વથ સંપ્રાપ્તે માસે ભરતસત્તમઃ
તેણે ત્રીજા મહિને પણ નિયમિત રીતે આહાર કર્યો; અને ચોથો મહિનો શરૂ થયો ત્યારે, હે ભરતશ્રેષ્ઠ—
વાયુભક્ષો મહાબાહુરભવત્પાણ્ડુનન્દનઃ। ઊર્ધ્વબાહુર્નિરાલમ્બઃ પાદાઙ્ગુષ્ઠાગ્રધિષ્ઠિતઃ
પાંડુપુત્ર મહાબાહુ અર્જુન માત્ર વાયુ પર જ જીવતો રહ્યો, હાથ ઉપર ઉંચા રાખી, આધાર વિના, પગના અંગૂઠાના ટોચ પર ઊભો રહ્યો.
સદોપસ્પર્શનાચ્ચાસ્ય બભૂવુરમિતૌજસઃ। વિદ્યુદમ્ભોરુહનિભા જટાસ્તસ્ય મહાત્મનઃ
સદા જળસ્પર્શથી, અમિત તપશ્ચર્યાવાળા મહાત્મા અર્જુનના જટાઓ વીજળી અને નીલકમળ જેવી ઝળહળતી જણાતી હતી.
તતો મહર્ષયઃ સર્વે જગ્મુર્દેવં પિનાકિનમ્। વિવેદયિષવઃ પાર્થં તપસ્યુગ્રે સમાસ્થિતમ્
પછી બધા મહર્ષિઓ પિનાકધારી દેવ પાસે ગયા અને પార్థ તપની કઠિન સાધનામાં લીન છે એ વાત મહાદેવને જણાવી.
નીલકણ્ઠં મહાદેવમભિવાદ્ય પ્રણમ્ય ચ। સર્વે નિવેદયામાસુઃ કર્મ તત્ફલ્ગુનસ્ય હ
નિલકંઠ મહાદેવને વંદન કરીને, બધા જણોએ ફલ્ગુનના કાર્યોની વાત તેમને જણાવી.
એકઃ પાર્થો મહાતેજા હિમવત્પૃષ્ઠમાશ્રિતઃ। ઉગ્રે તપરસિ દુષ્પારે સ્થિતો ધૂમાપયન્દિશઃ
એ મહાશક્તિશાળી પાર્થે હિમાલયની પર્વતો પર આશ્રય લીધો છે; તે કઠિન તપસ્યા કરે છે, જેના ધૂમાડાથી દિશાઓ ધૂંધળી થઈ ગઈ છે.
તસ્ય દેવેશ ન વયં વિદ્મઃ સર્વે ચિકીર્ષિતમ્। સંતાપયતિ નઃ સર્વાનસૌ સાધુ નિવાર્યતામ્
દેવોના સ્વામી, અમને કોઈને ખબર નથી કે એ શું ઈચ્છે છે; એ અમને બધાને તપાવી રહ્યો છે—જો યોગ્ય હોય તો તેને રોકો.
તેષાં તદ્વચનં શ્રુત્વા મુનનાં ભાવિતાત્મનામ્। ઉમાપતિર્ભૂતપતિર્વાક્યમેતદુવાચ હ
એ પવિત્ર આત્માવાળા ઋષિઓના શબ્દો સાંભળી, ઉમાપતિ, ભૂતોના સ્વામી, એમ બોલ્યા.
ન વો વિષાદઃ કર્તવ્યઃ ફલ્ગુનં પ્રતિ સર્વશઃ। શીઘ્રં ગચ્છત સંહૃષ્ટા યથાગતમતન્દ્રિતાઃ
ફલ્ગુનને લઈ તમારે કોઈ ચિંતા રાખવાની જરૂર નથી; તમે જેમ આવ્યા તેમ આનંદથી અને ઉત્સાહથી તરત પાછા જાઓ.
અહમસ્ય વિજાનામિ સંકલ્પં મનસિ સ્થિતમ્। નાસ્ય સ્વર્ગસ્પૃહા કાચિન્નૈશ્વર્યસ્ય ન ચાયુષઃ। યત્તસ્ય કાઙ્ક્ષિતં પ્રાપ્તું તત્કરિષ્યેઽહમદ્ય વૈ
મને ખબર છે કે તેના મનમાં શું સંકલ્પ છે; તેને સ્વર્ગની, રાજપદની કે લાંબા આયુષ્યની ઈચ્છા નથી. જે તે મેળવવા માંગે છે, તે હું આજે જરૂર આપીછ.
તચ્છ્રુત્વા શર્વવચનમૃષયઃ સત્યવાદિનઃ। પ્રહૃષ્ટમનસો જગ્મુર્યથાસ્વં પુનરાશ્રમમ્
શર્વના એ વચન સાંભળી, સત્યવક્તા ઋષિઓ આનંદિત મનથી પોતપોતાના આશ્રમમાં પાછા ગયા.
ગતેષુ તેષુ સર્વેષુ તપસ્વિષુ મહાત્મસુ। પિનાકપાણિર્ભગવાન્સર્વપાપહરો હરઃ
બધા મહાત્મા તપસ્વીઓ ત્યાંથી જતા રહ્યા, ત્યારે પિનાકધારી, સર્વપાપહારી ભગવાન હર ત્યાં પ્રગટ થયા.
કૈરાતં વેષમાસ્થાય કાઞ્ચનદ્રુમસન્નિભમ્। વિભ્રાજમાનો વપુષા ગિરિર્મેરુરિવાપરઃ
કિરાતનું વેશ ધારણ કરીને, સોનાની ઝાડ જેવી તેજસ્વી કાયાથી, તેઓ બીજાં મેરુ પર્વત જેવી કાંતિથી ઝગમગ્યા.
શ્રીગદ્ધનુરુપાદાય શરાંશ્ચાશીવિષોપમાન્। નિષ્પપાત મહાર્ચિષ્માન્દહન્કક્ષમિવાનલઃ
તેઓએ સુંદર ધનુષ્ય અને ઝેરી સાપ જેવા બાણો હાથમાં લીધા, અને જંગલને દહન કરતા અગ્નિ જેવી જ્યોતિથી નીચે ઉતર્યા.
દેવ્યા સહોમયા શ્રીમાન્સમાનવ્રતવેષયા। નાનાવેષધરૈર્હૃષ્ટૈર્ભૂતૈરનુગતસ્તદા
તેઓ પોતાના જેવાં વ્રત અને વેશમાં રહેલી ઉમા સાથે, અને વિવિધ વેશમાં આનંદિત ભૂતોની ટોળકી સાથે આગળ વધ્યા.
કિરાતવેષસંછન્નઃ સ્ત્રીભિશ્ચાપિ સહસ્રશઃ। અશોભત તદા રાજન્સ દેશોઽતીવ ભારત
કિરાતના વેશમાં છુપાયેલા અને હજારો સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલા, એ સ્થળ, હે ભારત, એ સમયે ખૂબ જ તેજસ્વી લાગતું હતું.
ક્ષણેન તદ્વનં સર્વં નિઃશબ્દમભવત્તદા। નાદઃ પ્રસ્રવણાનાં ચ પક્ષિણાં ચાપ્યુપારમત્
થોડી જ વારમાં એ આખું જંગલ શાંત થઈ ગયું; ઝરણાં અને પક્ષીઓના અવાજ પણ બંધ થઈ ગયા.
સ સન્નિકર્ષમાગમ્ય પાર્થસ્યાક્લિષ્ટકર્મણઃ। મૂકં નામ દિતેઃ પુત્રં દદર્શાદ્ભુતદર્શનમ્
પાપરહિત કર્મવાળા પાર્થેની નજીક જઈને, તેમણે દિતિપુત્ર મુક નામના એક અદ્ભુત રૂપાવાળાને જોયો.
વારાહં રૂપમાસ્થાય તર્જયન્તમિવાર્જુનમ્। હન્તું પરમદુષ્ટાત્મા તમુવાચાથ ફલ્ગુનઃ
વહિયાત આત્માવાળાએ વરાહનું રૂપ ધારણ કરીને અર્જુનને ડરાવતો હતો; ત્યારે ફલ્ગુને તેને સંબોધન કર્યું.
ગાણ્ડીવં ધનુરાદાય શરાંશ્ચાશીવિષોપમાન્। સજ્યં ધનુર્વરં કૃત્વા જ્યાઘોષેણ નિનાદયન્
ગાંડીવ ધનુષ્ય અને ઝેરી સાપ જેવા બાણો લઈને, ધનુષ્ય ચડાવી, તે જ્યા ધ્વનિથી ગુંજી ઉઠ્યું.
યન્માં પ્રાર્થયસે હન્તુમનાગસમિહાગતમ્। તસ્માત્ત્વાં પૂર્વમેવાહં નેષ્યામિ યમસાદનમ્
તમે નિર્દોષ મને મારવા ઇચ્છો છો, એટલે હું પહેલા જ તમને યમલોક પહોંચાડી દઈશ.
દૃષ્ટ્વા તં પ્રહરિષ્યન્તં ફલ્ગુનં દૃઢધન્વિનમ્। કિરાતરૂપી સહસા વારયામાસ શંકરઃ
ફલ્ગુન, જે દૃઢ ધનુર્ધર હતો, તે હુમલો કરવા જતો હતો, ત્યારે કિરાતના રૂપમાં શંકરે અચાનક તેને રોક્યો.
મયૈષ પ્રાર્થિતઃ પૂર્વં નીલમેઘસમપ્રભઃ। અનાદૃત્યૈવ તદ્વાક્યં પ્રજહારાથ ફલ્ગુનઃ
આ previously, mayaiṣa prārthitaḥ pūrvaṃ nīlameghasamaprabhaḥ; anādૃtyaiva tadvākyaṃ prajahārātha phalgunaḥ "આ, જે વાદળ જેવો ઘાટો અને તેજસ્વી છે, અગાઉ મેં ઇચ્છેલો હતો; પણ મારા શબ્દો અવગણીને, ફાલ્ગુને પછી તીર છોડ્યું."
કિરાતશ્ચ સમં તસ્મિન્નેકલક્ષ્યે મહાદ્યુતિઃ। પ્રમુમોચાશનિપ્રખ્યં શરમગ્નિશિખોપમમ્
કિરાત પણ, એ જ નિશાન પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરીને, વીજળી જેવું તેજ ધરાવતું અને અગ્નિની જ્વાળાની જેમ પ્રખર તીર છોડ્યું.
તૌ મુક્તૌ સાયકૌ તાભ્યાં સમં તત્ર નિપેતતુઃ। મૂકસ્ય ગાત્રે વિસ્તીર્ણે શૈલપૃષ્ઠનિભે તદા
બન્નેના છોડેલા તીરો, એકસાથે જઈને, એ મૂક પ્રાણીના પહોળા શરીર પર પડ્યા, જે પર્વતની સપાટી જેવું લાગતું હતું.
યથાઽશનૈર્વિનિષ્પેષો વજ્રસ્યેવ ચ પર્વતે। તથા તયોઃ સન્નિપાતઃ શરયોરભવત્તદા
જેમ વીજળી પર્વતને ચકનાચૂર કરે છે અથવા વજ્ર પર્વતને વાગે છે, એમ જ એ સમયે બંનેના તીરો એકબીજાને અથડાયા.
સ વિદ્ધો બહુભિર્બાણૈર્દીપ્તાસ્યૈઃ પન્નગૈરિવ। મમાર રાક્ષસં રૂપં ભૂયઃ કૃત્વા સુદારુણમ્
ઘણા તીરો વડે ભેદાયેલું એ પ્રાણી, અગ્નિ જેવી જ્વાળાવાળા સાપો જેવું લાગતું હતું; પછી એ ભયાનક રાક્ષસ રૂપ ધારણ કરીને મરી ગયું.
સ દદર્શ તતો જિષ્ણુઃ પુરુષં કાઞ્ચનપ્રભમ્। કિરાતવેષસંછન્નં સ્ત્રીસહાયમમિત્રહા
પછી જિષ્ણુએ એક પુરુષને જોયો, જે સોનાની જેમ તેજસ્વી હતો, કિરાતના વેશમાં છુપાયેલો હતો અને એક સ્ત્રી સાથે હતો, દુશ્મનોનો વિનાશક.
તમબ્રવીત્પ્રીતમના કૌન્તેયઃ પ્રહસન્નિવ। કો ભવાનટતે શૂન્યે વને રસ્ત્રીગણસંવૃતઃ
કૌંતેય ખુશ મનથી, હળવો હસતો, તેને પૂછે છે: 'તમે કોણ છો, જે આ ખાલી જંગલમાં સ્ત્રીઓથી ઘેરાઈને ફરો છો?'
ન ત્વમસ્મિન્વને ઘોરે બિભેષિ કનકપ્રભ। કિમર્થં ચ ત્વયા વિદ્ધો મૃગોઽયં મત્પરિગ્રહઃ
'તમને આ ભયાનક જંગલમાં ડર લાગતો નથી, ઓ સુવર્ણવર્ણ! અને તમે કેમ એ પ્રાણીને ઘાયલ કર્યો, જે મારું શિકાર હતું?'