તતો વૃષ્ણિપ્રવીરા યે મમાસન્સૈનિકાસ્તદા। તે ભયર્તા દિશઃ સર્વે સહસા વિપ્રદુદ્રુવુઃ
પછી મારા વૃષ્ણિ વંશના શ્રેષ્ઠ યોદ્ધાઓ, જે મારા સૈનિકો હતા, ભયથી ભરાઈને અચાનક બધાં દિશામાં ભાગી ગયા.
તતો હાહાકૃતમભૂત્સર્વં કિલ વિશાંપતે। દ્યૌશ્ચ ભૂમિશ્ચ ખં ચૈવાદૃશ્યમાને તથા મયિ
પછી, મનુષ્યોના સ્વામી, બધે 'હાય હાય'ના રડારા ઊઠ્યા, અને મારા કારણે આકાશ, ધરતી કે ગગન કંઈયું દેખાતું નહોતું.
તતો વિષણ્ણમનસો મમ રાજન્સુહૃજ્જનાઃ। રુરુદુશ્ચુક્રુશુશ્ચૈવ દુઃખશોકસમન્વિતાઃ
પછી, રાજા, મારા મિત્રો દુઃખથી અને શોકથી ભરાઈને, મનથી ઉદાસ થઈ રડવા અને ચીસો પાડવા લાગ્યા.
દ્વિષતાં ચ પ્રહર્ષોઽભૂદાર્તિશ્ચ સુહૃદામપિ। એવં વિજિતવાન્વીર પશ્ચાદશ્રૌષમચ્યુત
શત્રુઓમાં આનંદ અને મિત્રો સુધી પણ દુઃખ હતો; એ રીતે, વીર, જીત્યા પછી મને પછીથી ખબર પડી, અચ્યૂત.
તતોઽહમિન્દ્રદયિતં સર્વપાષાણભેદનમ્। વજ્રમુદ્યમ્ય તાન્સર્વાન્પર્વતાન્સમશાતયમ્
પછી મેં ઇન્દ્રપ્રિય, બધા પથ્થરોને તોડી નાખતું વજ્ર ઉંચક્યું અને એ બધા પર્વતોને ચકનાચૂર કરી નાખ્યા.
તતઃ પર્વતભારાર્તા મન્દપ્રાણવિચેષ્ટિતાઃ। હયા મમ મહારાજ વેપમાના ઇવાભવન્
પછી, મહારાજા, પર્વતોના ભારથી મારા ઘોડાં ધીમા અને થાકેલા થઈ ગયા, અને ડરથી કાંપતા હોય તેમ લાગતા હતા.
મેઘજાલ ઇવાકાશે વિદાર્યાભ્યુદિતં રવિમ્। દૃષ્ટ્વા માં બાન્ધવાઃ સર્વે હર્ષમાહારયન્પુનઃ
જેમ આકાશમાં મેઘોના ગાઢ વલયને ફાડી સૂર્ય ઊગે છે, તેમ મને જોઈને મારા બધા સગાંઓ ફરી ખુશ થયા.
તતઃ પર્વતભારાર્તાન્મન્દપ્રાણવિચેષ્ટિતાન્। હયાન્સંદૃશ્ય માં સૂતઃ પ્રાહ તાત્કાલિકં વચઃ
પછી, પર્વતોના ભારથી ધીમા અને થાકેલા ઘોડાંને જોઈ, મારા સારથીએ યોગ્ય સમયે મને વાત કરી.
સાધુ સંપશ્ય વાર્ષ્ણેય સાલ્વં સૌભપતિં સ્થિતમ્। અલં કૃષ્ણાવમન્યૈનં સાધુ યત્નં સમાચર
'શાબાશ, વાર્ષ્ણેય! જોઈને રાખ, સૌભના માલિક શાલ્વ ત્યાં ઊભો છે. એને હલકું ન સમજજે, કૃષ્ણ—પૂરેપૂરો પ્રયાસ કર.'
માર્દવં સખિતાં ચૈવ સાલ્વાદદ્ય વ્યપાહર। જહિ સાલ્વં મહાબાહો મૈનં જીવય કેશવ
'આજે શાલ્વ પ્રત્યેની નમ્રતા અને મિત્રતા છોડીને, મહાબાહુ, શાલ્વને મારી નાખ—કેશવ, એને જીવતો ન રાખ.'
સર્વૈઃ પરાક્રમૈર્વીર વધ્યઃ શત્રુરમિત્રહન્। ન શત્રુરવમન્તવ્યો દુર્બલોઽપિ બલીયસા। યોપિસ્યાત્પીઠગઃ કશ્ચિત્કિં પુનઃ સમરે સ્થિતઃ
હે વિર, તું તારી આખી તાકાતથી દુશ્મનનો નાશ કર. દુશ્મન ભલે કમજોર હોય, પણ તું જો મજબૂત હો ત્યારે પણ તેને કદી હલકું ન માનવું. કારણ કે, જે કોઈ નબળો લાગે છે તે પણ, ખાસ કરીને યુદ્ધના મેદાનમાં ઊભો હોય ત્યારે, ભયાનક બની શકે છે.
સ ત્વં પુરુષશાર્દૂલ સર્વયત્નૈરિમં પ્રભો। જહિ વૃષ્ણિકુલશ્રેષ્ઠ મા ત્વાં કાલોઽત્યગાત્પુનઃ
એટલે, હે પુરુષશિખામણિ, તું તારી બધી મહેનત લગાડી આ શત્રુનો અંત કર. હે વૃષ્ણિકુલના શ્રેષ્ઠ, સમય ફરીથી હાથમાંથી ન નીકળી જાય એ જો.
જિતવાઞ્જામદગ્ન્યં યઃ કોટિવર્ષગણાન્બહૂન્। સ એષ નાન્યૈર્વધ્યો હિ ત્વામૃતે નાસ્તિ કશ્ચન
જેmany વર્ષોથી જમદગ્નિપુત્રને અને અનેક દુશ્મન સેના પર વિજય મેળવ્યો છે, એ શત્રુ તારા સિવાય બીજાને મારવો શક્ય નથી. તારા સિવાય બીજું કોઈ તેનું અંત કરી શકે એમ નથી.
નૈષ માર્દવસાધ્યો વૈ મતો નાપિ સખા તવ। યેન ત્વં યોધિતો વીર દ્વારકા ચાવમર્દિતા
એ શત્રુને નમ્રતા કે દયાથી જીતવો શક્ય નથી, એ તારો મિત્ર પણ નથી. હે વિર, એણે તારી સામે યુદ્ધ કર્યું છે અને દ્વારકાને પણ અપમાની છે.
એવમાદિ તુ કૌન્તેય શ્રુત્વાઽહં સારથેર્વચઃ। તત્વમેતદિતિ જ્ઞાત્વા યુદ્ધે મતિમધારયમ્
કૌંતેય, જ્યારે મેં સારથીના આવા વચન સાંભળ્યા અને એ સાચું છે એ જાણી, ત્યારે મેં મનમાં યુદ્ધ કરવાનો દૃઢ નિશ્ચય કર્યો.
વધાય સાલ્વરાજસ્ય સૌભસ્ય ચ નિપાતને। દારુકં ચાબ્રુવં વીર મુહૂર્તં સ્થીયતામિતિ
સાલ્વરાજા અને સૌભના વિનાશ માટે, મેં દારુકને કહ્યું, 'હે વિર, થોડી ક્ષણ માટે રથ રોક.'
તતોઽપ્રતિહતં દિવ્યમભોદ્યમતિવીર્યવત્। આગ્નેયમસ્ત્રં દયિતં સર્વસાહં મહાપ્રભમ્। યોજયં તત્રધનુષા દાનવાન્તકરં રણે
પછી મેં અપરાજેય અને દિવ્ય અગ્નિબાણ, જે દુશ્મનોનો વિનાશ કરે છે, મારા ધનુષ પર ચડાવ્યું અને યુદ્ધમાં દાનવોને નાશ કરનાર એ પ્રભાવશાળી શસ્ત્ર તૈયાર કર્યું.
યક્ષાણાં રાક્ષસાનાં ચ દાનવાનાં ચ સંયુગે। રાજ્ઞાં ચ પ્રતિલોમાનાં ભસ્માન્તકરણં મહત્
યક્ષ, રાક્ષસ, દાનવ અને વિરોધી રાજાઓ સામેના યુદ્ધમાં એ મહાશસ્ત્ર તેમને રાખ ભસ્મ કરી નાખે છે.
ક્ષુરાન્તમમલં ચક્રં કાલાન્તકયમોપમમ્। અનુમન્ત્ર્યાહમતુલં દ્વિષતાં વિનિબર્હણમ્
પછી મેં શુદ્ધ, કટારાની ધાર જેવું અને યુગના અંત જેવું ભયાનક, દુશ્મનોનો નાશ કરનાર સુદર્શન ચક્ર સ્મરણ કરીને બોલાવ્યું.
જહિ સૌભં સ્વવીર્યેણ યે ચાત્ર રિપવો મમ। ઇત્યુક્ત્વા ભુજવીર્યેણ તસ્મૈ પ્રાહિણવં રુષા
'તારા પોતાના બળથી સૌભને અને અહીંના મારા બધા દુશ્મનોને સંહાર,' એમ કહીને મેં ગુસ્સાથી એ ચક્રને મારા હાથના બળથી પ્રેરિત કર્યું.
રૂપં સુદર્શનસ્યાસીદાકાશે પતતસ્તદા। દ્વિતીયસ્યેવ સૂર્યસ્ યુગાન્તે પ્રતપિષ્યતઃ
એ સમયે, આકાશમાં ઉડતું સુદર્શન ચક્ર એવું તેજસ્વી લાગતું હતું કે જાણે યુગના અંતે બીજું સૂર્ય જ પ્રગટ્યું હોય.
તત્સમાસાદ્ય નગરં સૌભં વ્યપગતત્વિષમ્। મધ્યેન પાટયામાસ ક્રકચો દાર્વિવોચ્છ્રિતમ્
એ ચક્રે તેજ ગુમાવેલા સૌભનગરને ચીરી નાખ્યું, જેમ કશાળે ઊંચા લાકડાને બે ભાગે કાપી નાખે.
દ્વિધા કૃતં તતઃ સૌભં સુદર્શનબલાદ્ધતમ્। મહેશ્વરશરોદ્ધૂતં પપાત ત્રિપુરં યથા
સુદર્શનના બળથી સૌભ બે ભાગમાં વિભાજિત થયું અને મહેશ્વરના બાણથી ઘાયલ થઈ, તે ત્રિપુરા જેવું ધરાશાયી થયું.
તસ્મિન્નિપતિતે સૌભે ચક્રમાગાત્કરં મમ। પુનશ્ચાદાય વેગેન સાલ્વાયેત્યહમબ્રુવમ્
સૌભ પડી ગયું ત્યારે ચક્ર ફરી મારી હાથમાં આવી ગયું. મેં ઝડપથી એ પકડીને કહ્યું, 'હવે સલ્વા માટે!'
તતઃ સાલ્વં ગદાં ગુર્વીમાવિધ્યન્તે મહાહવે। દ્વિધા ચકાર સહસા પ્રજજ્વાલ ચ તેજસા
પછી મહાયુદ્ધમાં મેં ભારે ગદાથી સલ્વાને ઘાયલ કર્યો, એક જ ઘા સાથે એને બે ભાગમાં વિભાજિત કરી દીધો અને એ ગદા તેજથી પ્રજ્વલિત થઈ.
તસ્મિન્વિનિહતે વીરે દાનવાસ્ત્રસ્તચેતસઃ। હાહાભૂતા દિશો જગ્મુરર્દિતા મમ સાયકૈઃ
એ વિરનું વધ થતાં જ દાનવોના મનમાં ભય છવાઈ ગયો. મારા બાણોથી ઘાયલ થઈ, તેઓ 'હાય હાય' કરતા ચારે દિશામાં ભાગી ગયા.
તતોઽહંસમવસ્થાપ્યરથં સૌભસમીપતઃ। શઙ્ખં પ્રધ્માપ્ય હર્ષેણ સુહૃદઃ પર્યહર્ષયમ્
પછી મેં રથ સૌભની પાસે ઊભો રાખ્યો અને આનંદથી શંખ વગાડ્યો, જેના અવાજથી મારા મિત્રો આનંદિત થયા.
તન્મેરુશિખરાકારં વિધ્વસ્તાટ્ટાલગોપુરમ્। દહ્યમાનમભિપ્રેક્ષ્ય સ્ત્રિયસ્તાઃ સંપ્રદુદ્રુવુઃ
મેરુ પર્વતના શિખર જેવું સૌભનગર, જેના મિનારા અને દ્વાર તૂટી ગયા હતા અને જે અગ્નિમાં બળી રહ્યું હતું, એ જોઈને સ્ત્રીઓ ડરીને ભાગી પડી.
એવં નિહત્ય સમરે સૌભં સાલ્વં નિપાત્ય ચ। આનર્તાત્પુનરાગમ્ય સુહૃદાં પ્રીતિમાવહમ્
હું યુદ્ધમાં સૌભ અને શાલ્વને હરાવીને અનર્તથી પાછો ફર્યો અને મારા મિત્રો માટે આનંદ લાવ્યો.
તદેતત્કારણં રાજન્નાગમં નાગસાહ્વયમ્। યદ્યાગાં પરવીરઘ્ન ન હિ જીવેત્સુયોધનઃ
રાજા, આ જ કારણ છે કે હું આવ્યો છું અને નાગોને બોલાવ્યા છે. જો તમે યજ્ઞ કરશો તો દુશ્મનોને હરાવનાર સુયોધન જીવતો નહીં રહે.