તમુવાચ તદા ભીષ્મો દ્રોણો વિદુર એવ ચ। ક્ષમ્યતામિદમિત્યેવં સર્વં સમ્ભાવ્યતે ત્વયિ
ત્યારે ભીષ્મ, દ્રોણ અને વિદુરે કહ્યું: 'આ બધું માફ કરી દો; તારા માટે બધું શક્ય છે.'
ત્રયઃ કિલેમે હ્યધના ભવન્તિ। દાસઃ પુત્રશ્ચાસ્વતન્ત્રા ચ નારી। દાસસ્ય પત્ની ત્વધનસ્ય ભદ્રે હીનશ્વરા દાસધનં ચ સર્વમ્
ત્રણ જણ ધન વગરના કહેવાય છે: દાસ, પુત્ર અને સ્વતંત્રતા વિનાની સ્ત્રી; દાસની પત્ની અને ધનહીનની પત્ની, હે સુમને, દાસનું બધું માલકियत પણ અધિકાર વિનાનું હોય છે.
પ્રવિશ્ય રાજ્ઞઃ પરિવારં ભજસ્વ તત્તે કાર્યં શિષ્ટમાદિશ્યતેઽત્ર। ઈશાસ્તુ સર્વે તવ રાજપુત્રિ ભવન્તિ વૈ ધાર્તરાષ્ટ્રા ન પાર્થાઃ
રાજાના ઘરેણામાં પ્રવેશી સેવા કર; અહીં તને જે કરવું છે તે કહેવામાં આવશે. ધૃતરાષ્ટ્રના બધા પુત્રો હવે તારા સ્વામી છે, પાંડુપુત્રો નહીં.
અન્યં વૃણીષ્વ પતિમાશુ ભામિનિ યસ્માદ્દાસ્યં ન લભસિ દેવનેન। અવાચ્યા વૈ પતિષુ કામવૃત્તિ- ર્નિત્યં દાસ્યે વિદિતં તત્તવાસ્તુ
હે સુંદરિ, તું જલ્દી બીજો પતિ પસંદ કર, કારણ કે તને દાસીપણા ભાગ્યે મળતું નથી; પતિઓમાં ઇચ્છા વિશે બોલવું યોગ્ય નથી, પણ દાસીપણા તો તને હંમેશા જાણીતું છે.
પરાજિતો નકુલો ભીમસેનો યુધિષ્ઠરઃ સહદેવાર્જુનૌ ચ। દાસીભૂતા ત્વં હિ વૈ યાજ્ઞસેનિ પરાજિતાસ્તે પતયો નૈવ સન્તિ
નકુલ, ભીમસેન, યુધિષ્ઠિર, સહદેવ અને અર્જુન હારી ગયા છે; હે યાજ્ઞસેની, તું દાસી બની ગઈ છે અને તારા પતિઓ હવે તારા નથી.
પ્રયોજનં જન્મનિ કિં ન મન્યતે પરાક્રમં પૌરુષં ચૈવ પાર્થટઃ। પાઞ્ચાલ્યસ્ય દ્રુપદસ્યાત્મજામિમાં સભામધ્યે યો વ્યદેવીદ્ગ્લહેષુ
જન્મનો શું ઉપયોગ જો પુરુષાર્થ અને પરાક્રમનું મૂલ્ય ન માનવામાં આવે? સભામાં, કોણે દ્યુતમાં દ્રુપદપુત્રીને દાવ પર લગાવી?
તદ્વૈ શ્રુત્વા ભીમસેનોઽત્યમર્ષી ભૃશં નિશશ્વાસ તદાઽર્તરૂપઃ। રાજાનુગો ધર્મપાશાનુબદ્ધો દહન્નિવૈનં ક્રોધસંરક્તદૃષ્ટિઃ
આ સાંભળીને ભીમસેન ખૂબ જ ગુસ્સે થયો, દુ:ખથી ઊંડો શ્વાસ લીધો; રાજાના અને ધર્મના બંધનથી બંધાયેલો, ક્રોધથી તેની આંખો લાલ થઈ ગઈ.
નાહં કુપ્યે સૂતપુત્રસ્ય રાજ- ન્નેષ સત્યં દાસધર્મઃ પ્રદિષ્ટઃ। કિં વિદ્વિષો વૈ મામેવં વ્યાહરેયુ- ર્નાદેવીસ્ત્વં યદ્યનયા નરેન્દ્ર
હું રથચાલકપુત્ર પર ગુસ્સો થતો નથી, હે રાજા; આ ખરેખર દાસધર્મ છે. મારા દુશ્મનો કેમ આવી રીતે બોલે? જો તું અયોગ્ય વર્તે છે તો તું દેવી નથી, હે રાજા.
ભીમસેનવચઃ શ્રુત્વા રાજા દુર્યોધનસ્તદા। યુધિષ્ઠિરમુવાચેદં તૂષ્ણીમ્ભૂતમચેતનમ્
ભીમસેનના વચન સાંભળીને રાજા દુર્યોધને યુધિષ્ઠિરને કહ્યું, જે ચૂપ અને શૂન્ય હતો.
ભીમાર્જુનૌ યમૌ ચૈવ સ્થિતૌ તે નૃપ શાસને। પ્રશ્નં બ્રૂહિ ચ કૃષ્ણાં ત્વમજિતાં યદિ મન્યસે
ભીમ, અર્જુન અને બંને જમાઈ તારા આદેશમાં ઊભા છે, હે રાજા; જો તું કૃષ્ણાને અજેય માને છે તો એને પ્રશ્ન પુછ.
એવમુક્ત્વા તુ કૌન્યેયમપોહ્ય વસનં સ્વકમ્। સ્મયન્નિવેક્ષ્ય પાઞ્ચાલીમૈશ્વર્યમદમોહિતઃ
આ રીતે બોલીને કર્ણપુત્રે પોતાનું વસ્ત્ર ઉતારી, હસતાં હસતાં દ્રૌપદી તરફ જોયું, સંપત્તિના ઘમંડમાં ચૂર હતો.
કદલીદણ્ડસદૃશં સર્વલક્ષણસંયુતમ્। ગજહસ્તપ્રતીકાશં વજ્રપ્રતિમગૌરવમ્
એનું જાંઘ કેળાના ડાંગર જેવી, સર્વ લક્ષણોથી યુક્ત, હાથીના સુંડ જેવી અને વજ્ર જેવી ગૌરવશાળી હતી.
અભ્યુત્સ્મયિત્વા રાધેયં ભીમમાધર્ષયન્નિવ। દ્રૌપદ્યાઃ પ્રેક્ષમાણાયાઃ સવ્યમૂરુમદર્શયત્
ભીમે કર્ણનો ઉપહાસ કરીને, જાણે તેને ઉશ્કેરતો હોય તેમ, દ્રૌપદી સામે ડાબો જાંઘ બતાવ્યો, જ્યારે દ્રૌપદી આ બધું જોઈ રહી હતી.
ભીમસેનસ્તમાલોક્ય નેત્રે ઉત્ફાલ્ય લોહિતે। પ્રોવાચ રાજમધ્યે તં સભાં વિશ્રાવયન્નિવ
ભીમસેને આ જોઈને લાલ લાલ આંખો પહોળી કરી અને સભામાં બધાના વચ્ચે, જાણે બધાએ સાંભળે તેમ, બોલ્યો.
પિતૃભિઃ સહ સાલોક્યં મા સ્મ ગચ્છેદ્વૃકોદરઃ। યદ્યેતમૂરું ગદયા ન ભિન્દ્યાં તે મહાહવે
વૃકોદર પોતાના પિતૃઓ સાથે એક જ લોકમાં ન જાય, જો હું મહાયુદ્ધમાં તારી આ જાંઘ ગદા વડે ન તોડી નાખું.
ક્રુદ્ધસ્ય તસ્ય સર્વેભ્યઃ સ્રોતોભ્યઃ પાવકાર્ચિષઃ। વૃક્ષસ્યેવ વિનિશ્વેરુઃ કોટરેભ્યઃ પ્રદહ્યતઃ
ક્રોધિત ભીમના શરીરના દરેક રંધ્રમાંથી જાણે બળતા વૃક્ષના ખોખમાંથી અગ્નિની જ્વાળા નીકળે તેમ અગ્નિ પ્રસરી ગઈ.
પરં ભયં પશ્યત ભીમસેના- ત્તદ્બુધ્યધ્વં પાર્થિવાઃ પ્રાતિપેયાઃ। દૈવેરિતો નૂનમયં પુરસ્તા- ત્પરોઽનયો ભરતેષૂદપાદિ
પ્રીતિપ વંશના રાજાઓ, જુઓ કે ભીમસેનમાંથી કેટલું મોટું ભય ઊભું થયું છે, સમજો કે ભાગ્યે લખાયેલો કોઈ મોટો અનર્થ હવે ભરતોમાં આવી ગયો છે.
અતિદ્યૂતં કૃતમિદં ધાર્તરાષ્ટ્ર યસ્માત્સ્ત્રિયં વિવદધ્વં સભાયામ્। યોગક્ષેમૌ નશ્યતો વઃ સમગ્રૌ પાપાન્મન્ત્રાન્કુરવો મન્ત્રયન્તિ
ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રોએ આ અતિશય જુગાર કર્યો છે, કેમ કે તમે સભામાં સ્ત્રી માટે ઝઘડો કરો છો; હવે તમારું સુખ-શાંતિ બધી નાશ પામે છે, કારણ કે કૌરવો દુષ્કર્મોની યોજના ઘડે છે.
ઇમં ધર્મં કુરવો જાનતાશુ ધ્વસ્તે ધર્મે પરિષત્સમ્પ્રદુષ્યેત્। ઇમાં ચેત્પૂર્વં કિતવોઽગ્લહિષ્ય- દીશોઽભવિષ્યદપરાજિતાત્મા
કૌરવો, તમે આ ધર્મ જાણો છો તો તરત જ યોગ્ય પગલું ભરો; જ્યારે ધર્મ નાશ પામે છે ત્યારે સભા પણ બગડી જાય છે. જો જુગારી પહેલાં હારી ગયો હોત તો તે નિર્બળ અને પરાજિત થઈ ગયો હોત.
સ્વપ્ને યથૈતદ્વિજિતં ધનં સ્યા- દેવં મન્યે યસ્ય દીવ્યત્યનીશઃ। ગાન્ધારરાજસ્ય વચો નિશમ્ય ધર્માદસ્માત્કુરવો માઽપયાત
જેમ સપનામાં મળેલું ધન સાચું નથી, તેમ જે જુગાર રમવામાં અધિકાર નથી, તેના માટે જીતેલું પણ ખોટું જ છે. ગાંધારના રાજાના શબ્દો સાંભળી, કૌરવો, ધર્મ છોડશો નહીં.
ભીમસ્ય વાક્યે તદ્વદેવાર્જુનસ્ય સ્થિતોઽહં વૈ યમયોશ્ચૈવમેવ। યુધિષ્ઠિરં તે પ્રવદન્ત્વનીશ- મથો દાસ્યાન્મોક્ષસે યાજ્ઞસેનિ
હું ભીમ, અર્જુન અને બંને ભાઈઓના વચન પર અડગ છું; તેઓ યુધિષ્ઠિરને નિર્બળ કહે છે, અને પછી તું, યાજ્ઞસેની, મુક્ત થાશે.
ઈશો રાજા પૂર્વમાસીદ્ગ્લહે નઃ કુન્તીસુતો ધર્મરાજો મહાત્મા। ઈશસ્ત્વયં કસ્ય પરાજિતાત્મા તજ્જાનીધ્વં કુરવઃ સર્વ એવ
પહેલા અમારો રાજા કુંતીપુત્ર, મહાત્મા ધર્મરાજ હતો; હવે જ્યારે તે પરાજિત થયો છે, તો કોણ રાજા છે? હે કૌરવો, તમે બધાએ આ જાણવું જોઈએ.
દુશ્શાસન નિબોધેદં વચનં વૈ પ્રભાષિતમ્। કિમનેન ચિરં વીર નયસ્વ દ્રપદાત્મજામ્। દાસીભાવેન ભુઙ્ક્ષ્વ ત્વં યથેષ્ટં કુરુનન્દન
દુશાસન, આ કહેલું વચન સાંભળ; હે વીર, હવે શા માટે વિલંબ કરે છે? દ્રુપદની પુત્રીને લઈ જા અને કૌરવકુળના આનંદરૂપ, દાસી તરીકે તેને મનગમતું ભોગવી લે.
તતો ગાન્ધારરાજસ્ય પુત્રઃ શકુનિરબ્રવીત્। સાધુ કર્ણ મહાબાહો યથેષ્ટં ક્રિયતામિતિ
પછી ગાંધારના રાજાના પુત્ર શકુને કહ્યું: 'શાબાશ કર્ણ, મહાબાહુ, હવે જે તારે મનગમતું હોય તે કર.'
તતો દુશ્શાસનસ્તૂર્ણં દ્રુપદસ્ય સુતાં બલાત્। પ્રવેશયિતુમારબ્ધઃ સ ચકર્ષ દુરાત્મવાન્।। તતો વિક્રોશતિ તદા પાઞ્ચાલી વરવર્ણિની
પછી દુશાસને તરત જ દ્રુપદની પુત્રીને બળજબરીથી અંદર ખેંચવા લાગ્યો; એ દુષ્ટે તેને ખેંચી, ત્યારે સુંદર પાંંચાલી ઉંચે અવાજે રડવા લાગી.
પરિત્રાયસ્વ માં ભીષ્ણ દ્રોણ દ્રૌણે તથા કૃપ। પરિત્રાયસ્વ વિદુર ધર્મિષ્ઠો ધર્મવત્સલ
હે ભીષ્મ, દ્રોણ, અશ્વત્થામા અને કૃપ, મને બચાવો; હે વિદુર, ધર્મનિષ્ઠ અને ધર્મપ્રેમી, મને બચાવો.
ધૃતરાષ્ટ્ર મહારાજ પરિત્રાયસ્વ વૈ સ્નુષામ્। ગાન્ધારિ ત્વં મહાભાગે સર્વજ્ઞે સર્વદર્શિનિ। પિરત્રાયસ્વ માં ભીરું સુયોધનભયાર્દિતામ્
હે ધૃતરાષ્ટ્ર મહારાજ, તમારી વહુને બચાવો; હે ગાંધારી, મહાભાગ્યવાળી, સર્વજ્ઞાની અને સર્વદ્રષ્ટા, મને બચાવો, હું ભયભીત છું અને દુશાસનના ભયથી ત્રાસી છું.
ત્વમાર્યે વીરજનનિ કિં માં પશ્યસિ યાદવીમ્। ક્લિશ્યમાનામનાર્યેણ ન ત્રાયસિવ વધૂં સ્વકામ્
હે આર્યે, વીરપુત્રોની માતા, તું મને કેમ માત્ર જોઈ રહી છે? હું યાદવકુળની છોકરી, અયોગ્યના હાથમાં પીડાઈ રહી છું, તું પોતાની વહુને બચાવતી નથી.
યદિ લાલપ્યમાનાં માં ન કશ્ચિત્કિઞ્ચિદબ્રવીત્। હા હતાઽસ્મિ સુમન્દાત્મા સુયોધનવશં ગતા
જો હું રડું છું અને કોઈ પણ કંઈ બોલતું નથી, તો હાય, હું તો બેચારી, સુયોધનના અધિકારમાં પડી ગઈ અને હવે મારું બધું બરબાદ થઈ ગયું.
ન વૈ પાણ્ડુર્નરપતિર્ન ધર્મો ન ચ દેવરાટ્। ન ચાયુર્નાશ્વિનૌ વાઽપિ પરિત્રાયન્તિ વૈ સ્નુષામ્।। ધિક્કષ્ટં યદિ જીવેયં મન્દભાગ્યા પતિવ્રતા
ન તો પાંડુરાજા, ન ધર્મ, ન દેવરાજ, ન આયુષ્ય, ન અશ્વિનીકુમારો તમારી વહુને બચાવે છે. ધિક્કાર છે, જો હું દુર્ભાગ્યવાળી અને પતિવ્રતા જીવતી રહીશ.