સ શોણિતપુરે રાજ્યં ચકારાપ્રતિમો બલી। ત્રાસિતાશ્ચ સુરાઃ સર્વે તેન બાણેન પાણ્ડવ
એ બાણે શોણિતપુરમાં પોતાની રાજગાદી સંભાળી, અને એના બલને કોઈ સરખાવું નહોતું; એના કારણે બધા દેવતાઓ ડરી ગયા, હે પાંડવ.
વિજિત્ય વિબુધાન્સેન્દ્રાન્બાણઃ સંવત્સરાન્બહૂન્। અશાસત મહદ્રાજ્યં કુબેર ઇવ ભારત
બાણે દેવતાઓ અને ઇન્દ્રને જીત્યા પછી ઘણા વર્ષો સુધી મહાન રાજ્ય પર શાસન કર્યું, જેમ કુબેર કરે છે, હે ભારત.
તતો રાજન્નુષા નામ બાણસ્ય દુહિતા યથા। યેનોપાયેન કૌન્તેય અનિરુદ્ધો મહાદ્યુતિઃ
પછી, રાજા, બાણની પુત્રી ઉષા નામની એક કન્યા હતી. કુંતીપુત્ર, મહાપ્રભાવી અનિરુદ્ધને કઈ રીતે—
પ્રાદ્યુમ્નિસ્તામુષાં પ્રાપ્ય પ્રચ્છન્નઃ પ્રમુમોદ હ। અથ બાણો મહાતેજાસ્તદા તત્ર યુધિષ્ઠિર
પ્રદ્યુમ્ને ગુપ્ત રીતે ઉષાને પામી આનંદ કર્યો. ત્યારબાદ, યુધિષ્ઠિર, મહાશક્તિશાળી બાણ—
તં ગૃહ્યનિલયં જ્ઞાત્વા પ્રાદ્યુમ્નિં સુતયા તદા। ગૃહીત્વા કારયામાસ વસ્તું કારાગૃહે બલાત્
બાણે જાણ્યું કે પ્રદ્યુમ્ન તેની પુત્રી સાથે તેના ઘરમાં છે, તો તેણે તેને પકડીને જબરદસ્તી કેદખાનામાં પુરાવી દીધો.
સ કુમારઃ સુખાર્હોઽથ તદા દુઃખસમન્વિતઃ। બામેન ઘાતિતો રાજન્નનિરુદ્ધો મુમોહ ચ
એ યુવાન, સુખ માટે લાયક હોવા છતાં, ત્યારે દુઃખમાં ફસાઈ ગયો. બાણના ઘા ખાઈને, રાજા, અનિરુદ્ધ બેહોશ થઈ ગયો.
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ નારદો મુનિપુઙ્ગવઃ। દ્વારકાં પ્રાપ્ય કૌન્તેય કૃષ્ણં દૃષ્ટ્વા વચોઽબ્રવીત્
એ જ સમયે મહાન ઋષિ નારદ દ્વારકામાં પહોંચ્યા અને કુંતીપુત્ર કૃષ્ણને મળીને એમણે કહ્યું—
કૃષ્ણ કૃષ્ણ મહાબાહો યદૂનાં કીર્તિવર્ધન। પૌત્રસ્તે બાધ્યમાનોઽત્ર બાણેનામિતતેજસા
"કૃષ્ણ, કૃષ્ણ, મહાબાહુ, યાદવોની કીર્તિ વધારનાર, તારો પૌત્ર અહીં અસીમ શક્તિશાળી બાણના હાથમાં પીડાઈ રહ્યો છે."
કૃચ્છ્રં પ્રાપ્તોઽનિરુદ્ધો વૈ શેતે કારાગૃહે સદા। એતદુક્ત્વા સુરર્ષિર્વૈ બાણસ્યાથ પુરં યયૌ
"અનિરુદ્ધ મોટાં સંકટમાં પડીને હંમેશા કેદખાનામાં પડ્યો છે." આવું કહી દેવતાઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા ઋષિ બાણના શહેર તરફ ગયા.
નારદસ્ય વચઃ શ્રુત્વા તતો રાજઞ્જનાર્દનઃ। જાહૂય બલદેવં હિ પ્રદ્યુમ્નં ચ મહાદ્યુતિમ્
નારદના વચન સાંભળી, રાજા, જનાર્દને તરત જ બલદેવ અને તેજસ્વી પ્રદ્યુમ્નને બોલાવ્યા.
આરુરોહ ગરુત્મન્તં તાભ્યાં સહ જનાર્દનઃ। તતઃ સુપર્ણમારુહ્ય જયાય ભરતર્ષભ
પછી જનાર્દન એ બંને સાથે ગરુડ પર ચઢ્યા. એ પછી, ભરતવંશી, તેઓ વિજય માટે સુપર્ણ પર આરૂઢ થયા.
જગ્મુઃ ક્રુધા મહાવીર્યા બાણસ્ય નગરં પ્રતિ। અથાસાદ્ય મહારાજ તત્પુરં દદૃશુશ્ચ તે
મહાશક્તિશાળી અને ક્રોધથી ભરેલા તેઓ બાણના શહેર તરફ ગયા; અને, મહારાજા, ત્યાં પહોંચી એ શહેરને જોયું.
તામ્રપ્રાકારસઙ્ગુપ્તાં હેમપ્રાસાદસઙ્કુલામ્। દૃષ્ટ્વા મુદા યુતાઃ સર્વે વિસ્મયં પરમં યયુઃ
તામ્રની દીવાલોથી રક્ષાયેલું અને સોનાના મહેલો ભરેલું એ શહેર જોઈને, બધા આનંદથી ભરાયા અને અતિ આશ્ચર્યમાં પડી ગયા.
તથા બાણપુરસ્યાસન્દ્વારસ્થા દેવતાઃ સદા। મહેશ્વરો ગુહશ્ચૈવ ભદ્રકાલી વિનાયકઃ
બાણના શહેરના દ્વાર પર હંમેશા દેવતાઓ ઊભા રહેતા: મહેશ્વર, ગુહ, ભદ્રકાળી અને વિનાયક.
અથ કૃષ્ણો બલાજ્જિત્વા દ્વારપાલાન્યુધિષ્ઠિર। સુસઙ્ક્રુદ્ધો મહાતેજાઃ શઙ્ખચક્રગદાસિભૃત્
પછી કૃષ્ણે બળપૂર્વક દ્વારપાળોને હરાવી દીધા, યુધિષ્ઠિર, અને ખૂબ જ ક્રોધિત થઈને, શંખ, ચક્ર, ગદા અને ખડગ ધારણ કરીને—
આસસાદોત્તરદ્વારં શઙ્કરેણાભિરક્ષિતમ્। તત્ર તસ્થૌ મહાતેજાઃ શૂલપાણિર્મહેશ્વરઃ
ઉત્તર દ્વાર પાસે પહોંચ્યા, જ્યાં શંકર રક્ષા કરતા હતા. ત્યાં મહાશક્તિશાળી મહેશ્વર ત્રિશૂલ લઈને ઊભા હતા.
પિનાકં સશરં ગૃહ્ય બાણસ્ય હિતકામ્યયા। જ્ઞાત્વા તમાગતં કૃષ્ણં વ્યાદિતાસ્યમિવાન્તકમ્
પિનાક ધનુષ્ય અને બાણો લઈને, બાણના હિત માટે, કૃષ્ણ આવ્યો છે એ જાણીને, તેઓ મરણદેવતા જેવું મોટું મોં ખોલીને ઊભા રહ્યા.
તતસ્તૌ ચક્રતુર્યુદ્ધં વાસુદેવમહેશ્વરૌ। તદ્યુદ્ધમભવદ્ઘોરમચિન્ત્યં રોમહર્ષણમ્
પછી વાસુદેવ અને મહેશ્વર એ બંને વચ્ચે યુદ્ધ થયું; એ યુદ્ધ ભયાનક, અકલ્પ્ય અને રોમાંચક હતું.
અન્યોન્યં તૌ તતક્ષાતે અન્યોન્યજયકાઙ્ક્ષિણૌ। દિવ્યાન્યસ્ત્રાણિ તૌ દેવૌ ક્રુદ્ધૌ મુમુચતુસ્તદા
એકબીજાને હરાવાની ઇચ્છાથી એ બંનેએ પરસ્પર ઘા કર્યા; ગુસ્સામાં બંને દેવોએ દિવ્યાસ્ત્રો છોડ્યા.
તતઃ કૃષ્ણો રણં કૃત્વા મુહૂર્તં શૂલપાણિના। વિજિત્ય તં મહાદેવં તતો યુદ્ધે શૂલપાણિના। અન્યાંશ્ચ જિત્વા દ્વારસ્થાન્પ્રવિવેશ પુરોત્તમમ્
પછી કૃષ્ણે થોડો સમય ત્રિશૂલધારી સાથે યુદ્ધ કરીને, મહાદેવને યુદ્ધમાં હરાવ્યા; અને બીજા દ્વારપાળોને પણ હરાવીને, શ્રેષ્ઠ શહેરમાં પ્રવેશ કર્યો.
પ્રવિશ્ય બાણમાસાદ્ય સ તત્રાથ જનાર્દનઃ। ચક્રે યુદ્ધં મહાક્રુદ્ધસ્તેન બાણેન ભરતર્ષભ
પછી જનાર્દન ત્યાં બાણને મળીને, ભારે ક્રોધથી તેની સાથે યુદ્ધ કરવા લાગ્યા, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
બાણોઽપિ સર્વશસ્ત્રાણિ શિતાનિ ભરતર્ષભ। સુસઙ્ક્રુદ્ધસ્તદા યુદ્ધે પાતયામાસ કેશવે
બાણ પણ, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તે યુદ્ધમાં ખૂબ જ ગુસ્સે થઈને, પોતાના બધા તીક્ષ્ણ શસ્ત્રો કેશવ પર વરસાવ્યા.
પુનરુદ્યમ્ય શસ્ત્રાણિ સહસ્રં સર્વબાહુભિઃ। મુમોચ બાણઃ સઙ્ક્રુદ્ધઃ કૃષ્ણં પ્રતિ રણાજિરે
પછી બાણે પોતાના બધા હાથોથી હજાર શસ્ત્રો ઉઠાવી, ક્રોધથી યુદ્ધભૂમિમાં કૃષ્ણ તરફ ફેંક્યા.
તતઃ કૃષ્ણસ્તદા કૃત્ત્વા તાનિ સર્વાણિ ભારત। કૃત્ત્વા મુહૂર્તં બાણેન યુદ્ધં રાજન્નગોક્ષજઃ
પછી કૃષ્ણે, હે ભરત, તે બધા શસ્ત્રો કાપી નાખ્યા અને થોડો સમય બાણ સાથે પોતાના શસ્ત્રોથી યુદ્ધ કર્યું.
ચક્રમુદ્યમ્ય રોષાદ્વૈ દિવ્યં શસ્ત્રોત્તમં તતઃ। સહસ્રબાહૂંશ્ચિચ્છેદ બાણસ્યામિતતેજસઃ
પછી કૃષ્ણે ગુસ્સાથી પોતાનું દિવ્ય અને શ્રેષ્ઠ ચક્ર ઉઠાવી, તેજસ્વી બાણના હજારો હાથ કાપી નાખ્યા.
તતો બાણો મહારાજ કૃષ્ણેન ભૃશપીડિતઃ। ભિન્નબાહુઃ પપાતાશુ વિશાખ ઇવ પાદપઃ
પછી, હે મહારાજા, કૃષ્ણના ભારે પ્રહારથી બાણના હાથ તૂટી ગયા અને તે વીજળી પડેલા વૃક્ષની જેમ ધરાશાયી થયો.
સ પાતયિત્વા બાણૈસ્તં બાણં કૃષ્ણસ્ત્વરાન્વિતઃ। પ્રાદ્યુમ્નિં મોચયામાસ ક્ષિપ્રં રાજગૃહાત્તદા
કૃષ્ણે તીક્ષ્ણ બાણોથી બાણને પરાસ્ત કરીને, તાત્કાલિક રાજમહેલમાંથી પ્રદ્યુમ્નને મુક્ત કર્યો.
મોક્ષયિત્વાઽથ ગોવિન્દઃ પ્રાદ્યુમ્નિં સહ ભાર્યયા। બાણસ્ય સર્વરત્નાનિ અસઙ્ખ્યાનિ જહાર સઃ
પછી ગોવિંદે પ્રદ્યુમ્ન અને તેની પત્નીને મુક્ત કરીને, બાણના અનગણિત ખજાનાં લઈ લીધાં.
ગોધનાનિ ચ સર્વસ્વં સ બાણસ્યાલયે બલાત્। જહાર ચ હૃષીકેશો યદૂનાં કુલવર્ધનઃ
હૃષીકેશ, યદુવંશને વધારનાર, બળપૂર્વક બાણના ઘરમાં રહેલું બધું ધન અને પશુઓ પણ લઈ ગયા.
તતઃ સ સર્વરત્નાનિ ચાહૃત્ય મધુસૂદનઃ। ક્ષિપ્રમારોપયાઞ્ચક્રે સર્વસ્વં ગરુડોપરિ
પછી મધુસૂદને બધું ખજાનાં એકઠું કરીને, ઝડપથી બધું ધન ગરુડ પર લદાવ્યું.