એવં પ્રાપ્ય પુરં રમ્યં દુરાધર્પં સમન્તતઃ।। અર્થસિદ્ધિં ત્વનુપમાં જરાસન્ધોઽભિમન્યતે
આ રીતે, જ્યારે એ સુંદર અને સર્વત્ર અપરાજેય શહેરમાં પહોંચ્યો, ત્યારે જરાસંધએ પોતાને અનન્ય સફળતાવાન માન્યો.
એવમુક્ત્વા તતઃ સર્વે ભ્રાતરો વિપુલૌજસઃ
આ રીતે કહ્યા પછી, બધા મહાબળવાન ભાઈઓ—
વાર્ષ્ણેયઃ પાણ્ડવૌ ચૈવ પ્રતસ્થુર્માગધં પુરમ્। હૃષ્ટપુષ્ટજનોપેતં ચાતુર્વર્ણ્યસમાકુલમ્
વૃષ્ણિવંશી અને બંને પાંડવો, આનંદિત અને સુખી લોકોથી ભરેલા, ચારેય વર્ણના લોકોથી ગંજાયેલા માગધ શહેર તરફ ચાલ્યા.
સ્ફીતોત્સવમનાધૃષ્યમાસેદુશ્ચ ગિરિવ્રજતમ્। તતો દ્વારમનાસાદ્ય પુરસ્ય ગિરિમુચ્છ્રિતમ્
તેઓ ઉત્સવો અને સમૃદ્ધિથી ફૂલેલા, અપરાજેય ગિરિવ્રજ પાસે પહોંચ્યા અને પછી શહેરના દ્વાર પાસે ઊંચા પર્વતને જોયો.
બાર્હદ્રથૈઃ પૂજ્યમાનં તથા નગરવાસિભિઃ। માગધાનાં તુ રુચિરં ચૈત્યકાન્તરમાદ્રવન્
બાર્હદ્રથો અને શહેરના રહેવાસીઓએ તેમનું સન્માન કર્યું, અને પછી તેઓ માગધોના સુંદર ચૈત્યવનમાં પ્રવેશ્યા.
યત્ર માંસાદમૃષભમાસસાદ બૃહદ્રથઃ। તં હત્વા માસતાલાભિસ્તિસ્રો ભેરીકારયત્
ત્યાં બૃહદ્રથે માંસખોર વાછરડાને જોયો; તેને મારીને એના માંસ માટે ત્રણ ભેરી વગડાવી.
સ્વપુરે સ્થાપયામાસ તેન ચાનહ્ય ચર્મણા। યત્ર તાઃ પ્રાણદન્ભેર્યો દિવ્યપુષ્પાવચૂર્ણિતાઃ
એ ભેરીઓ પોતાના શહેરમાં મુકાવી, અને એ વાછરડાની ચામડીથી ઢાંકી, જ્યાં એ ભેરીઓ દૈવી ફૂલો છાંટી વાગતી રહી.
ભઙ્ક્ત્વા ભેરીત્રયં તેઽપિ ચૈત્યપ્રાકારમાદ્રવન્। દ્વારતોઽભિમુખાઃ સર્વે યયુર્નાનાયુધાસ્તધા
એ ત્રણેય ભેરી તોડી, તેઓ ચૈત્યની દીવાલ તરફ દોડી ગયા; બધા જુદા-જુદા શસ્ત્રોથી સજ્જ થઈને સીધા દ્વાર તરફ આગળ વધ્યા.
માગધાનાં સુરુચિરં ચૈત્યકં તં સમાદ્રવન્। શિરસીવ સમાઘ્નન્તો જરાસન્ધં જિઘાંસ્વઃ
તેઓ માગધોના તેજસ્વી ચૈત્ય તરફ દોડી ગયા, જાણે જરાસંધનું માથું ફોડી નાખવા ઈચ્છે છે, એમ તેને મારવા ઉત્સુક હતા.
સ્થિરં સુવિપુલં શૃઙ્ગં સુમહત્તત્પુરાતનમ્। અર્ચિતં ગન્ધમાલ્યૈશ્ચ સતતં સુપ્રતિષ્ઠિતમ્
એ શિખર મજબૂત, વિશાળ અને પ્રાચીન હતું, હંમેશા સુગંધિત ફૂલોની વેણીઓથી શોભાયમાન અને સારી રીતે સ્થાપિત હતું.
વિપુલૈર્બાહુભિર્વીરસ્તેઽભિહત્યાભ્યપાતયન્। તતસ્તે માગધં હૃષ્ટાઃ પુરં પ્રવિવિશુસ્તદા
એ વીરોએ પોતાના વિશાળ બાહુઓથી એ શિખરને તોડી પાડી દીધું; પછી આનંદથી તેઓ માગધ શહેરમાં પ્રવેશ્યા.
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ બ્રાહ્મણા વેદપારગાઃ। દૃષ્ટ્વા તુ દુર્નિમિત્તાનિ જરાસન્ધમદર્શયન્
એ જ સમયે, વેદોમાં પારંગત બ્રાહ્મણોએ અશુભ સંકેતો જોઈને જરાસંધને બતાવ્યા.
પર્યુગ્ન્યકુર્વંશ્ચ નૃપં દ્વિરદસ્થં પુરોહિતાઃ। તતસ્તચ્છાન્તયે રાજા જરાસન્ધઃ પ્રતાપવાન્। દીક્ષિતો નિયમસ્થોઽસાવુપવાસપરોઽભવત્
પુરોહિતોએ હાથી પર બેઠેલા રાજાને શાંતિવિધિ કરાવી; પછી એ અશુભતા દૂર કરવા માટે પરાક્રમી જરાસંધ રાજાએ વ્રત ધારણ કર્યું અને ઉપવાસમાં લાગ્યો.
સ્નાતકવ્રતિનસ્તે તુ બાહુશસ્ત્રા નિરાયુધાઃ। યુયુત્સવઃ પ્રવિવિશુર્જરાસન્ધેન ભારત
પણ જે શિષ્યવ્રત પૂર્ણ કરી ચૂક્યા હતા, એવા બાહુબલીઓ, નિશસ્ત્ર અને મલ્લયુદ્ધમાં નિપુણ, જરાસંધ સાથે મુકાબલો કરવા પ્રવેશ્યા, હે ભારત.
ભક્ષ્યમાલ્યાપણાનાં ચ દદૃશુઃ શ્રિયમુત્તમામ્। સ્ફીતાં સર્વગુણોપેતાં સર્વકામસમૃદ્ધિનામ્
તેઓએ ખાદ્ય અને ફૂલોની દુકાનોમાં સર્વોત્તમ સમૃદ્ધિ જોઈ, જે સર્વ ગુણોથી ભરપૂર અને ઇચ્છિત દરેક સુખ-સગવડથી ભરેલી હતી.
તાં તુ દૃષ્ટ્વા સમૃદ્ધિં તે વીથ્યાં તસ્યાં નરોત્તમાઃ। રાજમાર્ગેણ ગચ્છન્તઃ કૃષ્ણભીમધનઞ્જયાઃ। બલાદ્ગૃહીત્વા માલ્યાનિ માલાકારાન્મહાબલાઃ
તે સમૃદ્ધિ જોઈને કૃષ્ણ, ભીમ અને ધનંજય રાજમાર્ગે આગળ વધ્યા અને શક્તિશાળી માલાકારો પાસેથી જોરથી ફૂલોની માળા લઈ લીધી.
કર્પૂરશૃઙ્ગં કોષ્ઠં ચ સફલં ચાન્તરાપણે। વૈશ્યાદ્બલાદ્ગૃહીત્વા તે વિહૃત્ય ચ મહારથાઃ
પછી મહાબલી યુદ્ધવીરો એ વેપારી પાસેથી અંદરની દુકાનમાંથી કપૂર, સુગંધિત શૃંગ અને ફળો જોરથી લઈ મોજમાં ફર્યા.
વિરાગવસનાઃ સર્વે સ્રગ્વિણો મૃષ્ટકુણ્ડલાઃ। નિવેશનમથાજગ્મુર્જરાસન્ધસ્ય ધીમતઃ
બધા વિરંગી વસ્ત્રો પહેરી, ગળામાં માળા અને ચમકતા કુંડળો પહેરી, પછી બુદ્ધિશાળી જરાસંધના મહેલમાં પ્રવેશ્યા.
ગોવાસમિવ વીક્ષન્તઃ સિંહા હૈમવતા યથા। શાલસ્તમ્ભનિભાસ્તેષાં ચન્દનાગુરુરૂષિતાઃ
તેઓ ગાયના ચામડાં પહેરેલા હિમાલયના સિંહો જેવા લાગતા, તેમના હાથો શાલ વૃક્ષના થાંભલાં જેવી મજબૂત અને ચંદન, અગરૂ અને સુગંધથી સુગંધિત હતા.
અશોભન્ત મહારાજ બાહવો યુદ્ધશાલિનામ્। તાન્દૃષ્ટ્વા દ્વિરદપ્રખ્યાઞ્શાલસ્કન્દાનિવોદ્ગતાન્
હે રાજા, યુદ્ધમાં નિપુણ એવા તેમના હાથો હાથીના સુંડ જેવી દીप्तિમાન લાગતા, જાણે શાલ વૃક્ષમાંથી બહાર નીકળ્યા હોય.
વ્યૂઢોરસ્કાન્માગધાનાં વિસ્મયઃ સમપદ્યત। `અદ્વારેણાભ્યવસ્કન્દ્ય વિવિશુર્માગધાલયમ્
મગધના પહોળા છાતીવાળા લોકો તેમને જોઈ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા, અને તેઓ બાજુના દરવાજેથી મગધના રાજમહેલમાં પ્રવેશ્યા.
તે ત્વતીત્ય જનાકીર્ણાઃ કક્ષાસ્તિસ્રો નરર્ષભાઃ। અહઙ્કારેણ રાજાનમુપતસ્થુર્ગતવ્યથાઃ
એ પુરુષશ્રેષ્ઠોએ ત્રણ ભીડભરી ઓટલીઓ પાર કરી અને ગર્વભેર, નિર્ભય થઈને રાજા પાસે પહોંચ્યા.
ભો શબ્દેનૈવ રાજાનમુચુસ્તે તુ મહારથાઃ'। તાન્પાદ્યમધુપર્કાર્હાન્ગવાર્હાન્સત્કૃતિં ગતાન્। પ્રત્યુત્થાય જરાસન્ધ ઉપતસ્થે યથાવિધિ
મહાબલી યુદ્ધવીરો રાજાને 'હો' કહી સંબોધ્યા. તેમને જોઈ, જે પાદ્ય, મધુપર્ક અને ગાય જેવી સન્માનની લાયક હતા, જરાસંધે ઊભા રહી વિધિ મુજબ તેમનું સ્વાગત કર્યું.
ઉવાચ ચૈતાન્રાજાઽસૌ સ્વાગતં વોસ્ત્વિતિ પ્રભુઃ। મૌનમાસીત્તદા પાર્થભીમયોર્જનમેજય
એ રાજાએ તેમને કહ્યું: 'તમારું સ્વાગત છે.' એ સમયે પાર્થે અને ભીમ શાંત રહ્યા, હે જનમેજય.
તેષાં મધ્યે મહાબુદ્ધિઃ કૃષ્ણો વચનમબ્રવીત્। વક્તું નાયાતિ રાજેન્દ્ર એતયોર્નિયમસ્થયોઃ
તેમના વચ્ચે મહાબુદ્ધિશાળી કૃષ્ણે વાત કરી, કારણ કે એ બે પ્રતિજ્ઞાબદ્ધ હોવાથી બોલ્યા નહીં, હે રાજેન્દ્ર.
અર્વાઙ્નિશીથાત્પરતસ્ત્વાયા સાર્ધં વદિષ્યતઃ। યજ્ઞાગારે સ્થાપયિત્વા રાજા રાજગૃહં વદિષ્યતઃ
મધ્યરાત્રિ પછી, આ બંને યજ્ઞશાળામાં રાખીને સાથે વાત કરશે; રાજા તો રાજમહેલમાં વાત કરશે.
તતોઽર્ધરાત્રે સમ્પ્રાપ્તે યાતો યત્ર સ્થિતા દ્વિજાઃ। તસ્ય હ્યેતદ્વ્રતં રાજન્બભૂવ ભુવિ વિશ્રુતમ્
પછી જ્યારે અર્ધી રાત થઈ, ત્યારે તે ત્યાં ગયો જ્યાં બ્રાહ્મણો ભેગા થયા હતા; કારણ કે એનું આ વ્રત આખી પૃથ્વી પર પ્રસિદ્ધ હતું, હે રાજા.
સ્નાતકાન્બ્રાહ્મણાન્પ્રાપ્તાઞ્શ્રુત્વા સ સમિતિઞ્જયઃ। અપ્યર્ધરાત્રે નૃપતિઃ પ્રત્યુદ્ગચ્છતિ ભારત
સ્નાતક બ્રાહ્મણો આવ્યા છે એ સાંભળીને, એ વિજયી રાજા અર્ધી રાતે પણ તેમને મળવા બહાર ગયો, હે ભારત.
તાંસ્ત્વપૂર્વેણ વેષેણ દૃષ્ટ્વા સ નૃપસત્તમઃ। ઉપતસ્થે જરાન્ધો વિસ્મિતશ્ચાભવત્તદા
તેમને અનોખા વેશમાં જોઈ, એ રાજાશ્રેષ્ઠ જરાસંધે તેમની પાસે જઈ આશ્ચર્યચકિત થયો.
તે તુ દૃષ્ટ્વૈવ રાજાનં જરાસન્ધં નરર્ષભાઃ। ઇદમૂચુરમિત્રઘ્નાઃ સર્વે ભરતસત્તમ
પણ એ શત્રુવિનાશક પુરુષોએ રાજા જરાસંધને જોઈને, હે ભારતશ્રેષ્ઠ, બધાએ એમ કહ્યું.