તતઃ સભાર્યઃ પ્રણતસ્તમુવાચ બૃહદ્રથઃ। પુત્રદર્શનનૈરાશ્યાદ્બાષ્પસન્દિગ્ધયા ગિરા
પછી બૃહદ્રથ પત્નીઓ સાથે નમન કરીને, પુત્રના દર્શનથી નિરાશ થઈ, આંખોમાંથી આંસુઓ સાથે ધીમી અવાજે બોલ્યા.
ભગવન્ રાજ્યમુત્સૃજ્ય પ્રસ્થિતસ્ય તપોવનમ્। કિં વરેણાલ્પભાગ્યસ્ય કિં રાજ્યેનાપ્રજસ્ય મે
'ભગવાન, રાજ્ય છોડી તપોવનમાં આવ્યો છું, તો આવા દુર્ભાગી માટે વરદાન કે પુત્ર વિના રાજ્યનો શું ઉપયોગ?'
એતચ્છ્રુત્વા મુનિર્ધ્યાનમગમન્ક્ષુભિતેન્દ્રિયઃ। તસ્યૈવ ચામ્રવૃક્ષસ્ય છાયાયાં સમુપાવિશત
આ સાંભળીને મુનિ મનમાં ચિંતિત થઈ ધ્યાનમાં બેસી ગયા અને એ જ કેરીના વૃક્ષની છાંયામાં સ્થિર થયા.
તસ્યોપવિષ્ટસ્ય મુનેરુત્સઙ્ગે નિપપાત હ। અવાનમશુકાદષ્ટમેકમામ્રફલં કિલ
ત્યાં બેઠેલા મુનિના ગોદમાં એક પક્વ કેરીનું ફળ, જેને ભમરો કટકટ્યું હતું, નીચે પડ્યું.
તત્પ્રગૃહ્ય મુનિશ્રેષ્ઠો હૃદયેનાભિમન્ત્ર્ય ચ। રાજ્ઞે દદાવપ્રતિમં પુત્રસમ્પ્રાપ્તિકારણમ્
એ ફળને ઉઠાવી, શ્રેષ્ઠ મુનિએ હૃદયપૂર્વક મંત્રોચ્ચાર કરીને, રાજાને પુત્રપ્રાપ્તિ માટે અનન્ય ઉપાયરૂપે આપ્યું.
ઉવાચ ચ મહાપ્રાજ્ઞસ્તં રાજાનં મહામુનિઃ। ગચ્છ રાજન્કૃતાર્થોઽસિ નિવર્તસ્વ નરાધિપ
પછી મહાજ્ઞાની મહામુનિએ રાજાને કહ્યું: 'હે રાજા, તારી ઈચ્છા પૂર્ણ થઈ; હવે તું પરત જઈશ.'
એષ તે તનયો રાજન્મા તપેહ તપોવને। પ્રજાઃ પાલય ધર્મેણ એવ ધર્મો મહીક્ષિતામ્
'હે રાજન, આ ફળથી તને પુત્ર થશે; તું અહીં વનમાં તપ ન કર, ધર્મથી પ્રજાનું પાલન કર, એ જ રાજાનું સત્ય કર્તવ્ય છે.'
યજસ્વ વિવિધૈર્યજ્ઞૈરિન્દ્રં તર્પય ચેન્દુના। પુત્રં રાજ્યે પ્રતિષ્ઠાપ્ય તત આશ્રમમાવ્રજ
'વિવિધ યજ્ઞો કરીને ઇન્દ્રને પ્રસન્ન કર; પુત્રને રાજ્યમાં સ્થાપિત કર્યા પછી તું આશ્રમમાં આવજે.'
અષ્ટૌ વરાન્પ્રયચ્છામિ તવ પુત્રસ્ય પાર્થિવ। બ્રહ્મણ્યત્વમજેયત્વં યુદ્ધેષુ ચ તથા મતિઃ
રાજા, હું તારા પુત્રને આઠ આશીર્વાદ આપું છું: બ્રાહ્મણો પ્રત્યે શ્રદ્ધા, યુદ્ધમાં અજેયતા અને સમજદારી,
પ્રિયાતિથેયતાં ચૈવ દીનાનામન્વવેક્ષણમ્। તથા બલં ચ સુભહલ્લોકે કીર્તિ ચ શાશ્વતીમ્
મહેમાનો માટે આપ્યાઈ, દુઃખી લોકો પર દયા, મહાન બળ અને દુનિયામાં કાયમી પ્રતિષ્ઠા,
અનુરાગં પ્રજાનાં ચેત્યેવમષ્ટૌ વરાન્નૃપ। ગચ્છ ત્વં કૃતકૃત્યોઽસિ નિવર્તસ્વ જનાધિપ
અને પ્રજાનો પ્રેમ—હું તને આ આઠ આશીર્વાદ આપું છું, રાજા. હવે તારો હેતુ પૂરું થયો છે; પાછો ફર, પ્રજાના સ્વામી.
અનુજ્ઞાતઃ સ ઋષિણા પત્નીભ્યાં સહિતો નૃપઃ। પૌરૈરનુગતશ્ચાપિ વિવેશ સ્વપુરં તતઃ
મુનિએ અનુમતિ આપ્યા પછી, રાજાએ પોતાની પત્નીઓ સાથે અને નગરજનોની સાથે પોતાના શહેરમાં પ્રવેશ કર્યો.
યથાસમયમાજ્ઞાય તદા સ નૃપસત્તમઃ। દ્વાભ્યામેકં ફલં પ્રાદાત્પત્નીભ્યાં ભરતર્ષભ
પછી, યોગ્ય સમય સમજીને, એ શ્રેષ્ઠ રાજાએ પોતાની બે પત્નીઓને એક ફળ આપ્યું.
મુનેશ્ચ બહુમાનેન કાલસ્ય ચ વિપર્યયાત્। તે તદામ્રં દ્વિધા કૃત્વા ભક્ષયામાસતુઃ શુભે
મુનિ પ્રત્યે વિશેષ માન અને સમય બદલાવને કારણે, બંને સારા સ્ત્રીએ એ કેરીને બે ભાગ કરી અને ખાધી.
તયોઃ સમભવદ્ગર્ભઃ ફલપ્રાશનસમ્ભવઃ। તે ચ દૃષ્ટ્વા સ નૃપતિઃ પરાં મુદમવાપ હ
ફળ ખાવાથી બંનેને ગર્ભ રહ્યો; આ જોઈને રાજાને ખૂબ આનંદ થયો.
અથ કાલે મહાપ્રાજ્ઞ યથાસમયમાગતે। જાયેતામુભે રાજઞ્શરીરશકલે તદા
પછી, યોગ્ય સમય આવ્યો ત્યારે, રાજા, બંને રાણીઓએ શરીરના બે અર્ધાં જન્માવ્યાં.
એકાક્ષિબાહુચરણે અર્ધોદરમુખસ્ફિચે। દૃષ્ટ્વા શરીરશકલે પ્રવેપતુરુભે ભૃશમ્
પ્રત્યેક અર્ધમાં એક આંખ, એક હાથ, એક પગ, અડધું પેટ, મોઢું અને નિતંબ હતું; આ અર્ધ શરીરો જોઈને બંને સ્ત્રીઓ ખૂબ ડરી ગઈ.
ઉદ્વિગ્રે સહ સંમન્ત્ર્ય તે ભગિત્યૌ તદાઽબલે। સજીવે પ્રાણિશકલે તત્યજાતે સુદુઃખિતે
ઘણા દુઃખ સાથે, બંને બેધારી સ્ત્રીઓએ પરસ્પર ચર્ચા કરી અને જીવતા અર્ધ શરીરોને ત્યજી દીધાં.
તયોર્ધાત્ર્યૌ સુસંવીતે કૃત્વા તે ગર્ભસમ્પ્લવે। નિર્ગમ્યાન્તઃ પુરદ્વારાત્સમુત્સૃજ્યાભિજગ્મતુઃ
બંને ધાત્રીમાતાઓએ એ બાળકોને સારી રીતે વાળી, શહેરના અંદરના દરવાજેથી બહાર લઈ જઈને ત્યાં મૂકી દીધાં.
દુકૂલાભ્યાં સુસઞ્છન્ને પાણ્ડરાભ્યામુભે તદા। અજ્ઞાતે કસ્યચિત્તે તુ જહતુસ્તે ચતુષ્પથે
પછી, બંને અર્ધ શરીરોને સફેદ વસ્ત્રોથી ઢાંકી, કોઈને ખબર ન પડે એ રીતે ચાર રસ્તા પર મૂકી દીધાં.
તતો વિવિશતુર્ધાત્ર્યૌ પુનરન્તઃ પુરં તદા। કથયામાસતુરુભે દેવીભ્યાં તુ પૃથક્પૃથક્
પછી, બંને ધાત્રીમાતાઓ પાછી મહેલમાં ગઈ અને બંને રાણીઓને અલગ અલગ બધું કહી સંભળાવ્યું.
તે ચતુષ્પથનિક્ષિપ્તે જરા નામાથ રાક્ષસી। જગ્રાહ મનુજવ્યાઘ્ર માંસશોણિતભોજના
પછી, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, જરા નામની રાક્ષસી, જે માંસ અને લોહી ખાય છે, એ ચાર રસ્તા પર મૂકાયેલા બંને અર્ધોને લઈ ગઈ.
કર્તુકામા સુખવહે શકલે સા તુ રાક્ષસી। સંયોજયામાસ તદા વિધાનબલચોદિતા
શુભ કાર્ય કરવાની ઇચ્છાથી અને વિધિના પ્રેરણે, એ રાક્ષસીએ બંને અર્ધોને જોડ્યા.
તે સમાનીતમાત્રે તુ શકલે પુરુષર્ષભ। એકમૂર્તિધરો વીરઃ કુમારઃ સમપદ્યત
બંને અર્ધો જોડાતા જ, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, એક સાજો અને બહાદુર બાળક જન્મ્યો.
તતઃ સા રાક્ષસી રાજન્વિસ્મયોત્ફુલ્લલોચના। ન શશાક સમુદ્વોદું વજ્રસારમયં શિશુમ્
પછી, રાજા, એ રાક્ષસી આશ્ચર્યથી આંખો ફાડીને જોઈ રહી, પણ એ બાળકનું શરીર વજ્ર જેટલું કઠણ હતું, તેથી એ એને ઉઠાવી શકી નહીં.
બાલસ્તામ્રતલં મુષ્ટિં કૃત્વા ચાસ્યે નિધાય સઃ। પ્રાક્રોશદતિસંરબ્ધઃ સતોય ઇવ તોયદઃ
એ બાળકે તાંબાના રંગની મુઠી બનાવીને મોઢામાં મૂકી, ભારે ગુસ્સાથી રડવાનું શરૂ કર્યું, જેમ પાણીથી ભરેલો મેઘ ગર્જના કરે.
તેન શબ્દેન સમ્ભ્રાન્તઃ સહસાઽન્તઃ પુરે જનઃ। નિર્જગામ નરવ્યાઘ્ર રાજ્ઞા સહ પરન્તપ
એ અવાજ સાંભળીને શહેરના અંદરના લોકો અને રાજા, દુશ્મનોને હરાવનાર, અચાનક ડરીને બહાર દોડી આવ્યા.
તે ચાબલે પરિમ્લાને પયઃ પૂર્ણપયોધરે। નિરાશે પુત્રલાભાય સહસૈવાબ્યગચ્છતામ્
એ બંને સ્ત્રીઓ, થાકેલી અને નિરાશ, દૂધથી ભરેલા સ્તન સાથે, પુત્રની આશા છોડી, પણ તત્કાળ ત્યાં આવી પહોંચી.
તે ચ દૃષ્ટ્વા તથાભૂતે રાજાનં ચેષ્ટસંતતિમ્। તં ચ બાલં સુબલિનં ચિન્તયામાસ રાક્ષસી
તેઓએ રાજાને અને તેની વંશને આવી પરિસ્થિતિમાં જોયા, અને એ મજબૂત બાળકને જોયો, ત્યારે રાક્ષસી વિચારવા લાગી.
નાર્હામિ વિષયે રાજ્ઞો વસન્તી પુત્રગૃદ્ધિનઃ। બાલં પુત્રમિમં હન્તું ધાર્મિકસ્ય મહાત્મનઃ
ધર્મી અને મહાન આત્માવાળા રાજાના રાજ્યમાં, જે પુત્રની ઇચ્છા રાખે છે, હું એના પુત્રને મારી ન શકું—મારે આવું કરવું યોગ્ય નથી.