પાંડવોએ જ્યારે સભામાં પ્રવેશ કર્યો, ત્યારે લોકોમાં ચર્ચા થઇ રહી હતી. “આપણે સામે જે ઊભા છે, કમળ જેવા નેત્રો ધરાવે છે, ઊંચા અને સુંદર શરીરવાળાં છે, સિંહની જેમ ચાલે છે, વિનમ્ર અને ગૌરવર્ણ છે, તેજસ્વી અને સુંદર નાક ધરાવે છે—આ ચોક્કસ ધર્મપુત્રનો પુત્ર છે,” એવું કોઈએ કહ્યું. બે યુવાન, જેમ અશ્વિનીકુમારો અથવા કાર્તિકેય જેવા દેખાય છે, તેમને જોઈને પણ શંકા વ્યક્ત કરવામાં આવી: “મને લાગે છે કે એ અશ્વિનેય છે; કારણ કે મેં સાંભળ્યું છે કે પાંડુ અને કૃથાની સંતાનો લક્ષાગૃહમાંથી બચી ગયા છે.” એવામાં, હલાયુધ આનંદથી અનંતના નાના ભાઈને કહ્યું: “મને આનંદ છે કે મારી પિતાજીની બહેન કૃથા મુક્ત થઈ છે અને શ્રેષ્ઠ કૌરવો સાથે છે.” આ દરમિયાન, મહાન બ્રાહ્મણોએ પોતાના મૃગચર્મ અને દંડ હલાવીને કહ્યું: “ભય પામશો નહીં; અમે બીજાઓ સામે યુદ્ધ કરીશું.” ત્યારે અર્જુને હળવી સ્મિત સાથે કહ્યું: “તમે બધા એક બાજુ ઉભા રહો અને જુઓ.” પછી તેણે ઉમેર્યું: “હું સીધા ઉડતા સૈકડો બાણોથી આ ક્રોધિત લોકોને રોકીશ, જેમ મંત્રોથી ઝેરી સાપોને અટકાવાય છે.” પછી, અર્જુનએ પુરસ્કૃત ધનુષ્ય વાળી અને ભીમ સાથે પર્વત સમાન મજબૂતીથી ઊભો રહ્યો. ક્ષત્રિયોને યુદ્ધ માટે ઉત્સુક અને ગર્વથી ભરેલા જોઈને, એ બંને યુદ્ધના મેદાનમાં હાથીઓ જેવી ધસારે દોડ્યા. રાજાઓએ પણ યુદ્ધની લાલસા સાથે કઠોર વચનો કહ્યા: “યુદ્ધમાં બ્રાહ્મણ પણ મૃત્યુ પામે છે, જો તે યુદ્ધ કરવા ઇચ્છે છે.” આવું કહી, રાજાઓ અચાનક બ્રાહ્મણો પર તૂટી પડ્યા. ત્યારે કર્ણ, તેજસ્વી અને શક્તિશાળી, જિષ્ણુ એટલે અર્જુન સામે યુદ્ધ માટે આગળ આવ્યો. યુદ્ધની ઇચ્છા સાથે, મદ્રરાજ શલ્ય પણ ભીમસેન સામે હાથીની જેમ ધસી આવ્યો. અંતે, ધૃતરાષ્ટ્રના બધા પુત્રો અને બ્રાહ્મણો પણ સહેજ અને સરળ યુદ્ધમાં જોડાયા. ત્યારે અર્જુને પોતાનું શક્તિશાળી ધનુષ્ય ખેંચી, કર્ણ ઉપર તિક્ષ્ણ બાણો ચલાવ્યા. એ તેજસ્વી બાણોની અસરથી કર્ણ ઘબરી ગયો અને ભારે પ્રયત્ન કરીને યુદ્ધ ચાલુ રાખ્યો. બંને, વિજયીઓમાં શ્રેષ્ઠ, ઝડપમાં અદ્વિતીય, એકબીજાને હરાવવા ઉગ્ર યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. યુદ્ધ દરમિયાન, બંનેએ એકબીજાને પડકાર આપતા કહ્યું: “મારા પ્રત્યુત્તર જુઓ, મારા ભુજનું બળ જુઓ!” ત્યારે કર્ણે અર્જુનનું અસાધારણ બળ ઓળખી, ક્રોધમાં આવીને તેને યુદ્ધ માટે પડકાર્યું. એ સમયે, કર્ણે અર્જુનના તિક્ષ્ણ બાણોને તોડી નાખ્યા અને ગર્જના કરી; એ કૌશલ્ય જોઈને સેનાઓએ તેની પ્રશંસા કરી. કર્ણે અર્જુનને કહ્યું: “હું તારી વિદ્યા, નિર્ભયતા અને શસ્ત્રકૌશલ્યથી પ્રસન્ન છું. શું તું ધનુર્વેદ સ્વયં છે, કે પરશુરામ છે, કે હરિ અથવા હય છે, અથવા તો વિષ્ણુનું અવતાર? તું તારી સાચી ઓળખ છુપાવીને, બ્રાહ્મણ રૂપે મારા સામે યુદ્ધ કરવા આવ્યો છે એવું લાગે છે. કારણ કે, ઈન્દ્ર કે અર્જુન સિવાય, મારા ક્રોધમાં કોઈ પણ પુરુષ યુદ્ધમાં મને ટકી શકતો નથી. જ્યારે લક્ષાગૃહમાં બધા પાંડવો સિવાય અર્જુન દહન પામ્યા હતા, ત્યારે પણ, અર્જુન વિના, તેઓ મને યુદ્ધમાં મારી શક્યા નહોતા.” કર્ણની આ વાત સાંભળીને ફળ્ગુને જવાબ આપ્યો: “હું ધનુર્વેદ સ્વયં નથી, ન તો મહાબલી પરશુરામ છું, હે કર્ણ. હું બ્રાહ્મણ છું, શસ્ત્રો અને અસ્ત્રોમાં શ્રેષ્ઠ છું; મારા ગુરુએ મને બ્રહ્મ અને પૌરંદર અસ્ત્ર શીખવ્યા છે. આજે હું તને હરાવવા માટે યુદ્ધમાં ઊભો છું; તું ઊભો રહીને લડ, અથવા ‘હું હારી ગયો’ એવી સ્વીકારો કરીને ચાલે જ.” આવું કહીને પાંડવે કર્ણનું ધનુષ્ય તોડી નાખ્યું. કર્ણે બીજું ધનુષ્ય લઈ યુદ્ધ ચાલુ રાખવાનો પ્રયાસ કર્યો, પણ કૌન્ટેયે તરત જ એ ધનુષ્ય પણ તોડી નાખ્યું અને કર્ણને ઘાયલ કર્યો. ત્યારે શક્તિશાળી કર્ણ, ધનુષ્ય તૂટી ગયેલું અને શરીર પર બાણ વાગેલા, યુદ્ધમેદાનથી પાછો ફર્યો. થોડા સમય પછી, તેણે ફરી ધનુષ્ય લઈને યુદ્ધમાં પરત આવી, અને અર્જુન પર બાણવર્ષા કરી. પણ કૌન્ટેયે પોતાના બાણોથી એ બાણવર્ષા અટકાવી દીધી; પોતાના બધા ભયાનક બાણો નિષ્ફળ જતા જોઈ, કર્ણ ઝડપથી પાછો હટી ગયો. કર્ણે બ્રાહ્મણના અપરાજેય તેજને જોઈ, યુદ્ધમેદાન છોડીને જંગલના બીજા ભાગે ગયો, જ્યાં શલ્ય અને ભીમસેન એકબીજાની સામે ઊભા હતા. બંને શક્તિશાળી અને યુદ્ધકૌશલ્યમાં નિષ્ણાત હતા; એમણે એકબીજાને પડકાર્યા, જાણે બે ઉગ્ર હાથીઓ અથડાય. બંનેએ એકબીજાને મુક્કા અને ઘૂંટણથી માર્યા, ખેંચ્યા અને પકડીને જમીન પર પછાડી નાખવાનો પ્રયાસ કર્યો. બન્ને વચ્ચે ઘર્ષણ અને મુક્કામાર ચાલતી રહી, અને ભયાનક ધડાકા સંભળાયા. પથ્થરો અથડાય તેવી જોરદાર અથડામણ થઈ. થોડા સમય સુધી બંને એકબીજાને ખેંચતા અને પછાડતા રહ્યા. પછી ભીમે શલ્યને પોતાના ભુજાઓમાં ઉંચકી, જમીન પર ફેંકી દીધો. એ જોઈને કુરુઓ અને બ્રાહ્મણોએ આનંદથી હાસ્ય કર્યો. ભીમસેને ત્યાં એક અદ્ભુત કાર્ય કર્યું: તેણે શલ્યને જમીન પર ફેંકી દીધો, છતાં શક્તિશાળી હોવા છતાં તેને મારી નાંખ્યો નહીં. જ્યારે ભીમે શલ્યને પછાડી દીધો અને કર્ણ ચિંતિત થયો, ત્યારે બધામાં આશ્ચર્ય ફેલાઈ ગયું. એ સમયે, રાજાઓની સભા જોઈ રહી હતી, ત્યારે ભીમે એક વૃક્ષ પર ચડીને બેઠો, અને ધર્મરાજા યુધિષ્ઠિરે ભીમને સંકેત આપ્યો કે હવે રોકાઈ જા.