આ મહાનગરી ચારે બાજુથી મજબૂત કિલ્લેબંદી, ખાઈઓ, ભવ્ય દરવાજા અને સુશોભિત તોરણોથી શોભાયમાન હતી. સર્વત્ર રંગબેરંગી અને વૈભવી છતોથી તે સજેલી હતી. શહેરમાં અનેક પ્રકારના સંગીતના સાધનોની મધુર ધ્વનિ ગુંજી રહી હતી, શ્રેષ્ઠ અગરબત્તીના સુગંધથી હવા મહેકી રહી હતી, ચંદનના જળથી છાંટણી થઈ હતી અને સુંદર માળાઓથી શોભિત હતી. આ શહેરના ચારે બાજુ ભવ્ય મહેલો ઊભેલા હતા—ઉચ્ચ અને દૃઢ, જાણે কৈલાસ પર્વતનાં શિખરો હોય અને આકાશને સ્પર્શતા હોય. મહેલો પર સુવર્ણ જાળી, રત્નજડિત ફર્શી, આરામદાયક સીડીઓ અને વિશાળ આસનો હતાં. શહેરમાં સૌંદર્ય અને સુગંધનો પ્રસાર ઘણો દૂર સુધી હતો, જ્યાં સુવર્ણ હંસોની શોભા હતી અને શ્રેષ્ઠ અગરની સુગંધ હવામાં વહેતી હતી. શહેરમાં એક સો વિશાળ દરવાજા હતાં, સર્વત્ર સુંદર પથારી અને આસનો હતાં, અનેક ધાતુઓથી શોભિત ભાગો, જાણે હિમાલયનાં શિખરો હોય. આવા સુશોભિત મંડપોમાં સર્વ રાજાઓ વૈભવી વસ્ત્ર અને આભૂષણોથી સજ્જ થઈને બેઠાં હતાં, દરેક પોતપોતાની શોભામાં એકબીજાથી સ્પર્ધા કરતાં હતાં. આ સમયે સામાન્ય જનતાએ પણ મહાન આત્માવાળા, સિંહ જેવાં રાજાઓને જોયા, જેમને કાળાગર સુગંધથી શોભિત કરવામાં આવ્યા હતા. તેમણે તેજસ્વી બ્રાહ્મણોને પણ જોયા—જે પોતાના પ્રદેશના રક્ષક હતા, સમગ્ર લોકપ્રિય હતા અને પોતાના પુણ્યકર્મોથી તેજસ્વી હતાં. શહેરના નાગરિકો તથા ગામડાંઓમાંથી આવેલા લોકોએ સૌ ભવ્ય પથારી પર બેસીને કૃષ્ણાને (દ્રૌપદી) જોવા આતુરતાથી રાહ જોઈ. બ્રાહ્મણોના સંગે પાંડવો પણ બેઠાં હતાં અને પંચાલોના રાજાની અસામાન્ય વૈભવશાળી શોભા નિહાળી રહ્યાં હતાં. એ રીતે એ સભા દિવસે દિવસે વધતી ગઈ—રત્નો અને ભેટોથી પ્રકાશિત, નૃત્યંગનાઓ અને કલાકારોના ઉત્સાહથી જીવંત બની. પછી, મૈત્ર મુહૂર્તમાં, સોળમા દિવસે, રાજાની પત્નીઓ, જે પ્રાચીન રીતોમાં નિપુણ હતી, સુંદર વસ્ત્રો પહેરી અને પુત્રો સાથે મળીને દ્રૌપદીનું શૃંગાર કરવા લાગી. પછી દ્રૌપદીને, જેનો અભિષેક પૂર્ણ થયો હતો, બેરિલના સિંહાસન પર બેસાડવામાં આવી; સોનાની કળશમાંથી સંગીતની ધ્વનિ વચ્ચે તેના પર જળસ્નાન કરાવાયું. તેને બે સુંદર વસ્ત્રોમાં સજાવીને ભવ્ય શોભિત મંડપ સુધી લઈ જવામાં આવી, જે રત્નમય સ્તંભ જેવો ઝગમગતો હતો. પછી દ્રૌપદીને પૂર્વ દિશા તરફ બેસાડવામાં આવી; તેની સહેલીઓ આનંદથી અને આશ્ચર્યથી એકબીજાને પૂછતી—'તેને કયા આભૂષણથી શોભિત કરવામાં આવી છે?' ધૂપની ગરમાશથી તેના વાળ સુકવાયા, ટોપકન-style વાળ બાંધીને સુગંધિત માળા વડે શોભિત કરવામાં આવ્યા. તેના હાથમાં પવિત્ર દુર્વા અને મધથી બનેલી માળા આપી, અને તેના ઉર પર કાળાગરનાં પાન મૂકવામાં આવ્યા. તે જાણે સુવર્ણ નદી હતી, જેમાં ચક્રવાક પક્ષીઓ શોભે છે; તેના વાળની વણાંકતી લટોએ તેના ચહેરાને વધુ સુંદર બનાવી દીધો હતો. તે માળા પર મધમાખીઓ મંડરાતી હતી, જે પૂર્ણચંદ્રને પણ લજાવી દે તેવી હતી; પરંપરા અનુસાર તેના નેત્રોમાં કાજલ નાખવામાં આવ્યું. તેને અમૂલ્ય રત્નોથી શોભિત આભૂષણ પહેરાવવામાં આવ્યા; તેની માતાએ પોતાના હાથથી લીલા ખનિજ અને પીળો રંગ લઈ, દ્રૌપદીના મસ્તક પર તિલક દોર્યું. વધુમાં, દુલ્હનને શોભિત જોઈને સ્ત્રીઓ આનંદિત થઈ; પણ દ્રૌપદીની માતા મનમાં ચિંતિત રહી—'કેવું પતિ મળશે?' એ સમયે દ્રુપદના આદેશથી સહેલીઓ ભેગી થઈ. પછી, શોભિત દ્રૌપદીને હાથી પર બેસાડવામાં આવી; શુભ સંગીત વગાડવામાં આવ્યું, જેના અવાજ આકાશ સુધી પહોંચ્યા. રાજમહેલની સ્ત્રીઓ અને એકસો હાથીઓ સાથે, શુભગીત ગાતી, દ્રૌપદીની બાજુએ ચાલતી. પહેલી પંક્તિમાં નગરપાલકોએ ભીડને દૂર કરી, શહેરમાં માર્ગ મોકળો કર્યો; એ સમયે સમગ્ર શહેરમાં ભારે ઉત્સાહ અને અવાજ ઊભો થયો. ધૃષ્ટદ્યુમ્ન ઘોડા પર આગળ ચાલતા હતા; દ્રુપદ રાજા મહાન સેના સાથે મંડપમાં હતા. તેઓએ પોતાની શક્તિશાળી સેના ગોઠવી, ધનુષધારી યોદ્ધાઓથી સુરક્ષિત થઈ; અને દ્રૌપદી, સૌંદર્યથી ભરપૂર, સુંદર વસ્ત્ર અને સર્વ આભૂષણોથી સજ્જ થઈને, પોતાના હાથમાં સુવર્ણ અને સુશોભિત માળા લઈને, સૌના દ્રષ્ટિગોચર બનીને સુશોભિત મંડપમાં પ્રવેશી. પછી દ્રૌપદી મંડપમાં ઊતરી, રાજાઓની મંડળીમાં શરમાળ દૃષ્ટિથી ઉભી રહી, સૌ દર્શકોને મોહી લેનાર હતી. પછી, સૌમકાઓના પવિત્ર મનવાળા, મંત્રોમાં નિપુણ પુરોહિતે, કૂશ ઘાસ bichavi, ઘીથી અગ્નિમાં હોળી આપી, વિધિવત યજ્ઞ કર્યો. બ્રાહ્મણોને તૃપ્ત કર્યા પછી, આશીર્વાદ ઉચ્ચારે અને સર્વત્ર સંગીત રોકી દેવાયું. પર્વ, ભીડમાં શાંતિ સ્થાપિત થતાં, ધૃષ્ટદ્યુમ્ને ગર્જનારા મેઘ જેવો અવાજ કરી, કૃષ્ણાનું હાથ પકડીને મંડપના મધ્યમાં ગયા. ત્યાં, ઘમંડ ભરેલા મેઘ જેવો અવાજ કરીને, તેમણે સ્પષ્ટ અને અર્થસભર વચન કહ્યાં: "આ રહ્યો લક્ષ્ય અને આ છે તીરો; સર્વ રાજાઓ સાંભળો. તમારી તીવ્ર અને ઝડપી તીરોને યંત્રના છિદ્રમાંથી પસાર કરો. જે આ મહાન કાર્ય સિદ્ધ કરશે, જે ઉત્તમ વંશ, સૌંદર્ય અને શક્તિ ધરાવે છે, તેને આજે કૃષ્ણા, મારી બહેન, પત્ની રૂપે પ્રાપ્ત થશે; હું અસત્ય નથી બોલતો." આ પ્રમાણે કહીને, ધૃષ્ટદ્યુમ્ને પોતાની બહેનને દરેક રાજાનું નામ, વંશ અને કૃત્ય જણાવતાં, રાજાઓનું પરિચય આપ્યું. તેમાં દુર્યોધન, દુર્વિષહ, દુર્મુખ, દુષ્પ્રધર્ષન, વિવિમશતિ, વિકર્ણ, સહ અને દુશાસન, યુયુત્સુ, વાયુવેગ, ભીમવેગરવ, ઉગ્રાયુધ, બલાકી, કરકાયુ, વિરોચન, કુંડક, ચિત્રસેન, સુવર્ચ, કનકધ્વજ, નંદક, બહુશાલી, તુહુંડ અને વિકટ જેવા મહાન રાજાઓનો ઉલ્લેખ કર્યો. આ રીતે, વૈભવી અને પવિત્ર વાતાવરણમાં, દ્રૌપદીના સ્વયંવર માટે સમગ્ર રાજ્ય અને રાજાઓની ભવ્ય સભા એકઠી થઈ.