ભીમસેન સામે એક વિકરાળ, વિશાળકાય, અતિઝડપી રાક્ષસ બકાસુર તપાતપ પૃથ્વીને ચીરી નાખે તેમ દોડતો આવ્યો. તેના રૂદ્ર તાંબડા નેત્રો જ્યોતીષી ભય પેદા કરતા હતા. તેણે ભયંકર ગુસ્સામાં કપાળ પર ત્રણ ભાંજરીઓ પાડીને, દાંત કળી, એક મોટું વૃક્ષ ઉપાડી લીધું. બકાસુરે ભીમાને મારવાનો દ્રઢ નિશ્ચય કર્યો અને એ વૃક્ષ ભીમા તરફ ફેંક્યું. પણ ભીમસેન તો અવિરત બળવાન, તેણે એ વૃક્ષને સહેલાઈથી ડાબા હાથમાં પકડી લીધું. ભીમા તો જાણે રમતમાં હોય તેમ હસ્યો અને પછી અનેક પ્રકારનાં વૃક્ષો ઉંચકી લીધાં. બકાસુરે, યુદ્ધમાં પ્રખર, એ બધાં વૃક્ષો ભીમા પર ફેંક્યાં, પણ ભીમસેને હાથમાં ધરેલા ડાળથી એ બધાંને પરાવૃત્ત કરી દીધાં. આ વૃક્ષયુદ્ધથી આખું વન વિનાશ પામ્યું, અને બકાસુર તથા પાંડવ ભીમ વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધ આરંભાયું. પછી બકાસુરે પોતાનું નામ ઘોષિત કરીને ભીમા પર તૂટી પડ્યો. બંનેની ભયાનક શક્તિથી પૃથ્વી ધ્રૂજી ઉઠી, અને પળમાં જ અનેક વૃક્ષો તથા તેમની ડાળીઓ ચકનાચુર થઈ ગઈ. બકાસુરે ઝડપથી ભીમાને હાથમાં પકડીને ફેંકી દીધો, પણ ભીમા તો પડ્યા પછી પણ હસતો ઊભો થઈ ગયો. ભીમાએ બકાસુરને જોરથી ભેટી પાડી જમીન પર પછાડી દીધો અને પછી છોડીને કહ્યું, "રાક્ષસ, ધીરજ રાખ." આમ કહી ભીમાએ તાળી વગાડી અને કહ્યું, "ઉઠ!" એ સાંભળીને બકાસુરે વધુ વિકરાળ રૂપ ધારણ કર્યું અને ભયાનક રીતે ભીમાને ધમકી આપી. પણ ભીમા તો હસ્યો જ. પછી ભીમાએ પાછળથી બકાસુરને પકડી, ઘૂંટણથી દબાવી જમીન પર ફેંકી દીધો. ગુસ્સામાં ફરી ભીમાએ બકાસુરને છોડ્યો, પોતાનું કટિ થોડું ઉંચું કરી, બકાસુરના હાથ પકડી લીધાં. પછી ભીમાએ ઝડપથી તેને ઉંચકી ઝંઝોડ્યો અને ધરાશાયી કર્યો. પછી ભીમાએ ડાબા પગથી જમીન પર પડેલા બકાસુરના છાતી પર પ્રહાર કર્યો. રાક્ષસે ખોલેલું મુખ, લટકતી જીભ સાથે ભીમા પર ફરી ધાવા કર્યો, પણ ભીમાએ તેના માથા પર ઘાત કર્યો. બકાસુરે પણ ભીમાને ઘાત કર્યો, પણ ભીમા તો વધુ પ્રચંડ ક્રોધમાં આવી ગયો. ભીમાએ બકાસુરને કમરમાંથી પકડી ઉંચક્યો; બંને વચ્ચે ઘમાસાણ મલ્લયુદ્ધ શરૂ થયું—જાણે બે પાગલ હાથીઓ એકબીજાને ઘસી રહ્યા હોય. તેમના હાથના ઘાતથી આખું વેત્રકિય નગર ડરી ઉઠ્યું. બંનેની ભયાનક શક્તિથી પૃથ્વી ધ્રૂજી, વૃક્ષો અને વેલો તૂટી પડ્યા. યુદ્ધમાં બંનેએ પર્વતો, પર્વતશિખરો અને મોટા પથ્થરો એકબીજા પર ફેંક્યા. તેમના યુદ્ધથી આસપાસ બે યોજન જેટલું વિસ્તૃત ક્ષેત્ર ચકનાચૂર થઈ ગયું—વૃક્ષ, ઘાસ, વનસ્પતિ બધું ઉખડી ગયું, જાણે પૃથ્વી કાચબાની પીઠ જેવી દેખાવા લાગી. થોડા સમય માટે બકાસુર અને ભીમા સમાન શક્તિથી લડ્યા, પછી ભીમાએ તેને વિનાશ કરવાનો નિશ્ચય કર્યો. ભીમાએ દાંત કળી, હોઠ દાટી, આંખે ભયાનક તિર્યક દૃષ્ટિ કરી. પછી ભીમાએ બકાસુરને ભેટી ભયાનક રીતે પકડી લીધો. પોતાના ઘૂંટણ, બાજુ, પેટ, પીઠ અને છાતીથી તેણે રાક્ષસ પર ઘાત કર્યો—તેના થાઈ, હાથ અને હૃદય તૂટી ગયા, શરીર નબળું પડી ગયું. બકાસુર પસીનામાં ભીંજાઈ, શ્વાસ ફુલાવતો, આંખ ઉંઘાળી, ડિમ્બ ફૂટે તેવો અવાજ કરતો, તડપતો પડ્યો. જમીન પર પડેલા, લાકડીના ઘા ખાધેલા સાપની જેમ બકાસુર તડપતો રહ્યો. ભીમાએ તેને ખેંચી ખેંચી વધુ થાકાડી નાખ્યો. જ્યારે ભીમાએ જોયું કે બકાસુરની શક્તિ ઓછી પડી રહી છે, ત્યારે તેણે ઘૂંટણથી દબાવીને તેને જમીન પર પછાડી દીધો. પછી જોરથી પીઠ પર ઘૂંટણ મૂકી, જમણા હાથથી ગળું પકડી, ડાબા હાથથી કમર પકડી, પીઠ પર ઘૂંટણ દબાવી ભયાનક અવાજ સાથે તેની હાડકાં તોડી નાખી. એ પછી, રાક્ષસના મોઢામાંથી લોહી નીકળવા લાગ્યું. ભીમાએ તેને ચકનાચૂર કરી નાખ્યો. આખરે, બકાસુરના પાશ્વ, અંગભંગ થઈ ગયા; તે પર્વત સમાન રાક્ષસ ભયાનક ગર્જના કરી મરી ગયો. આ ભયાનક અવાજથી લોકો અને તેમના સહયોગીઓ બકાસુરના ઘરેથી ડરીને ભાગી ગયા. એ સમયે, બકાસુરના નાના ભાઈએ ભીમ પાસે શરણાગતિ લીધી. બકાસુરના મૃત્યુથી ડરીને બીજા રાક્ષસો પણ ભીમ પાસે રક્ષા માંગવા આવ્યા. ભીમાએ, શ્રેષ્ઠ યુદ્ધા તરીકે, તેમને ભયમુક્ત કરી, આશ્વાસન આપ્યું અને તેમના સાથે સંધિ સ્થાપી.