ભીમસેને બકાસુરના માટે લાવેલા અન્નના રથોના ઢગલા સમાપ્ત કર્યા પછી, એક હાથથી જ પર્વત જેવું મોટું વૃક્ષ બકાસુર પાસેથી પકડી લીધું. ભીમસેન હસતા હસતા પોતાના ભોજન પૂરું કરી, બકાસુર માટે મુકેલું અન્ન છોડી દીધું અને પછી તો તેણે સૈકડો માટલાં દહીં અને ઘી પી લીધાં. પછી તેણે પાણીથી મોઢું ધોઈને આનંદપૂર્વક ઊભો રહ્યો—અન્ય એક પર્વત જેવો અડગ, ભયાનક બકાસુર સામે. આ દૃશ્ય જોઈને બકાસુર યુદ્ધ માટે ઊભો થયો, સિંહ જેવી ગર્જના કરી અને હાથ પર હાથ મારતાં ગજ્જન કર્યુ. ત્યારે ભીમસેને ક્રોધથી ભરાઈને બકાસુરને લલકાર્યો, તેની અવાજ વીજળીની ગર્જના જેવી હતી, જાણે બકાસુરને ડરાવા માંગતો હોય. તેણે કહ્યું: "અરે દુષ્ટ રાક્ષસ, લાંબા સમયથી તું મનુષ્યો, પશુઓ અને અનેક પ્રકારના ભોજન ખાઈને પોતે દૃઢ થયો છે. પણ આજે મારા બાહુબળ પર વિશ્વાસ રાખી, તું ફરીથી કોઈનું માંસ નહિ ખાઈ શકે; આજે મારા હાથથી પીસાઈને યમલોકમાં જશે. આજથી વેત્રકિયાના રહેવાસીઓ નિર્ભય થઈને ઊંઘી શકશે—હું તેમના શહેરમાંથી આ કાંટો દૂર કરી દઈશ. આજે યુદ્ધમાં કાગડા, શિયાળ અને ગીધ તારા શરીરને મારીને જમી લે અને ધરતી પર ઘસી ખેંચે." આ રીતે કહ્યા પછી, ભીમસેન ગુસ્સાથી બકાસુરને સંહારવાનો સંકલ્પ કરીને તેની તરફ દોડી ગયો; અને બકાસુર પણ ભીમસેન સામે જંપી પડ્યો. બકાસુરનું શરીર વિશાળ અને ગતિ અત્યંત ઝડપી, તે પૃથ્વીને ફાડી નાખે તેમે દોડી આવ્યો—તેનો રંગ પીળો, આંખો તાંબાં જેવી લાલ. તેણે ભ્રૂકુટીમાં ત્રણ રેખાઓ પાડી, દાંત દેખાડ્યા અને ભારે ક્રોધથી એક મોટું વૃક્ષ પકડી લીધું. તેણે તે વૃક્ષ ભીમા તરફ ફેંકવું હતું, પણ ભીમાએ તે વૃક્ષને સરળતાથી પકડી લીધું. ભીમા તો મજા માણતો હોય તેમ હસતો પોતે ડાબા હાથથી વૃક્ષ પકડીને ઊભો રહ્યો અને પછી અનેક પ્રકારના વૃક્ષો ફરીથી ઉઠાવ્યા. બકાસુરે યુદ્ધમાં શક્તિથી તે બધા વૃક્ષો ભીમા ઉપર ફેંક્યા, પણ ભીમાએ પોતાના હાથમાં રહેલા ડાળથી બધાં વૃક્ષોને દૂર ફેંકી દીધાં. વૃક્ષોથી થયેલું એ યુદ્ધ જાણે આખા વનમાં વિનાશ લાવતું હતું—ભયાનક અને મહાન યુદ્ધ, બકાસુર અને પાંડવ વચ્ચે. પછી બકાસુરે પોતાનું નામ લઈને પાંડવ પર હુમલો કર્યો; એ માનવભક્ષી ભયાનક ઝડપથી લડ્યો. બંનેની મહાન શક્તિથી ધરતી કંપી ઉઠી અને પળમાં જ મોટા વૃક્ષો અને તેમના તણા ચકનાચૂર થઈ ગયા. બકાસુરે ઝડપથી ભીમાને પકડીને ફેંકી દીધો, પણ ભીમા ઊભો થઈને હસતો પાછો ઉભો થયો. ભીમાએ બકાસુરને ઝપટીને જમીન પર ફેંકી દીધો અને તેને છોડી કહ્યું, "હિંમત રાખ, રાક્ષસ!" આ કહ્યા પછી, ભીમાએ હાથ પર હાથ માર્યા અને કહ્યું, "ઉઠ!" ત્યારે બકાસુરે વધુ ભયાનક રૂપ ધારણ કર્યું અને ગુસ્સાથી ઊભો થયો. એ અચાનક વિકરાળ આકારમાં ઉભો રહીને ભીમાને ધમકી આપી, પણ ભીમાસેન તો રાક્ષસના આ ભયાનક રૂપ પર પણ હસી પડ્યો. પછી ભીમાએ પાછળથી બકાસુરને પકડીને, ઘૂંટણથી દબાવીને જમીન પર ફેંકી દીધો. પછી ભીમાએ ફરી ગુસ્સામાં બકાસુરને છોડી દીધો, પણ પોતાનું નિતંબ થોડું ઉંચું કરીને બકાસુરના હાથ પકડી લીધાં. ઝડપથી બકાસુરના હાથ પકડીને ભીમાએ તેને ઉંચકીને ઝોલાવી અને ધરતી પર ફેંકી દીધો. પછી ડાબા પગથી ગુસ્સે અને શક્તિશાળી ભીમાએ જમીન પર પડેલા બકાસુરના છાતી પર પગ માર્યો. બકાસુર મોઢું ફાડીને, ભયાનક દેખાવ સાથે, જીભ લટકાવીને ફરીથી ભીમા પર દોડી આવ્યો, પણ ભીમાએ તેના માથા પર પ્રહાર કર્યો. આ રીતે, શક્તિશાળી રાક્ષસના પ્રહારોને સહન કરતાં ભીમા પણ ભયાનક ક્રોધથી ભરાઈ ગયો. તેણે બકાસુરને કમરથી પકડીને ઉંચક્યો, અને બંને, ભીમા અને માનવભક્ષી, જોરથી એકબીજાને દબાવવા લાગ્યા. બંને જાણે બે ઉગ્ર અને ઉન્મત્ત હાથીઓ હોય, એકબીજાને ખેંચતાં ફરતાં રહે. બંનેના બાહુપ્રહારોના ધ્વનિથી આખું વેત્રકિયાં શહેર ડરી ઉઠ્યું. તેમનાં ભયાનક બળથી ધરતી પણ કંપી ઉઠી અને વૃક્ષો તથા લતાઓ તેમના રોષથી ચકનાચૂર થઈ ગઈ. બંને યોદ્ધાઓ એકબીજા સાથે યુદ્ધ કરતાં, પર્વતો, પર્વતશિખરો અને ઊંચાઈ પરથી પડેલા પથ્થરો એકબીજા પર ફેંકી મારતા. તેમની લડાઈથી બે યોજન જેટલી જમીન, લાંબાઈ અને પહોળાઈમાં, બધું ચકનાચૂર થઈ ગયું. યુદ્ધના ઉન્માદમાં, બંનેએ ધરતીને જાણે કાચબાની પીઠ જેવો કરી દીધો—કોઈ વૃક્ષ, પથ્થર, ઘાસ, ઝાડીઓ કે લતાઓ બાકી રહી નહોતી. થોડા સમય માટે બકાસુર અને કુરુવંશી ભીમા એકસમાન લડ્યા, પછી ભીમાએ નક્કી કરી લીધો કે હવે રાક્ષસનો અંત લાવવાનો છે. ભીમાએ દાંત કચડીને, હોઠ ચાવીને, આંખો ઢાંકી અને બકાસુર તરફ ભયાનક નજરથી જોયું. પછી ભીમસેને, અસીમ બળ સાથે, બકાસુરને ઝપટીને પોતાના બાહુઓમાં કસીને પકડી લીધો. ઘૂંટણ, પાંસળી, પેટ, પીઠ અને છાતીથી ભીમાએ બકાસુરને દબાવતો ગયો; તેના જાંઘ, હાથ અને હૃદય તૂટી ગયા, શરીરના બંધન ધીલા પડી ગયા. બકાસુર હવે પરસેવે પલળી ગયો, ભારે શ્વાસો લેતો, આંખો ઘુમાવી રહ્યો, જાણે ઈંડું ફૂટે તેમ અવાજો કાઢતો, ઉઘાડો અને ધૂંધાળો થઈ ગયો. એ રીતે ભીમસેને પોતાના બળ અને પરાક્રમથી દુષ્ટ બકાસુરને પરાસ્ત કર્યો.