હિડીમ્બાએ પોતાની બહેન હિડીમ્બાને સંબોધીને વાત કરી, પછી તેની આંખો લોહિયાળ થઈ ગઈ અને તે દાંત કચકચાવીને બહેનને મારવા દોડ્યો. જંગલમાં તેનો વિકરાળ ગર્જનાવાળો સ્વર સાંભળીને ભીમસેને, શત્રુવીરોના વિનાશક, પોતાની માતા અને ભાઈઓની જાગૃતિનું ધ્યાન રાખ્યું. હિડીમ્બા ભયાનક રીતે દોડી આવ્યો ત્યારે ભીમ, યુદ્ધમાં સર્વોત્તમ, તેને પુરજોશમાં ઠપકો આપ્યો અને કહ્યું, “થેમ, થેમ!” પછી ભીમસેને, હસતાં જેવા, ક્રોધિત હિડીમ્બાને સંબોધીને તેની બહેન હિડીમ્બાને કહ્યું, “હિડીમ્બા, આ શાંતપણે સુતા લોકો તને શું કામના? જો તેમને જગાડશો તો શું થશે? જો તારે લડવું જ છે, તો મારી સામે આખી તાકાતથી આવો, દુષ્ટ મનુષ્યભક્ષક!” ભીમે કહ્યું, “મારા પર જ પ્રહાર કર; સ્ત્રી પર, ખાસ કરીને જે નિર્દોષ છે, તેની પર હિંસા કરવી યોગ્ય નથી. આ યુવાન સ્ત્રી પોતાની ઈચ્છાથી આવતી નથી, આજે અહીં મારી ઈચ્છા પણ નથી; તે તો શરીરમાં રહેલા કામદેવના વશમાં છે. તારી બહેન, દુશ્ચરિત્ર રાક્ષસ, તારા આદેશથી અને મારા રૂપને જોઈને હવે મને ઇચ્છે છે. તે ડરીને મને ઇચ્છે છે, તેનો કોઈ દોષ નથી. દોષ તો કામદેવનો છે, અને તારે તેને દોષ ન આપવો જોઈએ.” ભીમે આગળ કહ્યું, “જ્યારે હું અહીં હાજર છું, દુષ્ટ, તારે સ્ત્રીને હાનિ કરવી નહીં. મારો સામનો કર, માનવભક્ષક, એકલા એક. આજે હું તારી સાથે યમલોક જઇશ. આજે, રાક્ષસ, તારો મસ્તક મારી શક્તિથી દબાઈ જશે, જેમ હાથીનું પગથી કચડી નાખવામાં આવે. આજે કાગડા, ગિધડ અને શિયાળ તારા અવયવોને આનંદપૂર્વક ખેંચી દેશે, જ્યારે હું તને યુદ્ધમાં સંહાર કરીશ. થોડા જ પળોમાં હું આ રાક્ષસોથી પીડિત જંગલને, જેને તું લાંબા સમયથી માનવોને ખાઈને દુષિત કર્યો છે, તારા દોષથી મુક્ત કરી દઈશ. આજે તારી બહેન તને જોશે, રાક્ષસ, જ્યારે હું તને — પર્વત જેટલા બળવાન — સિંહની જેમ હાથીને ખેંચે તેમ ખેંચીશ.” “જ્યારે હું તને સંહાર કરીશ, રાક્ષસકુલના કલંક, ત્યારે જંગલમાં રહેતા મનુષ્યો નિર્ભયતાથી અહીં ફરી શકશે.” હિડીમ્બાએ જવાબમાં કહ્યું, “માણસ, તું વ્યર્થમાં ગર્જના અને ડینگ મારી રહ્યો છે. જે બોલ્યો છે તે કામે કરી બતાવ, વિલંબ ન કર. તારે તારી તાકાત અને પરાક્રમ પર બહુ ગર્વ છે, પણ આજે મને મળીને તને તારા કરતાં વધુ શક્તિશાળી કોણ છે તે ખબર પડશે. હું આ બીજાંઓને નુકસાન નહીં કરું, કારણ કે તેઓ શાંતિથી સુઈ રહ્યા છે; પણ તું, દુષ્ટ, જે દુઃખદ શબ્દો બોલે છે, તને હું આજે મારી નાખીશ. તારા અવયવોમાંથી લોહી પીધા પછી, પછી હું આ સ્ત્રીને પણ સંહાર કરીશ, કારણ કે તેણે મને અપરાધ કર્યો છે.” આવી રીતે બોલી, માનવભક્ષક રાક્ષસે ગુસ્સામાં ભીમસેનાની બાંય પકડી અને દોડતો ભીમસેના તરફ હુમલો કર્યો. પણ ભીમે, ભયાનક બળથી, હસતાં હસતાં તેની લંબાયેલી બાંય પકડી લીધી. પછી ભીમે પોતાની શક્તિથી તેને ખેંચી લીધો, જેમ સિંહ નાના પ્રાણીનું શિકાર કરે તેમ. રાક્ષસે પણ ગુસ્સામાં ભીમને બાંયફાંસમાં પકડીને ભયાનક ગર્જના કરી. ભીમે ફરી શક્તિથી તેને ખેંચી લીધો અને વિચાર્યું કે મારા ભાઈઓ, જે શાંતિથી સુઈ રહ્યા છે, તેઓને અવાજથી જગાડવો નહીં. પછી તેણે રાક્ષસને પોતાના હાથમાં પકડીને દૂર દૂર લઈ ગયો, જેમ ગરુડ સાપને ચાંચમાં પકડીને લઈ જાય તેમ. હવે બંને સામસામે આવીને મહાન પરાક્રમથી મલ્લયુદ્ધ કરવા લાગ્યા—હિડીમ્બા અને ભીમસેને અદ્વિતીય શૌર્ય દર્શાવ્યું. બંને ક્રોધ અને ઉન્માદથી વૃક્ષો તોડી, વેલીઓ ઉપાડી, બે યુવાન ઉન્મત્ત હાથીઓની જેમ ધમાલ મચાવી. બંનેએ જાંઘના બળથી ઝાડ ઉખાડી નાખ્યા, વેલીઓ પૂરી રીતે પકડીને ફાડી નાંખી. બંનેના ગર્જનાથી ચારેય દિશાના પ્રાણી અને પક્ષીઓ ભયભીત થઈ ગયા; બંને શક્તિશાળી અને ઉન્મત્ત, એકબીજાના વિનાશ માટે તત્પર. પછી ભીમ અને રાક્ષસ વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધ થયું, જે દેવ-અસુરોના યુદ્ધમાં ઇન્દ્ર અને વૃત્રાસુરની લડાઈ જેવી હતી. ક્રોધમાં બંનેએ મોટાં ડાળાવાળાં ઝાડ તોડી, સાલ, તાળ, તમાલ, આંબા, વટ, અર્જુન અને વિભીતક જેવા ઝાડો એકબીજા પર ફેંક્યા. પછી વટ, પલાશ, ખજુર, ફણસ, અસ્મક અને કાંટાવાળા ઝાડ પણ ફાડી નાંખ્યા; અને બધાં મોટા ઝાડો પણ ઉખાડી નાખ્યા. બંનેએ ક્રોધમાં આ બધાં ઝાડો યુદ્ધમાં એકબીજા પર ફેંક્યા, જેથી જંગલ, જે ઘનઘોર વૃક્ષોથી ભરેલું હતું, એકદમ ખાલી થઈ ગયું. પછી પથ્થર, ઝાડીઓ અને કાંટાવાળા ઝાડો ફેંક્યા; પછી તો પર્વતના શિખરો અને આકાશને અડતા પર્વતો પણ ઉખાડી ફેંક્યા. બંને દુશ્મનોએ પથ્થર અને શિલાઓ ઉખાડી, એકબીજા પર ફેંકી, વિજય માટે જોર લગાવ્યું. પાંચ યોજન સુધી આખું જંગલ વૃક્ષ, વેલી, ઝાડી, પથ્થર અને પ્રાણીઓથી ખાલી થઈ ગયું. રાજા, ભીમ અને રાક્ષસના યુદ્ધથી જંગલ પળમાં બાળકના રમણિય મેદાન જેવું સમતળ અને નિર્વિકાર થઈ ગયું. બંનેએ જાંઘ અને હાથના બળથી એકબીજાને ખેંચી અને પછાડી, જોર آزمાવ્યું. બીજા કોઈ અવાજ વિના, બંનેએ એકબીજાને પથ્થર અથડાતા ધડાકા જેવા ઘા માર્યા અને ગર્જના કરી. બંનેએ એકબીજાને બાંયફાંસમાં પકડીને ભયાનક મલ્લયુદ્ધ કર્યું, બલી અને ઇન્દ્રની જેમ, તેમનાં યુદ્ધના ગર્જના અને હાહાકારથી આખું જંગલ ગુંજી ઉઠ્યું.