રામા, શ્રેષ્ઠ યોધ્ધા, વિવિધ પ્રકારની સંપત્તિ આપનાર, હું તપમાં નિષ્ઠાવાન છું અને તારી પાસે અક્ષય સંપત્તિ માંગું છું. પણ, તપસ્વી ધનના ધારક, મારા પાસે જે સોનાં અને અન્ય ધન છે, તે બધું મેં બ્રાહ્મણોને આપી દીધું છે. એ જ રીતે, આ ધરતી, સમુદ્રથી ઘેરાયેલી અને શહેરોથી ભરેલી, મેં કશ્યપને પૂરી આપી છે. હવે મારા પાસે ફક્ત મારું શરીર, મારા અમૂલ્ય શસ્ત્રો અને વિવિધ હથિયારો જ બાકી છે. હવે, બ્રાહ્મણ, તું મારી પાસે શું માંગે છે—મારા શસ્ત્રો, મારું શરીર કે મારા હથિયારો? તું જ પસંદ કર, હું શું આપું, દ્રોણ, જલદી બોલ. દ્રોણએ કહ્યું: ભારગવ, મને તું તારા બધા શસ્ત્રો, તેમને પરત ખેંચવાની રીતો અને તેમના ગુપ્ત ઉપયોગો, સંપૂર્ણ રીતે આપી દે. ભારગવે કહ્યું: બધાં ધનમાંથી આ સૌથી શ્રેષ્ઠ છે, બ્રાહ્મણમાં શ્રેષ્ઠ. 'તથાસ્તુ' કહી, ભારગવે દ્રોણને બધા શસ્ત્રો, તેમના ગુપ્ત વ્રત અને ધનુર્વિદ્યા સંપૂર્ણ રીતે આપી. આ બધું પ્રાપ્ત કરીને, શસ્ત્રોમાં નિપુણ, શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ દ્રોણ પ્રસન્ન થઈ પોતાના મિત્ર દ્રુપદ તરફ રવાના થયો. દ્રોણ, દ્રુપદ પાસે પહોંચીને, રાજાને કહ્યું: 'મને તારો મિત્ર માન.' પણ પાંચાલ રાજા, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, દ્રોણના આ શબ્દો સહન કરી શક્યા નહીં, ભલે અગાઉ પ્રેમ હતો. ક્રોધ અને દુઃખથી眉 ભીંધી, આંખે લાલ, સત્તા પર અહંકારથી મદમસ્ત, રાજાએ દ્રોણને કહ્યું: 'બ્રાહ્મણ, તારી સમજ યોગ્ય નથી; તું જબરદસ્તી મને કહે છે "હું તારો મિત્ર છું", જ્યારે એ સાચું નથી.' રાજાએ કહ્યું: 'રાજાઓ, જે ઊંચા છે, તેઓ એવા લોકો સાથે મિત્રતા નથી કરતા—જે કમજોર છે, સંપત્તિથી વંચિત છે, અને ધનથી પડેલા છે.' 'મિત્રતા પણ સમય સાથે ઓછી થાય છે, જેમ ઉંમર વધી જાય છે; મારી તારી મિત્રતા પહેલાં ક્ષમતા પર આધારિત હતી.' 'આ જગતમાં, મિત્રતા કોઈના હૃદયમાં કાયમ રહેતી નથી; ઇચ્છા તેને નાશ કરે છે, અને ક્રોધ ચોક્કસપણે તેને અલગ કરે છે.' 'આ જૂની મિત્રતા પર અડગ ન રહે, બ્રાહ્મણમાં શ્રેષ્ઠ, અમારી મિત્રતા પહેલાં હતી, પણ એ હિત પર આધારિત હતી.' 'ગરીબ માણસ ધનવાનનો મિત્ર નથી, અજ્ઞાન માણસ વિદ્વાનનો મિત્ર નથી, અને ભયપુષ્ટ માણસ યોધ્ધાનો મિત્ર નથી—પહેલાની મિત્રતાનો શું ઉપયોગ?' 'વિદ્વતા અને સંપત્તિ સમાન હોય ત્યારે જ લગ્ન અને મિત્રતા યોગ્ય છે, ધનવાન અને ગરીબ વચ્ચે નહીં.' 'અયજ્ઞી યજ્ઞીનો મિત્ર નથી, રથ વિનાનો રથવાળાનો મિત્ર નથી; રાજા પણ બીજા રાજાનો મિત્ર નથી—પહેલાની મિત્રતાનો શું ઉપયોગ?' દ્રુપદના આ શબ્દો સાંભળીને, શક્તિશાળી ભારદ્વાજ, ક્રોધથી ભરાઈ, થોડા સમય માટે વિચારોમાં પડ્યો. પછી મનમાં નિશ્ચય કરીને, વિદ્વાન દ્રોણ, પોતાના શિષ્યો અને પુત્ર સાથે, પાંચાલ રાજા તરફ ગયો. તેણે કુરુઓના શ્રેષ્ઠ શહેર, નાગસાહ્વયમાં, પોતાનું વચન પૂર્ણ કરવા માટે વ્રત લીધો. નાગપુર પહોંચીને, શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ ભારદ્વાજ, ગૌતમના ઘરમાં ગુપ્ત રીતે રહેવા લાગ્યા. પછી, કૃપાચાર્યે પાંથાઓને શસ્ત્રવિદ્યા શીખવી, પણ કોઈએ દ્રોણને ઓળખ્યા નહીં. પોતાનું સાચું રૂપ છુપાવી, દ્રોણ ત્યાં થોડો સમય રહ્યો; ત્યારબાદ રાજકુમારો ગજસાહ્વયમાંથી બહાર આવ્યા. વીર રાજકુમારો આનંદથી બોલ સાથે રમતા હતા; રમતા રમતા, એક અંગૂઠી કૂવામાં પડી ગઈ. ધર્મપુત્રની બોલ પણ ત્યાં પડી, એક ઊંડા, છુપાયેલા કૂવામાં, જે આકાશમાં તારા જેવી ચમકી. princes એ જોઈ, બોલ કાઢવા માટે ઉત્સુક થઈ, ઘણાં પ્રયત્નો કર્યા, પણ સફળ થયા નહીં. પછી, શરમથી માથું ઝૂકી, એકબીજાને જોયા, શું કરવું એ ખબર ન હતી, અને ખૂબ ચિંતિત થઈ ગયા. નજીક, એક કાળાંવર્ણ, વૃદ્ધ, પાતળા બ્રાહ્મણને, પોતાના કૃત્યોમાં વ્યસ્ત, યજ્ઞાગ્નિ સાથે ઊભેલાં જોયા. એ મહાન પુરુષને જોઈ, રાજકુમારો, ઉત્સાહ તૂટેલો, તેના પાસે ગયા અને તેને ઘેરી લીધા. દ્રોણે, એ નિરાધાર રાજકુમારોને જોઈ, હળવી સ્મિત સાથે, પાંચાલ પ્રદેશમાંથી આવી, શક્તિશાળી અવાજે કહ્યું: 'અરે, તમારો યોધ્ધા તરીકેનો બળ શરમજનક છે, તમારો શસ્ત્રવિદ્યા પરનો અભિમાન પણ શરમજનક છે! ભરત વંશમાં જન્મ્યા, તું એક સરળ ઇનામ પણ મેળવ્યો નથી.' 'હું પોતે, બાંસના તીરો વડે, ઇનામ અને અંગૂઠી બંને કાઢી લાવું; મને ભોજન આપો.' કુંતીના પુત્ર યુધિષ્ઠિરે દ્રોણને કહ્યું: 'કૃપાચાર્યની મંજૂરીથી, બ્રાહ્મણ, તું સદા માટે ભિક્ષા લઇ શકે છે.' 'આ રહ્યો બાંસનો મુઠ્ઠો, હું તેને શસ્ત્રવિદ્યા મંત્રથી સંગ્રહિત કર્યો છે.' 'આમાં જે શક્તિ છે, એ બીજા પાસે નથી; હું એક બાંસથી બોલ કાઢી લાવું, અને બીજાથી અંગૂઠી પણ.' પછી, જેમ કહ્યું, દ્રોણે એ બધું એક સાથે કરી બતાવ્યું. princes એ જોઈ, આંખો પહોળી થઈ, આશ્ચર્યથી કહ્યું: 'આ ખરેખર અદભૂત છે!' 'બ્રાહ્મણમાં વિદ્વાન, જલદી અંગૂઠી-મણિ કાઢી લાવો.