શુભ દિવસ આવ્યા ત્યારે ભીષ્માએ મહાન પાંડુના વિવાહની સુંદર રીતે વ્યવસ્થા કરી. રાજા પાંડુએ યોગ્ય વિધિ અનુસાર માદ્રીનો હાથ પકડ્યો. વિવાહ પૂર્ણ થયા પછી, કુરુ રાજાએ પોતાની તેજસ્વી પત્ની માદ્રીને સુંદર નિવાસસ્થાને સ્થાપિત કરી. મહાન પાંડુ પોતાના મન પ્રમાણે અને આનંદથી કુંતી તથા માદ્રી, બંને પત્નીઓ સાથે સુખપૂર્વક જીવન વિતાવતો રહ્યો. ત્રણ રાતો વિતાવીને, પાંડુએ ધરતી પર વિજય મેળવવાની ઈચ્છા સાથે શહેર છોડવાનો નિશ્ચય કર્યો. તેણે ભીષ્મા અને અન્ય વડીલ કુરુઓ, ધૃતરાષ્ટ્ર વગેરેના ચરણ સ્પર્શ કરી, તેમની આજ્ઞા અને આશીર્વાદ લઈને વિદાય લીધી. શુભ સંસ્કારો અને શુભેચ્છાઓથી યુક્ત પાંડુએ હાથી, ઘોડા અને રથોથી સજ્જ મહાન સેના સાથે પ્રસ્થાન કર્યું. દેવપુત્ર સમાન તેજવાળા પાંડુએ આનંદિત અને શક્તિશાળી સૈન્ય સાથે અનેક શત્રુઓ સામે યાત્રા આરંભી. પ્રથમ તેણે દશાર્ણ દેશમાં જઈ, યુદ્ધમાં તેમને પરાજિત કર્યા. ત્યારબાદ પાંડુએ પોતાની સેના ભવ્ય ધ્વજોથી સજ્જ કરી, જેમાં હાથી, ઘોડા, પદાતિ અને રથોની ભરમાર હતી. અનેક રાજાઓમાં શૂરવીર અને પોતાની શક્તિમાં ગર્વિત એવા પાંડુએ રાજગૃહા શહેરમાં મેઘધ દેશના રક્ષકને યુદ્ધમાં સંહાર્યો. પછી પાંડુએ ખજાનાં અને અનેક વાહનો લઇને મિથિલા પહોંચ્યો અને વિદેહોને પણ યુદ્ધમાં જીત્યાં. એ જ રીતે, કાશી, સુહ્મ અને પુંડ્ર દેશોમાં પણ પાંડુએ પોતાની ભુજાબળથી કુરુઓનું યશ વધાર્યું. પાંડુ તીક્ષ્ણ બાણ અને શસ્ત્ર સમાન તેજથી શત્રુઓ માટે ભયજનક બની ગયો, તેથી રાજાઓ તેનો સામનો ટાળી ગયા. પાંડુએ તેમના સૈન્યને વિખેર્યું, રાજાઓને પોતાના વશમાં લીધા અને કુરુઓના કાર્યમાં તેમને લગાડ્યા. પાંડુએ તમામ ભૂપાલોને જીત્યા, તેઓએ તેને એકમાત્ર વીર માન્યો, જેમ દેવોમાં ઇન્દ્ર. બધા ભૂપાલોએ હાથે હાથ જોડીને નમન કર્યું, માથું નમાવીને વિવિધ રત્નો અર્પણ કર્યા. તેઓએ મણિ, મુક્તા, મોતી, બહુ સોનાં-ચાંદી, ગાય-ઘોડા, રથ-હાથી વગેરે અઢળક ખજાના પાંડુને અર્પણ કર્યા. ઉંટ, ભેંસ અને અન્ય પશુ, કમળચામડાની વસ્તુઓ, રંગા ગામનાં ઓઢણાં પણ પાંડુએ સ્વીકાર્યાં. આ બધું લઇ પાંડુ પોતાની ભવ્ય સેના સાથે પોતાના રાજ્ય અને ગજસહવયા નામના શહેરમાં આનંદ પામવા પાછો ફર્યો. પાંડુએ શાંતનુ અને બુદ્ધિમાન ભરતનું ગુમાયું યશ ફરી પ્રાપ્ત કર્યું. જેમણે કુરુઓના પ્રદેશ અને સંપત્તિ કબજે કરી હતી, તેમને પાંડુએ વશમાં કરીને કરદાતા બનાવ્યા. રાજાઓ, મંત્રીઓ, નાગરિકો અને ગામલોકો—allએ આનંદ અને વિશ્વાસથી પાંડુની પ્રશંસા કરી. ભીષ્માના નેતૃત્વમાં બધા પાંડુને આવકારવા ગયા, અને નાગપુરના રહેવાસીઓએ પણ લાંબી દૂર જઈને પાંડુનું સ્વાગત કર્યું. તેમણે અનેક પ્રકારના રત્નોથી ભરેલા વાહનો અને અઢળક ખજાના સાથે ધરતીને સમૃદ્ધ જોઈ. હાથી, ઘોડા, રથ, ગાય, ઉંટ અને ઘેટાંના ખજાનામાં કૌરવો અને ભીષ્મા પણ અચંબામાં પડી ગયા. પાંડુએ કૌશલ્યાની ખુશી વધારી, પિતાના ચરણોમાં નમન કર્યું અને નાગરિકો તથા ગામલોકોને યોગ્ય સન્માન આપ્યું. શત્રુ રાજ્યોને જીત્યા પછી, ભીષ્મા પાંડુને હૃદયથી ભેટ્યા અને આનંદથી આંખોમાંથી અશ્રુ વહાવ્યા. હજારો તુરિયાં, શંખ અને નગારા વગાડી, પાંડુએ હસ્તિનાપુરમાં વિજયોત્સવ સાથે પ્રવેશ કર્યો. ધૃતરાષ્ટ્રની પરવાનગીથી પાંડુએ પોતે જીતેલા ખજાના ભીષ્મા, સત્યવતી અને માતા કૌશલ્યાને અર્પણ કર્યા. પાંડુએ વિદુરને પણ એ ખજાનો મોકલ્યો અને પોતાના મિત્રો પણ ધન-સંપત્તિથી પ્રસન્ન કર્યા. પાંડુએ સત્યવતી, ભીષ્મા અને તેજસ્વી કૌશલ્યાને પણ સુવર્ણ-મણિ વગેરે ખજાનાથી સંતોષ્યા. કૌશલ્યા પોતાના અપ્રતિમ શક્તિશાળી પુત્રને હર્ષથી ભેટીને, જાણે શચી દેવી વિજયી ઇન્દ્રને ભેટે તેમ, આનંદિત થઈ. પાંડુના વીરતાપૂર્ણ વિજય અને દાનથી ધૃતરાષ્ટ્રે અનેક મહાન અશ્વમેઘ યજ્ઞો કર્યાં. પછી કુંતી અને માદ્રી સાથે પાંડુ, ક્યારેય થાક્યા વિના, જંગલવાસી બની ગયો. પાંડુએ મહેલ અને વૈભવી સુખો છોડીને હંમેશા જંગલમાં, શિકારપ્રતિ નિરંતર તત્પર રહીને, જીવન વિતાવ્યું. સુંદર હિમાલયના દક્ષિણ ઢોળાવ પર, પર્વતશૃંગો અને વિહંગમ સલ વનોમાં પાંડુ વસતો રહ્યો. કુંતી અને માદ્રી સાથે પાંડુ જંગલમાં જાણે ઇન્દ્ર બે ગજગામિનીઓ વચ્ચે તેજ પમાડે તેમ ઝગમગતો રહ્યો. પાંડુને તલવાર, ધનુષ્ય અને બાણોથી સજ્જ, તેજસ્વી કવચ પહેરીને, સર્વોત્તમ શસ્ત્રવિદ્યા ધરાવતા રાજાને પોતાની પત્નીઓ સાથે જંગલમાં જોઈ, વનવાસીઓએ કહ્યું—'આ તો દેવ છે!' ધૃતરાષ્ટ્રના આદેશથી લોકોએ પાંડુના તમામ સુખ-સુવિધા જંગલના કિનારે પણ પહોંચાડ્યા. પછી પાંડુ એક વિશાળ જંગલમાં પહોંચ્યો, જ્યાં અનેક વૃક અને જંગલી પ્રાણીઓ વસતા હતા. ત્યાં તેણે મૃગોના સમૂહના મુખ્ય મૃગને મિલનક્રિયામાં લીપ્ત જોયો.