એક સમયે મહાભીષા નામના રાજા, ભગવાન ઇન્દ્રને પ્રસન્ન કરવા માટે હજારો અશ્વમેધ યજ્ઞ અને સૈંકડો રાજસૂય યજ્ઞો કર્યા હતા. આ યજ્ઞોની પુણ્યથી તેઓ સ્વર્ગમાં પહોંચ્યા. એક દિવસ દેવતાઓએ બ્રહ્માને પૂજા કરી; ત્યાં ઘણા રાજઋષિ હાજર હતા, અને મહાભીષા પણ તેમાં હતા. એ સમયે ગંગા, નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ, બ્રહ્મા પાસે આવી. પવનના ઝોકે તેના વસ્ત્ર ચમકતા ચાંદની જેવું દિપ્તમાન થઈ ગયું. એ દૃશ્ય જોઈને બધા દેવતાઓએ મોં ફેરવ્યું, પણ મહાભીષાએ નિઃસંકોચ ગંગાને નિહાળી. બ્રહ્મા એથી અસંતોષ પામી, મહાભીષાને શાપ આપ્યો: "તમે ફરીથી મનુષ્યોમાં જન્મ લેશો; પછી જ ફરીથી લોકપ્રાપ્તિ થશે." બ્રહ્માએ કહ્યું, "ગંગા દ્વારા તમારું મન મોહાઈ ગયું છે, તેથી એ જ દુનિયામાં તમને દુઃખ આપશે." "જ્યારે તમારામાં ક્રોધ ઉદ્ભવશે, ત્યારે આ શાપના કારણે તમારું મુક્તિ થશે." ગંગાએ, મહાભીષાને જોતાં, જે અગ્નિ સમાન તેજસ્વી અને હિંમત ગુમાવેલો હતો, તેના પિતા પ્રતિપને પોતાના મનમાં પસંદ કર્યો. ગંગા, પોતાના મનમાં પ્રતિપનો ધ્યાન કરતી, દુઃખથી વ્યથિત થઈ, રાજાને જોઈ. રસ્તામાં જતી વખતે, ગંગાએ સ્વર્ગમાં વસતા વસુઓને જોઈ, જે દુઃખી હાલતમાં હતા; તેમને જોઈ, ગંગાએ પૂછ્યું, "તમે આવા દુઃખી કેમ છો? શું દેવોમાં બધું ઠીક છે?" વસુઓએ જવાબ આપ્યો: "હે મહાન નદી, અમને શાપ મળ્યો છે." "અમારે એક નાની ભૂલથી, મહાન વશિષ્ઠ ઋષિએ ક્રોધથી અમને શાપ આપ્યો; કારણ કે અમે મૂર્ખાઈથી શ્રેષ્ઠ ઋષિને છુપાવ્યો હતો." "અમે twilight સમયે વશિષ્ઠ પાસે ગયા અને તેણે કહ્યું, 'તમે મનુષ્ય સ્ત્રીઓના ગર્ભમાં જન્મ લેશો.'" "બ્રહ્મજ્ઞાનીના વચન પાછા લેવાઈ શકતા નથી; તમે મનુષ્ય સ્ત્રીઓમાં જન્મ લો અને અમને, વસુઓને પૃથ્વી પર પુત્ર રૂપે જન્મ આપો." "હે શુભે, અમે માનવ સ્ત્રીઓના ગર્ભમાં પ્રવેશી શકતા નથી." એમ વસુઓએ કહ્યું, ત્યારે ગંગાએ કહ્યું, "તેમ જ થશે." પછી એણે કહ્યું, "રાજા પ્રતિપનો પુત્ર, શાંતનુ, પૃથ્વી પર જન્મ લેશે; એ અમારો સહાયક થશે." "મારી પણ એ જ ઈચ્છા છે, જેમ તમે કહ્યું છે. હું એના મનને પ્રસન્ન કરું, જો એ જ તમારું ઈચ્છિત છે." "પુત્રો જન્મે ત્યારે, તમે તેમને જલમાં ફેંકી દયો, જેથી અમને ત્રણ લોકોથી મુક્તિ ઝડપથી મળે." "અમે બધા, સમજશક્તિ ગુમાવી, સુરભીને પકડી લેવા ઈચ્છી, અને બ્રહ્મર્ષિએ અમને શાપ આપ્યો; તેથી, અમને ઝડપથી મુક્ત કરો." "હું એ જ કરું. એક પુત્ર તેના માટે જન્મે, જેથી એનો મારા સાથે પુત્ર માટે સંયોગ વ્યર્થ ન જાય." "અમે દરેક ચોથા ભાગની શક્તિ આપશું; એ શક્તિથી, તમારો પુત્ર જન્મશે, જેમ એ ઈચ્છે." "એમાંથી કોઈ વધુ વંશ મનુષ્યોમાં નહીં થાય; તેથી, તમારો પુત્ર શક્તિશાળી હશે, પણ સંતાન વિનાનો." પછી, રાજા પ્રતિપ, હંમેશા સર્વ પ્રાણીઓના કલ્યાણમાં તત્પર, ઘણા વર્ષો સુધી ગંગાના કિનારે જપમાં તત્પર રહ્યા. એ સમયે, ગંગા, સૌંદર્ય અને ગુણોથી યુક્ત, સ્ત્રી રૂપે જળમાંથી બહાર આવી, અત્યંત આકર્ષક રૂપ ધારણ કર્યું. જ્યારે રાજઋષિ અધ્યયન કરતા હતા, દૈવી અને વિચારશીલ કન્યાએ, તેજસ્વી મુખ સાથે, તેમના જમણા જાંઘ પર બેઠી, જે શાલ વૃક્ષ જેવી હતી. પ્રતિપ રાજાએ, જે વાણીમાં નિપુણ અને ધર્મના જ્ઞાતા હતા, ગંગાને કહ્યું, "હે શુભે, હું તમારા માટે શું કરી શકું, જે તમને પ્રિય અને ઈચ્છિત છે?" ગંગાએ કહ્યું, "હે રાજા, હું તમને ઈચ્છું છું; મને સ્વીકારો. પ્રેમમાં પડેલી સ્ત્રીની ત્યાગ કરવું સદ્ગુણીઓ દ્વારા નિંદિત છે." પ્રતિપે કહ્યું, "હે સુંદર, હું અન્ય સ્ત્રીની ઈચ્છાથી નજીક નથી જતો, ના તો વિભિન્ન વર્ગની સ્ત્રી પાસે; આ મારું ધર્મવ્રત છે." "જે પોતાની પત્ની છોડીને બીજી સ્ત્રીની ઈચ્છા કરે છે, એને લોકપ્રલય સુધી નરકમાંથી મુક્તિ નથી." "હું તમારો ભોગ નથી લઈ શકતો, કે નજીક જઈ શકતો, કે આવા શબ્દો કહી શકતો નથી. હે રાજા, મને સ્વીકારો, હું તમારી ઈચ્છુક, દૈવી સ્ત્રી છું." "જે તમે મને અનુરોધ કરો છો, તે તમે જાતે જ નકારી દીધું છે; અન્યથા, હું બીજી રીતે કરું તો ધર્મનો નાશ થાય." "હે સુંદર અંગવાળી, તમે મારા જમણા જાંઘ પર બેઠા છો; જાણો, હે ભયભીત, આ બેઠક વહુઓ અને સંતાન માટે છે." "મારું ડાબું જાંઘ સ્ત્રીઓના ભોગ માટે છે, પણ તમે એ ટાળી દીધું; તેથી, હે સુંદર, હું તમને ઈચ્છાથી નજીક નહીં જાઉં." "મારી વહુ બનો, હે સુંદર કમરવાળી; હું તમને પુત્ર માટે પસંદ કરું છું. તમે મારા પાસે આવી, એટલે વહુના બાજુએ બેઠાં." ગંગાએ કહ્યું, "તેમ જ હોય, હે ધર્મજ્ઞ, મને તમારા પુત્ર સાથે સંયોજિત થવા દો. તમારી ભક્તિથી, હું પ્રસિદ્ધ ભારત વંશનું ગૌરવ વધારું." "પૃથ્વી પરના બધા રાજાઓ માટે તમે આશ્રય છો; તમારા ગુણો હું સો વર્ષમાં પણ વર્ણવી શકું તેમ નથી." "તમારા વંશની પ્રસિદ્ધતા અને શ્રેષ્ઠતા જાણીતી છે; હે ધર્મજ્ઞ, હું અહીં સંમતિ પ્રમાણે કાર્ય કરીશ." "તમારા પુત્રને કદી પણ કોઈ શંકા ન રહે; તેથી, અહીં રહી, હું તમારા પુત્ર માટે સ્નેહ પોષીશ." 'તેમ જ હોય' કહી, ગંગા ત્યાં જ અદૃશ્ય થઈ ગઈ; રાજાઓમાં સિંહ સમાન પ્રતિપ, જોઈ રહેલા, પણ એ ગાયબ થઈ ગઈ.