ક્યારેક, જંગલમાં કેટલાક લોકો ભૂખ્યા વાઘ જેવા માનવો દ્વારા ભક્ષિત થઈ ગયા; જયારે કેટલાકે ઝાંઝરીથી અગ્નિ પ્રગટાવી, જીવતા રહેવા માટે કઠિન પરિસ્થિતિઓમાં પણ પોતાના જીવનને બચાવ્યું. એ સમયે, તેઓ યોગ્ય રીતે તૈયાર અને શેકેલી માંસ ખાધું; ત્યાં, કેટલાક મદમસ્ત અને શક્તિશાળી હાથીઓ, હથિયારોના ઘા ખાઈને, ડરથી પોતાનું સુંડ અંદર ખેંચી, ઝડપથી ભાગી ગયા, અને દૂધ-મૂત્ર છોડતા, ઘણું રક્ત વહાવી રહ્યા હતા. જંગલમાં એ જંગલી અને મહાન હાથીઓએ અનેક માનવોને મારે નાખ્યા; અને એ જંગલ, વાદળોના ઘેરા સમૂહથી ઢંકાયેલું, તીક્ષ্ণ બાણોની વરસાદથી ઝળહળતું, અનેક પ્રાણીઓથી ભરેલું હતું, અને એના પ્રાણી-રાજા રાજાએ મારી નાખ્યો હતો. પછી, રાજા અને તેની સેના-રથ, ઘોડા, હાથીઓ સાથે, હજારો પ્રાણીઓનો શિકાર કરીને, એ જંગલમાં પહોંચ્યો, જે વાદળની જેમ ઘેરું હતું અને જ્યાં સિદ્ધો તથા ચારણો વસતા હતા. શહેરથી બે યોજન દૂર, રાજાએ જંગલમાં જંગલી પ્રાણીઓનો પીછો કરતા, થાકી ગયેલા શરીરે, એ જંગલને નિહાળ્યું. જંગલી પ્રાણીઓનો પીછો કરતા, રાજાએ પોતાના ઘોડાઓને ઝડપથી દોડાવ્યા; અને એ રીતે, રાજા બીજા જંગલમાં પ્રવેશ્યો. એકલા, મહાન બળ ધરાવતા, ભૂખ, તરસ અને થાકથી પીડાતા, એ જંગલના અંતે પહોંચીને, એક વિશાળ અને ખાલી જગ્યા પર આવ્યો. એ જગ્યા પાર કરતાં, રાજા એક સુંદર આશ્રમોોથી સજ્જ, મનને આનંદ આપતી અને આંખોને ગમતી જગ્યા પર પહોંચ્યો. ઠંડા પવન સાથે, એ મહાન જંગલમાં ગયો, જ્યાં વૃક્ષો પર ખીલેલા ફૂલ અને સઘન લીલાં ઘાસના મેદાનો હતા, જે અત્યંત આનંદદાયક હતા. એ જંગલ વિશાળ હતું, પક્ષીઓના મીઠા અવાજોથી અને કોયલના રટણથી ગૂંજતું, અને અનેક ઝીંગુરોની ટિક-ટિકથી ભરેલું હતું. એ વૃક્ષો, પાંજરા ફેલાવતી શાખાઓ અને આનંદદાયક છાંયાથી આવરાયેલાં, જમીન પર મધમાખીઓના ઝુંડથી હલચલ કરતી, અને સર્વોત્તમ સૌંદર્યથી સજ્જ હતી. એ જંગલમાં કોઈ પણ વૃક્ષ ફૂલ વગર નહોતું, કોઈ ફળ અથવા કાંટા વગર નહોતું, અને કોઈ પણ વૃક્ષ મધમાખીઓના ઝુંડથી ઢંકાયેલું નહોતું. પક્ષીઓના અવાજથી ગૂંજતું, અનેક ફૂલોથી શોભિત, એ જંગલ દરેક ઋતુમાં ખીલેલા વૃક્ષો, આનંદદાયક છાંયાથી ભરેલું હતું. મહાન બાહુધારી રાજા એ આનંદદાયક અને ઉત્તમ જંગલમાં પ્રવેશ્યો, જ્યાં પવન ખીલેલા શાખાઓમાં રમતો હતો. ત્યાં એ વૃક્ષો વારંવાર અદભુત ફૂલોથી વરસાદ કરતા; deren ટોચો આકાશને સ્પર્શતા, અને પક્ષીઓના મીઠા રટણથી ગૂંજતા હતા. વૃક્ષો વિવિધ અને સુંદર ફૂલોથી શોભતા, deren કોમળ શાખાઓ ફૂલોથી ઝૂકી, પક્ષીઓ એ શાખાઓ પર ભેગા થતા. મધ મેળવવા ઇચ્છતા મધમાખીઓ, એ કોમળ શાખાઓમાં મીઠા અવાજથી ગૂંજે. રાજાએ અનેક જગ્યાઓ, ફૂલોની ઢગલીઓથી સજ્જ, લતાવૃક્ષોની બાવડીથી ઘેરાયેલ, મનને આનંદ આપતી, જોઈ, આનંદિત અને તેજસ્વી થયો. એ જંગલ, વૃક્ષોની ખીલેલી શાખાઓ એકબીજામાં ગૂંથાઈ, મહાન ઇન્દ્રના ધ્વજ જેવી દેખાતી, ઝળહળતું હતું. એ જંગલ સિદ્ધો, ચારણો, ગંધર્વો, અપ્સરાઓ, મદમસ્ત વાંદરો અને કિનરાઓના સમૂહોથી ભરેલું હતું. કોમળ, ઠંડા અને સુગંધિત પવન, પરાગ લઈને, વૃક્ષોમાં longingથી ફરતો હતો. રાજાએ એ જંગલ, એવાં ગુણોથી ભરેલું, નદીના કિનારે સુંદર, ધ્વજ જેવી ઊંચી, નિહાળ્યું. એ જંગલમાં આનંદિત પક્ષીઓથી ભરેલું, રાજાએ એક સુંદર અને આનંદદાયક, શ્રેષ્ઠ આશ્રમ જોયો. વિવિધ વૃક્ષોથી ઘેરાયેલ, પવિત્ર અગ્નિથી પ્રગટ, એ અદ્વિતીય અને તેજસ્વી આશ્રમ રાજાએ સન્માનપૂર્વક જોયો. એ આશ્રમ ઋષિ, વલખિલ્ય, અને અનેક મુનિઓના સમૂહથી ભરેલું, અનેક અગ્નિ-વેદિકાઓ ફૂલોથી સજ્જ હતી. મહાન અને ઊંચા વૃક્ષોથી તેજસ્વી, સર્વત્ર હારોથી શોભિત, નજીક એક પવિત્ર અને આનંદદાયક નદી વહેતી હતી. એ મનોહર આશ્રમ, અનેક પ્રકારના પક્ષીઓથી ભરેલું, વન્ય પ્રાણીઓ અને deren ઝુંડથી રાજાને આનંદ આપતું હતું. એ અદ્વિતીય અને તેજસ્વી આશ્રમ, દેવલોક જેવી, સર્વ રીતે મોહક, રાજાએ નજીકથી જોયો. આશ્રમ સાથે જોડાયેલી, પવિત્ર જળથી ભરેલી નદી, ત્યાં, સર્વ જીવો માટે માતા સમાન, ઉભી હતી. એ નદી, રેતીના કિનારે ચક્રવાક પક્ષીઓના સમૂહથી શોભિત, જળમાં ફૂલો અને ફેન વહેતા, કિનરાઓના સમૂહ, હાથી અને રીંછ ત્યાં આવતાં. શુભ શાસ્ત્રપઠનના અવાજથી ગૂંજતી, સુંદર કિનારે, મદમસ્ત હાથી, વાઘ અને મહાન સાપો ત્યાં વારંવાર આવતાં. એના કિનારે, મહાન અને venerable કશ્યપ ઋષિનો તેજસ્વી આશ્રમ, મહાન ઋષિઓના સમૂહ સાથે હતો. એ આશ્રમ, નદી સાથે જોડાયેલ, જોઈ, રાજાએ એમાં પ્રવેશવાનો નિશ્ચય કર્યો. માલિની દ્વીપથી શોભિત, આનંદદાયક કિનારો ધરાવતો, નરા-નારાયણનો એ સ્થળ ગંગા જેવી તેજસ્વી હતો. મદમસ્ત મોરોના અવાજથી ગૂંજતા મહાન જંગલમાં પ્રવેશી, એ મહાન પુરુષ ચૈત્રરથ જેવી જગ્યા તરફ ગયો. અદ્વિતીય ગુણ અને વર્ણનથી અપરિમિત તેજ ધરાવતો, કશ્યપ ઋષિ અને તપસ્વી કન્વાને જોવા ગયો. પોતાની સેના—ઘોડા, પદાતી, હાથીઓ—ને જંગલના કિનારે રાખી, એમને કહ્યું: "હું પવિત્ર, તપસ્વી કશ્યપ ઋષિને જોવા જઈશ; તમે અહીં રહો, હું પાછો આવીશ." એ જંગલ, નંદનવન જેવી, પહોંચી, રાજાએ ભૂખ અને તરસ છોડી, મહાન આનંદ પ્રાપ્ત કર્યો.