મહાન પર્વત પરથી એક અદભુત દૃશ્ય સર્જાયું—ત્યાંથી ગરુડ, પક્ષીઓના રાજા, શક્તિશાળી અને અત્યંત ઝડપી, દેવતાઓની નજીક આવ્યા. તેમના બળ અને તેજને જોઈ દેવતાઓ ભયભીત થઈ ગયા; અને એકબીજાને ચેતવીને, પોતાના તમામ શસ્ત્રો ઝપટ્યા. એ સમયે ત્યાં એક અજ્ઞાત, અસીમ શક્તિ ધરાવતો, વીજળી અને અગ્નિ સમાન તેજવાળો, પૃથ્વીથી જન્મેલો અને સોમના રક્ષક એવા એક મહાન પ્રાણી હાજર હતું. એ રક્ષક સાથે ગરુડે ભયંકર યુદ્ધ કર્યું—પાંખ, ચાંચ અને નખોથી હુમલો કર્યો અને થોડા ક્ષણોમાં જ તેને યુદ્ધમાં પરાજિત કરી દીધો. પછી ગરુડ આકાશમાં ઉડીને પોતાના પાંખોના વંટોળથી ધૂળના વાદળો ઊભા કર્યા, જેના કારણે સમગ્ર જગત અંધકારમય બની ગયું અને એ ધૂળ દેવતાઓ પર વરસી. ધૂળથી ઢંકાઈ ગયા પછી દેવતાઓ ગુંચવાઈ ગયા; તેઓ અમૃતના રક્ષકને જોઈ શક્યા નહીં. આમ, ગરુડએ સ્વર્ગલોકને હચમચાવી દીધું અને પોતાની પાંખો તથા ચાંચના ઘાટોથી દેવતાઓને વીંધી નાખ્યા. એ સમયે હજારો આંખો ધરાવતાં ઈન્દ્રે વાયુદેવને કહ્યું: “હે પવનદેવ, આ ધૂળ દૂર કરો; એ તમારો કાર્ય છે, હે મરુત!” વાયુદેવે શક્તિપૂર્વક ધૂળ દૂર કરી, અને જ્યારે અંધકાર દૂર થયું, ત્યારે દેવતાઓએ ગરુડ પર હુમલો કર્યો. એ મહાન પક્ષીએ આકાશમાં ઘેરા મેઘ સમાન ગર્જના કરી, અને જ્યારે દેવતાઓએ હુમલો કર્યો, ત્યારે બધા જીવ ભયભીત થઈ ગયા. પક્ષીઓના રાજા, દુશ્મનોના સંહારક, ઉડીને દેવતાઓથી ઉપર આકાશમાં ઉભા રહ્યા. ઈન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓએ ભિન્ન-ભિન્ન શસ્ત્રો—ભાલા, ગદા, શૂળ અને મેસ—ગરુડ પર વરસાવ્યા. તેજસ્વી, તીક્ષ્ણ, સૂર્ય સમાન ચક્રો અને અનેક શસ્ત્રોથી દરેક તરફથી તેમને ઘાયલ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. પણ વિનતા પુત્ર ગરુડ અડગ રહીને ભયંકર યુદ્ધ લડ્યા. તેમની પાંખો, છાતી અને ચાંચથી દેવતાઓને વિખેર્યા, જાણે આકાશ જ દહકતું હોય. તેમનાં ઘાટોથી ઘાયલ થઈને દેવતાઓ ભાગી ગયા; તેમના નખ અને ચાંચથી લોહી વહાવ્યું. સાધ્ય અને ગંધર્વ પૂર્વ દિશામાં ભાગ્યા, વસુ દક્ષિણ તરફ, રુદ્રો એકસાથે ભાગ્યા—allને ગરુડએ વિખેર્યા. આદિત્ય પશ્ચિમ તરફ ગયા, અશ્વિનીકુમાર ઉત્તર તરફ—પાછળ ફરી ફરીને એ મહાન યુદ્ધને જોયા. પછી ગરુડએ અશ્વક્રંદ, રેણુક, ક્રથન, અને આકાશમાં ફરતા તપન સાથે યુદ્ધ કર્યું. ઉલૂક, સ્વાસન, નિમેષ, પ્રરુજ અને પુલિન સાથે પણ યુદ્ધ કર્યું. વિનતા પુત્ર એ સમયે શિવ સમાન ક્રોધિત થયા અને પોતાની પાંખ, ચાંચ અને નખથી શત્રુઓને દહન કર્યા. મહાન શક્તિ અને ઊર્જા ધરાવતાં એ દેવતાઓને અનેક રીતે ઘાયલ કર્યા; તેઓ ઘેરા મેઘ સમાન ગર્જના કરતા અને લોહીના પ્રવાહ વહાવતાં. બધા શત્રુઓને સંહાર્યા પછી, એ સર્વોપરી પક્ષીએ અમૃતની શોધ ચાલુ રાખી, અને ચારેય બાજુ અગ્નિ જોઈ. તેમણે એક મહાન, પ્રચંડ અગ્નિ જોઈ, જેના જ્વાળાઓ આખા આકાશને ઘેરી રહી હતી, ભયંકર રીતે દહકતી, વંટોળથી પ્રેરિત અને તીક્ષ્ણ કિરણવાળી. ગરુડએ પોતાની પાંખોનો ઉપયોગ કરીને એ અગ્નિમાંથી પસાર થવા માટે નદી બનાવી, અને પછી પોતાનું સ્વરૂપ નાનું કરીને, અગ્નિને વિજય કરી, અંદર પ્રવેશ્યા. અત્યંત ઝડપથી, તેઓ પાછા ફરી આવ્યા. હવે, જાંબુનદ સોનાની જેમ તેજસ્વી અને અનેક કિરણોથી ઝગમગાતાં, ગરુડ એ રીતે અમૃતની તરફ ધસી ગયા, જેમ પાણી દરિયામાં પ્રવેશે. ત્યાં, અમૃતની નજીક, તેમણે એક સતત ફરતું, તીક્ષ્ણ ધારવાળું, લોખંડનું ભયાનક ચક્ર જોયું—દેવતાઓએ અમૃતની રક્ષા માટે રચેલું એ ભયાનક યંત્ર સૂર્ય અને અગ્નિ સમાન તેજ ધરાવતું હતું. એ ચક્રમાં એક ફાંકો જોઈ, ત્યારે ગરુડએ પળવારમાં પોતાનું શરીર સંકુચિત કરી, એ ફાંકા વચ્ચેથી પસાર થઈ ગયા. એ ચક્ર નીચે બે ભયાનક સાપ હતા—તેજસ્વી, અગ્નિ સમાન, વીજળી જેવી જીભવાળા, તેજસ્વી મોઢા અને જ્વલંત આંખો ધરાવતા. એ બંને અમૃતની રક્ષા માટે સદા જાગૃત અને ક્રોધિત, ઝડપથી પ્રહાર કરવા તૈયાર. જે કોઈને તેઓ જોઈ જાય, તે તરત ભસ્મ થઈ જાય. એ બંનેને જોઈને, વિનતા પુત્ર થોડી ક્ષણ માટે ચિંતિત થયા: “આ બંને મહાન શક્તિવાળાં સાપોને કેવી રીતે હરાવું?” એમ વિચારીને, ગરુડે તરત જ પોતાનો ભય દૂર કર્યો. તેમણે ધૂળથી તેમના આંખો ઢાંકી દીધી, જેથી તેઓ જોઈ ન શકે, અને પછી ચારેય બાજુથી હુમલો કર્યો. પછી એ સાપોના શરીર પર ચડીને, ગરુડએ ઝડપથી તેમની વચ્ચે કાપી નાખ્યા અને અમૃતની તરફ દોડી ગયા. ત્યાં, વિનતા પુત્રે અમૃત પકડ્યું, શક્તિથી યંત્રને તોડી નાખ્યું અને ઝડપથી આકાશમાં ઉડી ગયા. ગરુડએ અમૃત પીધું નહીં, પણ ઝડપથી લઈ ગયા, અને તેમનું તેજ સૂર્યને પણ આછું કરી દેતું હતું. આકાશમાં, તેમનો વિષ્ણુ સાથે સંવાદ થયો; નારાયણ તેમના નિઃસ્વાર્થી કાર્યથી પ્રસન્ન થયા. અવિનાશી ભગવાને કહ્યું: “હું વરદાન આપનાર છું.” ગરુડએ વિનંતી કરી: “હું હંમેશાં તમારાથી ઉપર રહું.” ત્યારબાદ તેમણે ફરી વિનંતી કરી: “મારે અમૃત પીધા વિના અવ્યય અને અમર થવું છે.” આ રીતે, મહાન ગરુડએ શક્તિ, વિવેક અને નિઃસ્વાર્થતાથી અમૃત મેળવ્યું અને દેવતાઓ, યક્ષો, રક્ષકો તથા સર્વે જગતને આશ્ચર્યમાં મૂકી દીધા.