ગરુડે એક પાંજરે પોતાના તીખા નખથી હાથીને પકડી લીધો અને બીજા પાંજરે કાચબાને ઝપટ્યો; પછી તે મહાન વિહંગ ઝડપથી આકાશમાં ઊડી ગયો. ઊંચે જઈને તેણે એક વિશાળ ટેકો પ્રાપ્ત કર્યો અને દૈવી વૃક્ષો પાસે પહોંચ્યો. તેના પંખોની પ્રચંડ પવનથી એ વૃક્ષો ડરીને કંપવા લાગ્યા. તે ઈચ્છિત ફળ આપનારા, સોનાની ડાળીઓ અને હલનારી શાખાવાળા વૃક્ષો જોઈને વિચારી ઉઠ્યા—'અમે તૂટી ન જઈએ.' આકાશમાં વિહરતો એ પક્ષી પછી બીજા અનન્ય સ્વરૂપ ધરાવતા વૃક્ષો પાસે ગયો, જે સોનાં, ચાંદી અને વૈડૂર્ય જેવા ફળોથી શોભિત હતા—મહાન વૃક્ષો, જે દરિયાના પાણીથી ઘેરાયેલા હતા. એ બધામાં એક વિશાળ અને અત્યંત સુંદર વૃક્ષ ઊભું હતું, જેની ઊંચાઈ હજાર યોજન જેટલી હતી અને અનેક શાખાઓથી ભરપૂર હતું. એ દૈવી વૃક્ષ પક્ષીઓનું નિવાસસ્થાન હતું, જેને રૌહિણ વૃક્ષ કહેવામાં આવતું; જેના છાયામાં આરામ કરતા જ મન તૃપ્ત થઈ જાય. ત્યારે એ રૌહિણ વૃક્ષે ગરુડને, જે જોરથી તેની તરફ આવી રહ્યો હતો, સંબોધન કર્યું: 'મારી આ મહાન શાખા, જે સો યોજન લાંબી છે—તુ અહીં આરામ કરીને હાથી અને કાચબાનો ભોજન કર.' પછી એ સર્વોત્તમ પક્ષીએ, જે પર્વત જેટલો શક્તિશાળી અને ઝડપી હતો, વૃક્ષને હલાવી નાખ્યું; એ વૃક્ષ પર હજારો પક્ષીઓ વસતા હતા, અને ગરુડે તેની ઘન પર્ણાવાળી શાખા તોડી નાખી. ગરુડના પગની શક્તિથી એ શાખા સ્પષ્ટપણે તૂટી ગઈ અને તેણે એ તૂટી ગયેલી શાખા પકડી લીધી. પછી તેણે આસપાસ નજર કરી અને હળવી સ્મિત સાથે જોયું કે વલખિલ્ય ઋષિઓ એ શાખા પરથી ઉંધા લટક્યા છે. એ તપસ્વી બ્રહ્મર્ષિઓને જોઈને ગરુડે વિચાર્યું—'આ ઋષિઓ અહીં લટક્યા છે; હું તેમને કોઈ હાનિ ન પહોંચાડું.' પણ એના મનમાં આવ્યો—'મારે હાથી અને કાચબાને મારવા છે.' તેથી તેણે પોતાના મજબૂત નખોથી બંને પ્રાણીઓને મજબૂતીથી પકડી રાખ્યાં. પછી ઋષિઓને નુકસાન થઈ ન જાય એ ડરે, ગરુડે પોતાની ચપળતાથી ઝંપલાવીને શાખા મોંમાં પકડી લીધી અને ઋષિઓની સ્થિતિ નિહાળી. એ અનન્ય કાર્ય જોઈને મહાન ઋષિઓ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા, તેમના હૃદય ધબકવા લાગ્યા અને તેમણે એ મહાન પક્ષીની વખાણ કરી. ભારે ભાર ઉઠાવીને એ પક્ષી ઊડી ગયું; ગરુડ, સર્વોત્તમ પક્ષી, આમ સાપોનો ભક્ષક છે. પછી તે ધીમે ધીમે ઊડી રહ્યો હતો, તેના પાંખોના ઝટકાથી પર્વતો હલાવી ઉઠ્યા; એ રીતે એ અનેક પ્રદેશોમાં હાથી અને કાચબાને લઈને ગયો. વલખિલ્ય ઋષિઓ પર દયા રાખતા, તેણે ક્યાંય યોગ્ય સ્થાન ન મળ્યું, એટલે તે ઝડપથી મહાન ગંધમાદન પર્વત તરફ ગયો. ત્યાં તેણે પોતાના પિતા કશ્યપને તપમાં લીન જોયા; અને પિતાએ પણ તેને, દૈવી સ્વરૂપ ધરાવતાં પક્ષીને, જોયો. ગરુડ તેજ, બળ અને શક્તિથી ભરપૂર હતો, મન અને પવન જેટલો ઝડપી, પર્વતની ચોટી જેવો, અને બ્રહ્માજીના દંડ જેવો ઉંચો. એ અણધાર્ય, વર્ણનાતીત, સર્વ પ્રાણીઓ માટે ભયજનક, મહાન શક્તિ ધરાવતો, જ્વાળામય અગ્નિ જેવો ભયંકર હતો. દેવો, દૈત્ય, રાક્ષસો પણ તેને જીતવા અસમર્થ હતા; તે પર્વતોના શિખરો તોડી નાખે અને સમુદ્રના જળ સુકવી નાખે એવો શક્તિશાળી હતો. એ જગતને હલાવી નાખે એવો ભયાનક, મૃત્યુ સમાન દેખાતો; તેને આવતાં જોઈ venerable કશ્યપે, તેનો આશય જાણી, કહ્યું: 'પુત્ર, તું અવિવેકપૂર્વક કંઈક ન કરી બેસે; તને એકાએક દુઃખ ન થાય; વલખિલ્ય અને મરીચિ ઋષિઓના ક્રોધથી તું દગ્ધ ન થઈ જા.' પછી કશ્યપે પોતાના પુત્રના કલ્યાણ માટે, તપથી શુદ્ધ થયેલા વિખ્યાત વલખિલ્ય ઋષિઓને પ્રસન્ન કરવા પ્રયત્ન કર્યો. 'પ્રાણીઓના કલ્યાણ માટે ગરુડ એક મહાન કાર્ય કરવા ઈચ્છે છે; હે તપસ્વીઓ, તમારે તેને અનુમતિ આપવી જોઈએ.' venerable કશ્યપના આ વચનો સાંભળીને ઋષિઓ એ શાખા છોડી દેતાં અને પવિત્ર હિમવંત પર્વત પર તપ કરવા ચાલ્યા ગયા. તેઓ વિદાય થયા પછી, વિનતા પુત્ર ગરુડ, જેના મોઢું શાખાથી ઢંકાઈ ગયું હતું, તેણે પોતાના પિતા કશ્યપને પૂછ્યું: 'પ્રભુ, હું આ વૃક્ષની શાખા ક્યાં મૂકી શકું? કૃપા કરીને એવું સ્થળ કહો, જ્યાં માનવ ન રહેતા હોય.' ત્યારે કશ્યપે તેને એક એવો પર્વત બતાવ્યો, જ્યાં કોઈ માનવ ન રહે, ગફાઓ હિમથી બંધ છે, અને મનથી પણ પહોંચવું અશક્ય છે. એ વિશાળ આંતરાળ ધરાવતા પર્વતને લક્ષ્ય કરીને, મહાન પક્ષી, વિચાર જેટલો ઝડપી, એ શાખા સાથે હાથી અને કાચબાને લઈને ત્યાં ઊડી ગયો. કોઈ શક્તિશાળી મનુષ્ય પણ એ વિશાળ શાખા કે મોટા પ્રાણીની ચામડી ઉઠાવી શક્યો ન હોત; પણ એ પક્ષીએ એ મહાન શાખાને પકડીને ઊંચે ઉડી ગયો. પછી ગરુડ, પક્ષીઓના સ્વામી, થોડા જ સમયમાં લાખ યોજન જેટલું અંતર પાર કરીને એ પર્વત પર પહોંચ્યો, જેમ તેના પિતાએ કહ્યું હતું. એ આકાશમાં વિહરતા પક્ષીએ એ મહાન શાખા જોરદાર અવાજ સાથે નીચે મૂકી દીધી. તેના પાંખોના પવનથી પર્વતોના રાજા કંપી ઉઠ્યા; વૃક્ષો અથડાયા અને ફૂલવર્ષા થવા લાગી. આસપાસના પર્વતશિખરો તૂટી ગયા, રત્નો અને સોનાથી શોભિત થઈ, એ મહાન પર્વતને સુંદર બનાવી દીધો. અનેક વૃક્ષો એ શાખા વાગતાં સોનાની પાંખીઓથી ખીલ્યા, જેમ વીજળીથી મેઘ પ્રકાશિત થાય છે. એ વૃક્ષો, સોનાથી ખીલેલા અને પર્વતના ખનિજ સાથે મિશ્રિત, ત્યાં સૂર્યકિરણોથી તેજસ્વી દેખાતા હતા. પછી પર્વતની ચોટી પર બેસીને, સર્વોત્તમ પક્ષી ગરુડએ હાથી અને કાચબાનું ભોજન શરૂ કર્યું. બંનેને ભક્ષી લીધા પછી, એ ઝડપી તાર્ક્ષ્ય પર્વતની ચોટી પરથી ફરી ઝંપલાવ્યો.