ભક્તિપૂર્વક હાથ જોડીને, ગહોટકચ નમ્રતાથી ઊભા રહ્યા અને પૂછ્યું, “મારો આદેશ શું છે?” પાંડવએ તેને બે હાથથી ભેટી લીધો અને તેના મસ્તક પર સુગંધિત ચુંબન કર્યું. પાંડુપુત્રે, જે મેરુ પર્વતની ચોટી જેવો દીપ્તિમાન હતો, તેને સન્માન આપીને, પોતાના મંત્રીઓ સાથે આનંદપૂર્વક કહ્યું: “મારા આદેશથી, વત્સ, તું લંકાનગર જઈ, ત્યાં રાક્ષસોના મહાન આત્માવાળા રાજા વિભીષણને મળજે. રાજસૂય યજ્ઞ માટે તમામ પ્રકારના કિંમતી રત્નો લઈને પાછો આવજે, બલવાન!” પાંડવના આ શબ્દો સાંભળીને ગહોટકચ આનંદથી ભરાઈ ગયો અને કહ્યું, “જેમ આજ્ઞા, રાજન!” અને દક્ષિણ દિશામાં પ્રસ્થાન કર્યું. સહદેવને વિદાય આપી, ગહોટકચ દક્ષિણ તરફ લંકાની દિશામાં ચાલ્યો અને માર્ગમાં સમુદ્રને નિહાળ્યો. તેણે દરિયાને કાચબાઓ, મગરો અને વિશાળ માછલીઓથી ભરપૂર જોયો; ત્યાં શંખ અને મોતીની ગોઠવણો દેખાઈ. પછી તેણે રામના પુલને જોયો અને રામના પરાક્રમનું સ્મરણ કર્યું; ત્યારબાદ ગહોટકચે સમુદ્ર પાર કરીને દક્ષિણ કાંઠે પગ મૂકી. ત્યાં તેણે લંકા શહેર જોયું, જે સ્વર્ગની ચોટી જેવું તેજસ્વી હતું, મજબૂત કિલ્લાબંધી અને સુંદર દ્વારોથી ઘેરાયેલું હતું. શહેરમાં હજારો સફેદ અને લાલ મહેલો હતાં, દેવ વાદ્યોના ધ્વનિથી ગુંજતું અને બગીચા-વનોથી શોભિત હતું. તે વૃક્ષો વર્ષભર ફળ અને ફૂલો આપતા, સુગંધથી ભરપૂર અને ભવ્ય રથોથી શોભિત હતું. લંકા વિવિધ રત્નોથી ભરપૂર હતી, જાણે ઇન્દ્રની અમરાવતી હોય, અને ત્યાં રાક્ષસો વસતા. ગહોટકચે શહેરમાં પ્રવેશ કર્યો અને ત્યાં વિવિધ વસ્ત્રો પહેરેલા કુશળ પુરુષો તથા મોહક સ્ત્રીઓ જોઈ. તે સ્ત્રીઓ દૈવી પુષ્પમાળાઓ, વસ્ત્રો અને આભૂષણોથી સજ્જ હતી, આંખોમાં મદ રેલાતો હતો, અને તેમનો આકાર સુંદર હતો. ભીમસેનપુત્રને જોઈને તેઓ આશ્ચર્ય અને આનંદથી ભરાઈ ગયા; ગહોટકચ રાજમહેલ તરફ આગળ વધ્યો, જે ઇન્દ્રના મહેલ જેવું ભવ્ય હતું. “કુરુ રાજા, પાંડુ નામે, જેના નાના પુત્રનું નામ સહદેવ છે—તેમણે મને કૌરવોના કાર્ય માટે દૂત તરીકે મોકલ્યો છે,” એમ ગહોટકચે કહ્યું. “હું રાજાને મળવા ઈચ્છું છું, કૃપા કરીને તરત જ જાણ કરો.” સંદેશ વહન કરનારાએ “જેમ આજ્ઞા” કહી, મહેલમાં જઈ હાથ જોડીને દૂતના શબ્દો સંભળાવ્યા. દ્વારપાલના શબ્દો સાંભળીને રાક્ષસ રાજા વિભીષણે કહ્યું, “તેને મારી પાસે લઇ આવો.” આ રીતે મહાન અને ધર્મનિષ્ઠ રાજાના આદેશથી દ્વારપાલ ઉતાવળથી હિડીંબાને બોલાવા ગયો. “દૂત, આવો, ઝડપથી રાજાને મળો,” એમ કહી, ગહોટકચ મહેલમાં પ્રવેશ્યો. અંદર જઈને તેણે રાક્ષસ રાજાના મહેલને જોયું, જે કૈલાસ પર્વત જેવું ભવ્ય હતું અને સોનાના દ્વારોથી શોભિત હતું. મહેલ કિલ્લાબંધીથી ઘેરાયેલો, મિનારો અને મહેલો ભરપૂર, અને વિવિધ રત્નોથી સજ્જ હતો. સોનાના, શુદ્ધ સોનાના, સ્ફટિક અને ચાંદીના થાંભલા, તેમજ હીરા અને વૈદૂર્યના સુંદર સ્તંભોથી શોભિત હતું. ત્યાં અનેક ધ્વજાઓ, રત્નો, પુષ્પમાળાઓ અને તેજસ્વી સોનાની મંચ હતી. આ સર્વ સુંદરતા જોઈને, ભીમસેનપુત્ર ગહોટકચે અંદર પ્રવેશતાં મીઠી ધ્વનિ સાંભળી. ત્યાં તંતુવાદ્યોના સંગીત, માપેલાં તાલ અને મંત્રમુગ્ધ કરતી દેવ વાદ્યો સતત વગાડાતા. આ મીઠી ધ્વનિ સાંભળી હિડીંબાને આનંદ થયો અને અનેક ઓટલાવાળાં આકર્ષક મહેલમાં પ્રવેશ્યો. ત્યાં તેણે મહાન આત્માવાળા વિભીષણને દ્વારપાલ સાથે સુવર્ણ સિંહાસન પર બેઠેલા જોયા. તે આકાશમાં સૂર્ય જેવો તેજસ્વી, મુક્તામણિ અને રત્નોથી સજ્જ, દૈવી આભૂષણોથી શોભિત અને દિવ્ય રૂપધારી હતા. દૈવી પુષ્પમાળા અને વસ્ત્રોમાં, સ્વર્ગીય સુગંધથી સુગંધિત, શુભ અને તેજસ્વી, સૂર્ય અને અગ્નિ સમાન તેજ ધરાવતા. તેઓ મંત્રીઓ સાથે બેઠેલા, જાણે દેવોમાં ઇન્દ્ર હોય, અને આસપાસ યક્ષો તથા સુંદર સ્વર્ગીય સ્ત્રીઓ હતી. શુભ ગીતોના સંગીતથી સન્માન પામતા, ઉત્તમ ચામરાથી પંખા કરવામાં આવતા, અને સુવર્ણ દંડવાળા દાસીઓથી સેવા પામતા. મહાન સ્ત્રીઓ પંખા હલાવતી, તેમનું મસ્તક પંખાવાતું, તેઓ તેજસ્વી હતા, જાણે કુબેર અને વર્ણુ જેવા. વિભીષણ હંમેશા ધર્મમાં સ્થિત, અદ્ભુત રાક્ષસાધિપતિ, મનમાં સતત રઘુકુલના ભગવાન રામનું સ્મરણ કરતા. આવી દિવ્યતા જોઈને, રાજા, ગહોટકચે હાથ જોડીને નમ્રતાથી નમન કર્યું, જાણે ચિત્રરથ ઇન્દ્ર સમક્ષ કરે. દૂતને આવીને જોઈ, રાક્ષસ રાજા વિભીષણએ યોગ્ય રીતે સન્માન આપ્યું અને મૃદુ વચનથી આશ્વાસન આપ્યું. “કયા વંશમાં જન્મેલો છે, કે રાજા બનવાનો ઇચ્છુક છે? તેના તમામ ભાઈઓ, શહેર અને રાજ્ય વિશે મને કહો. હું તારા વિશે અને તારી દૂતાવળી વિશે સાચું સાંભળવા ઇચ્છું છું; દરેકની વિગતવાર વાત કર.” પુલસ્ત્યવંશી મહાન આત્માવાળા વિભીષણના આ શબ્દો સાંભળીને, હિડીંબાએ હાથ જોડીને યોગ્ય રીતે જવાબ આપવાની તૈયારી કરી.