હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, હવે હું તમને હૈડિમ્બના આગમન, લંકા તરફની તેની મુસાફરી અને પૌલસ્ત્ય સાથે તેની મુલાકાતની વાત કહું છું. સાથે જ, તમે કહેલું કે કાવેરીના દર્શન વિશે પણ ક્રમશઃ વર્ણન કરો. સહદેવે ઝડપી ગતિથી કલનદ્વીપના નિવાસીઓને યુદ્ધમાં જીત્યા અને દક્ષિણ દિશાને વશ કરી, પછી ચોળ દેશમાં પ્રવેશ કર્યો. ત્યાં તેણે પવિત્ર કાવેરી નદીના દર્શન કર્યા, જે નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ છે—જ્યાં જળપંખીઓ જોવા મળતા નહીં, પણ તપસ્વીઓથી શોભાયમાન હતી. આ કાવેરીના કિનારે સાલ, લોધ્ર, અર્જુન, ઇલ્વ, જાંબુ, શાલમલી, કિંચુક, કદંબ, સપ્તપર્ણ, કશ્મર અને આમલકી જેવા વૃક્ષો ઘેરાયેલા હતા. ત્યાં વિશાળ ડાળાવાળા વટવૃક્ષ, પ્લક્ષ, ઉડુંબર, શમી, પલાશ, અશ્વત્થ અને ખદિરના વૃક્ષો પણ હતા. કિનારો બદરીના ઝાડોથી ઢંકાયેલો હતો અને આસપાસ અશ્વકર્ણ, કેરી, પુણ્ડ્રપત્ર તથા કેળાના વાવટાવાળા બગીચાઓ હતાં. આ નદીને ચક્રવાક, પ્લવ, જળકાગડા, ક્રૌંચ અને અન્ય જળપંખીઓના ટોળાંઓ ભરેલા હતા, અને તેમના કલરવથી આખું તટપ્રદેશ ગુંજી ઉઠતો. અનેક જળપંખીઓથી ભરેલી, ઋષિ-આશ્રમો અને પવિત્ર વૃક્ષોથી શોભાયમાન એવી કાવેરી, વેદ-વેદાંગમાં પારંગત પવિત્ર બ્રાહ્મણો અને કિનારાની વનરાજીઓથી પણ શોભતી હતી. ક્યાંક પુષ્પિત વૃક્ષો, ક્યાંક સુગંધિત નીલકમળ, કાહલાર, કુમુદ અને ખીલેલા કમળોથી કિનારો અલંકૃત હતો. આવી સુંદર કાવેરીને જોઈને પાંડવ સહદેવ આનંદિત થયો. જેમ આપણા દેશમાં ગંગા પવિત્ર છે, તેમ દક્ષિણમાં કાવેરી પણ શુભ અને એવડી જ મહાન છે. પછી સહદેવ પોતાના અનુયાયીઓ સાથે કાવેરી પાર કરી દક્ષિણ કિનારે ગયો. પાંડવ આવ્યા છે એ સમાચાર સાંભળી, પ્રદેશના લોકો ઉત્સુકતાથી તેમને જોવા ઉમટી પડ્યા. દ્રવિડ દેશના મનોહર અને તેજસ્વી પુરુષો પાંડુપુત્રને જોવા આવ્યા અને આનંદથી ભરાયા. તેમણે સહદેવને જોયો—સુંદર, વિશાળ નેત્રોવાળો, દેવતુલ્ય ગતિ ધરાવતો, વિશ્વમાં સર્વોત્તમ રૂપવંત—એવો કે, તેમની આંખો પળકતાં અટકી જાય. એકઠા થયેલા દ્રવિડોએ તેમને અદ્ભુત માન્યો અને મહાન યોદ્ધા તરીકે પૂજા અર્પણ કરી. તેઓએ વિવિધ રત્નો અને ઇચ્છિત ભોગો સાથે શુભ દ્રવ્યોથી નકુલના ભાઈનું સ્તવન કર્યું. સહદેવે આવનાર દ્રવિડોને જોઈને આનંદ અનુભવ્યો અને તેમને આવકાર્યા પછી દક્ષિણ દિશામાં આગળ વધ્યો. ઝડપી દૂત મોકલી, તેણે ચોળ અને દ્રવિડ રાજાને જીત્યા અને તેમના રત્નો લઈને પાંડુના પ્રદેશમાં ગયો. સહદેવને જોઈને પણ અન્ય લોકો તૃપ્ત થયા નહીં; તેઓ ઉત્સુકતાથી તેના પાછળ ગયા. પછી, મદ્રીપુત્રે જંગલમાં હરણ, હાથી, અન્ય વન્ય પ્રાણીઓ, વાઘ અને અનેક ચિતલના ઝુંડ જોયા. તેણે તોતા, મોર, ગૃધ્ર અને જંગલના કુકડાઓ જોયા. ત્યારબાદ, તે પોતાના સસરાની ભૂમિ, રાજાના રાજ્યમાં પહોંચ્યો. ત્યારે મદ્રીપુત્રે પાંડ્યના દરબારમાં દૂત મોકલ્યા. મલયધ્વજ રાજાએ આનંદથી તેમનો આદેશ સ્વીકાર્યો. જિષ્ણુ (અર્જુન)ની સુન્દર પત્ની, પાંડ્યની દીકરી, પ્રસિદ્ધ ચિત્રાંગદા, દ્રવિડ સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ હતી. સહદેવ પિતા-સસરાના શહેરમાં આવ્યા છે એ સાંભળી, ચિત્રાંગદાએ આનંદપૂર્વક ઘણાં ભેટ-રત્નો મોકલ્યા. પાંડ્ય રાજાએ પણ પોતાના દૂત દ્વારા સહદેવને ઘણાં રત્નો, મણિ, મુક્તા અને મૂંગા મોકલ્યા. આ અનન્ય સન્માન જોઈને પાંડવ સહદેવ આનંદિત થયો અને અનેક રત્નો પોતાના ભત્રીજા બભ્રુવાહનને આપ્યા. ત્યારબાદ, તેણે પાંડ્ય, દ્રવિડરાજા મલયધ્વજ અને મનલૂરના રાજાને દૂત દ્વારા પોતાના વશમાં લીધા. પછી, રત્નો લઈને, દ્રવિડો દ્વારા ઘેરાયેલો, એ અગસ્ત્યના દિવ્ય આશ્રમ, દેવતુલ્ય મલય પર્વત પર ગયો. તેણે મલય પર્વતની પરિક્રમા કરી અને સુંદર તામ્રપર્ણી નદી પાર કરી. પછી, પાંડુપુત્ર સહદેવ સ્વચ્છ, દિવ્ય, ઠંડી અને મોહક સમુદ્ર કિનારે પહોંચ્યો અને ત્યાં આરામ કર્યો. પછી, હે ભારતોત્તમ, રાજા સહદેવે પોતાના જ્ઞાની મંત્રીઓ સાથે ચર્ચા કરી અને તેમને સાથે લઈ વિચાર વિમર્શ કર્યો. વિચાર કર્યા પછી, સહદેવે ઝડપી ક્રિયા કરતાં પોતાના ભાઈના પુત્ર, ઘટોત્કચ વિશે વિચાર્યું. જેમજ તેણે ઘટોત્કચને મનમાં સ્મરણ કર્યો, રાક્ષસ તરત જ ઉપસ્થિત થયો—અતિ વિશાળ, બાહુબલિ, સર્વાંગે આભૂષણોથી અલંકૃત. વાદળ જેવો કાળો, તેજસ્વી સોનાના કાનના કુંડળ, અદ્ભુત હાર અને બાંયડા પહેરેલા, ઝણઝણતા રત્નમય કમરપટ્ટા સાથે. સોનાની વણાવેલી વણમાલ, વિશાળ દાંત, મુગટ, કમરપટ્ટો, તાંબાના રંગના વાળ, પીળા દાઢી, ભયાનક શરીર, બાંયડા અને કાંડા—આ બધાથી ઘટોત્કચ શોભતો હતો. તેના શરીરે લાલ ચંદન લગાવેલું, સુંદર વસ્ત્રો પહેરેલા અને બળવાન—જેમ તે આગળ વધતો, પૃથ્વી ધ્રુજી ઉઠતી હોય એમ લાગતું. એવો ઘટોત્કચ પર્વત જેવો આવતો જોઈ, બધા લોકો ભયભીત થઈ ભાગી ગયા, જેમ નાના પ્રાણી સિંહને જોઈને ભાગે. ઘટોત્કચ સહદેવ પાસે આવ્યો, જેમ રાવણ પૌલસ્ત્ય પાસે ગયો હતો; પછી, વંદન કરીને, તેણે મદ્રીપુત્ર સહદેવનું આવકાર્યું.