અગ્નિદેવના પ્રચંડ તેજથી દેવતાઓ અને ઋષિગણ ભયભીત થઈ ગયા. તેઓએ વિનંતી કરી: "હે અગ્નિ, વધુ ન વધો, તમે અમને દહન કરવા ઈચ્છતા નથી ને? કેમ કે તમારી અંદરથી જે મહાન તેજની લહેર ઊઠી રહી છે, તે ભયંકર છે." ત્યારે અગ્નિદેવે સમજાવ્યું: "હે અસુરવિનાશક દેવતાઓ, જેવું તમે વિચારો છો એવું નથી. આ તો ગરુડ છે, જે શક્તિમાં મારી સમાન છે." અગ્નિદેવે કહ્યું: "આ ગરુડ, વિનતા પુત્ર, પરમ તેજસ્વી છે. એનો પ્રકાશ જોઈને તમે બધાને ભ્રમ થયો છે. આ કશ્યપમુનિના પુત્ર, સાપોનો વિનાશક, દેવતાઓના હિત માટે અને દૈત્ય-રાક્ષસોના અહિત માટે જન્મેલા છે. અહીં કોઈને ડરવાની જરૂર નથી; એમને મારા સાથે જુઓ." પછી દેવતાઓએ ગરુડની સ્તુતિ કરી: "તમે મહાન ઋષિ છો, ભાગ્યશાળી છો, દેવતાસ્વરૂપ છો, પક્ષીઓના સ્વામી છો. તમે સ્વામી, પ્રકાશક, સૂર્ય, પરમ સર્જક, પ્રજાપતિ, ઇન્દ્ર, ઘોડાઓના સ્વામી, શર્વ, જગતના નાથ છો. તમે કમલાસન બ્રહ્માના મુખ, હવનના પુજારી, અગ્નિ, વાયુ, સંચાલક અને વ્યવસ્થાપક, સર્વોત્તમ વિષ્ણુ છો. તમે અજેય, શાશ્વત, અમર, યશસ્વી, તેજસ્વી અને સર્વોત્તમ રક્ષક છો." "ભૂતકાળ અને ભાવિ — બધુંજ તમે છો. સ્થાવર-જંગમ બધું તમારા પ્રકાશથી ઉજળે છે, જેમ સૂર્યની કિરણોથી વિશ્વ પ્રકાશિત થાય છે. તમે પ્રકાશને પાછું ખેંચી લો ત્યારે બધું અંત પામે છે. તમે ક્રોધિત સૂર્યની જેમ જગતને દહન કરો છો, પ્રલયકાળના અગ્નિ સમાન ભયાનક છો, અને સર્વનાશ લાવતા છો." "હે ગરુડ, અમે તમારી શરણમાં આવ્યા છીએ. તમે અગ્નિ સમાન તેજવાળા, વીજળી જેવા પ્રભાશાળી, અંધકાર હટાવનારા, મેઘોમાં વિહરતા, મહાબળવાન છો. તમે દુર અને નજીકના દાતા, અપરાજિત, તમારી શક્તિથી વિશ્વ ગરમાય છે. હે મહાત્મા, સર્વદેવતાઓની રક્ષા કરો." "આકાશમાં વિમાનોમાં ફરનારા પણ તમારા ભયથી ભટકી જાય છે. હે કશ્યપપુત્ર, દયાળુ સ્વામી, શ્રેષ્ઠ પક્ષીરાજ, અમારા પર ક્રોધ ન કરો. જગત પર પરમ દયા દર્શાવો. તમારી ગર્જનાથી દિશાઓ, આકાશ, સ્વર્ગ અને પૃથ્વી ધ્રૂજી ઉઠે છે. હે કલ્યાણકારી, અમને શુભતા અને સુખ આપો." દેવતાઓ અને ઋષિગણની આવી સ્તુતિથી સુપર્ણ ગરુડે પોતાનું તેજ પાછું ખેંચી લીધું. પછી એ મહાબળવાન ગરુડ, જે જ્યાં ઈચ્છે ત્યાં જઈ શકે એવો, મહાસાગર પાર પોતાની માતા વિનતા પાસે પહોંચ્યો. ત્યાં વિનતા, એક શરત હારીને, દુઃખી અને દાસી બની ગઈ હતી. એ સમયે, વિનતા પોતાના પુત્ર સામે નમ્ર બની ઊભી રહી. કદ્રૂએ વિનતાને બોલાવી કહ્યું: "હે વિનતા, મને સાપોના વસવાટસ્થાન સુધી લઈ જા, જે મહાસાગરના કિનારે સુંદર સ્થાન છે." પછી સુપર્ણની માતાએ સાપોની માતાને પીઠે બેસાડી. ગરુડે પોતાની માતાના કહેવા મુજબ, કદ્રૂના પુત્રો એટલે કે સાપોને પણ લઈને ઉડાન ભરી. માર્ગમાં, ગરુડ સૂર્યની નજીક ગયો, જેના કારણે સાપો સૂર્યકિરણોથી દાઝી ગયા અને બેભાન થવા લાગ્યા. પોતાના પુત્રોને એ હાલતમાં જોઈ કદ્રૂએ ઇન્દ્રની સ્તુતિ કરી: "હે દેવરાજ, તમને વંદન. હે શક્તિશાળી દુશ્મનવિનાશક, નમન. હે દૈત્યનાશક, શચીપતિ, અમને રક્ષા આપો. સૂર્યથી દાઝાયેલા અમારા પુત્રો માટે પાણીથી ભરેલો વહાણ બની જાઓ." "તમે અમારો સર્વોચ્ચ રક્ષક છો, હે અમરશ્રેષ્ઠ ઇન્દ્ર. તમે મેઘ, પવન, અગ્નિ અને વીજળી છો. તમે મેઘવિનાશક અને મહામેઘ તરીકે ઓળખાતા છો. તમે અપરાજિત, ભયાનક વજ્રધારી, વૃષ્ટિદાતા, જગતના સર્જક અને વિનાશક છો. તમે સર્વપ્રાણીઓમાં પ્રકાશ, સૂર્ય, અગ્નિ, મહાન આશ્ચર્યજનક સ્વરૂપ, રાજા અને દેવોત્તમ છો." "તમે વિષ્ણુ, સહસ્રનેત્ર, દેવ, સર્વોચ્ચ આશ્રય, અમર, અને સૌમ્ય છો. તમે ક્ષણ, તિથિ, મુહૂર્ત, ક્ષણ, પર્વ, અર્ધમાસ, કાળના વિભાગો, વર્ષ, ઋતુ, મહિના, દિવસ-રાત — બધુંજ છો. તમે પર્વતો-વનોથી ભરેલી પૃથ્વી, સૂર્ય સાથે ધરા, અંધકારરહિત આકાશ, મહાસાગર, વાવડિયા, મગર, મીન — બધું જ છો." "મહાન યશસ્વી, તમે વિદ્વાનો અને મહર્ષિઓ દ્વારા હંમેશા પૂજાતા છો. યજ્ઞમાં તમને સોમરસ પીવડાવવામાં આવે છે, ભોજન પણ આપોઆપ મળે છે. બ્રાહ્મણો ફળ માટે તમારી પૂજા કરે છે, તમે વેદો અને તેમના અંગોમાં ગવાતા છો. યજ્ઞ માટે દ્વિજાતિઓ શ્રદ્ધાપૂર્વક વેદ-ઉપવેદોનો અભ્યાસ કરે છે." કદ્રૂએ આવી રીતે ઇન્દ્રની સ્તુતિ કરી. ત્યારે ભગવાન સુદર્શનચક્રધારી, ઇન્દ્ર, સમગ્ર આકાશને ઘનઘોર મેઘોથી ઢાંકી દીધું. તેણે મેઘોને આજ્ઞા આપી: "શુભ અમૃતવર્ષા કરો!" અને વીજળીથી ઝગમગતા મેઘોએ ભારે વરસાદ શરૂ કર્યો. આકાશમાં સતત ગર્જના થવા લાગી, મેઘો પરસ્પર સ્પર્ધા કરતાં હોય તેમ ધડધડ વરસતા, અને આખું આકાશ જાણે પ્રલયમાં હોય તેમ લાગતું. અવિરત, તીવ્ર અને અપ્રતિમ વરસાદ વરસતો રહ્યો, વીજળી અને પવનથી આકાશ ધ્રૂજી ઉઠ્યું, અને મેઘોએ એક ક્ષણ પણ વિરામ લીધા વિના ધોધમાર વરસાદ વરસાવ્યો.