અત્યંત ગાઢ અને વિસ્તૃત સમુદ્ર, જેની તરંગો ઝડપથી ધસી આવતી હતી અને જેનું શરીર પાતાળથી ઉગતા જ્વાળાઓથી ઝળહળતું હતું, આકાશની જેમ ચમકતું હતું, તેના ભયાનક ગર્જન સાથે, વિનતા અને કદ્રૂ તેની નજીક ઝડપથી પહોંચી ગયા. તેઓએ સાથે મળીને એ મહાસાગર પાર કર્યો અને કદ્રૂ, એક ક્ષણે, ઘોડા પાસે ઉતરી ગઈ. ત્યાં, બંનેએ એ ઉત્તમ અને ઝડપી ઘોડાને જોયો, જે ચાંદની કિરણો જેવી ઝળહળતો હતો અને જેના બંને જટાઓ કાળ જેવી કાળી હતી. ઘોડાના પૂંછના મૂળ પાસે ઘણા કાળા વાળ જોઈને, કદ્રૂએ વિનતાને દુઃખી કરી અને તેને પોતાની દાસી બનાવી દીધી. એ રીતે, શરત હારીને, વિનતા દુઃખમાં ડૂબી ગઈ અને દાસી બની ગઈ. તે દરમિયાન, યોગ્ય સમય આવે, વિનતાના અંડામાંથી તેજસ્વી અને શક્તિશાળી ગરુડ જન્મ્યો. એ પંખી, અતિશય શક્તિ અને શક્તિથી યુક્ત, ચારે દિશામાં પ્રકાશ ફેલાવતો, ઇચ્છા મુજબ સ્વરૂપ ધારણ કરી શકતો, જ્યાં ઇચ્છે ત્યાં જઈ શકે એવો, જન્મ્યો. એ અગ્નિની જ્વાળાની જેમ ઝળહળતો, ભયાનક, વીજળી જેવી આંખો ધરાવતો, અને કલ્પાંતિની આગ જેવી તેજસ્વી કિરણો ધરાવતો હતો. મહાપરાક્રમી અને વિશાળ શરીર ધરાવતો એ પંખી, અચાનક ઉછળી, ભયજનક ગર્જન સાથે આકાશમાં ઊડી ગયો, અને પાતાળ અગ્નિ જેવો ભયાનક દેખાતો હતો. તેને જોઈને બધા દેવતાઓ અગ્નિ પાસે આશ્રય માટે ગયા અને નમન કરીને, સર્વવ્યાપી સ્વરૂપે બેઠેલા અગ્નિને કહ્યું: "હે અગ્નિ, વધુ પ્રગટ ના થાઓ; શું તમે અમને દગ્ધ કરવા ઈચ્છો છો? એ મહા જ્વાળાનો સમૂહ, તમારી પાસેથી જ ઉગીને દોડતો આવે છે." અગ્નિએ કહ્યું, "તમારે જેવું લાગે છે, એ એવું નથી, હે અસુર દંભનો નાશ કરનારાઓ; આ ગરુડ મારી સમાન શક્તિ ધરાવે છે." "એ અતિ તેજસ્વી, વિનતાનો આનંદ, એ જ્વાળાની મહિમા જોઈને તમે બધા ભયભીત અને ગભરાઈ ગયા છો." "એ, સર્પોનો નાશક, કશ્યપનો શક્તિશાળી પુત્ર, દેવતાઓના કલ્યાણ અને દૈત્ય-રાક્ષસોના અહિત માટે સમર્પિત છે." "અહીં ભયની જરૂર નથી; એને મારી સાથે જુઓ." "તમે ઋષિ છો, ખૂબ ભાગ્યશાળી છો, દેવ છો, પંખીઓના સ્વામી છો." "તમે સ્વામી, પ્રકાશક, સૂર્ય, પરમ સર્જક, જન્મદાતા, ઇન્દ્ર, ઘોડાઓના સ્વામી, શર્વ, જગતના સ્વામી છો." "તમે કમલજના મુખ, યજ્ઞપતિ, અગ્નિ અને વાયુ, અતિશય પોષક અને વ્યવસ્થાપક, વિષ્ણુ, સર્વોત્તમ દેવ છો." "તમે મહાન, અજેય, શાશ્વત, અમર, મહાન યશસ્વી, તેજસ્વી, ઇચ્છિત, સર્વોચ્ચ રક્ષણ છો." "આપણે જે આવવું છે અને જે આવી ગયું છે, બધું." "તમે સર્વોચ્ચ છો; આ બધું, ચળવળતું અને અચળ, તમારી કિરણોથી ચમકે છે, જેમ સૂર્ય પોતાની beamsથી ચમકે છે; તમે પ્રકાશને પાછું ખેંચી, સ્થિર-અસ્થિર બધાનો અંત લાવો છો." "જેમ ક્રોધિત સૂર્ય પ્રાણીઓ દગ્ધ કરે છે, તેમ તમે અગ્નિની તેજસ્વીથી દગ્ધ કરો છો; કલ્પાંતિની આગ જેવી ભયાનક, તમે અંત લાવી દો છો." "અમે તમારા આશ્રય માટે આવ્યા છીએ, પંખીઓના સ્વામી, અગ્નિ સમાન તેજસ્વી, વીજળી જેવી પ્રકાશમય, અંધકારને દૂર કરનાર, વાદળોમાં ફરનાર, મહાશક્તિશાળી ગરુડ, આકાશમાં વિહરનાર." "તમે વરદાન આપનાર, દૂર-નજીકના સ્વામી, અજેય પરાક્રમ, તમારી શક્તિથી બધું ઉષ્મા પામે છે, હે જગતના સ્વામી, શુદ્ધ સોનાની જેમ ઝળહળતા, સર્વ દેવોને રક્ષા કરો, હે મહાન આત્મા." "ભયથી ભરેલા, આકાશમાં વિમાનમાં ફરતા લોકો, તમારી કારણે ભટકાઈ જાય છે; તમે ઋષિપુત્ર, દયાળુ સ્વામી, મહાન આત્મા, પંખીઓમાં શ્રેષ્ઠ, કશ્યપપુત્ર છો." "અમાથી ક્રોધિત ન થાઓ; જગત પર પરમ દયા દર્શાવો; તમે સ્વામી છો, શાંતિ પામો અને અમને રક્ષા કરો; તમારી ગર્જનથી દિશાઓ, આકાશ, સ્વર્ગ અને પૃથ્વી થરથરી ઉઠે છે." "હે ભાગ્યશાળી, અમને શુભતા અને સુખ આપો." આ રીતે દેવતાઓ અને ઋષિઓએ સુપર્ણ (ગરુડ)ની સ્તુતિ કરી, અને પછી ગરુડએ પોતાનું તેજ પાછું ખેંચી લીધું. પછી, ગરુડ, મહા શક્તિશાળી અને ઇચ્છા મુજબ ક્યાંય પણ જઈ શકતો, મહાસાગરના કિનારે પોતાની માતા વિનતા પાસે પહોંચ્યો. ત્યાં, વિનતા, શરત હારીને, દુઃખમાં ડૂબી, દાસી બની હતી. એક વખત, વિનતા, પોતાના પુત્ર સામે નમન કરી, ત્યારે કદ્રૂએ તેને બોલાવીને કહ્યું: "હે સૌમ્ય, મને, વિનતા, સર્પોના નિવાસસ્થાન, સમુદ્રના કિનારે, સુંદર અને આનંદદાયક સ્થળે લઈ જ." પછી, સુપર્ણની માતા વિનતા, સર્પોની માતા કદ્રૂને લઈ ગઈ; અને ગરુડ, પોતાની માતાની todayથી, સર્પોને પણ લઈ ગયો. વૈનતેય ગરુડ, સૂર્યની નજીક ગયો; અને સૂર્યના કિરણોથી સર્પો દગ્ધ થઈ, બેહોશ થઈ ગયા. પોતાના પુત્રોને એ હાલતમાં જોઈ, કદ્રૂએ ઇન્દ્રની સ્તુતિ કરી: "હે સર્વ દેવોના સ્વામી, તમને વંદન; હે વળી શક્તિશાળી દુશ્મનોના વિનાશક, તમને વંદન." "હે નામુચિના વિનાશક, શચીપતિ, હજારો આંખો ધરાવનાર, તમને વંદન; સૂર્યથી દગ્ધ થતા સર્પો માટે, પાણીથી ભરેલું બોટ બની જાઓ." "તમે અમારો સર્વોચ્ચ રક્ષક છો, અમરોમાં શ્રેષ્ઠ, સ્વામી, મહાન, સર્જક, પુરંદર." "તમે વાદળ, પવન, અગ્નિ, અને આકાશમાં વીજળી છો; વાદળો દૂર કરનાર, અને મહાન વાદળ તરીકે ઓળખાતા છો." "તમે અનન્ય, ભયાનક વજ્ર, ગર્જનારા, વરસાદ લાવનાર, જગતના સર્જક અને અજેય વિનાશક છો." "તમે સર્વ જીવોના પ્રકાશ, સૂર્ય, પ્રજ્વલિત અગ્નિ, મહાન અને આશ્ચર્યજનક, રાજા, અને દેવોમાં શ્રેષ્ઠ છો." આ રીતે, મહાભારતના આ પ્રકરણમાં, ગરુડના જન્મ, તેના અસાધારણ તેજ અને શક્તિ, વિનતાની દુઃખદ દાસી અવસ્થા, અને દેવતાઓ-ઋષિઓ દ્વારા ગરુડ તથા ઇન્દ્રની સ્તુતિના દ્રશ્યો ઉજાગર થાય છે.