అవధూతగీతా

న ఘటో న ఘటాకాశో న జీవో న జీవవిగ్రహః। కేవలం బ్రహ్మ సంవిద్ధి వేద్యవేదకవర్జితమ్

కుండి లేదు, కుండిలోని ఆకాశం లేదు, జీవుడు లేదు, జీవుని శరీరం లేదు. బ్రహ్మమే ఉన్నది, అది చైతన్యం, తెలిసినవాడు, తెలిసినది అనే భావాలు లేవు.

సర్వత్ర సర్వదా సర్వమాత్మానం సతతం ధ్రువమ్। సర్వం శూన్యమశూన్యం చ తన్మాం విద్ధి న సంశయః

ప్రతి చోట, ఎప్పుడూ, అన్నీ ఆత్మే, శాశ్వతమైనది. అన్నీ ఖాళీగా కూడా ఉన్నాయి, ఖాళీగా లేవు కూడా. ఇది నాలో నిస్సందేహంగా తెలుసుకో.

వేదా న లోకా న సురా న యజ్ఞా వర్ణాశ్రమో నైవ కులం న జాతిః। న ధూమమార్గో న చ దీప్తిమార్గో బ్రహ్మైకరూపం పరమార్థతత్త్వమ్

వేదాలు లేవు, లోకాలు లేవు, దేవతలు లేవు, యజ్ఞాలు లేవు, వర్ణాశ్రమం లేదు, కులం లేదు, జాతి లేదు. పొగ మార్గం లేదు, వెలుగు మార్గం లేదు. బ్రహ్మమే పరమార్థ సత్యం.

వ్యాప్యవ్యాపకనిర్ముక్తః త్వమేకః సఫలం యది। ప్రత్యక్షం చాపరోక్షం చ హ్యాత్మానం మన్యసే కథమ్

వ్యాప్తి, వ్యాపకుడు అనే భావాలు లేవు. నీవొక్కడివే, నీవు సంతృప్తుడవైతే, నీ ఆత్మను ప్రత్యక్షంగా లేదా అపరోక్షంగా ఎలా అనుకుంటావు?

అద్వైతం కేచిదిచ్ఛన్తి ద్వైతమిచ్ఛన్తి చాపరే। సమం తత్త్వం న విన్దన్తి ద్వైతాద్వైతవివర్జితమ్

కొంతమంది అద్వైతాన్ని కోరుతారు, మరికొంతమంది ద్వైతాన్ని కోరుతారు. కానీ, ద్వైతం, అద్వైతం రెండింటినీ దాటి ఉన్న సమమైన సత్యాన్ని వారు తెలుసుకోరు.

శ్వేతాదివర్ణరహితం శబ్దాదిగుణవర్జితమ్। కథయన్తి కథం తత్త్వం మనోవాచామగోచరమ్

తెలుపు మొదలైన రంగుల్లేవు, శబ్దాది లక్షణాల్లేవు, మనస్సు, మాటలకు అందని పరమార్థాన్ని వారు ఎలా వివరించగలరు?

యదాఽనృతమిదం సర్వం దేహాదిగగనోపమమ్। తదా హి బ్రహ్మ సంవేత్తి న తే ద్వైతపరమ్పరా

ఈ శరీరం మొదలైనవన్నీ ఆకాశంలా అసత్యమని తెలిసినప్పుడు, నిజంగా బ్రహ్మమే తెలుసుకున్నవాడవుతాడు; నీకు ఇక ద్వైత భావన ఉండదు.

పరేణ సహజాత్మాపి హ్యభిన్నః ప్రతిభాతి మే। వ్యోమాకారం తథైవైకం ధ్యాతా ధ్యానం కథం భవేత్

పరమాత్మ కూడా నాకు వేరుగా కనిపించదు; ఆకాశం ఒక్కటే అయినట్టు, ధ్యాత, ధ్యానం, ధ్యేయం అనే భేదం ఎలా ఉంటుంది?

యత్కరోమి యదశ్నామి యజ్జుహోమి దదామి యత్। ఏతత్సర్వం న మే కించిద్విశుద్ధోఽహమజోఽవ్యయః

నేను చేసే పనులు, తినే తిండి, అర్పణలు, ఇచ్చే దానం—ఇవి ఏదీ నాది కాదు; నేను శుద్ధుడిని, జన్మ లేనివాడిని, నశించని వాడిని.

సర్వం జగద్విద్ధి నిరాకృతీదం సర్వం జగద్విద్ధి వికారహీనమ్। సర్వం జగద్విద్ధి విశుద్ధదేహం సర్వం జగద్విద్ధి శివైకరూపమ్

ఈ జగత్తు రూపరహితం అని తెలుసుకో; మార్పులేని జగత్తు అని తెలుసుకో; శుద్ధమైన దేహమై ఉన్నదని తెలుసుకో; శివుడి ఏకరూపమే అన్నీ అని తెలుసుకో.

తత్త్వం త్వం న హి సన్దేహః కిం జానామ్యథవా పునః। అసంవేద్యం స్వసంవేద్యమాత్మానం మన్యసే కథమ్

నీవే పరమార్థం—ఇందులో సందేహం లేదు; మళ్ళీ నేనేమి తెలుసుకోగలను? తెలిసే విషయంగా కాని ఆత్మను, నీవు ఎలా తెలుసుకోదగినదిగా భావిస్తావు?

మాయాఽమాయా కథం తాత ఛాయాఽఛాయా న విద్యతే। తత్త్వమేకమిదం సర్వం వ్యోమాకారం నిరఞ్జనమ్

ప్రియమైనవాడా, మాయ లేదా అమాయ ఎలా ఉంటాయి? నీడ లేదా నీడలేదని ఉండదు. ఇది అంతా ఒక్కటే, ఆకాశంలా రూపరహితం, మచ్చలేని పరమార్థమే.

ఆదిమధ్యాన్తముక్తోఽహం న బద్ధోఽహం కదాచన। స్వభావనిర్మలః శుద్ధ ఇతి మే నిశ్చితా మతిః

నాకు ఆది, మధ్య, అంతం లేవు; ఎప్పుడూ బంధించబడలేదు; నా స్వభావం ప్రకారం నేను మలినములేని శుద్ధుడిని—ఇది నా స్థిరమైన నమ్మకం.

మహదాది జగత్సర్వం న కించిత్ప్రతిభాతి మే। బ్రహ్మైవ కేవలం సర్వం కథం వర్ణాశ్రమస్థితిః

మహత్తత్త్వం మొదలుకొని ఈ జగత్తు నాకు ఏదీ కనిపించదు; అన్నీ బ్రహ్మమే—అప్పుడు వర్ణాశ్రమ భేదం ఎలా ఉంటుంది?

జానామి సర్వథా సర్వమహమేకో నిరన్తరమ్। నిరాలమ్బమశూన్యం చ శూన్యం వ్యోమాదిపఞ్చకమ్

ప్రతి విధంగా నాకు తెలుసు—నేనే అన్నీ, ఎప్పుడూ విడిపోని వాడిని; నాకు ఆధారం లేదు, శూన్యమూ కాదు, అయినా ఆకాశాది ఐదు శూన్యాల్లాంటి వాడిని.

న షణ్ఢో న పుమాన్న స్త్రీ న బోధో నైవ కల్పనా। సానన్దో వా నిరానన్దమాత్మానం మన్యసే కథమ్

నేను శండుడిని కాదు, పురుషుడిని కాదు, స్త్రీని కాదు; జ్ఞానం కాదు, ఊహ కాదు; ఆనందముగలవాడిగా లేదా ఆనందం లేనివాడిగా ఆత్మను నీవు ఎలా భావించగలవు?

షడఙ్గయోగాన్న తు నైవ శుద్ధం మనోవినాశాన్న తు నైవ శుద్ధమ్। గురూపదేశాన్న తు నైవ శుద్ధం స్వయం చ తత్త్వం స్వయమేవ బుద్ధమ్

షడంగయోగం వల్ల కాదు, మనస్సు నశించిందని కాదు, గురువు చెప్పిన బోధ వల్ల కాదు; పరమార్థం నీవే స్వయంగా తెలుసుకోవాలి.

న హి పఞ్చాత్మకో దేహో విదేహో వర్తతే న హి। ఆత్మైవ కేవలం సర్వం తురీయం చ త్రయం కథమ్

ఈ శరీరం ఐదు భూతాల కలయిక కాదు, అవి లేకుండా కూడా ఉండదు; ఆత్మే అన్నీ—అప్పుడు తురీయ స్థితి లేదా మిగతా మూడు స్థితులు ఎలా ఉంటాయి?

న బద్ధో నైవ ముక్తోఽహం న చాహం బ్రహ్మణః పృథక్। న కర్తా న చ భోక్తాహం వ్యాప్యవ్యాపకవర్జితః

నేను బంధించబడలేదు, ముక్తుడిని కూడా కాదు; బ్రహ్మతో వేరుగా లేను; నేను కర్తను కాదు, భోక్తను కాదు; వ్యాపించడమూ, వ్యాపింపబడడమూ నాకు లేదు.

యథా జలం జలే న్యస్తం సలిలం భేదవర్జితమ్। ప్రకృతిం పురుషం తద్వదభిన్నం ప్రతిభాతి మే

నీటిని నీటిలో కలిపితే తేడా ఉండదు; అలాగే ప్రకృతి, పురుషుడు నాకు వేరుగా కనిపించవు.

యది నామ న ముక్తోఽసి న బద్ధోఽసి కదాచన। సాకారం చ నిరాకారమాత్మానం మన్యసే కథమ్

నీవు ముక్తుడివి కాకపోయినా, ఎప్పుడూ బంధించబడలేదు; ఆత్మకు రూపం ఉందని లేదా రూపం లేదని నీవు ఎలా భావించగలవు?

జానామి తే పరం రూపం ప్రత్యక్షం గగనోపమమ్। యథా పరం హి రూపం యన్మరీచిజలసన్నిభమ్

నీ పరమరూపాన్ని నాకు ప్రత్యక్షంగా తెలుసు, అది ఆకాశంలా; ఆ పరమరూపం నీటిలోని మాయమయమైన ప్రతిబింబంలా ఉంటుంది.

న గురుర్నోపదేశశ్చ న చోపాధిర్న మే క్రియా। విదేహం గగనం విద్ధి విశుద్ధోఽహం స్వభావతః

నాకు గురువూ లేదు, బోధన లేదు, ఉపాధి లేదు, క్రియ లేదు; నేను స్వభావత: శుద్ధుడిని, శరీరరహితుడిని, ఆకాశంలాంటి వాడిని అని తెలుసుకో.

విశుద్ధోఽస్య శరీరోఽసి న తే చిత్తం పరాత్పరమ్। అహం చాత్మా పరం తత్త్వమితి వక్తుం న లజ్జసే

నీ శరీరం పవిత్రమని, నీ మనస్సు అత్యున్నతమని, నీవే పరమాత్మవని నీవు చెప్పుకుంటున్నావు. అలాంటి మాటలు చెప్పడంలో నీకు ఏమాత్రం సిగ్గు లేదు.

కథం రోదిషి రే చిత్త హ్యాత్మైవాత్మాత్మనా భవ। పిబ వత్స కలాతీతమద్వైతం పరమామృతమ్

ఓ మనసా! నీవు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీవే నీవుగా ఉండి, నీవే ఆత్మగా మారిపో. ఓ బిడ్డా! కాలానికి అతీతమైన అద్వైత అమృతాన్ని ఆస్వాదించు.

నైవ బోధో న చాబోధో న బోధాబోధ ఏవ చ। యస్యేదృశః సదా బోధః స బోధో నాన్యథా భవేత్

ఇక్కడ జ్ఞానం లేదు, అజ్ఞానం లేదు, రెండూ కలిపినదీ లేదు. ఎవరి బోధ ఇలాంటిదో, ఆ బోధ ఎప్పుడూ మారదు.

జ్ఞానం న తర్కో న సమాధియోగో న దేశకాలౌ న గురూపదేశః। స్వభావసంవిత్తరహం చ తత్త్వ- మాకాశకల్పం సహజం ధ్రువం చ

జ్ఞానం అనేది తర్కం కాదు, ధ్యానం కాదు, స్థలం కాదు, కాలం కాదు, గురువు బోధ కూడా కాదు. నేను సహజంగా తెలిసిన, ఆకాశంలా విస్తరించిన, శాశ్వతమైన తత్వమే.

న జాతోఽహం మృతో వాపి న మే కర్మ శుభాశుభమ్। విశుద్ధం నిర్గుణం బ్రహ్మ బన్ధో ముక్తిః కథం మమ

నేను పుట్టలేదు, చావలేదు. నాకు శుభాశుభ క్రియలు లేవు. నేను నిర్మలమైన, గుణరహితమైన బ్రహ్మం. నాకు బంధమూ, మోక్షమూ ఎలా ఉంటాయి?

యది సర్వగతో దేవః స్థిరః పూర్ణో నిరన్తరః। అన్తరం హి న పశ్యామి స బాహ్యాభ్యన్తరః కథమ్

దేవుడు ఎక్కడికక్కడ ఉన్నవాడు, స్థిరుడు, సంపూర్ణుడు, నిరంతరంగా ఉన్నవాడైతే, లోపల బయట అనే తేడా నేను ఎక్కడా చూడటం లేదు. మరి లోపలి, బయట అనేది ఎలా ఉంటుంది?