అవధూతగీతా

ఏకమేవ సమం తత్త్వం వదన్తి హి విపశ్చితః। రాగత్యాగాత్పునశ్చిత్తమేకానేకం న విద్యతే

పండితులు ఒకటే సత్యం ఎప్పుడూ సమంగా ఉందని చెబుతారు. ఆశక్తిని వదిలేసినప్పుడు మనస్సు మళ్లీ ఒక్కటి గానీ, అనేకం గానీ అవదు.

అనాత్మరూపం చ కథం సమాధి- రాత్మస్వరూపం చ కథం సమాధిః। అస్తీతి నాస్తీతి కథం సమాధి- ర్మోక్షస్వరూపం యది సర్వమేకమ్

ఆత్మ కానిది లోనికి లీనమవడం ఎలా? నిజమైన ఆత్మలో లీనమవడం ఎలా? 'ఉంది', 'లేదు' అనే భావాల్లో లీనమవడం ఎలా? ఎందుకంటే ముక్తి స్వరూపం అన్నీ ఒక్కటే.

విశుద్ధోఽసి సమం తత్త్వం విదేహస్త్వమజోఽవ్యయః। జానామీహ న జానామీత్యాత్మానం మన్యసే కథమ్

నీవు నిర్మలుడవు, సమమైన సత్యవు, శరీరరహితుడు, జన్మించనివాడు, నశించని వాడు. అలాంటప్పుడు 'నేను తెలుసుకున్నాను', 'తెలియలేదు' అని నీవు ఎలా అనుకుంటావు?

తత్త్వమస్యాదివాక్యేన స్వాత్మా హి ప్రతిపాదితః। నేతి నేతి శ్రుతిర్బ్రూయాదనృతం పాఞ్చభౌతికమ్

'నువ్వే అది' అనే వాక్యంతో నీ స్వయమైన ఆత్మను చూపించారు. 'ఇది కాదు, అది కాదు' అని వేదం అసత్యమైన, ఐదు భూతాల వల్ల ఏర్పడినదాన్ని నిరాకరిస్తుంది.

ఆత్మన్యేవాత్మనా సర్వం త్వయా పూర్ణం నిరన్తరమ్। ధ్యాతా ధ్యానం న తే చిత్తం నిర్లజ్జం ధ్యాయతే కథమ్

ఈ లోకమంతా నీతోనే, ఆత్మలో ఆత్మతో నిండిపోయి ఉంది. నీకు ధ్యానం చేసే వాడు, ధ్యానం అనే భావమే లేదు. అలాంటప్పుడు నీ మనస్సు ఎలా ధ్యానం చేస్తుంది?

శివం న జానామి కథం వదామి శివం న జానామి కథం భజామి। అహం శివశ్చేత్పరమార్థతత్త్వం సమస్వరూపం గగనోపమం చ

శివుడిని నేను తెలియను. తెలియనప్పుడు ఎలా చెప్పగలను? తెలియనప్పుడు ఎలా పూజించగలను? నిజంగా నేను శివుడే, సమమైన స్వరూపం, ఆకాశం లాంటి పరమార్థం అయితే?

నాహం తత్త్వం సమం తత్త్వం కల్పనాహేతువర్జితమ్। గ్రాహ్యగ్రాహకనిర్ముక్తం స్వసంవేద్యం కథం భవేత్

నేను సత్యం కాదు, సమమైన సత్యం కాదు, ఊహ వల్ల కలిగింది కాదు. గ్రహించేవాడు, గ్రహించబడేది లేని స్థితిలో అది ఎలా స్వయంగా అనుభూతి అవుతుంది?

అనన్తరూపం న హి వస్తు కించి- త్తత్త్వస్వరూపం న హి వస్తు కించిత్। ఆత్మైకరూపం పరమార్థతత్త్వం న హింసకో వాపి న చాప్యహింసా

అనంతమైన రూపాలు ఏవి లేవు, సత్య స్వరూపమైనది ఏదీ లేదు. ఆత్మ ఒక్కటే పరమార్థ సత్యం. అది హింసగాడు కాదు, అహింసగాడు కూడా కాదు.

విశుద్ధోఽసి సమం తత్త్వం విదేహమజమవ్యయమ్। విభ్రమం కథమాత్మార్థే విభ్రాన్తోఽహం కథం పునః

నీవు నిర్మలుడవు, సమమైన సత్యవు, శరీరరహితుడు, జన్మించని వాడు, నశించని వాడు. అలాంటప్పుడు ఆత్మ విషయమై ఎలా అయోమయం కలుగుతుంది? నేను మళ్లీ ఎలా మాయలో పడతాను?

ఘటే భిన్నే ఘటాకాశం సులీనం భేదవర్జితమ్। శివేన మనసా శుద్ధో న భేదః ప్రతిభాతి మే

కుండి పగిలినప్పుడు, దానిలోని ఆకాశం సులభంగా కలిసిపోతుంది, విడిపోవడం ఉండదు. శివుడి అనుగ్రహంతో పవిత్రమైన మనస్సుతో నేను ఎలాంటి భేదాన్ని చూడను.

న ఘటో న ఘటాకాశో న జీవో న జీవవిగ్రహః। కేవలం బ్రహ్మ సంవిద్ధి వేద్యవేదకవర్జితమ్

కుండి లేదు, కుండిలోని ఆకాశం లేదు, జీవుడు లేదు, జీవుని శరీరం లేదు. బ్రహ్మమే ఉన్నది, అది చైతన్యం, తెలిసినవాడు, తెలిసినది అనే భావాలు లేవు.

సర్వత్ర సర్వదా సర్వమాత్మానం సతతం ధ్రువమ్। సర్వం శూన్యమశూన్యం చ తన్మాం విద్ధి న సంశయః

ప్రతి చోట, ఎప్పుడూ, అన్నీ ఆత్మే, శాశ్వతమైనది. అన్నీ ఖాళీగా కూడా ఉన్నాయి, ఖాళీగా లేవు కూడా. ఇది నాలో నిస్సందేహంగా తెలుసుకో.

వేదా న లోకా న సురా న యజ్ఞా వర్ణాశ్రమో నైవ కులం న జాతిః। న ధూమమార్గో న చ దీప్తిమార్గో బ్రహ్మైకరూపం పరమార్థతత్త్వమ్

వేదాలు లేవు, లోకాలు లేవు, దేవతలు లేవు, యజ్ఞాలు లేవు, వర్ణాశ్రమం లేదు, కులం లేదు, జాతి లేదు. పొగ మార్గం లేదు, వెలుగు మార్గం లేదు. బ్రహ్మమే పరమార్థ సత్యం.

వ్యాప్యవ్యాపకనిర్ముక్తః త్వమేకః సఫలం యది। ప్రత్యక్షం చాపరోక్షం చ హ్యాత్మానం మన్యసే కథమ్

వ్యాప్తి, వ్యాపకుడు అనే భావాలు లేవు. నీవొక్కడివే, నీవు సంతృప్తుడవైతే, నీ ఆత్మను ప్రత్యక్షంగా లేదా అపరోక్షంగా ఎలా అనుకుంటావు?

అద్వైతం కేచిదిచ్ఛన్తి ద్వైతమిచ్ఛన్తి చాపరే। సమం తత్త్వం న విన్దన్తి ద్వైతాద్వైతవివర్జితమ్

కొంతమంది అద్వైతాన్ని కోరుతారు, మరికొంతమంది ద్వైతాన్ని కోరుతారు. కానీ, ద్వైతం, అద్వైతం రెండింటినీ దాటి ఉన్న సమమైన సత్యాన్ని వారు తెలుసుకోరు.

శ్వేతాదివర్ణరహితం శబ్దాదిగుణవర్జితమ్। కథయన్తి కథం తత్త్వం మనోవాచామగోచరమ్

తెలుపు మొదలైన రంగుల్లేవు, శబ్దాది లక్షణాల్లేవు, మనస్సు, మాటలకు అందని పరమార్థాన్ని వారు ఎలా వివరించగలరు?

యదాఽనృతమిదం సర్వం దేహాదిగగనోపమమ్। తదా హి బ్రహ్మ సంవేత్తి న తే ద్వైతపరమ్పరా

ఈ శరీరం మొదలైనవన్నీ ఆకాశంలా అసత్యమని తెలిసినప్పుడు, నిజంగా బ్రహ్మమే తెలుసుకున్నవాడవుతాడు; నీకు ఇక ద్వైత భావన ఉండదు.

పరేణ సహజాత్మాపి హ్యభిన్నః ప్రతిభాతి మే। వ్యోమాకారం తథైవైకం ధ్యాతా ధ్యానం కథం భవేత్

పరమాత్మ కూడా నాకు వేరుగా కనిపించదు; ఆకాశం ఒక్కటే అయినట్టు, ధ్యాత, ధ్యానం, ధ్యేయం అనే భేదం ఎలా ఉంటుంది?

యత్కరోమి యదశ్నామి యజ్జుహోమి దదామి యత్। ఏతత్సర్వం న మే కించిద్విశుద్ధోఽహమజోఽవ్యయః

నేను చేసే పనులు, తినే తిండి, అర్పణలు, ఇచ్చే దానం—ఇవి ఏదీ నాది కాదు; నేను శుద్ధుడిని, జన్మ లేనివాడిని, నశించని వాడిని.

సర్వం జగద్విద్ధి నిరాకృతీదం సర్వం జగద్విద్ధి వికారహీనమ్। సర్వం జగద్విద్ధి విశుద్ధదేహం సర్వం జగద్విద్ధి శివైకరూపమ్

ఈ జగత్తు రూపరహితం అని తెలుసుకో; మార్పులేని జగత్తు అని తెలుసుకో; శుద్ధమైన దేహమై ఉన్నదని తెలుసుకో; శివుడి ఏకరూపమే అన్నీ అని తెలుసుకో.

తత్త్వం త్వం న హి సన్దేహః కిం జానామ్యథవా పునః। అసంవేద్యం స్వసంవేద్యమాత్మానం మన్యసే కథమ్

నీవే పరమార్థం—ఇందులో సందేహం లేదు; మళ్ళీ నేనేమి తెలుసుకోగలను? తెలిసే విషయంగా కాని ఆత్మను, నీవు ఎలా తెలుసుకోదగినదిగా భావిస్తావు?

మాయాఽమాయా కథం తాత ఛాయాఽఛాయా న విద్యతే। తత్త్వమేకమిదం సర్వం వ్యోమాకారం నిరఞ్జనమ్

ప్రియమైనవాడా, మాయ లేదా అమాయ ఎలా ఉంటాయి? నీడ లేదా నీడలేదని ఉండదు. ఇది అంతా ఒక్కటే, ఆకాశంలా రూపరహితం, మచ్చలేని పరమార్థమే.

ఆదిమధ్యాన్తముక్తోఽహం న బద్ధోఽహం కదాచన। స్వభావనిర్మలః శుద్ధ ఇతి మే నిశ్చితా మతిః

నాకు ఆది, మధ్య, అంతం లేవు; ఎప్పుడూ బంధించబడలేదు; నా స్వభావం ప్రకారం నేను మలినములేని శుద్ధుడిని—ఇది నా స్థిరమైన నమ్మకం.

మహదాది జగత్సర్వం న కించిత్ప్రతిభాతి మే। బ్రహ్మైవ కేవలం సర్వం కథం వర్ణాశ్రమస్థితిః

మహత్తత్త్వం మొదలుకొని ఈ జగత్తు నాకు ఏదీ కనిపించదు; అన్నీ బ్రహ్మమే—అప్పుడు వర్ణాశ్రమ భేదం ఎలా ఉంటుంది?

జానామి సర్వథా సర్వమహమేకో నిరన్తరమ్। నిరాలమ్బమశూన్యం చ శూన్యం వ్యోమాదిపఞ్చకమ్

ప్రతి విధంగా నాకు తెలుసు—నేనే అన్నీ, ఎప్పుడూ విడిపోని వాడిని; నాకు ఆధారం లేదు, శూన్యమూ కాదు, అయినా ఆకాశాది ఐదు శూన్యాల్లాంటి వాడిని.

న షణ్ఢో న పుమాన్న స్త్రీ న బోధో నైవ కల్పనా। సానన్దో వా నిరానన్దమాత్మానం మన్యసే కథమ్

నేను శండుడిని కాదు, పురుషుడిని కాదు, స్త్రీని కాదు; జ్ఞానం కాదు, ఊహ కాదు; ఆనందముగలవాడిగా లేదా ఆనందం లేనివాడిగా ఆత్మను నీవు ఎలా భావించగలవు?

షడఙ్గయోగాన్న తు నైవ శుద్ధం మనోవినాశాన్న తు నైవ శుద్ధమ్। గురూపదేశాన్న తు నైవ శుద్ధం స్వయం చ తత్త్వం స్వయమేవ బుద్ధమ్

షడంగయోగం వల్ల కాదు, మనస్సు నశించిందని కాదు, గురువు చెప్పిన బోధ వల్ల కాదు; పరమార్థం నీవే స్వయంగా తెలుసుకోవాలి.

న హి పఞ్చాత్మకో దేహో విదేహో వర్తతే న హి। ఆత్మైవ కేవలం సర్వం తురీయం చ త్రయం కథమ్

ఈ శరీరం ఐదు భూతాల కలయిక కాదు, అవి లేకుండా కూడా ఉండదు; ఆత్మే అన్నీ—అప్పుడు తురీయ స్థితి లేదా మిగతా మూడు స్థితులు ఎలా ఉంటాయి?

న బద్ధో నైవ ముక్తోఽహం న చాహం బ్రహ్మణః పృథక్। న కర్తా న చ భోక్తాహం వ్యాప్యవ్యాపకవర్జితః

నేను బంధించబడలేదు, ముక్తుడిని కూడా కాదు; బ్రహ్మతో వేరుగా లేను; నేను కర్తను కాదు, భోక్తను కాదు; వ్యాపించడమూ, వ్యాపింపబడడమూ నాకు లేదు.