అవధూతగీతా

ఆత్మానం సతతం విద్ధి సర్వత్రైకం నిరన్తరమ్। అహం ధ్యాతా పరం ధ్యేయమఖణ్డం ఖణ్డ్యతే కథమ్

ఆత్మను ఎప్పుడూ, ఎక్కడైనా, ఒకటిగా, అంతరాయంలేకుండా తెలుసుకో. నేను ధ్యానం చేసే వాడిని, పరమ ధ్యేయాన్ని. అఖండమైనది ఎలా విభజించబడుతుంది?

న జాతో న మృతోఽసి త్వం న తే దేహః కదాచన। సర్వం బ్రహ్మేతి విఖ్యాతం బ్రవీతి బహుధా శ్రుతిః

నువ్వు పుట్టలేదు, చావలేదు, నీకు ఎప్పుడూ శరీరం లేదు. ఈ సర్వం బ్రహ్మమే అని శాస్త్రాలు అనేక విధాలుగా చెబుతున్నాయి.

స బాహ్యాభ్యన్తరోఽసి త్వం శివః సర్వత్ర సర్వదా। ఇతస్తతః కథం భ్రాన్తః ప్రధావసి పిశాచవత్

నువ్వు లోపల, బయట ఉన్నావు, శివుడవు, ఎక్కడైనా, ఎప్పుడూ ఉన్నావు. అయినా ఎందుకు భ్రమలో పడి, పిశాచంలా తిరుగుతున్నావు?

సంయోగశ్చ వియోగశ్చ వర్తతే న చ తే న మే। న త్వం నాహం జగన్నేదం సర్వమాత్మైవ కేవలమ్

కలయిక, విడిపోవడం జరుగుతుంటాయి, కానీ అవి నీవి కావు, నావి కావు. నువ్వు కాదు, నేనూ కాదు, ఈ జగత్తూ కాదు—సర్వం ఆత్మయే.

శబ్దాదిపఞ్చకస్యాస్య నైవాసి త్వం న తే పునః। త్వమేవ పరమం తత్త్వమతః కిం పరితప్యసే

శబ్దాది ఐదు విషయాలకు నువ్వు సంబంధించినవాడు కాదు, అవి నీవి కావు. నువ్వే పరమ సత్యం. మరి ఎందుకు బాధపడుతున్నావు?

జన్మ మృత్యుర్న తే చిత్తం బన్ధమోక్షౌ శుభాశుభౌ। కథం రోదిషి రే వత్స నామరూపం న తే న మే

పుట్టడం, చావడం నీకూ లేదురా మనస్సా, బంధం, విముక్తి, శుభాశుభాలు కూడా లేవు. మరి ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు బిడ్డా? నామరూపాలు నీవి కావు, నావి కావు.

అహో చిత్త కథం భ్రాన్తః ప్రధావసి పిశాచవత్। అభిన్నం పశ్య చాత్మానం రాగత్యాగాత్సుఖీ భవ

ఓ మనస్సా, నువ్వు ఎందుకు భ్రమలో పడి, పిశాచంలా తిరుగుతున్నావు? అభిన్నమైన ఆత్మను చూడు. రాగద్వేషాలను వదిలి సంతోషంగా ఉండు.

త్వమేవ తత్త్వం హి వికారవర్జితం నిష్కమ్పమేకం హి విమోక్షవిగ్రహమ్। న తే చ రాగో హ్యథవా విరాగః కథం హి సన్తప్యసి కామకామతః

నీవే నిజమైన సత్యం, మార్పులు లేని, కదలని, ఏకైకుడు, విముక్తి స్వరూపుడవు. నీకు ఆశక్తి లేదు, విరక్తి లేదు. మరి కోరికల వల్ల నీవు ఎలా బాధపడతావు?

వదన్తి శ్రుతయః సర్వాః నిర్గుణం శుద్ధమవ్యయమ్। అశరీరం సమం తత్త్వం తన్మాం విద్ధి న సంశయః

అన్ని శాస్త్రాలు సత్యాన్ని గుణరహితమైనది, నిర్మలమైనది, నశించని, శరీరములేని, సమమైనదిగా చెబుతున్నాయి. ఆ సత్యమే నేనని నిస్సందేహంగా తెలుసుకో.

సాకారమనృతం విద్ధి నిరాకారం నిరన్తరమ్। ఏతత్తత్త్వోపదేశేన న పునర్భవసమ్భవః

రూపమున్నది అసత్యమే అని, రూపరహితమైనది అనంతమైనదని తెలుసుకో. ఈ సత్య బోధ వలన మళ్లీ జన్మలు రావు.

ఏకమేవ సమం తత్త్వం వదన్తి హి విపశ్చితః। రాగత్యాగాత్పునశ్చిత్తమేకానేకం న విద్యతే

పండితులు ఒకటే సత్యం ఎప్పుడూ సమంగా ఉందని చెబుతారు. ఆశక్తిని వదిలేసినప్పుడు మనస్సు మళ్లీ ఒక్కటి గానీ, అనేకం గానీ అవదు.

అనాత్మరూపం చ కథం సమాధి- రాత్మస్వరూపం చ కథం సమాధిః। అస్తీతి నాస్తీతి కథం సమాధి- ర్మోక్షస్వరూపం యది సర్వమేకమ్

ఆత్మ కానిది లోనికి లీనమవడం ఎలా? నిజమైన ఆత్మలో లీనమవడం ఎలా? 'ఉంది', 'లేదు' అనే భావాల్లో లీనమవడం ఎలా? ఎందుకంటే ముక్తి స్వరూపం అన్నీ ఒక్కటే.

విశుద్ధోఽసి సమం తత్త్వం విదేహస్త్వమజోఽవ్యయః। జానామీహ న జానామీత్యాత్మానం మన్యసే కథమ్

నీవు నిర్మలుడవు, సమమైన సత్యవు, శరీరరహితుడు, జన్మించనివాడు, నశించని వాడు. అలాంటప్పుడు 'నేను తెలుసుకున్నాను', 'తెలియలేదు' అని నీవు ఎలా అనుకుంటావు?

తత్త్వమస్యాదివాక్యేన స్వాత్మా హి ప్రతిపాదితః। నేతి నేతి శ్రుతిర్బ్రూయాదనృతం పాఞ్చభౌతికమ్

'నువ్వే అది' అనే వాక్యంతో నీ స్వయమైన ఆత్మను చూపించారు. 'ఇది కాదు, అది కాదు' అని వేదం అసత్యమైన, ఐదు భూతాల వల్ల ఏర్పడినదాన్ని నిరాకరిస్తుంది.

ఆత్మన్యేవాత్మనా సర్వం త్వయా పూర్ణం నిరన్తరమ్। ధ్యాతా ధ్యానం న తే చిత్తం నిర్లజ్జం ధ్యాయతే కథమ్

ఈ లోకమంతా నీతోనే, ఆత్మలో ఆత్మతో నిండిపోయి ఉంది. నీకు ధ్యానం చేసే వాడు, ధ్యానం అనే భావమే లేదు. అలాంటప్పుడు నీ మనస్సు ఎలా ధ్యానం చేస్తుంది?

శివం న జానామి కథం వదామి శివం న జానామి కథం భజామి। అహం శివశ్చేత్పరమార్థతత్త్వం సమస్వరూపం గగనోపమం చ

శివుడిని నేను తెలియను. తెలియనప్పుడు ఎలా చెప్పగలను? తెలియనప్పుడు ఎలా పూజించగలను? నిజంగా నేను శివుడే, సమమైన స్వరూపం, ఆకాశం లాంటి పరమార్థం అయితే?

నాహం తత్త్వం సమం తత్త్వం కల్పనాహేతువర్జితమ్। గ్రాహ్యగ్రాహకనిర్ముక్తం స్వసంవేద్యం కథం భవేత్

నేను సత్యం కాదు, సమమైన సత్యం కాదు, ఊహ వల్ల కలిగింది కాదు. గ్రహించేవాడు, గ్రహించబడేది లేని స్థితిలో అది ఎలా స్వయంగా అనుభూతి అవుతుంది?

అనన్తరూపం న హి వస్తు కించి- త్తత్త్వస్వరూపం న హి వస్తు కించిత్। ఆత్మైకరూపం పరమార్థతత్త్వం న హింసకో వాపి న చాప్యహింసా

అనంతమైన రూపాలు ఏవి లేవు, సత్య స్వరూపమైనది ఏదీ లేదు. ఆత్మ ఒక్కటే పరమార్థ సత్యం. అది హింసగాడు కాదు, అహింసగాడు కూడా కాదు.

విశుద్ధోఽసి సమం తత్త్వం విదేహమజమవ్యయమ్। విభ్రమం కథమాత్మార్థే విభ్రాన్తోఽహం కథం పునః

నీవు నిర్మలుడవు, సమమైన సత్యవు, శరీరరహితుడు, జన్మించని వాడు, నశించని వాడు. అలాంటప్పుడు ఆత్మ విషయమై ఎలా అయోమయం కలుగుతుంది? నేను మళ్లీ ఎలా మాయలో పడతాను?

ఘటే భిన్నే ఘటాకాశం సులీనం భేదవర్జితమ్। శివేన మనసా శుద్ధో న భేదః ప్రతిభాతి మే

కుండి పగిలినప్పుడు, దానిలోని ఆకాశం సులభంగా కలిసిపోతుంది, విడిపోవడం ఉండదు. శివుడి అనుగ్రహంతో పవిత్రమైన మనస్సుతో నేను ఎలాంటి భేదాన్ని చూడను.

న ఘటో న ఘటాకాశో న జీవో న జీవవిగ్రహః। కేవలం బ్రహ్మ సంవిద్ధి వేద్యవేదకవర్జితమ్

కుండి లేదు, కుండిలోని ఆకాశం లేదు, జీవుడు లేదు, జీవుని శరీరం లేదు. బ్రహ్మమే ఉన్నది, అది చైతన్యం, తెలిసినవాడు, తెలిసినది అనే భావాలు లేవు.

సర్వత్ర సర్వదా సర్వమాత్మానం సతతం ధ్రువమ్। సర్వం శూన్యమశూన్యం చ తన్మాం విద్ధి న సంశయః

ప్రతి చోట, ఎప్పుడూ, అన్నీ ఆత్మే, శాశ్వతమైనది. అన్నీ ఖాళీగా కూడా ఉన్నాయి, ఖాళీగా లేవు కూడా. ఇది నాలో నిస్సందేహంగా తెలుసుకో.

వేదా న లోకా న సురా న యజ్ఞా వర్ణాశ్రమో నైవ కులం న జాతిః। న ధూమమార్గో న చ దీప్తిమార్గో బ్రహ్మైకరూపం పరమార్థతత్త్వమ్

వేదాలు లేవు, లోకాలు లేవు, దేవతలు లేవు, యజ్ఞాలు లేవు, వర్ణాశ్రమం లేదు, కులం లేదు, జాతి లేదు. పొగ మార్గం లేదు, వెలుగు మార్గం లేదు. బ్రహ్మమే పరమార్థ సత్యం.

వ్యాప్యవ్యాపకనిర్ముక్తః త్వమేకః సఫలం యది। ప్రత్యక్షం చాపరోక్షం చ హ్యాత్మానం మన్యసే కథమ్

వ్యాప్తి, వ్యాపకుడు అనే భావాలు లేవు. నీవొక్కడివే, నీవు సంతృప్తుడవైతే, నీ ఆత్మను ప్రత్యక్షంగా లేదా అపరోక్షంగా ఎలా అనుకుంటావు?

అద్వైతం కేచిదిచ్ఛన్తి ద్వైతమిచ్ఛన్తి చాపరే। సమం తత్త్వం న విన్దన్తి ద్వైతాద్వైతవివర్జితమ్

కొంతమంది అద్వైతాన్ని కోరుతారు, మరికొంతమంది ద్వైతాన్ని కోరుతారు. కానీ, ద్వైతం, అద్వైతం రెండింటినీ దాటి ఉన్న సమమైన సత్యాన్ని వారు తెలుసుకోరు.

శ్వేతాదివర్ణరహితం శబ్దాదిగుణవర్జితమ్। కథయన్తి కథం తత్త్వం మనోవాచామగోచరమ్

తెలుపు మొదలైన రంగుల్లేవు, శబ్దాది లక్షణాల్లేవు, మనస్సు, మాటలకు అందని పరమార్థాన్ని వారు ఎలా వివరించగలరు?

యదాఽనృతమిదం సర్వం దేహాదిగగనోపమమ్। తదా హి బ్రహ్మ సంవేత్తి న తే ద్వైతపరమ్పరా

ఈ శరీరం మొదలైనవన్నీ ఆకాశంలా అసత్యమని తెలిసినప్పుడు, నిజంగా బ్రహ్మమే తెలుసుకున్నవాడవుతాడు; నీకు ఇక ద్వైత భావన ఉండదు.

పరేణ సహజాత్మాపి హ్యభిన్నః ప్రతిభాతి మే। వ్యోమాకారం తథైవైకం ధ్యాతా ధ్యానం కథం భవేత్

పరమాత్మ కూడా నాకు వేరుగా కనిపించదు; ఆకాశం ఒక్కటే అయినట్టు, ధ్యాత, ధ్యానం, ధ్యేయం అనే భేదం ఎలా ఉంటుంది?

యత్కరోమి యదశ్నామి యజ్జుహోమి దదామి యత్। ఏతత్సర్వం న మే కించిద్విశుద్ధోఽహమజోఽవ్యయః

నేను చేసే పనులు, తినే తిండి, అర్పణలు, ఇచ్చే దానం—ఇవి ఏదీ నాది కాదు; నేను శుద్ధుడిని, జన్మ లేనివాడిని, నశించని వాడిని.